Logarchief  december  home   februari


Logs januari 2013

 


31 januari
Storm en springtij. Ik denk dat veel mensen die de ramp van '53 meegemaakt hebben, deze dagen een onrustig gevoel hadden.

Ik schilder bij Bubastis in Bredevoort en toen ik de naam weer zag staan, schoot me nog iets van het broodverhaal van 28 januari te binnen.
Bubastis was een stad in het oude Egypte. Ze is opgegraven eind 19e eeuw.  In de omgeving van de tempel werden duizenden gemummificeerde katten gevonden, de godin Bastet in diervorm. Ze werden gedateerd op plusminus 900 v. Chr. Waarom werden katten vereerd? Dat ligt eigenlijk zo voor de hand, dat je er misschien niet zo snel aan denkt, wanneer die katten goddelijk zijn. Ze vangen muizen.
De graanpakhuizen werden muisvrij gehouden door katten. Dat is wel een bedankje waard, vandaar die verering. 

30 januari
Vanmorgen is een recordtemperatuur gemeten voor 30 januari: 13,1°C.  Het moet niet gekker worden. Is dat nou een winter, het lijkt verdorie wel lente!

Gisteren leek het wel de dag van de bijl. Lees het stukje van gisteren. 's Avonds werd in het programma De Gouden Eeuw verteld over een Elsje uit Jutland, die in Amsterdam haar kostjuffrouw doodsloeg met een bijl. Om te ontsnappen dook ze de gracht in, werd eruit gevist, opgebracht en ter dood veroordeeld. Rembrandt tekende haar toen ze op het Galgenveld hing.  
Elsje als afschrikwekkend voorbeeld
De uitzending liet zien hoe in het Nieuwe Stadhuis op de Dam het cellenblok eruitzag waar ze gevangen werd gehouden. Hoe het doodvonnis uitgesproken werd in de speciale rechtszaal. Elsje moest op de vloer knielen en de rechters knielden in een kring om haar heen. Zich zeer ervan bewust dat ze een mens het leven ontnamen, een plechtig moment. Na het doodsoordeel werd ze naar het plein gebracht waar het schavot stond met de wurgpaal. De hele stad was uitgelopen om het schouwspel te zien. Na de terechtstelling werd ze naar de overkant van het IJ gevaren en daar op het Galgenveld tentoongesteld. Met bijl.
Een triest verhaal.

29 januari
11 graden en miezerweer.
Soms hoor je mensen die je toch al lang kent een bijzonder verhaal vertellen. Van de week hoorde ik het volgende. Een familielid was Duitser en moest in 1938 in dienst. Dat wilde hij niet, want hij verfoeide het regime daar.
Het verhaal werd nogal plastisch verteld, zo van: hij legde zijn voet op het hakblok, pakte de bijl en hakte zó met één klap een stuk van zijn grote teen af.
Ja, hij werd afgekeurd en emigreerde naar Nederland.
                                                                         ***
Hier wordt bij de voedertafel slag geleverd. Specht hakt verwoed in op de pindastreng in de esdoorn. Dat hoort eekhoorn, die klimt naar de streng en verjaagt specht. Net als al eerder schudt de streng heen en weer bij het verwoed knagen en trekken, waarbij eekhoorn op kop hangt. Dan vallen ze net als toen samen op de grond. Op dat moment schiet waterhoen onder de rododendron uit en vliegt pikkend boven op eekhoorn. Die vecht terug, het wordt pikken, bijten, schudden en tenslotte wegrennen. Van waterhoen. Eekhoorn heeft gewonnen. 

28 januari
Koningin Beatrix kondigt aftreding aan, na 33 jaar regeren. Ik gun haar van harte nog mooie privé jaren in een goede gezondheid. Op 30 april krijgen we een koning. Moeilijk voor hem om zo goed te worden als zijn moeder.

Vandaag staat de koolstofkringloop op het programma en dat lijkt me een gewel ......oh, nee, dat mag ik niet meer zeggen van mezelf, een hoogst interessant onderwerp dus. Martin die bioloog is, zal dat aan ons, leken, uitleggen. Ik hoop dat hij ook nog bij de prehistorie uitkomt, mijn onderwerp.

                  Er was een andere inleider, omdat er van datum gewisseld werd. Deze inleider had 'Brood' als onderwerp. Ik dacht dat ik daar al aardig veel over wist, maar toch hoorde ik veel nieuws. Van het gezegde 'wiens brood men eet, diens woord men spreekt' wist ik wel dat het sloeg op mensen die in dienst van iemand waren en de broodheer gelijk gaven. Nu hoorde ik dat het letterlijk genomen moest worden. Rijke mensen gebruikten hun brood als bord, aten de groente en het vlees op en de meiden en knechten kregen het onderbrood te eten.
 
De gespreksleider deed het verzoek, om niet door elkaar te praten bij een inleiding, met het oog op mensen die dan moeite hadden met de verstaanbaarheid. Rust nu dus. Dank aan Marieke. 

Zondag 27 januari
Een wereld in zwart-wit-bruin. Net een ouderwetse foto. Het lekt van het dak en uit de goot. Het voederhuisje biedt aan eekhoorn een droge plek waar hij wel een kwartier zo'n beetje  ligt te dözen. Zo'n beetje soezerig voor zich uit kijken. Bij Deunk vond ik dit woord niet, maar mijn opoe uit Meddo gebruikte het wel als ze het had over opa, die na het eten met beide handen leunend op zijn stok die hij rechtop voor zich tussen zijn voeten had geplant een beetje zat te knikkebollen. Van een afstand zag het er nog wel actief uit, maar schijn bedriegt.

