Aalscholver Cormoran

Zittend op duikersvlot, eenzaamheid werend,
heft deze koning de vleugels tot start,
zwart in een harnas van glanzende veren,
heerser in leegte, vorstílijk gehard.
Uren bewegingloos weg willen vliegen,
komend tot niets, energie opgebrand,
altijd alleen in zijn koudwitte winter
kreunt hij onmachtig zijn onmacht naar ít land.