Logarchief  terug  home  verder

Logs januari 2011

 


31 januari
Deze stapel boeken heb ik uit de kast gevist om alsnog te lezen, ik heb ze namelijk helemaal niet of nog niet helemaal gelezen. Wel heb ik me voorgenomen om de boeken, waar ik me niet goed bij voel tijdens het lezen, gewoon weer terug te zetten of te verkopen. Uitlezen hoeft niet meer, het is geen aangenomen werk. De meeste titels kochten we om mee te nemen op lange vakanties, maar andere boeken die we meenamen, gingen kennelijk voor. Die mogen dan ook blijven.
Me er niet goed bij voelen kan komen door irritatie, afschuw of verveling. Aan thrillers begin ik niet eens, omdat ik niet bang gemaakt wil worden. 
nog niet gelezen
Ik grijp eigenlijk liever naar een boek dat ik ken, mooi vond en dat ik nog eens wil lezen. Vaak dan niet helemaal, maar speciale stukken eruit.
Wat een onbelangrijke mededeling op een kille maandagochtend met in de krant veel onrecht en menselijk leed.
Ik ben sinds begin januari heel blij met de krachtige bewijzen van menselijke moed en vooruitgang op de site van one11. Kijk bij 'links'.

Zondag 30 januari
Mensen die graag buiten zijn, goede foto's kunnen maken en weten hoe je met GPS en Google Earth kunt werken hebben nu de mogelijkheid om alles te combineren. Het project Nederland in Beeld houdt het volgende in: Nederland verandert, maar hoe het verandert ligt niet precies vast. Als je nu het land in kilometerhokken verdeelt en dan precies in het midden van zo'n hok staand 4 foto's maakt, precies noord, oost, zuid, west, en over dertig jaar doen mensen hetzelfde, dan zijn de verschillen te zien en dus de verandering van het land.
Als je mee wilt doen, kijk dan hier voor handleidingen en uitleg over hoe je je kunt aanmelden. 

29 januari
En weer zo'n prachtige winterdag! Vanmorgen eerst een uur in het dorp gelopen om boodschappen te doen. Ik zet dan de auto ergens strategisch neer zodat ik er snel even iets heen kan brengen wat zwaar is. Kan dan ontspannen de 'kleine' dingen doen. Ik loop dan graag even over de Scholtenbrug met zicht op de Grote Kerk. Het zicht op wei met beek en de kerk op de achtergrond doet bijna Engels aan, net een green, alleen de hill ontbreekt eraan. Uniek, zo'n wei midden in het dorp.
Vanmiddag met zijn drien en de honden rond en door het Hilgelo gelopen. De honden deden dat laatste, wij niet. Er lag nog ijs op! Voelen die dieren geen kou?
jij mag eerst

28 januari
Voor het eerst van mijn leven heb ik een tuinman. Geen mannetje, maar een echte. 't Is wel wennen aan dat idee, maar het snoeien van de heggen, die ik nu duidelijk hoor janken en pruttelen, went snel !!
De oude heggen staan er weer kant bij 
Nu de zon zo prachtig schijnt, vallen de ongerechtigheden in huis en buiten duidelijk op. In de schuur weerkaatst het licht schitterend in de lege wijnflessen. Zijn het er zoveel? Even tellen, 42! Jawel, maar je moet wel bedenken dat ik ook al heel lang niet bij de glasbak was, hoor.
Dat was al vr de sneeuw. Echt waar.
Binnen schijnt de zon op sierlijke, glinsterende herfstdraden die van de lamp naar de grote plant lopen. Zonde om ze weg te halen eigenlijk. Ongerechtigheden, die flessen en draden? Onzin!
zon achter gras en bomen
De zon ging zonder wolken ervoor onder. Een hele dag zon, ongelooflijk!

27 januari
Toen ik gisteren in Kotten het pad van Truus en Jan afreed, stak er vlak voor me gehaast een fazanthaan over. Hij ging dichtbij in de wei rustig fourageren en trok zich van mij niks aan.
Wij hadden toch ook vaak fazanten hier in de wei. Waar zijn die gebleven? Ik heb ze niet eens gemist, helemaal niet aan ze gedacht zelfs. Ze zullen wel bij boerderijen in de buurt zijn, waar altijd wel iets te snaaien valt. Of ze zijn 'ingetreden' tijdens een feestelijk kersteten. Rare woorden om te zien: fazanthaan, kersteten. Ik herken ze zelf niet eens direct!
Zon! Gauw naar buiten om alle drankblikjes en andere troep uit de border te vissen. Na de eerste sneeuw heb ik het ook al gedaan en nu ligt er al weer een nieuwe verzameling rotzooi.  