Terwijl ik dit typ hoor ik op de radio iemand reclame maken voor de seniorenbeurs. 'Als u op uw oude dag actief wilt blijven, ga daar dan heen'. Nee, seniorenbeurs, ik kan mijn eigen activiteiten nog wel bedenken. Ik hoef geen tips te krijgen om me 'bezig te houden' want ik ben, goddank, al bezig genoeg. Ik denk dat elke senior met gezond verstand zelf zijn bezigheden wel kan uitzoeken. In elk plaatselijk blad staat meer om te ondernemen, dan een mens aankan.
Het is een groot voorrecht om nog veel dingen te kúnnen doen, dat begrijp ik heel goed, maar ook als je aan huis gebonden bent, kan er nog veel, zeker met de mogelijkheden van internet.

26 januari
Op de geschiedenisles kwamen de kozakkenverhalen aan de orde die hier speelden in de dagen dat Winterswijk bevrijd werd van de Fransen op 20 november 1812. Jawel, door Noord-Duitse troepen, de zgn Hannoveranen,  en Russen. Je gelooft het bijna niet als je dit leest, maar 'de Russen' c.q. de Kozakken waren ook al in november 1812 in Amsterdam. Deventer behield nog de Franse bezetting tot half april 1813.
Bij de terugtocht van het leger van Napoleon na het debacle van de veldtocht tegen Rusland, bestookten kleine groepen zwaar bewapende Kozakken op snelle paarden de terugstrompelende hongerlijdende en zieke geallieerde troepen. Ze vervulden dezelfde soort aanvallen als in 1944-'45 de jachtbommenwerpers, de snelle en zeer gevreesde Amerikaanse Jabo's, die voertuigen die zich op de verbindingswegen bevonden van de weg af schoten, vijanden, maar ook veel vrienden.

Er zijn zoals bekend heel veel overeenkomsten tussen de Russische tactiek van terugtrekken bij Napoleons veldtocht naar Rusland en die bij Hitlers poging Rusland te veroveren.

25 januari
Het eerste grote olieverfschilderij, 60x80 
De watervallen zijn klaar. Het werk heeft heel wat gevloek gekost, maar nu is het wel ongeveer af. Alleen nog een paar grotere bladeren op de voorgrond rechts erbij schilderen en dan krijgt het geheel tijd om te drogen. Over een maand of vijf kan ik het vernissen.
Ik ben nog heel blij met m'n verjaarscadeau. Olieverf vind ik mooier dan acryl, het nat-in-nat werken kan veel langer doorgaan en al die lagen over elkaar vind ik verrassend uitpakken. Ik heb nog weer voor een serie lessen bijgetekend.
Toen ik gisteren van geschiedenisles thuiskwam en de auto had weggezet, kwam Marieke er net aanrijden met Isa. Ik wist dat ze kwam logeren.
Het is zo huiselijk en ontspannen als ze niet weer terug hoeft en we uren over een maaltijd van zuurkool en ijs kunnen doen. En dóen. Vanmorgen liep ze de Hilgelo ronde. Ze zijn het bosje achter het H. aan het kappen. Overál wordt gekapt, niet hier en daar een oude boom, nee, complete houtwallen en bosjes.
Het dorp Vorden, waar veel bomen in de dorpskern stonden, is sfeerloos geworden. Kaal. Alles weg. Onderhoud is te duur en houtverkoop levert geld op. 

24 januari
Een week lang stonden m'n watervallen me vanaf de hilde aan te kijken en ik was er met de dag minder tevreden over. Gisteren heb ik ze weer ingeladen en er daarna drie uur aan gesleuteld, maar nu is het water ook water. Carolien is tevreden en ik helemaal. Daar zit wel enig verschil tussen. Ze haalt een dezer dagen de vorige versie van de site en zet de nieuwe er op.

De dadelpitten die ik gisteren in lauw water te weken legde, zijn gebarsten. Sommige beginnen nu door een spleetje naar buiten te kijken, een licht puntje. Twee woorden.
Dak met verschoven dakpan
woont daar iemand?
Er is een dakpan verschoven in het dak van de schoppe. Nu er sneeuw ligt,  is er een paadje zichtbaar vanaf die plek naar boven tot achter de schoorsteen. Onder het gat is de zolder van mijn garageplek. Ik ben niet blij met bewoners daar. Marter of eekhoorn?

23 januari
Vervolg van gisteren over het onderzoek grote vrouw, kleinere man en het te verwachten succes van die verbintenis.
Ik had gisteren al een behoorlijk ironisch stukje klaarliggen om hier te laten lezen. Lag ook voor de hand na het superkorte krantenartikel in de Gelderlander. Ik ga het niet gebruiken. De echte inhoud van het onderzoeksverslag is namelijk tamelijk interessant en niet alléén maar een fraai stukje statistiek. Ik ben allergisch voor wetenschap die vooral berust op telwerk en niet op denkwerk.
Het denkwerk is niet indrukwekkend bij het Groningse onderzoek. De enige echt belangrijke vraag is: wat is evolutionair gezien het nut. En die vraag komt pas na de uitkomst van het telwerk, valt de onderzoekers dus ahw in de schoot.
Hier kun je het verkorte artikel vinden in het Nederlands. Het complete Amerikaanse artikel met informatie uit eerdere onderzoeken is te lezen op de site van Dr. Simon Verhulst bij Universiteit Groningen.

Goed interview met Daniel Cohn-Bendit. Jood, in 1945 geboren in Frankrijk. Ouders in 1933 uit Duitsland gevlucht. Tot zijn elfde stateloos. Daarna Franse en Duitse  nationaliteit. Als student en leider van de studentenopstand van 1968 in Frankrijk daar voor 10 jaar uitgewezen. Naar Duitsland gegaan. Daar hoefde hij als vluchtelingenkind niet in dienst. Nu al bijna 20 jaar lid van het Europarlement. Gek van voetbal en literatuur. Wordt dit jaar 68, een belangrijk jaartal voor hem. Zijn mandaat loopt in 2014 af. Het derde resterende deel van zijn leven, minstens 34 jaar(!) wil hij gaan schrijven en lezingen houden. Of nog iets anders.

