archief  november  home  jan ' 17                                                     leidjeberg@xs4all.nl
                                                                                                

logs december 2016

 

 

31 december
Minimale thuiszorg wil ik, want zoals het er nu uitziet, kan ik me aardig redden. Merk duidelijk dat de pinnen er uit zijn. 't Voelt heel goed!

Gisteren gekeken naar Erica Terpstra in Myanmar. Heb er een dubbel gevoel over. Aan de ene kant is het interessant om de mensen, hun omgeving en leefgewoonten te zien, maar aan de andere kant gaf het opvallende gedrag en uiterlijk (hoe hartveroverend gewoon ze ook is voor onze begrippen) in die omgeving me een gnant gevoel van aapjes kijken. In dit geval Erica's optreden.
Het uitdelen van eten aan kloosterjongetjes en geld aan toekomstige kloosterjongetjes- detoneerde enorm. Plaatsvervangende schaamte.  De marktscnes waren daarentegen grappig en zoals een toerist het beleeft. Ook de opnamen van waterdorpen en vissers waren interessant.
In een tempel moet je gedrag zo onopvallend mogelijk zijn.
Zo'n serie zou eigenlijk gemaakt moeten worden met iemand die in ieder geval de taal spreekt.  

30 december
Dat ging snel! Was gisteren al vroeg weer thuis. Zonder pinnen. Nou ja, wel met pinnen, maar nu zaten ze in een plastic tasje en niet in m'n been. Een wereld van verschil.

Ook kreeg ik nog meer waardering voor mijn mobieltje. Een erfstuk uit 2007, maar hij doet het nog perfect. Het is een heerlijke uitvinding voor mensen die even uit de roulatie zijn, al is het maar voor twee nachten. Je hoort er nog bij. Dochter: 'Heb je goed geslapen? Wat hebben ze gedaan? Ging ruggeprik goed?' Van die dingen. Ook ik kan bellen, contact met de buitenwereld.
Bob bracht me en haalde me op, toerde met mij in de rolstoel in een vaart door de gangen, stopte bij de aankondiging die hij gemaakt had voor de expositie in 2 gangen volgende maand en kwam wel eens buiten het spreekuur.
Verrassing! Ineens stonden 's morgens C. en W. in de kamer. Waren heel vroeg met de camper weggereden en mochten ook buiten het spreekuur om bij me komen.
Ik lag op een tweepersoonskamer, we waren allebei niet ziek, alleen geblesseerd, en dan kan het ook.
Ben toch blij om weer thuis te zijn! 

27 december
Ik verheug me op de dag dat de 4 pinnen uit mijn heup gaan. Het geeft wel weer een behoorlijke wond, maar dat de 2 delen heup weer mooi aan elkaar gegroeid zijn, is prachtig. Bij de controle onlangs zag ik pas goed wat een lange scheve breuk het geweest is. Toch knap dat ze dat kunnen repareren.

Mooie kerstdagen gehad. Gisteren was het schitterend weer en werd er hier massaal gewandeld en gefietst. Joggers met blote armen en benen lieten je bijna denken dat het al voorjaar was.

Altijd weer geheimzinnig het roepen van de bosuilen. Man in het bos, lange haast klaaglijke roep, vrouw ergens bij de schoppe antwoordend met een hoog piepstemmetje. Al in januari zijn er eieren. Ik ben blij dat ze in de buurt zijn, de muizen zijn waarschijnlijk minder enthousiast. Ik weet nog wanneer ik dat roepen voor het eerst hoorde. Het was op 17 december 1954.  

26 december  max. 11.1 gr.     vorig jaar 12.9
Open haard aan, met een bord jachtschotel op schoot naar 't vuur en Podium Witteman kijken, commentaar leveren op vuur, programma en het eten, alle drie goedgekeurd, glaasje wijn er bij, heerlijk Italiaans ijs toe, wat hebben wij het goed. Even niet denken aan alle ellende op de wereld.