26 januari
Bij de Leesgroep wordt gemaild over het boek van Hope Edelman, Dochters zonder moeder. Het maakt veel verschil of je moeder stierf of dat ze door omstandigheden bij je wegging. Ook verschil maakt of je nog een kind was of al een puber toen dat gebeurde. De verdrietverwerking is daardoor anders, maar het gemis van een vertrouwde vrouw die je helpt bij vragen over je lichaam, jongens, wat wel en wat niet, is enorm en werkt in alle gevallen lang door. Ik had wel wat hulp kunnen gebruiken.
 
Over dat lang doorwerken gaat het vervolgboek, Moeders zonder moeder, met de ondertitel Als jij als moeder geen voorbeeld hebt. Het leek me een interessant boek, omdat ik op mijn elfde mijn moeder verloor, kinderen kreeg en dus een ervaringsdeskundige ben.
Nu ik de inhoudsopgave doorkijk en hier en daar een paar bladzijden  lees, herken ik weinig. Ligt het aan mij? Ben ik anders geweest tussen mijn elfde en dertigste in de jaren '50 en '60, dan de vrouwen in dit (Amerikaanse) boek dat in 2006 verscheen?  Misschien komt het door het verschil in levensstijl tussen die sobere jaren in Nederland en de rijke jaren '70-'80 in Amerika, dat ik anders in het leven sta.
Ik denk dat ik me meer zal herkennen in Dochters zonder moeder, dan in Moeders zonder moeder.

25 januari
Variaties op een thema. Ja, zo moet ik een schilderij noemen, dat ik opnieuw ga maken, maar wel met hetzelfde onderwerp. Ik had het bij Vic over 'dit nog eens overdoen', maar dat is in schilderskringen een total verkeerd woordgebruik, leerde ik.  Goh, dat is nog eens nuttige kennis! Het klinkt inderdaad beter: Variaties op een thema.
Duinzicht bij avond I, 50x60
acryl, 50 x 60
Ik vind het heerlijk, dat ik weer plezier in schilderen heb gekregen, na de inzinking  van het afgelopen jaar.
Het nieuwe schilderij wordt 50 x 70 staand, wat ook het formaat is van het vorige strandgezicht, Zeezicht, 's morgens. Het nieuwe wordt dan Duinzicht bij avond II. 

24 januari
O, gelukkig weer zo'n gezellige donkere dag. Kan ik fijn bij het warme licht van schemerlampen de hele dag naar muziek luisteren!
Geleuf ie't? zeggen ze hier.
Nee ik baal langzamerhand enorm van dit weer. Ik wil fietsen in de lentezon met een lekkere wind achter, en dan op een bankje uitrusten, iets eten en drinken en op de kaart een terugweg uitzoeken waarop ik zo weinig mogelijk de wind tegen heb, en dan merken dat die wind gedraaid is. Mazzel. Verlangen naar zulke mooie dagen, waarop alles als vanzelf gaat.
Dat is trouwens een goede tip, begin een fietstocht zoveel mogelijk met wind in de rug. Weet je zeker dat je n keer moeiteloos geniet.
Ik lees dit nog eens over en ben niet meer zo zeker van die tip. Ik kan me ons gevecht met stormachtige tegenwind op de Afsluitdijk herinneren, dat juist daardoor als PRESTATIE in het geheugen is opgeslagen. 

