In goede dagen

 


"Herinner mij zoals ik was in goede dagen",
onthullend staat het in je doodsbericht
en langzaam keer je terug uit je vervagen
en loopt weer warm en levend in het licht.

Mijn handen woelen weer die stugge slagen,
je zware haar valt steeds voor je gezicht.
ik zie je ogen die me lachend plagen
en me verwarren tot ik ben gezwicht.

Dat je nu zó gestorven bent, verwart me weer:
jij was zó sterk, boog niet, kende geen laf gedoe,
je zult bewust de strijd zijn aangegaan,
wel wetend, dat hoe pal je ook wou staan
je zwichten moest voor dementie.