Nu moet ik weer denken aan zaterdagmorgen. Ik was zo vroeg in het dorp dat het parkeerterrein nog leeg was. De winkels waren nog niet open, behalve de slijter. Ik parkeerde m'n auto voor het steegje naar de winkelstraat. Als ik nog maar net sta, rijdt een auto ook 't terrein op, moet helemaal een rondje rijden, eenrichtingsverkeer, en stopt op de plek pal voor me. Nou ja, dat mag natuurlijk. Portier zwaait open, man roept iets, door de spiegeling van de voorruit zie ik niks. Met m'n boodschappentas loop ik langs hem heen en dan zie ik het: de Dichter.  'Ja, ik zag je rijden en reed achter je aan, wil je nog even gelukkige kerstdagen wensen!'
We praten er over dat we het allebei weer zo goed getroffen hebben na het overlijden van onze mannen. Iets om dankbaar voor te zijn. Hij straalt en ik voel dat ik het ook doe.
Een goed begin van de dag.

25 december  9,7gr
van internet
Ik wens je heel goede kerstdagen, lezer.
Zelf kreeg ik zoveel goede wensen, dat ik er royaal van kan uitdelen.
Yvonne liet me een schitterende kaart zien, die ze gekregen had van de fotografe bij wie ze op cursus is en die hem ook gemaakt had. Het is een kerstkaart met een foto van het Jachthuis in de sneeuw. Echt heel mooi. Ik had er graag ook zelf wel een van haar gekregen, lijkt me een kleine moeite. Dit is natuurlijk helemaal geen mooie kerstgedachte van me!
Goed, ik ga nu verder met het eten voorbereiden en m'n zonden overdenken.

24 december
Voor de laatste versdingen naar het dorp geweest. Jachtschotel wil ik morgen maken, niet met gejaagd wild, zoals je zou verwachten, maar met mooi rundvlees. 't is veel werk voor zes mensen, maar voor twee valt het mee  en ik kan er grotendeels bij zitten.

Het etentje met z'n vieren op uitnodiging van 2 lieve mensen was heel gezellig n lekker. We zaten vroeg in de avond dicht bij het raam met zicht op de kerk en de vele mensen die op straat waren. Ik vond het wel prettig dat er een terras voor de zaak is, zodat de voorbijgangers niet het eten van je bord kunnen kijken. Wij waren op tijd thuis, de andere twee moesten nog een uur rijden.
Na zo'n mooie avond denk je te kunnen slapen als een roos. Mis gedacht. Zeker 2 muizen hadden boven ons hoofd ook een feestje en hoewel ik na een vorig knaagfeest al vallen had gezet, toonden ze daar geen belangstelling voor, vonden de plaatselijk harde isolatielaag veel interessanter. Tandjes die over dat harde schuimplastic knagen en dat precies boven je hoofd is echt niet leuk. Ik stel me voor dat ze de hoekige randen mooi rond wilden maken.
Een val sloeg dicht. Muis gaf zich niet gewonnen, trok met het ding over de planken, wat extra lawaaiig was. Ik moest toch even uit bed en ging kijken of ik hem uit zijn lijden moest helpen. Val dicht, maar geen muis te bekennen. Ik lag er net weer in, sliep bijna, daar begonnen ze weer. Het waren er duidelijk nog twee.
Gifkorrels strooien? Een keer heb ik dat gedaan toen er muizen in de spouwmuur bezig waren. Vreselijk spijt van gehad, want het stonk in de kamer wel een week lang nogal erg.

23 december
Boodschappen doen vandaag, want morgen is het natuurlijk erg druk overal, ook al zijn er tweede kerstdag veel supermarkten open en zelfs hier en daar op eerste kerstdag, hoor ik net op het nieuws.
Dus geen interessante mededelingen verder...ik moet aan 't werk. 