Zondag 23 januari
Vanmorgen was ik naar 'Met dialect op de koffie', dat nu eens niet bij Erve Kots in Lievelde was, maar op de Daele van Museum Freriks in Winterswijk. Met zo'n 60? man was het aardig vol. Ook hier gedoe met de microfoon die het onverwacht soms wl deed, zodat de spreker zich wild schrok, net als de toehoorders.
De koffie was lekker, de stoelen zaten hier goed, er werd niet al te veel gekletst tijdens de voordrachten en men klapte vriendelijk voor het gebodene.
Was het niet goed dan? Ach, jawel, de vier mensen deden het goed, ze  spraken perfect en duidelijk dialect en hadden op n na alles zelf geschreven, maar eigenlijk vond ik alleen Henks gedichten van een volwassen peil. Niet te lange zinnen, kalm en duidelijk gelezen, inhoud beetje ernstig en wijs, precies goed voor ons oude(re) mensen op zondagmorgen. 
De makke van veel korte verhalen in dialect is, dat ze voor hooguit 10-jarigen geschreven lijken. De zaal zit vol mensen van boven de 50, die zeker voor de helft middelbaar onderwijs en meer gehad heeft en van wie de andere helft misschien wat minder schoolwijsheid heeft, maar wel veel levenswijsheid. Die hoef je echt niet alles nog eens uit te leggen. 
Ik moet dan altijd denken aan grootmoeder Drika. Of zij, die nauwelijks zes jaar lagere school had, maar wel intelligent en geestig was, deze verhalen gewaardeerd zou hebben. Ik heb mijn twijfels.

22 januari
Gisteravond ben ik waarschijnlijk de enige Nederlander geweest die niet naar The Voice gekeken heeft. Ik kwam al zappend terecht bij Altijd Wat. Heb geboeid gekeken naar de fotoserie en het verhaal over een meisje met borderline dat gedurende drie jaar elke maand gefotografeerd is. Ze wil niet meer leven met haar angsten en pleegt zelfmoord. Het verhaal sloot aan bij de plannen voor een Euthanasiekliniek.
Daarna liet Joost Conijn, de kunstenaar, globetrotter, vlieger, schrijver en nog veel meer zijn zelfgebouwde vliegtuig zien en een paar flitsen van zijn reis van vier maanden naar en over Afrika.
Vraag van interviewer: 'Hoe is het om te crashen, je bent al een paar keer gecrasht toch?'
Joost: 'Een geweldige opluchting! .... Je bent altijd bang! Maar de angst voor iets is het meest vervelende, en ls het dan gebeurt, is dat zo'n geweldige opluchting!..... Je wordt dan heel rustig en weet precies wat je moet doen.'
Mooi.

21 januari
vrolijk pakje post

Van zo'n pakje bij de post word ik vrolijk! Er is werk aan besteed. Het zijn allemaal losse postzegels en bijna allemaal verschillend. Ze zijn ook nog eens keurig aansluitend en recht opgeplakt! In de webwinkel waar dit binnen 1,5 dag na de bestelling vandaan komt, heb ik gelijk vertrouwen. Voor de webwinkel zelf lijkt me de eraan bestede tijd een slecht teken. Als je het heel druk hebt, gaat het postzegelwerk waarschijnlijk minder secuur. 
De inhoud kende ik al precies, want wat erin zit, kocht ik hier al jaren bij de bloemenwinkel toen die op voornamelijk kleding en diervoer overgegaan was. Op een gegeven moment wisselde het assortiment kleding echter. Ik kon niet wennen aan de te korte opvolgers met opvallende reclame erop.
Gelukkig is er nu het web en heb ik zonder er het huis voor uit te moeten mijn oude fijne zachte weer terug. Inclusief porto goedkoper ook nog.
Wat?  O, zei ik dat nog niet? Niks bijzonders hoor, gewoon katoenen kniekousen in mooie effen kleuren!

20 januari
Van de makers van de originele Beemsterkaas kreeg ik een aardig antwoord op mijn vraag van 15 januari.
Nee, Beemsterkaas rijpt niet in bunkers. Op hun site stond, behalve tips voor een kerstmenu met Beemsterkaas, ook een recept met Twentse  Bunkerkaas. Dat was echter geen Beemsterkaas, maar zo kwam wel de verwarring daarover waarschijnlijk.
Ben blij dat ik het weet, weer een vast punt in mijn leven!
De nachtelijke duinen die ik in mijn hoofd had om te schilderen, zijn uit praktische overwegingen gisteren veranderd in avondlijke duinen. Dan zie je tenminste nog ets. Wel zo handig voor een schilderij.

