Naar overzicht Bergweg

 


Bergweg 11 - Ongeluk

Donderdagmiddag, pianoles. Mijn leraar, Te Hennepe, woonde helemaal aan de andere kant van het dorp en ik mocht er als 13-jarige met de fiets heen. Het was de oude fiets van mijn nieuwe moeder, een eigen fiets kreeg ik pas op mijn 15e.
Ik fietste vanuit de Meddosestraat richting Groenloseweg, die links langs de Peperbus liep. Rechts van de Peperbus liep de Singelweg, die iets verder over de Lange Brug naar rechts draaide. Toen ik halverwege de brede oversteek was, kwam me vanaf de Groenloseweg een wagen met 2 dravende paarden ervoor met grote snelheid tegemoet. Ik dacht dat hij gewoon rechtuit zou rijden, maar opeens zwenkte hij met een voor hem grote linkerbocht naar de Singelweg. Ik probeerde nog te remmen, viel, en gleed met fiets en al net voor de paarden op de grond. De wagen reed op volle snelheid door!
Ik lag op de grond en was volkomen van de kaart. Een politieagent hurkte bij me neer en vroeg hoe ik heette, of ik kon opstaan. Ja, dat ging. Of ik pijn had. Nee, ik voelde niks. Het is onbegrijpelijk dat ik onder die dravende paarden was gekomen en geen schrammetje had!
De fiets was total loss, een houten achterwiel van de zwaar beladen wagen met melkbussen was er overheen gereden.
Maar waar was die wagen gebleven? De jonge boer was doorgereden naar zijn boerderij in de Brinkheurne. Twee agenten op de fiets hadden achter me gereden en alles zien gebeuren. En agent bleef bij me, de ander ging racend achter de wagen aan.
Ik weet nog precies dat ik op mijn rug lag, half over de fiets heen, en dat ik de dravende paardenbenen links en rechts van me zag neerdaveren en dat ik tegen de vuile onderkant van de wagen aankeek.
Dat ik niet vertrapt ben, is een wonder. Ik heb stilletjes altijd gedacht dat mijn moeder die toen nog maar anderhalf jaar dood was, me beschermde.

                   volgende