Sinaasappels persen. Elke dag pers ik er een paar uit en drink het sap gelijk op. Ik denk al wel bijna 30 jaar. Vanmorgen heb ik weer een nieuwe pers aangeschaft, want de vorige -die ik cadeau had gekregen-  was der dagen zat, sorry goede geefster, en na een week met de hand persen op zo'n leuk oranje ding met sapruimte voor een halve sinaasappel was ik dt ook zat. Nog even probeerde ik het om de futloze machine te gebruiken als handpers, maar dat werkte niet logisch of lekker. Ik ben nog wel van het ouderwetse type van kan het niet gerepareerd worden, maar de techneut die er naar keek, vroeg of ik wist wat zijn uurloon was.
Het werd dus een zware kleine, zoals ik ook al eens jarenlang had.

22 december
Vanavond gaat de zon al weer 3 minuten later onder. Op 11 december was dat om 16u27 en nu al weer om 16u30! Op 3 januari 2017 pas om 16u43.

's Morgens is het anders, op 11 december kwam hij om 8u38 op en vandaag om 8u46 en dat gaat nog even door. Op oudjaar pas om 8u48 en dat blijft zo tot 3 januari 2017, maar dat is dan ook het dieptepunt, daarna gaat het langzaamaan vroeger licht worden. 
Op 11 december zijn 2 kennissen van me jarig, de ene heet Wendy vanwege 'zonnewende' en de ander Lucy om het 's avonds weer langer licht worden.

Vakantie van schilderles. Met zoals we gewend zijn een drankje en hapjes van Carolien. Veel gekwakkel in de groep, verkoudheid, grieperigheid, en ernstiger ziekten. Drie gangmakers waren er niet en dat is veel op 8 man. Nou ja, 1 man en 7 vrouwen.

21 december  de kortste dag 
Dochter belt.   Moeder!! Het was geen berk die nu weg is, maar een LIJSTERBES!
Ze heeft helemaal gelijk.

Jo heeft weer kniepertjes gebakken, ze heet opgerold om een stokje,  en zoals altijd zijn ze weer superbros. Er kan slagroom in, maar ik vind ze z lekkerder. Ze belt of ik er weer wat wil? Moet ze nodig vragen als kampioen kniepertjes bakken van Winterswijk.
Kleindochter Dionne komt ze brengen. Ze is 13 en gaat naar het vmbo in Borculo, fietst elke dag, zomer en winter.  
Ze is gek op dieren en wil graag boerin worden, f dierenartsassistente. Als ze had gezegd model of schoonheidsspecialiste had ik niet vreemd opgekeken. Ze begint lang te worden, is slank en knap en ziet er fris uit.
Maar een lange, slanke, knappe, frisse boerin worden is ook niet verkeerd!

De krantenbezorgster die een goed 2017 komt wensen is blij met hr beroep. Om half 5 's morgens of soms al vroeger, helpt ze bij het sorteren en brengt dan voor 7 uur de kranten rond. Ik ben nr 3 van haar route en hier is ze vaak al om 5 uur. Soms hoor ik de klep van de brievenbus.
Trots laat ze de dikke modderlaag op haar kleine moddergrijze auto zien. Nee ze wast hem zelden, 't heeft geen nut. En bovendien, zes dagen in de week door zandwegen ploeteren heeft hem bang voor zeepwater gemaakt, lacht ze. 
Ze vindt het prachtig om 's morgens vroeg op pad te zijn zo buitenaf. Sneeuw, modder, gladde wegen, het maakt haar allemaal niks uit, alleen aan mist heeft ze een bloedhekel. 
Als ik morgen haar koplampen om 5 uur tegen de gordijnen zie schijnen als ze de zandweg indraait, dan weet ik dat daar een gelukkig mens rijdt.
Niet slecht als begin van de dag. 