19 januari
Ik vind een klein blauwgemarmerd alfabetboekje terug uit 1970. Ik heb er veel boektitels in geschreven. In die tijd werkte ik in een boekhandel en noteerde titels en namen voor 'later eens' als ik tijd van lezen zou hebben. Er liggen ook Handelsblad-krantenknipsels in die kennelijk nog overgeschreven moesten worden. Bovenop ligt iets over Oscar Timmers, destijds uitgever- auteur bij de Bezige Bij.
blauwe boekje met knipsels
Via Oscar Timmers op de NRC-site kom ik bij een column van Marita Mathijsen over de dichter Hans Faverey, waar ik weinig van begreep toen we hem op de MO-opleiding lazen. Via Faverey en Mystiek lees ik uitleg van zijn gedichten op de site Sporen van God. Nu begrijp ik meer van Faverey's taalgebruik en de betekenis ervan. Link naar VPRO Boeken. Daar staan filmpjes waarop hij voorleest uit eigen werk.
Wat is zo zigzaggen over het www interessant. Twee uur zijn zo om.
Maar een kast opruimen duurt op deze manier eindeloos!

NB Vanavond om 22.22 uur is het volle maan.

18 januari
Er stopt een auto in de berm aan de overkant en een vrouw op klompen stapt uit. Ze haalt een 8-treden huishoudtrap uit de auto en plaatst die naast de handwijzer met onder elkaar drie verwijsbordjes naar campings en zo die bij de brug staat. Dan pakt ze een wisser en een poetslap, - een emmer sop staat in de auto - klimt op de trap terwijl auto's vlak langs haar heen rijden en ze ook nog eens bijna boven de beek staat te wiebelen en begint dan de voor- en achterkant schoon te maken.
Is het de grote kans op ongelukken waard om zonder hulp een campingbord schoon te maken? Als ik nu eens geen foto gemaakt had en gelijk mijn schoenen aangetrokken had om haar even te gaan helpen? Een gemiste kans. Kans op wat? Als ze een moderne boerin is, een kans op : Fijn dat je komt helpen!
Als ze een traditionele boerin is, een kans op een afwijzing. We zijn nl geen naobers. 'Ik kan 't zelf wel af'! zou niet de eerste keer zijn.
Ik had het natuurlijk toch moeten doen. Want wat, als......?
 wat als.....?

17 januari
zon en schaduw

De ondergaande zon zorgde voor een scherpe schaduw in de kamer. Herken je die op de stoelrug? Ja! Helemaal goed! Natuurlijk van de Amaryllissen op de vensterbank.
En haas 'woont' hier, een paar dagen geleden waren er twee en nu rennen er drie achter elkaar aan door de wei. Een vroege lente!

Vanmiddag weer naar schilderles. Ik ga met iets nieuws beginnen, het strand is af. 50x70 acryl.
vrouw op strand,  Zeezicht 's morgens
Dat de vrouw meer op een vliegend tapijtje lijkt te zitten dan op een handdoek vind ik eigenlijk wel mooi. 
Ik ga vandaag beginnen aan duinen in de nacht. Experiment.

Zondag 16 januari
De kinderen zijn weer naar hun eigen huizen vertrokken. Slaapzak,  en toiletspullen lieten ze achter, is handig voor een volgende keer. Het is nu stil hier, en toch is op de een of andere manier het praten, vertellen, lachen en omarmen nog aanwezig, soms samen met weemoed en verdriet.
Vanmorgen liepen we met zijn allen, mensen en hovawarts rond het Hilgelo. De zon scheen op de stammen van de 'blanke barken', die fel oplichtten, het Hilgelo leek bijna zwart, er zat echt al iets van lente in de lucht.
Cosy en Isa, moeder en dochter
Hier in de wei bloeit de romantiek op. Twee enorme hazen liggen languit met de snuiten tegen elkaar in het gras. Niet in een lijn maar in een hoek van 90 graden. Later liggen ze wel een uur precies recht naast elkaar, ze lijken te slapen.

15 januari
Gisteren was ik bij M&M en aangezien het lekkerbekken zijn, wel heel verschillend in smaak, want de een is op gepocheerde vis en de ander op gegaarde biefstuk, houden ze wel allebei van kaas. Het kaasplateau mocht er zijn!  Tijdens het bijpassende gesprek kon ik de bunkerkaas ter tafel brengen. De naam als zodanig kenden ze niet, maar &M wist wel dat ook Beemster kaas in bunkers rijpt. Dichtbij de Beemster.
De site van Beemsterkaas waar toch enorm veel weetjes op staan, vermeldt er niets over. 'k Heb een mailtje gestuurd met de vraag of het waar is. Er zijn belangrijker dingen om te weten, maar toch! Een vast punt in je leven is nooit weg.
Over weg gesproken. Honderd keer ben ik links afgeslagen Varsseveld in toen ik iemand ophaalde om samen naar les te gaan. Later werd die afslag een rotonde, maar het bleef de eerste afslag links. Gisteren. Ik rij automatisch die rotonde op en beland in een niemandsland. Ik merk het pas als Varsseveld wel erg ver weg is. Terug. Blijkt dat er een nieuwe rotonde bij is gekomen, een paar honderd meter voor die andere. Was ik al zo lang niet daar?