22 januari
50 jaar Elysée-Vertrag. Freundschaft Deutschland-Frankreich. Schitterende Duitse en Franse redevoeringen in de Bundestag, sommige heel geestig. Terugblik op Adenauer en De Gaulle.
Op de achtergrond was echter duidelijk merkbaar dat de Fransen het niet eens zijn met de Duitsers in zake Europa. Het woord 'Freundschaft' kwam vaak voorbij, maar eigenlijk is het meer 'afwezigheid van vijandschap' zoals Bruno Le Maire zei. Vanavond openbaar gesprek Merkel-Hollande.  
                                              *****   
Nog nooit zag ik hier een ooievaar vliegen, laat staan twee.
Een ooievaar komt vlak over de dennen aanvliegen, draait een rondje boven de wei en het bos, dan komt er nog een aan en samen vliegen ze in oostelijke richting weg. Die moeten ergens thuis zijn en gevoerd worden, want in de sneeuw springen niet veel kikkers rond. 
                                               *****
Ik vind het een te gek onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen. Promovendus Gert Stulp heeft bij Professor Dr. Simon Verhulst die naar ik aanneem zijn promotor is, onderzoek verricht naar de lengte van vrouwen en die van de mannen waar ze op vallen. De uitslag is zeer verrassend: Niet bij TWEE heterostellen van de honderd is de vrouw groter dan de man, maar slechts bij EEN stel. Wie had dat nou verwacht. Zo'n enorme afwijking!! Ja. daar kijk ik ook van op.
Ik ga dan onmiddellijk kijken of ik iets meer kan vinden dan dit korte berichtje in de krant.  Wordt vervolgd.

21 januari
Zaterdagmorgen reed ik al om half negen kalm naar Meddo voor een boodschap. Geen mens op de weg. Ineens zie ik 2 reeën dartelend in de besneeuwde wei richting de weg rennen. Er is daar geen afrastering dus ik had mijn voet al boven de rem. Ze zagen me nog net op tijd, zwenkten af en renden weer terug de wei in. Ik zag ze zo goed doordat ze scherp tegen de sneeuw afstaken. Prachtig zo'n cadeautje.

Gistermorgen belde vriendin dat ze toch maar niet naar de kerk ging en of ik koffie had. Dat had ik, plus nog 2 appelflappen en een flinke staart port. Eerst namen we een paar oude schoolkennissen van haar door, die ik beter bleek te kennen dan zij, want ze waren ook bij de padvindsters, toen een paar familieleden van haar, die zij beter kende dan ik, en daarna de aardige en minder aardige  eigenschappen van ons zelf en onze mannen. Ik zal niet zeggen dat we daar snel over uitgepraat waren, maar leuk dat het was! Het boekje met sterrebeelden had vaak gelijk. Ja, zo zijn stieren!
De schorpioenen en tweelingen pakken we een volgende keer bij de horens!  

Zondag 20 januari
Het leven zorgt nog wel eens voor verrassingen. Als iemand dat tegen je zegt, verwacht je een spannend verhaal dat echter ook wel eens minder goed zou kunnen aflopen.
Ik ontmoette laatst iemand die ik onmiddellijk 'herkende' als iemand die me ligt. Het is mooi als dat gevoel wederzijds is. Ze was gisteren voor het eerst hier en ik denk dat de eerste indruk klopte. Ze is net zo jong als mijn dochters en net zo wijs.
Die generatie gaat anders met mensen om dan mijn generatie toen ik zo oud was. Misschien moet ik zeggen dat ze anders met mensen omgaat, dan ikzelf op die leeftijd deed.  In ieder geval denk ik dat ze meer mensenkennis heeft en kritischer is.

Ik heb lang gedacht dat mensen die in grote huizen woonden en veel geld te besteden hadden, dat verdiend hadden, omdat ze meer verstand hadden en   moreel hoger stonden, betere mensen waren. Jij moest er immers beleefder tegen zijn dan tegen gewone mensen, want zij zeiden immers hoe die gewone mensen leven moesten. Zij hadden de fabrieken, zij zaten in het parlement en vaardigden wetten uit, zij waren de grootgrondbezitters, zij verkondigden van de kansel wat goed en slecht was. 
Door kranten, maar vooral door de TV leerde ik, dat de mensen toch anders in elkaar zitten. Vooral door TV,  omdat je daar de lichaamstaal ziet van mensen die iets moeten uitleggen of verdedigen of willen 'verkopen'. Zet het geluid eens uit en kijk dan naar ogen en mond, handen en houding.

De robot waar ik het gisteren over had, kan ook nog zien of iemand veinst of niet! Hij herkent gelaatsspieren die onwillekeurig bewegen en horen bij verschillende gevoelens.
Laat die robot aan tafel zitten bij DWDD bijvoorbeeld of Buitenhof. Zet hem naast een reporter buiten bij de Tweede Kamer die politici een vraag stelt, die lachend weggewuifd wordt. 
En laat hem dan na afloop uitleggen of de geachte spreker werkelijk meende wat hij zei, of dat hij helemáál niet dacht terwijl hij aan het woord was.
Ik hoop, dat ik dat nog mag meemaken.
Tot die tijd moet ik het goed observeren zelf opknappen. Van de week las ik de regels voor spreken in het openbaar nog eens door.
Glimlach als je iets uitlegt, het is prettiger om naar te kijken)
(mijn achterdochtige vertaling hiervan is: glimlach als je iets wilt 'verkopen', dan zullen die sukkels je eerder geloven).

