Laatste liedje

Je slaapt in witte doeken
je baar een houten net
van elzentakken vlochten we
je allerlaatste bed.

We propten nog een kussen
onder je scheve hoofd
't is net of met een knipoog
je even nog bewoog.

Het is zoals het zijn moet:
door 't leven naar de dood
je hield veel van het leven
ook pijn maakt liefde groot.

Nu gaan we je verbranden
-je hield altijd van vuur!-

'k blijf kijken, tot je as bent,
dit zwaar en plechtig uur.

27- 31 juli 2010
                .