14 januari
Verjaardag van Tante Jenny.  Ik schreef over haar op Bergvolk 11.

Bunkerkaas op volkorenbrood
Dit is Bunkerkaas. Ja, met Achterhoekse witte wijn erin! Marieke bracht die mee. Nooit van gehoord.  Bunkerkaas is kaas die gerijpt is in de voormalige munitiebunkers van vliegveld Twente. Die hebben het ideale grotklimaat om kaas te laten rijpen. Dit is een 60+ kaas die goed smaakt, maar ik denk dat je hem niet te vaak moet eten. Is denk ik zonder wijn lekkerder. In die bunkers worden proeven genomen met allerlei kazen, ook Italiaanse. Ik begrijp dat al die kazen bunkerkaas heten.

hoog water

De beek begint nu toch wel erg te stijgen. Hij is wel eens hoger geweest, maar niet veel. Spannend.

13 januari
Deze week uren gepraat over het leven dat we geleefd hebben. De vriendin van vroeger neemt haar leven met me door zoals dat na '49' toen we allebei 13 jaar waren en ik acht maanden bij haar in de klas zat, is verlopen. De grote lijn wist ik wel, -ze is weduwe geworden met 29 jaar, heeft 1 dochter-, maar hoe ze tegen haar opvoeding, ouders, geloof, eigen ontwikkeling, liefde en al die ingrijpende dingen aankijkt, was me niet bekend. Nu we elkaar na 60 jaar weer hebben 'ontdekt' is er veel in te halen. Ze weet dat ze niet veel tijd meer heeft en geniet duidelijk van ons contact. Ik ook!
Het is alsof ik er een zus bij gekregen heb. We hebben veel gemeen. Het belangrijkste is eigenlijk dat we helemaal ons zelf kunnen zijn, we zitten niet bij elkaar op visite, hoeven ons niet beter voor te doen dan we zijn. Eigen.

12 januari
Het zwijgen van Lou de Jong. Ik vind het een indringende film die de kleindochter gemaakt heeft over haar opa. Het mooie portret dat ze wilde maken, verandert in een tragisch verhaal over onvermogen en afgunst, door de vondst van foto's en brieven in zijn huis na zijn dood. Hij had op vragen altijd geantwoord dat die er niet waren.
De verhalen van de twee zonen van Lou's omgekomen tweelingbroer Sal zijn aangrijpend. Evenals de confrontatie van Daan, een van die zonen, met de zoon van Lou. Ze hebben een tegengestelde mening over het karakter van Lou. De andere zoon van Sal, Abel, heeft zich dan al teruggetrokken en wil niet meer meewerken aan de film. Drama!

11 januari
Amaryllis 
Binnen bloeit de Amaryllis. Mooi? Elke bloem ervan is mooi, de witte geurt ook nog eens heerlijk, maar toch vind ik het genoeg Amar.enz. voor n experiment. Ze horen niet op een rijtje in elk een eigen pot in een vensterbank te staan. Het ziet er armoedig uit. Dat gevoel heb ik ook bij orchideen in potjes. En bij een ijsbeer in een dierentuin. Volkomen ontheemd.
natuur, hard, mooier
Zondagmiddag bij het Hilgelo. 

10 januari
Vervolg van 7 januari. Ik stuurde een mailtje naar de opvolger van UVC (zie 7 januari) in Ulft.  Op hun website staat, dat de eerst bekende wedstrijd van UVC in augustus 1908 was, tegen De Kruisberg. Ik kan nu dankzij Ab Wamelink  aantonen, dat de club al op 14 juni 1908 tegen WVC in Winterswijk speelde, en wel hier achter ons huis. 
Er kwam heel snel een bedankmailtje. Fijn om meer over de geschiedenis te weten. Ze willen graag de krant zien waar het bericht instond. Volgens mij staat die op microfiche bij de Bibliotheek.