20 december
In het donker om goed acht uur komen Peter en de man met het kraantje aanrijden om de 3-stammige veel te hoog geworden berk bij de schoppe weg te knippen. Klinkt gek, dat 'knippen', maar zo lijkt het echt. De kraan heeft een grijper type nijptang, die takken en stammen doorknijpt en de stukken op de aanhanger legt. Alles is zwaar van de klimop, die er dik en hoog tot bovenaan ingroeide.
Peter rijdt alles naar de paasvuurhoop hier verderop aan de weg.
Daarna gaan ze naar de struikenborder langs de wei en halen daar vlier en brandnetels weg. Het wordt hier een stuk leger en lichter, alleen het gras is de grote verliezer. Rupsbanden doen daar geen goed aan.
Van 't voorjaar een beetje zand en graszaad, en het ziet er als nieuw uit. Verzekert Peter. Ja,ja!
     

19 december  7,2gr
Heb in het weekend flink wat kerstkaarten geschreven en achterstallige kranten gelezen, dus van filosoferen over Het Jaar dat Achter me ligt kwam niet zo veel. Op radio en tv wordt heel wat teruggekeken en dat levert niet veel opwekkends op. Als ik daar mijn domme vallen nog aan toevoeg, zou het wel een heel slecht jaar voor me kunnen lijken.

Toch was het dat helemaal niet! Ja, slecht kunnen lopen is onhandig, maar heeft ook voordelen: de mensen die je zien stuntelen met kruk, boodschappentas en portemonnee op de markt of in een winkel zijn zonder uitzondering geduldig en behulpzaam. Het levert behalve een goed gevoel over zichzelf ook vaak een praatje op over hun moeder of oma. Er blijken veel onhandige oudjes te zijn.

Er zijn naast mijn vriend en de kinderen, een paar prima mensen in m'n 'directe' omgeving,
zoals
mijn jonge 'buur'vrouw die een paar honderd meter verderop woont en onmiddellijk in actie komt als ze denkt dat er hier iets vreemds aan de hand is, zoals een auto op het erf die ze niet kent,
mijn hulp die me al 5 jaar als een dochter helpt en in het goede huishoudelijke spoor houdt,
Peter die meedenkt en de wildgroei buiten in toom houdt,
Harry die snel komt als er iets aan het huis mankeert,
Jan Derk die op zaterdagmorgen binnen een kwartier een gebroken ruit komt vervangen,
buurman R. die om 12 uur 's nachts komt kijken of alles in orde is, omdat hij op de zandweg iets verdachts zag  toen hij hier langskwam,
Martha, met wie ik heel goed kan praten en die haar speciale tuinideen hier uitvoert, 
M&M, die hoewel ze in het buitenland wonen, de paar keer in het jaar dat we elkaar zien, gewoon verder gaan met waar we de vorige keer gebleven zijn,
de vorige Jachman en zijn vrouw, op wie ik, zeker weten, een beroep kan doen voor goede raad of hulp,
Bertus, die als ik weer eens de grasmaaier gemold heb, geduldig en hoofdschuddend 's avonds het ding op komt halen op weg naar z'n huis,
mijn zus, die als ik weer te lang wacht met bellen zelf opbelt en me nooit nalatigheid verwijt,
evenmin als Jo, die me dan zelfs een paar prachtige eigenhandig gestekte en in bloei gekregen rose geraniums brengt...
De rij is nog langer.
Er zijn mensen bij die hun uren declareren, maar ik weet zeker, dat ze net zo snel zouden komen helpen, als ik zou zeggen niet direct te kunnen betalen. 

Nu werd het toch nog een soort terugblik!

18 december
De andere zoon van de klompenmaker dan die de bestelling opnam, brengt het kerstpakket van FC Trias. Het is mijn kleine bijdrage aan die vereniging. De wijn is altijd van prima kwaliteit, maar als ik hem op een warme zomeravond uitschenk en de drinkers zien het Vrolijk Kerstfeest 2012 etiket, dan is dat toch een beetje...ja, ik weet niet, voor mij maakt het niet uit, maar voor anderen?
Daarom heb ik hem een keer overgegoten in een andere fles, van een Franse wijn, maar dat voelde toch niet goed.
De kerststol doe ik niet 'zolang' in de diepvries, zoals brenger me aanraadt, hij staat mooi morgen al op tafel!
- - - - -

Bob met zijn eerste kleinkind.  Kleinzoon en hij lijken hier allebei te denken:
'Wat ben jij er voor n?'
 