19 januari
 een walnoot! bof ik even!  heb ik al eens eerder zo'n notenboom gezien? 
Het is echt leuk om naar het gedoe van eekhoorns te kijken.  Dit is 2x hetzelfde dier, maar ik maakte ook opnamen van deze en nog een andere. Ze zitten elkaar constant achterna. 

Gezellige dag met mijn zus gehad. Ze vertelde een leuk dierverhaal. Als ze bij de boerderij parkeert waar ze zelf groente mag oogsten, komt er altijd een rood katertje naar buiten die met haar meeloopt tot aan de tuin, en dan weer teruggaat. 'Nu weet je verder zelf de weg wel.'  

Afgelopen week gekeken naar De Wereld Leert Door. Een kwartier lang vertelt een wetenschapper over zijn onderzoek. Gisteren was dat nanotechnologie, in 3-D uitprinten van aderen en kraakbeen. In de toekomst ook organen. 
Daarvóór babysterren bestuderen om meer over het ontstaan van ons eigen zonnestelsel te leren.
Ik zag al het bouwen van een zon in Frankrijk, waarbij een beker zwaar water genoeg is om de aarde van energie te voorzien dmv kernfusie en zware magneten. Vindt plaats in Frankrijk.
Een maritiem archeoloog vertelde over de 400 scheepswrakken die overal op de wereld liggen en die hij onderzoekt. Hoe werden ze gebouwd?
Het lerend vermogen van robots om lichaamstaal van mensen te herkennen vond ik fascinerend en ook griezelig. Waar eindigt dat?
Schitterend initiatief om wetenschap op een levendige manier aan leken uit te leggen.

18 januari
De eerste extra les van Krosenbrink ging verder over onze streekgeschiedenis, die echter niet los gezien kan worden van de algemene geschiedenis.  Onderwerpen waren de Franse bezetting, de korte opstand daartegen van de Achterhoekers, en de eigenzinnige Freule van Dorth.
Manhaftige Achterhoekers trokken om vier uur 's morgens op 5 september 1799 vanuit Gemen, net over de grens in Duitsland, op naar de Achterhoek om die te bevrijden van de Fransen. Om vier uur 's middags, toen ze in Aalten zaten te eten na gedane geslaagde arbeid, hoorden ze dat de Franse troepen op weg waren om ze mores te leren. Als een haas trokken de stoere bevrijders zich weer terug op Gemen.
Zondebok werd de Freule, die ter dood veroordeeld werd, omdat ze niet op haar mondje gevallen was en fel tegen de Fransen had geageerd. Hoogverraad, oordeelde de krijgsraad!
Geblinddoekt staand bij een hoop zand achter het Joodse kerkhof aan de Koostegge werd ze door een executiepeloton gefusilleerd, maar niet goed geraakt. Men legde haar in de gereedstaande kist en daar kreeg ze het genadeschot. Haar kleding vloog in brand en werd geblust met water dat in een helm gehaald was. Een dag later werd ze keurig in de Hervormde kerk van Lichtenvoorde bijgezet.
Van Heeckeren (Suijderas) die de korte opstand had geleid en zich op Gemen in veiligheid had gebracht, daarmee de Achterhoekers aan hun lot en de Fransen overlatend, kreeg veel verwijten.
We lazen zijn handgeschreven verweer, dat in het archief van Roerdink gevonden is. Hij zegt daarin dat hij niet echt de leiding had gehad, dat hij de volgende dag al naar Borculo had willen gaan, maar het van zijn commandant niet mocht. Flinke jongen.

Het verlengde van de Koostegge (de huidige Spoorstraat) werd later Freule van Dorthstraat genoemd. Mag ook wel na zo'n knullige vertoning, vind ik. Daar was niet iedereen van ons groepje het mee eens, ze was niet eens een van ons, woonde helemaal achter Varsseveld, op kasteel Harreveld en spoorde niet!

17 januari
Mijn watervallen zijn af. Ik moest er op les nog flink aan werken, maar het is gelukt! Binnenkort laat ik ze hier zien. De sneeuw moet weg zijn en het mag niet regenen, als ik er buiten een foto van maak.
Een nieuwe serie lessen is begonnen. Ik vind het heel gemakkelijk, dat ik de auto voor de deur neer kan zetten, dat ik niet buiten in de kou hoef te wachten tot er iemand met een sleutel komt, dat ik geen trap op moet met de schilderspullen, maar dat de deur open gehouden wordt, dat de schilderijen die op het atelier gebleven zijn al op de ezel staan, dat er bij elke ezel een hoge kruk is en er al een potje medium klaar staat, dat er voor ieder een stevig tafeltje met twee bladen is, dat we niet zelf voor koffie met iets lekkers hoeven te zorgen en dat iedereen aandacht krijgt zonder erom te hoeven vragen en dat het er niet koud is.  Bubastis is 0.35 duurder per uur. Daar staat tegenover dat inhalen van gemiste lessen altijd kan en we afgelopen periode een extrales kregen. Ook leuk is dat al je werk op de cursistenpagina van Bubastis komt te staan.
De WAS was goed toen ik niet anders wist, maar daar zijn beslist verbeterpunten mogelijk.  Met olieverf werken bevalt me heel goed, het gaat al beter.