Zondag 9 januari
Op 25 december vloog een bosuil op een latje van het grote raam, bleef even klauwend zitten en vloog toen achter de rodo bij de schoppe. Ik heb hem niet weergezien. Tot vanmiddag. Wat is dat daar voor wits achter de rodo? Ik kruip onder de esdoorn door en zie het, een grote dode vogel. Een kerkuil. Dan was het dus geen bosuil die ik bij het raam zag.
De vogel ziet er nog gaaf uit, is al die tijd bevroren geweest onder een dikke laag sneeuw. De vogelwerkgroep zegt dat ik hem het beste gewoon kan laten liggen. Bij deze hoge temperatuur zal hij wel snel vergaan of opgegeten worden. Hij is geringd (waar zou Arhem-Holland liggen?? zo staat het op de ring) en ik zal het nummer doorgeven aan het Dutch centre for Avian Migration and Demography in Heteren.  Na een paar dagen krijg je een mail met de ringplaats van het dier.
Om 21.00 uur geef ik de gegevens door en al na 3 minuten weet ik alles over het dier bij het ringen:
Geringd door Arentsen, 14-06-1999, kerkuil, volgroeid, geslacht onbekend, Goorweg Meddo, afstand tot meldplaats (=vindplaats) 3 km, richting van ringplaats 112 gr.
dode kerkuil
Een uil van ruim 11,5 jaar lijkt me al vrij oud. Ik vind het opvallend, dat hij op maar 3 km van de ringplaats verwijderd de dood vond.
Een vogel! Kan de hele wereld over vliegen!
Ik ook. En woon als oud mens op 3 km van mijn nest.

8 januari
Het stukje bij de foto's schreef ik afgelopen nacht. Sindsdien is de temperatuur zo opgelopen, dat het hele dak schoongelekt en het ijs op de grond weggesmolten is. Nu om half 2 staat de thermometer op 12,3 gr. De beek staat hoog, maar niet overdreven. Heel bijzonder vind ik het fluiten van mezen, 'schiet in 't vuur' noemde Jachmans grootmoeder dat. maar de kachel blijft hier nog lekker aan.
mooi dak, boven en beneden een sierrandjeHet ziet er prachtig uit, zo'n dubbel sierrandje langs het dak, maar vanuit de deuropening er precies onder ziet het er dreigend uit. Telkens klettert er een brok ijs op de stenen. Aan de klap te horen weegt zo'n brok wel een kilo. Daar dreunt er weer een.
 
  Ik ga het ijs echt niet oprapen om het te wegen! Levensgevaarlijk! Danger de mort! Klinkt nog dodelijker. Een paar bloempotten zijn ook al uit elkaar gespat.

7 januari
Van Ab, de vorige Jachman, kreeg ik een kopie van een oude advertentie. Meer dan 100 jaar geleden, op Zondag 14 Juni 1908, werd er gevoetbald in wat nu onze wei is, 'op het Veld achter het Jachthuis'.
wie zou gewonnen hebben
Serie-Wedstrijden zullen wel competitiewedstrijden geweest zijn en HET BESTUUR het Bestuur van W.V.C. uit Winterswijk.
Entree 12 cent. Best veel geld.  

WVC bestaat nog steeds en speelde toen tegen UVC uit Ulft.
Terwijl ik op het www zocht naar wat er nog meer gebeurde op die dag, kwam ik op een site van een zekere Wilmes uit Duitsland. Misschien nog een ver familielid van ons. Daar zal ik nog eens iets over schrijven. Jachman kwam bij genealogisch onderzoek die naam Wilmes tegen in Zutphen, en nog verder terug in Duitsland.

6 januari
Boeiende tv-uitzendingen deze week.
Bij 5 jaar later zag ik Leers en Ayaan, bij Oprah het lot van oorlogsveteranes, 6500 leven op straat, en in Wintergasten Antony Hegarty, die probeerde duidelijk te maken hoe hij als transgender in het leven staat. Het lukte niet echt, maar ik vond het ontroerend mooi om hem te zien praten bij zijn pogingen het duidelijk te maken. De filmfragmenten boeiden op een soms pijnlijke manier. Als Hegarty met een traag zoekend begin van een mogelijke uitleg bezig was, werd er bot overgeschakeld naar het volgende filmpje. Jammer.  
Zeer indrukwekkend vond ik de toespraak van Robert Kennedy die hij onvoorbereid hield onmiddellijk nadat hij op de hoogte was gebracht van de moord op Martin Luther King. Hij praatte op dat moment met kinderen van een basisschool. Hij liet die kinderen nauwelijks iets merken, bleef nog 7 minuten zitten, liep toen kalm weg en hield zijn toespraak. Wat een man!  Ook heel bijzonder het filmpje van een optreden van zangeres Buffy Sainte-Marie, een bijna 70-jarige Indiaans/Canadese, die enorm veel gedaan heeft om de leefomstandigheden voor native-americans te verbeteren. Kijk op creative.native.com  bijvoorbeeld voor filmpjes van optredens.