17 december  
Deze datum zit diep in me geworteld.
Ook al is de bruidegom al jaren geleden overleden, toch blijft 17 december m'n trouwdag. Lang samen mogen zijn, 55 jaar, was mooi en goed, ondanks de gevechten om ruimte voor onze eigen ontplooiing. De een moest daar harder voor knokken dan de ander, maar we vonden een modus en waardeerden ook daarom elkaar.
Nu er opnieuw een man in m'n leven is, geniet ik daar onbezorgd van. Niks moet, alleen deze dag telt. 

16 december
Toen ik thuiskwam gisteren was Peter bezig om de voortuin netjes te maken, dooie stengels en boomblad gingen eruit. Met de bladblazer ging hij rond het huis en deed hij de berm. In de theepauze bespraken we de vlonder, die ik moeilijk te bestappen vind, want die ligt lager dan het al schuin aflopende gazon. Hij zal er bovenaan nog een tree bijmaken die gelijk met de tuin komt te liggen.
Als het 'kraantje' komt voor het weghalen van de lijsterbes, zal die ook de woekerende vlier en brandnetels langs de wei weghalen. Nog voor de kerstdagen zal het gepiept zijn. Wat een feest!

De eerste kerstkaart is binnen. Ik krijg die elk jaar van een familie die ik nauwelijks ken. Onze link is mijn buurvrouw. Ik heb ook kaarten gekocht, kreeg een vel postzegels, dus kan aan het werk.
Bij de kruidenier hier in de buurtschap waar ik die kaarten kocht, is 's nachts ingebroken in de zaak, de dieven kwamen door het plafond. Ze maakten de diverse bewegingsmelders heel gehaaid onklaar, zagen er n over het hoofd, maar toen de eigenaar, wakker geworden, alarm sloeg en de politie belde, waren de dieven gevlogen.

15 december
Vanavond zitten m'n zus en haar schoondochter in het publiek bij DWDD. Leuk om het te weten, nog leuker om haar daar te zien. Als je een sprankelende 86-jarige ziet zitten, dan is zij dat.
Ze had een parkeerkaart aangevraagd en de keuringsarts noemde haar 'sprankelend'.
    Zo krijg je toch een idee van m'n vlotte zus!

Vanmorgen was ik bij een voorbespreking van 5 mensen voor een bijeenkomst die moet leiden tot een gemeente die ouderen-vriendelijk is. Algemener dus dan een dementievriendelijke gemeente.
Er ging een wereld voor me open aan goedbedoelende verenigingen, gespreksgroepen, ouderenbonden, winkeliersverenigingen, loketten, en vast nog wel een paar verbanden.
Nu de Gemeente nog even. En geld.
Er is hier n zaak met 3 filialen die al speciaal let op ouderen en geduldig, attent en vriendelijk is bij het helpen zoeken en het afrekenen.

We zaten in de zaak van Anita, een hartelijke gastvrouw. Ik verbeeld me dat ze me ook een beetje verwent vanwege de 'olde kundigheid'. Je raadt het misschien al: ja, ook een oud- ll.  