16 januari
Er valt op dit moment, 8u47, niet veel sneeuw, maar het gaat al wel meer dan 24 uur door. De weg die gisteren redelijk schoon was is nu weer vuilwit, auto's kruipen voorbij. Gisteren is het fietspad geveegd, maar ook dat is nu  weer helemaal wit. Veel kinderen van de nieuwbouwwijk gaan hier in Huppel naar school, maar er loopt geen kind, ze worden met de auto gebracht. En wat is er nu leuker dan met een heel stel vriendjes 20 minuten door de sneeuw naar school te lopen. Fietsen mag al helemáál niet, het kind zou eens kunnen vallen!
Jammer dat ze later geen sterke verhalen kunnen vertellen over de enorme sneeuwmassa's waar ze doorheen moesten ploegen om op school te komen! 
10 cm sneeuw

15 januari
Sneeuw. Een last voor de mensen die de weg opmoeten, maar ik vind het schitterend om te zien en vind het wel echt bij een echte winter horen.
Zelfs met de schuiver in de weer zijn, vind ik heerlijk. Vanmorgen om 6 uur waren het heel dikke vlokken. Dan doe ik het buitenlicht aan, en geniet met de gordijnen open van 'winter'.
Een vriendin heeft vandaag een staaroperatie, sowieso geen pretje, maar nu is het extra lastig, je wilt toch goed kunnen zien waar je loopt, en oppassen voor uitglijden.

Vandaag is Rianne een jaar bij me als hulp. Daarvoor was ze al een paar weken hier in dienst via de zorgclub. Zo noem ik het maar, omdat er toen zoveel zorgvrouwen hier over de vloer kwamen. Vanmorgen heeft ze de Wärmetauscher van de droger en de zeef van de wasmachine schoongemaakt. Geen overbodige luxe. Ik stond erbij met de beide handleidingen, klaar om aanwijzingen te geven, maar voor ik de goede bladzij gevonden had, was het karwei al gepiept. 

voederplank staat meter van hem vandaan, maar merel prefereert uitzicht op sneeuwwoestijn met verborgen lekkers
Vanmiddag zat merel geduldig bij een in werking zijnde molshoop te wachten of er misschien een echt piertje mee naar boven kwam.

14 januari
Vrijdagavond beet ik op iets hards en gelijk merkte ik dat er iets mis was, een voortand uit de bovenprothese wiebelde even vervaarlijk en gaf toen de geest. Niet handig als je 's maandagsmorgens in het openbaar een verhaal moet afsteken. Ik kon geen tandprothticus bereiken. In de buurt van Arnhem zat het eerste noodreparatiebedrijf dat in het weekend open was.
Vanmorgen stond ik bij m'n eigen hulpdienst al om half negen op de stoep. Ze konden hem nog voor kwart voor tien repareren. Hoera!

De inleiding ging voor mijn gevoel goed en naar wat ik na afloop hoorde heel goed. Ik was helemaal blij.
Gavrinis sloeg aan. Heb nauwelijks iets voorgelezen, en er bijna een half uur gewoon over verteld. Bij de inleidingen die al voor mij geweest waren, mengden de mensen zich er vaak in tijdens het spreken. Ik zag daar erg tegen op. Ben snel de draad kwijt en de spanning van de opbouw is dan ook weg. 
Gelukkig wist Marieke raad en gaf me een geweldige tip: Zeg dat je dol bent op vragen en opmerkingen én dat je graag je verhaal in een keer door wilt vertellen. Of ze dus de vragen en opmerkingen willen onthouden en die na afloop stellen.
Het werkte perfect. De grootste erdoorheenschreeuwster deed het maar 1 keer, zei: ik weet dat het niet mag, maar hoe...... . Ik zei dat we het na afloop daarover zouden hebben.
Toch was ik de draad even kwijt.

Nu is Peter bezig om net als bij de eik de voorste laag hangende takken weg te halen van de achterste kastanje, zodat we ook daar weer onderdoor kunnen kijken.

Zondag 13 januari.
Een schitterende dag. Volop zon tot aan de middag, toen een beetje sneeuw bij zonneschijn en later bewolkt en droog. Veel vertier bij de voerplaats.
Snoepende eekhoorn
Zie je eekhoorn 1smikkelen van de pindakaas voor de vogels? Eekhoorn 2 is daar net verjaagd. Ze zitten constant achter elkaar aan. Nummer 2 trok het netje kapot, zodat alle pinda's op de grond vielen. Buit voor 2 gaaien.

Druk met laatste hand leggen aan de inleiding van morgen. 

12 januari
De zon schijnt en het sneeuwt licht bij -1 gr. Een mooie dag om jarig te zijn. Geluk gewenst, Dini!

De grote maat pindakaaspot in het voederhuisje is snel leeg. Niet alleen mezen kruipen erin, maar ook roodborst en heggemus. Die laatste moet wel een grote honger hebben, want normaal scharrelt hij onder de voedertafel naar op de grond gevallen restjes.

Door het schrijven aan de inleiding voor maandag, heb ik weer heel veel bij  geleerd. Las een bericht op internet uit 1997 over het zestigtallig rekenstelsel. Het was zo duidelijk uitgelegd hoe de Mesopotamiërs en later de Babyloniërs er mee rekenden in combinatie met 10, en dat wij dat nu ook nog doen. De omtrek van de cirkel in graden, minuten en seconden, de dag die verdeeld is in 4x6 stukken, die weer verdeeld zijn in 10x6 minuten en die weer in 10 x 6 seconden.
Ook uitleg over de omlooptijd van de aarde en de dierenriem stond er in, en nog veel meer.  Ik was zo blij met de goede uitleg dat ik de maker van de site een bedankmailtje stuurde.
Een dag later kwam antwoord. Hij vond het aardig zo'n reactie na zoveel tijd, en gaf nog meer tips waar ik informatie kon vinden, titels van boeken en tijdschriftartikelen. Veel door hem geschreven. Mail kwam van Uu,  Universiteit Utrecht. Ik correspondeerde met de Prof zelf! Ik die op school bij wiskunde niet hoger kwam dan een krap vijfje. Hij was ook al eens Docent Van het Jaar geweest, het moet een aardig mens zijn.

11 januari
De zon zien opkomen. Het moet niet gekker worden, zomaar op twee achtereenvolgende dagen zon. Dat is wennen.