Buurvrouw heeft een prachtig vest in de opruiming gescoord voor de helft van de prijs, Marieke heeft drie kledingstukken gevonden voor de halve prijs, geweldig, dames. Maar ik sla alles, vier voor de prijs van 1! Een tas vol met een blousejasje, nog een blousejasje, een trui met bijpassende blouse en een blouse in z'n eentje, voor precies 100,-  Ik vind dat goed geslaagd!
Wanneer ik dat allemaal aantrek? voor de komende dagen zijn er al 3 bezoeken gepland; zien ze eens wat anders dan de lievelingsdingen die ik al jren draag. 'Je ziet er keurig in uit hoor en ze zijn nog lang niet versleten', hoor ik de tantes waarderend zeggen over m'n oude schatten.  
mijn buit

5 januari
Ik dacht dat het zou dooien vandaag, maar het vriest verdorie gewoon weer door. Dit is niet leuk meer! Wel leuk is binnenshuis de eerste bloem aan de Amaryllis. De witte die achter de rode staat bloeit morgen. Als hij vannacht zijn nieuwsgierige k
nop niet door de lamellen van de luxaflex steekt, tenminste. Dat deed de rode een keer en ik kon hem 's morgens toen ik slaapdronken aan het touwtje trok nog net redden van onthoofding.   
de eerste van nog veel meer

Heb me bezig gehouden met sneeuw ruimen. Met ladingen schoof het van het dak op de stoep voor de keukendeur. Beetje erg onhandige plek. Eergisteren schoof het dak leeg aan de zonkant, dat heb ik laten liggen want die deur gebruiken we nu niet, en gisteren dus aan de andere kant. Zeven kruiwagens vol heb ik opgeschept en naast de beek omgekieperd. Het is helemaal geen vervelend werk, want er is veel te zien buiten.
H! daar is de peterselie weer die ik kwijt was en de bloempot met weggekropen daslook. De in de val omgekomen muis die ik voor liefhebbers op het dak gegooid had, is niet door ze gevonden en rolde met de sneeuw mee naar beneden. Het is de zevende in 7 dagen. Ze zijn uit angst voor het feestgeknal naar de veilige zolder gevlucht, denk ik, of dachten ze.

4 januari, bewolkt
Volgens het KNMI liggen er behalve in Zuid-Limburg waar het wit is, misschien hier en daar nog wat sneeuwresten. TV-beelden van een zwartwit Gronings landschap.
Bij ons in de Achterhoek ziet het er nog aardig wit uit vanmorgen, vind ik. Alleen bomen en doorgaande wegen zijn sneeuwvrij.
winters  sneeuw zover je ziet
Ja, daar is ie! nu om kwart voor 10 komt de felle zon tussen 2 wolkenbanken door boven de dennen uit en ik kan hem met zijn maansikkelvorm prima zien door drie negatieven heen!
pastel van zounsverduistering 2003 Op 31 mei 2003 was om 20 over 5 's morgens de zonsverduistering te zien door mistflarden heen. Ik maakte toen deze pastel en een klein versje:

Vr vijf uur ben ik 't bospad opgegaan,
het stille uur, er krassen zelfs geen kraaien,

om voor een lege einder wachtend stil te staan
hopend de maan voor Apis te zien draaien.

Statig vertoont zich, donkerrood en dof
opdoemend uit de nevels God de Stier
Ik heb de neiging neer te knielen in het stof.

Gewoon een zonsverduistering, in 't Nu en Hier.

