Gedenkplank

Kleine herinneringen aan de kinderlozen
die bij me horen als mijn onderhuid,
het lijken dingen lukraak uitgekozen,
ik lees er uitgelezen levens uit.

De Parker, glanzend vet oranje, ingedroogd,
de rose rozenkrans tot op het hart versleten,
de brillen met de jampotglazen, uitgeoogd,
een oorbel van mijn 'oma' ooit vergeten.

Wat zal een ander mens van mij bewaren?
Zal iets als aandenken een la ingaan,
en welke les zal onbewust geleerd zijn?
Wat zal er opgeslagen zijn in 't kinderbrein
van een of ander buurkind? Ik voel nu aan,
hoe 'n moederloze 't kinderloze heeft ervaren.