Gisteravond belde Marieke op om te zeggen dat er een documentaire op tv kwam die me zeker interesseerde. Normaal kijk ik niet tot kwart voor 1 's nachts tv, maar voor deze uitzending was ik wel de hele nacht opgebleven. Op Canvas kwam The Cave of Forgotten Dreams van Werner Herzog. De grot ligt hemelsbreed op 400 m van Vallon Pont d'Arc, dat ik goed ken. 

Dat de grottekeningen zo prachtig waren, kwam heel duidelijk over door de filmbeelden met het  erlangs bewegend licht. De hele grot, elke centimeter ervan, is met laser belicht en opgeslagen. De bodem, de wanden, alles, zelfs de beenderen van holenberen en kleine botjes, ook voetafdrukken.  Veel daarvan is bedekt met een laag glinsterend calciet.  De hele grot die hoog boven in een klif ligt, kan ergens anders exact nagemaakt worden.
Door het belichten met laserstralen, is duidelijk het verschil in partikeltjes materie te zien. De ouderdom van de afbeeldingen loopt van 40.000 jaar geleden tot 30.000 jaar. Sommige jongere tekeningen zijn over de oudere aangebracht, maar vormen er één geheel mee.  Doordat ik tijdens het kijken aantekeningen maakte, miste ik een klein stukje over de fluit.
In de Hohle Fels in de omgeving van Ulm, is vier jaar geleden een fluitje gevonden met 5 gaatjes, gemaakt van een bot van een vale gier. Het oudste fluitje ooit gevonden, 35.000 jaar oud. Iemand speelde er het Amerikaanse volkslied op!
De gebruikers van die grot hebben hoogstwaarschijnlijk contact gehad met de gebruikers van de Franse grot. Daar zijn door die laserstraal  ivoorstukjes gevonden vlak bij elkaar, die duidelijk een voorwerp geweest zijn. Het zou goed een fluitje geweest kunnen zijn, dat even groot is als dat uit de Hohle Fels. Ze konden dus muziek maken! En prachtig tekenen, wat een kunstenaars.
 
Ik kon moeilijk in slaap komen!

( Net zag ik dat afgelopen jaar in Duitsland een paar fluitresten zijn gevonden die op 42.000 jaar oud geschat worden) 
 
10 januari
Gistermorgen.
Zon!! Nu zie ik goed hoe ontzèttend smerig de auto is. De buitenkranen bij de schoppe zijn afgesloten met het oog op de strenge winter, dus ga ik lekker in het zonnetje naar de autowasstraat. Aansluiten in de rij, meer mensen kwamen tot de conclusie dat een wasbeurt nodig was.  Als ik even een stukje ga drentelen, hoor ik twee ook wachtende dames met elkaar praten:
....heb Jolanda een poosje niet gezien. Jij?
Die is toch met vakantie?
Nee, joh, die is weg!
Weg?? Wat bedoel je?
Gewoon. Weg. Ze heeft eindelijk genoeg van hem en ik heb gehoord dat.....

Jammer, jammer, de rij schuift op. Ik ken wel een Jolanda, maar die is al wel 40 jaar gelukkig getrouwd, geloof ik. Geloofde ik.
                                                  ***
Zesde klas lagere school. De schoolarts constateert dat ik krom ga lopen, ik groei heel hard en ben mager. Datzelfde is er aan de hand met Nellie. We kennen elkaar natuurlijk van de klas en het schoolkamp op Ameland, maar ik ben nooit verder in haar huis geweest dan de apotheek. Dat verandert na de schoolarts. We moeten op heilgymnastiek. In een kamer met een gladde vloer en een wandrek doen we samen oefeningen voor onze buikspieren en ruggegraat. Nee spellingcontrole, ik trek me niks aan van je rode streep! RUGGEGRAAT!
We komen dat jaar redelijk van onze gebreken af, leren rechtop lopen en rechtop zitten. We gaan allebei naar de MULO, op advies van Jaap Langendijk. Inmiddels zijn we vriendinnen geworden. Komen bij elkaar thuis. Het jaar erna mag ik toch naar de HBS, is er thuis veel veranderd, en ik vind het leren nu wel fijn, de vriendschap is niet bestand tegen al die veranderingen.
10 januari was ze jarig. Twee jaar geleden is ze overleden. 

9 januari
Deze weken vergaar ik stof voor een korte inleiding bij de studiekring. Maximaal een half uur. Ik interesseer me hevig voor de prehistorie, dus gaat mijn eerste praatje daar over. De moeilijkheid is het schiften van de stof, er is zo veel interessants! En zo weinig staat absoluut vast. Voordeel daarvan is wel dat ze me niet kunnen controleren op waarheid.  Ik kan ook altijd nog mijn stapelduim inzetten ;-)

Nu het al anderhalve dag droog is, gaan de buitendeuren weer soepel open. Door al het vocht van afgelopen weken klemden ze nogal.
De madeliefjes bloeien in het gras, sommige vogels fluiten of het lente is, de Abutilon staat nog buiten fris te wezen, de blauwe viooltjes bloeien al van vorig jaar april af aan een stuk door. Wel dunnetjes, maar toch! Bijna lente. 