3 januari
Morgenvroeg bij zonsopkomst zonsverduistering! Als de zon opkomt, ongeveer kwart voor negen, is hij voor 3/4 verduisterd. Hou je speciale beschermingsbril bij de hand! Om half 11 is het feest voorbij. Als je extra vroeg opstaat, kun je voor zonsopgang meteorieten, vallende sterren, zien. Het is nieuwe maan, dus goed donker. Veel kans om bij een onbewolkte hemel wel 50 flitsen in een uur te zien, door die donkerte zie je nl ook de zwakke oplichten. 

De grote griepgolf nadert vanuit het westen en kinderen tot 15 jaar worden het meest getroffen, Nederlanders durven weer te beleggen in aandelen en vannacht is er zicht op vallende sterren. Dit is het nieuws op de dag dat de scholen weer beginnen en Nederland de kerstspullen opruimt en lege flessen bij de honderd flessen zet die al naast de glasbak staan.
Vandaag gaat de zon al 13 minuten later onder! En overmorgen komt hij ook al 1 minuut eerder op. 't Kan niet op. 't Is zo al weer lente.
De sneeuw gleed gisteren van het door de zon beschenen wolfseind op de grond met een geluid als van een auto die met geblokkeerde wielen een eind doorschuift en dan tegen een boom rijdt. Zonder het blik- en glasgerinkel dan. Daar leek het geluid dat 1,5m lange ijspegels maken die van de dakrand op de stoep vallen weer wl op.
De schade aan het dak lijkt mee te vallen. Er moet wel iemand komen om hier en daar wat te herstellen, maar dat is niet erg urgent, omdat er waterdichte beplating onder ligt.

Zondag 2 januari
en van de gaaien van de vier die hier rondstruinen heeft geleerd om net als een mees aan een pindanet te hangen. Een roodborstje kan het ook al, de vinken proberen het wel, maar kunnen er niks van, ze durven nauwelijks op de voedertafel te komen, veel te gevaarlijk, staat helemaal scheef! 
hehe, mooi stukske werk  waar begin ik  deze?  zo gaat ie goed!

Ik las over het initiatief voor een Goed Nieuws website van NRC-correspondent Bas Mesters. Hij kreeg het idee twee maanden geleden van Westers. Als tegenhanger voor al het negatieve nieuws in de media geven journalisten op een nieuwe site Nederland op 1 januari een cadeau: een website met berichten van correspondenten over 'bouwers', mensen die initiatieven ontplooien, dingen doen, die nauwelijks of niet in de media verschijnen, itt 'afbrekers'. De bedoeling is dat er steeds nieuwe bijdragen door nu al 17 correspondenten geplaatst worden. Ik vind dit echt goed nieuws. http://www.one11.nl

Ook in het kleine zijn er mooie dingen te melden. Een dochter die onverwacht een toch wel beetje moeilijk Oud en Nieuw bij je komt doorbrengen en blijft slapen. Buren die de in de kleddersneeuw vastgelopen bus van schoonzoon met de shovel eruit komen trekken en netjes op een plek bij de harde weg neerzetten. 'Niks te danken, hoor, 't is naoberplicht!' Een vriendin die zomaar even komt kijken hoe het gaat, een penfriend die een aardige brief schrijft om te laten weten dat ze aan je denkt, familieleden die bellen, het zijn op het persoonlijke vlak allemaal 'bouwers'. De wereld wordt er mooier van. Mijn wereld in ieder geval!

Zaterdag 1 januari
2011. Een nieuw jaar schrijven is even wennen. Na twee-nul-n-nul volgt zonder dat ik erbij nadenk twee-nul-tw-nul!  ik type dus 2020
. Maar zo werkt het niet!
Ik heb het vermoeden dat mijn verwerking van getallen meer met taal dan met rekenen te maken heeft. In gedachten zeg ik niet tweeduizendtien met dat cijferbeeld voor ogen, maar zoals hierboven tweenuleennul. Dan is het net zo logisch, nee logischer, om tweenultweenul te zeggen dan tweenuleeneen. Kunt u het nog volgen?
Ik neem aan dat er al veel over geschreven is, maar dit is van mij een originele gedachte.

Hoe gaat het bij hoofdrekenen? De opgaven worden voorgelezen met de getallen als getal, dus tweehonderdtien en niet tweeeennul. Een meer op taal gericht mens moet het eerst gaan vertalen. Bij vermenigvuldigen, delen, optellen en aftrekken zou dat wel eens in zijn nadeel kunnen zijn, maar bij 'schrijfsommen' is een talige weer in het voordeel.