14 december
In het ziekenhuis gaf de anesthesist uitleg over voor- en nadelen van narcose en ruggeprik. (Ik weiger te schrijven ruggenprik!) Daarna ging ik naar de verpleegkundige voor het bijwerken van de algemene vragenlijst. 'Vraag maar naar Marijke.' Die zat al klaar, weer een oud-leerling. Overal kom je die tegen!
Na het praten over de lijst, vroeg ik naar haar moeder. Het is een zeer bij jonge mensen betrokken vrouw, had toen ik aan school was altijd pleegkinderen in huis, waar haar eigen kinderen dan over vertelden, en bij huisbezoek en ouderavonden hoorde ik van haarzelf hoe dat was.
Marijke lijkt uiterlijk sterk op haar, en ook de manier waarop ze praatte, deed me steeds aan haar moeder denken.
Dat zijn dingen die je niet hebt als je wegtrekt uit je dorp of buurt.
Natuurlijk zijn er mensen die zeggen dat dat (her)kennen van mensen van hen niet hoeft, maar voor mij is dat wl belangrijk.  'k Ben van geboorte nog net een 'Stier', behoorlijk honkvast dus.

13 december
Bij de studiegroep hield een nieuw lid, een dominee, geen inleiding. Ze had van te voren gezegd dat ze liever een gesprek wilde over onderwerpen die wij belangrijk vonden, en dan speciaal berichten uit het nieuws die met religie te maken hadden.
Onderwerpen die voorbij kwamen: de kanarie in de kolenmijn, over jodenhaat,
uitspraken van Wilders, gematigde en agressieve moslims, invloed van godsdienst door de eeuwen heen in ons land, ontkerkelijking, de nog maar kort geleden plaatsgevonden botsingen tussen katholieken en protestanten in onze eigen omgeving, en nog zo'n paar onderwerpen.
Bij de onderwerpen zelf hoorde ik niets nieuws, wel mooi was de uitleg die mensen gaven over het waarom van hun berichtkeuze. Zo leer je de mensen kennen. Ze hadden zelf met bepaalde botsingen te maken gehad en spraken daar gemotioneerd over. Anderen vonden het aansluiting vinden bij gelijkgezinden in een kerkgenootschap zo'n warm gevoel geven.
Over 'geloven' in een Schepper zei ongeveer de helft dat ze onzeker waren over wat ze dachten, ze geloofden soms wel, soms niet. Niemand wt het. En van ons was overtuigd athest.    

De gesprekssfeer bleef beleefd, maar je voelde soms verdriet over oud zeer bij een enkeling.
Zelf heb ik vooral geluisterd, had geen zin m'n eigen nare ervaringen te vertellen. 'k Ben ook niet meer bij een kerkgenootschap aangesloten.    

12 december
Liggen zo uw problemen? Al een nacht of drie regent het volgens mij behoorlijk. Ik hoor de druppels van het dak op de plastic bloembak tikken. Als dan de weg 's morgens droog is, klopt er iets niet. In december heb je geen warme droge wind.
Vanmorgen viel er iets achter mijn bed.
Het lijkt spannender dan het is, hoor.
Toen ik het van de grond opraapte, kwam ik met m'n oor bij de electr. wekker, die je normaal niet hoort als die uitstaat. Nu wel, een zacht tikken. Toen ik het geluid harder zette, stond dat op wekstand tud!!  tud!!  tud!! Toen hij van de week afliep en uitgezet werd, is het uitzetschuifje halverwege blijven steken.
Vreemd natuurverschijnsel opgelost.

11 december
De portretfoto (zie 2 dec) is gisteren zowel binnen als buiten gemaakt. 'De' portretfoto? Wel 25 foto's schat ik. Yvonne maakte er ook een paar met Marieke erbij, die er net aan kwam. Ze wil ze sturen. 'k Ben reuze benieuwd, het was een vrolijke sessie!

Een paar weken geleden had ik de politie nodig na een beschadiging aan het huis. Na mijn melding kwam de politie direct kijken. Het was een prettig en toch zakelijk contact.
Vorige week hadden zij mij voor iets nodig, en zo kennen we elkaar langzamerhand.
Als ik zaterdag achter het huis de boodschappen uitlaad, wordt er getoeterd en gezwaaid: jawel, vanuit een politieauto op de grote weg.
De politie is uw beste vriend!     