8 januari
Hoe kon ik gisteren toen ik zei dat ik als kind niet bij oude mensen kwam, oude Opoe Gribbroek vergeten! Ze woonde op een dorpsboerderij twee huizen verder dan mijn grootouders ri Kotten. Ze had een paar kleindochters die graag bij haar kwamen spelen, ze had een grote kapschuur, een platte wagen, kippen, een hakblok en een bijl. Over de combinatie van de laatste drie werd niet geheimzinnig gedaan om tere kinderzieltjes te ontzien.
Toen ik nog niet naar de grote school ging, ging ik geregeld naar haar toe om te 'helpen'. Dat bestond uit toekijken als zij aardappels schilde, de kippen voerde of sokken stopte.
Op een keer zat ze te naaien, een zoom ergens inleggen, en opeens vroeg ze of ik alvast een draad in een paar naalden  wou doen, dan kon zij doorwerken. Ik had geen idee hoe dat moest, maar vond het een hele eer.
Zij leerde me twee handige manieren. Voor dikke naalden en stopwol, eerst de draad een stukje dubbelvouwen en die dan door het oog duwen met de draad tussen op elkaar gedrukte wijsvinger en duim, voor dunne naainaalden een nat puntje zuigen en gewoon enkel door het oog steken. Nuttige kennis.
Dat hakblok en die bijl en een wegrennende kip zonder kop herinner ik me ook nog goed.   

7 januari
Het is zo leuk om met een meisje van dertien te praten! Nu weet ik precies hoe de school van Illaniek in elkaar zit, in welke klas ze zit, dat er 20 jonge mensen inzitten die van 'groen' houden, dat ze niet 12 maar dertien is, dat ze 1,5 uur moet fietsen 's morgens en 's middags, dat ze om half zeven al wegfietst, dat ze tot Groenlo met 3 jongens meefietst, dat er daar een meisje bijkomt en dat ze 50 km per dag fietst. En nog een paar  meer persoonlijke dingen.
Het kindervet is er deze maanden afgegaan, ze ziet er prachtig gezond uit. Ook op de officiële schoolfoto's. Ze laat me de grote foto van haar werkstuk voor bloemschikken zien (een 8! voor gekregen) en een foto van al haar leraren en leraressen, - met bijbehorende karakterbeschrijving. Nou, dan ben je met praten zo anderhalf uur verder.  Een aardige en verstandige meid.
Ik hoop dat ze nóg eens wil komen. Maar als ik aan m'n eigen héél oude mensen van vroeger denk, waren dat ook alleen maar familieleden, grootouders, een oudtante, een achternicht.

Zondag 6 januari
Buurmeisje van 12 belde gisteen op: 'Kan ik morgenmiddag komen?'
Ja, leuk.
Dit jaar zag ik al vier van Jo's kleinkinderen bij het nieuwjaarwensen.  Tussen 15 en 6 zijn ze, de oudste is een jongen.  De 12-jarige was toen ook hier. Ik vroeg haar of ze eens terug wilde komen om wat te vertellen over haar nieuwe school. 'O ja, leuk, dan neem ik gelijk mee wat ik gemaakt heb'.

De logees zijn weer goed thuis gekomen. Ze zagen enorme rijen van de sneeuw terugkerende Nederlanders op de andere rijbaan. Zelf waren ze al binnen de drie uur thuis.
Luid en duidelijk de zang van mees en roodborst gehoord. Ook veel overvliegende ganzen. Ze kunnen niet terecht op de uiterwaarden van de IJssel en zoeken andere weiden. Net over de grens achter Bocholt ri Oberhausen zagen Carla en Wolfgang grote groepen ganzen op de velden winterrogge. Zullen de boeren niet blij mee zijn. Bij Beekbergen vloog een sperwer rond de schuren en het huis, verschool zich doodstil in de heg. Er was een vogeltje tegen het raam gevlogen dat eerst versuft bleef liggen, maar toch weer opkrabbelde. De sperwer moet hem gezien hebben, maar durfde kennelijk niet vlak bij het raam te komen, hij had Marieke natuurlijk ook gezien, zoals zij hem. 
Ik vind het mooi dat Marieke en Carla oog voor zulke dingen hebben en nog mooier dat ze me vertellen wat ze waargenomen hebben!

5 januari
De logees zijn weer naar huis, de wasmachine draait.
De afgelopen dagen waren zo ontspannen, dat ik totaal niet moe ben.  Goed om het oud papier weg te brengen, vier weken geleden heb ik het vergeten te doen en de schuur raakt vol.
Als ik bij de school kom, zie ik geen papierwagen staan, weer de verkeerde datum?? Het zal wel met de schoolvakantie te maken hebben. Dan volgende week maar. Vorig jaar was het ook in de tweede week.

4 januari
Vervolg van 2 januari.
Bankgeheimen 2.
Mijn ene sleutel was geen probleem. De aardige mevrouw en ik keken voor alle zekerheid toch maar of er nog wat in het kluisje lag- volgens mij was het leeg. Nu klemde niet de deur, maar de sluiting van het bakje dat daar achter stond. Om de beurt probeerden we dat te openen, maar omdat het deksel behoorlijk verbogen was, lukte dat pas met gezamenlijke inspanning. 
Er lag inderdaad niets in.
'Wat is dat dan?' vroeg de dame. Ze wees op een goor papier dat op de bodem lag. Toen ik het eruit pakte, bleek het geen papier, maar stof te zijn, in de vorm van twee kleine slopen. 
Er zat niets in. 'Er staat iets op', zei de kiene mevrouw.
Ik las het, op de ene overslag stond Va en Moe, op de andere Cor. Mijn tante Cor noemde haar ouders Va en Moe. Ik denk dat ze al voor het overlijden van haar vader zijn bankzaken regelde. Dan zouden de slopen al tenminste 66 jaar in het bakje gelegen hebben, want in '46 overleed mijn opa. Erg fris roken ze niet.
Ik vind de vondst wel heel leuk!     
Het kluisjesblok was nu aangevreten tot ver in het drie jaar geleden nog goede gedeelte. Al jaren werden er geen kluisjes opnieuw verhuurd, een paar waren er nog maar in gebruik, hoorde ik. Nu begrijp ik ook die grote huurverhoging. Minder mensen moeten de hoge beveiligingskosten betalen. Je kunt het altijd proberen! Je bent een slim calculerende bank of niet. 'Wij helpen u graag!'
Ja ja! Gladdekkers!
Als de huur van mijn kluisje al afgeschreven is, wordt die teruggestort. Ach, wat góed van ze! Ja, want het was heel coulant van ze om het geld terug te storten, er was eigenlijk een maand opzegtijd.
De brief met de tariefsverhoging van ruim 32 % is gedateerd 20 december!
 
