HOME       boven                                                                                                                                                          

Naar Overzicht Schrijven

Met de jaren word je niet vanzelf wijs, wel oud!

 

                                            
Internet en Schrijversgroep

In januari 2002 kreeg ik een internet-aansluiting en toen stond in principe de deur wijd open voor contact met iedereen die ook kon mailen. Langzamerhand leerde ik de weg en de zijwegen, de dwaalwegen en de snelwegen kennen, de plekken waar ik graag wilde blijven rondhangen en de unheimische donkere stegen. Op die zwerftochten kwam ik Seniorweb en de Schrijfgroep tegen. Een beetje aarzelend stuurde ik een eerste opdracht in, een heel waagstuk, want je gaat wel met de billen bloot als je schrijft. Het bleek dat de opdrachten vaak over levenservaringen gingen, of over fantasie-onderwerpen naar aanleiding van een foto of een inleidend verhaaltje.
Ik was snel gewend en draaide graag mee. De gne om over priv-zaken te schrijven verdween. Het was een veilige en overzichtelijke omgeving. Natuurlijk botsten de inzichten over wat wel kon of wat niet geschikt was voor de list wel eens, maar over het algemeen vond ik de sfeer prettig. Toch ben ik na ruim drie jaar definitief weggegaan, omdat ik vrijer wilde zijn in het schrijven. Niet zo gebonden aan opdrachten en beoordelingen.
De drie jaar bij de Schrijfgroep hebben me veel opgeleverd:
- De verslaving aan Internet, nou, ja, verslaving...
- De moed om ook op een andere manier creatief bezig te zijn; het werd eerst schilderen en fotograferen, later ook wel eens optreden voor bepaalde groepen, en in dialect gaan schrijven.
- Les te gaan nemen bij een schrijfschool
- De moed om gedichten op te sturen naar schrijfwedstrijden en tijdschriften
- Een cursus free-writing te gaan volgen

- en het belangrijkste: uit mijn eigen kringetje te durven komen en contact met anderen te zoeken.

Al die contacten werken tot op heden door in mijn leven. Via internet heb ik oude vrienden weergevonden, contact gekregen met verre familie op plaatsen waar ik nooit zal komen, Nova Scotia bijvoorbeeld. Nu, bijna 10 jaar later heb ik me weer opnieuw bij de Schrijfgroep aangemeld. Ik wil uitproberen of ik iets positiefs kan bijdragen, misschien nog oude bekenden kan terugvinden zoals ik ze in gedachten heb, nieuwe vrienden kan maken, zoals ik hoop, en natuurlijk, meedoen met opdrachten en reageren op anderen. Hier zeggen ze: kieke'n wat' wrdt. 
Leidje