10 december
We wilden gisteravond naar een bijeenkomst en dan van te voren ergens een hapje eten. Dat laatste werd Bertram in Bredevoort. Het huis stamt uit 1740, staat op het Zand, waar het kasteel stond dat op zondagmiddag 12 juli 1646 verwoest werd. De bliksem sloeg in de kruittoren waar 320 vaten buskruit stonden. Onder de 40 doden bevond zich op 1 zoon na het gezin van de Drost dat op het kasteel woonde.
Bij Bertram waan je je eeuwen terug in de tijd. Niet wat het eten betreft, maar het huis zelf. Mijn portje zat in een aardewerk 'glaasje' en stond op een tafel met een blad van grove planken. Het was er vol en gezellig, ook boven waar je met een stenen wenteltrap komt.
Hebben we nog zin om naar de lezing te gaan? Neu. We gaan naar huis en maken de open haard aan.
Geen spijt van gehad.

9 december   boodschappenbriefje

paar vuurpijlen
10 kerstkaarten (genoeg?)champ.
wijn- nee, al bij fc Trias
talamini ijs 4 x,  gn d. de l.! (briefje B)
meel, enz. olie (of k&k kopen?) lijkt me beter
bakjes salade, zo laat mog.
kerstboom? nee, bloe, kaarsen

Je kunt niet vroeg genoeg beginnen met nadenken! Toch? (inspirator Erasmus)
Rik bellen
verzekering bellen (gedaan) 't komt voor elkaar

8 december
Mooie schildersessie gehad, heb bijna het luchtgezicht af.
Bij het wegrijden zag ik hier in de wei een witte reiger. Zie je niet vaak hier. Hij vloog niet weg toen ik m'n spullen in de auto laadde, heen en weer liep, wegreed. Van iemand op les hoorde ik dat er een hele kolonie is zo'n 30 km zuidelijk van hier. Ze wist alleen niet precies waar. 


Later thuis een luidruchtig weerzien met M&M. Ze hadden heel goed bericht van onderzoek in 't ziekenhuis.
Ik heb ze 3/4 jaar niet gezien, maar we gaan zo verder waar we gebleven zijn. Eigenlijk heel bijzonder.    M ken ik van zijn 12e jaar af. Toen kwam ik als 18-jarige in de Jachmanfamilie terecht, maar die moest niet veel van me hebben.
M's ouders beschermden hem en hun andere 9 kinderen tegen mij, een 'andersdenkende' met natuurlijk een slechte invloed op Jachman en de hele familie.
Toen M's vader overleden was, leerden M en Jachman elkaar goed kennen en waarderen. We waren een paar keer bij hem in Frankrijk als we in de buurt kwamen. Het klikte tussen ons en gelukkig ook later met zijn partner.   

7 december  8.00 uur 2,5 gr.
Ja ze kunnen eruit, geen ontsteking, alles is goed, maar de agenda van de chirurg is al volgelopen tot ver in januari. Dat wordt dus geduld oefenen. Ik hoorde wel van hem dat hij mijn korter geworden been iets langer kan maken als ik ook een nieuwe heup wil. Wat zijn ze toch knap tegenwoordig!

M&M komen vandaag hier, zijn weer terug uit Frankrijk. We hebben elkaar altijd veel te vertellen, al weet ik niet eens of ik hem van m'n 2x vallen vertelde, bedenk ik nu. Ik hoop wel dat ze niet van m'n stok schrikken.  Als ik nu maar niet door de benen krijg van ze.
even een dieprode kleur

6 december Koud! hele dag vorst
Echt weer om naar Spanje te vertrekken.
We zouden niets aan Sinterklaas doen, maar daar was ie het niet mee eens. Hij schreef een lang prachtig gedicht voor me. Lief van Sint.  

Vandaag hoor ik of de pinnen uit m'n heup kunnen. Spannend!