Ze denken toch niet dat ik dankjewel ga zeggen!
Familieslopen

3 januari
Het is zo gezellig om logees te hebben, veel samen te praten maar daarnaast ook eigen dingen te doen. Daar kun je elkaar dan weer verslag van uit brengen.  Met de kerst waren we met zijn vijven en nu met zijn drieën. Gelukkig blijven ze nog een paar dagen. ( Eerst schreef ik: ze blijven nog een paar dagen gelukkig. Aangezien dit ook heel iets anders kan betekenen en ik geen betrouwbare voorspellende gaven heb, veranderde ik het maar.)

2 januari
Toen ik in 2006 begon met deze site, was het een redelijk geslaagd ontwerp. De uitvoering kon natuurlijk beter, maar het idee vond ik wel aardig. Nu ik met hem in het zevende jaar ben, ziet hij er in mijn ogen steeds klungeliger uit. Zal ik een nieuwe beginnen, of zo lang met deze doorgaan, tot hij antiek wordt.
Het begin van een nieuw jaar zit vol met zulk soort ingrijpende  afwegingen.

Over antiek gesproken. Een onbelangrijk lang verhaal. Kun je gerust overslaan. Bankgeheimen.
Drie jaar geleden bekeken Jachman en ik onze bankafschriften en vonden dat de huur van een kluisje toch wel behoorlijk duur was. Deden we er eigenlijk nog wat mee? Nee, de oude diploma's dienden al jaren niet meer bij sollicitaties als bewijzen van intelligentie en vlijt en verder lagen er alleen oude foto's in. Hoe kwamen we toch op het idee van een kluisje?
Toen een tante overleed, namen we het uit gemakzucht over. Het kostte haast niks. We haalden haar diploma's er uit en stopten de onze erin. Wanneer dat was?  1975. Volgens de overdrachtspapieren kreeg ik 2 sleutels. Ik had er altijd maar 1, keurig met een kartonnen kaartje met nummer. De bank verhuisde en 't kluizenblok verhuisde mee. Tussen 1975 en de verhuizing ben ik er hooguit 3 keer even wezen kijken. Had maar 1 sleutel nodig, zij hadden er ook een.
We gingen het dus opzeggen. Ik nam mijn sleutel mee. 't Was 2009, en ik was nog niet in de verhuisde kelder geweest.
Opzeggen? Dát ging niet! Twee sleutels inleveren, of een idioot hoge boete krijgen. Terwijl ik in de kelder stond, zag ik de belabberde toestand van de helft van de kluisjes. Deurtjes stonden open, veel roest, sommige hingen half uit de muur. Mijn deurtje klemde ook hevig. Er moest een technische medewerker bijkomen, die na krachtig wrikken de deur open kreeg.  Omdat de boete hoger was dan 3 jaar huur, hielden we het maar zo.
Twee weken geleden kreeg ik een brief, de kluishuur werd per 1 januari verhoogd in verband met het duurder worden van de beveiliging en als u wilt opzeggen kan dat tot eind december. 'Onze medewerkers helpen u graag'.
Welke beveiliging? Van een leeg kluisje?  Van veel lege kluisjes? Daarvoor bijna een verdubbeling van de huur?
Ik geladen naar de bank.
'Het opzeggen kan wel, maar het controleren van de kluis kan niet, dat kan alleen op donderdag.'   ???  'Als u donderdag weer komt, met de sleutels dan is het voor elkaar.'
Ik: 'Dat is juist de moeilijkheid, ik heb maar 1 sleutel.'
Aardige dame: 'Dat geeft niet, daar doen we niet moeilijk meer over, ik zal u nu vast uitschrijven en als u donderdag even weer komt, maken we het voor elkaar'.
Ik vraag nog wel waarom het drie jaar geleden zo'n zwaar boetegeval was. Dat was omdat het kluisje niet open kon met 1 sleutel en open geboord moest worden en dan kapot was!
Waren zij ook hun sleutel kwijt??
Hier zeggen ze dan, geleuf ie't?
'k Ben benieuwd hoe 't morgen afloopt. Met de verloting van de bloemenwinkel won ik met mijn allereerste kassabon daar een mooi boeket. Een gunstig voorteken of is dat al mijn geluk voor dit jaar?  

1 januari
Het was een rustige jaarwisseling zegt de nieuwslezer. Alleen maar drie basisscholen in de hens, ook een paar woonhuizen door ontploffend vuurwerk, zomaar een enorme brand in Enschede, oorzaak onbekend, zeker 70 mensen met oogletsel, waarvan de helft blijvend letsel zal zijn, maar minder rellen dan 'normaal'.  Heel rustig dus.

Kan iemand mij vertellen wat er leuk is aan urenlang knalvuurwerk aansteken en weg gooien? Na een half uur is de lol er toch wel af? Bij de buren werd in de wei met carbid geschoten. Uren. Het gaat vooral om de gezelligheid, stond in de krant. Mijn oude huis schudde door die gezelligheid. ( schudde zich voor...?)

Wel mooi was het dat mensen al vroeg begonnen met afsteken van siervuurwerk. Omdat er regen was voorspeld  begon het al om 5 uur.  Het miezerde verder de hele avond een beetje, maar om 12 uur was het richting dorp toch een ouderwets prachtig gezicht. Veel mooi en duur vuurwerk. Genoten.
Het jaar is begonnen. D'r an!