5 december
Koud! Het vroor vanmorgen ruim 7 graden. Maar mi dat het buiten is met die zon en een witbevroren grond! De mollen die vorige week nog actief waren, willen dat fraais nu niet bederven.

Zaterdagavond gaat de 'kerstboom' in Lopik weer branden. Zo was het vorig jaar:

Het lijkt me een indrukwekkend gezicht die lampen tot op 366 m hoogte. Sinds vorig jaar zijn het ledlampen. Tot op 30 km afstand te zien.
Draagt hij de kerstgedachte uit of heeft hij te maken met geknutsel van een legertje technici en met bekend worden van de namen der sponsoren?

4 december 16 u 30, 1 gr.  na hele dag zon.
Vannacht vroor het 7 graden, echt winters. Toen de familie gisteravond weer naar huis reed, hadden ze in de Achterhoek behoorlijk last van de mist gehad.

Vanmiddag onder het schillen van valappels voor 4 potten appelmoes, heb ik 2x de cd gedraaid die ik gekregen heb, Tomorrow Eyes van harpist Remy van Kesteren.
Hij werd geboren in Zeist, op 8 maart 1989 en begon op zijn tiende al met lessen op het Utrechts Conservatorium,  studeerde er in 2004 af. Hij studeerde daarna in Parijs bij Isabelle Moretti, en behaalde in 2012 summa cum laude zijn Masters aan het Amsterdams Conservatorium. Hij componeert veel eigen muziek, en werkt ook bij projecten samen met anderen.
Hij noemt zichzelf een verhalenverteller. Ook Leticia Moreno werkt mee!

3 december
Geboeid gekeken naar het DWDD-college over 'licht' van Robbert Dijkgraaf, het zesde in de serie over natuurkunde. Eigenlijk moet ik zeggen dat ik niet het hele college geboeid was, want het ging voor mij te snel en er waren heel veel verschillende verschijnselen. Ik kan het ook niet na vertellen. Wat ik op de middelbare school over licht leerde, ging in zwartwit.
De net 'bewezen' zwarte gaten kwamen ook nog voorbij. Ik zag dat twee zwarte gaten elkaar omarmden en er samen vandoor gingen. Zal wel geen wetenschappelijke samenvatting van me zijn, maar dat 'omarmen' kwam van Dijkgraaf!

Om kwart over tien begon het geknal met vuurwerk weer, zoals vaker op avonden in het weekend. Nu kwam het duidelijk van de richting dorp. Soms zijn het zware bommen, waar je echt van schrikt. 

2 december
Mijn achterbuurvrouw komt even bijpraten. Ze organiseerde deze zomer de jaarlijkse fotosessie van de zangvereniging en koos als locatie de wei bij de eik. Er ontstond een prachtserie, van alle zangeressen werd apart een portret gemaakt en ook een paar foto's van de hele groep samen.
Ze heeft nu zelf een fotocursus bijna afgerond en wil hier een foto maken van de schoppe bij avond in het licht van de buitenlamp, plus een portret van mij. Ik hoor nog wel wanneer ze komt. Het moet gebeuren bij een heldere sterrenhemel. 'k Ben benieuwd. 

1 december
Bij DWDD was de 85-jarige Jan Terlouw te gast. Hij hield een bewogen pleidooi om elkaar weer te vertrouwen. Als basis voor dat vertrouwen herinnerde hij zich nog dat het vroeger normaal was om een touwtje uit de brievenbus te laten hangen. Vertrouw je medemens.
Overheid vertrouw op de burgers. Timmer niet alles dicht met regeltjes en formulieren. Bestuurders, wees zelf integer, zodat wij als burgers op u kunnen vertrouwen.
Zijn oproep raakte de aanwezigen in de studio.
Ik vind het een prachtige gedachte, maar ik heb toch maar een nieuw sterk slot op de deur laten zetten!

Ik was van de Beatles, maar keek gisteren met vertedering naar de oude Stones en vooral naar Mick Jagger. Rond de 70 zijn ze nu!
internetfoto