Logarchief  juli  home  september

                                                                                      logs augustus 2014

 
 

 

zondag 31 augustus
Na een hardhandige afstraffing die besloten werd met een flinke schop tegen de beschermende houten 'bekisting' deed de al een week kapotte tv het weer en kon ik naar Arte kijken.
Tussen Oviedo en Santander, in een kilometers lang grottenstelsel El Sidron in het karstgebergte van Noord-Spanje werden 20 jaar geleden menselijke botten gevonden. Na onderzoek bleken ze 60 jaar oud te zijn en van tegenstanders van het regime tijdens de Spaanse burgeroorlog.
In een zijgang dicht bij die plek werden nog meer menselijke kaken en botten gevonden, vermoedelijk van Neanderthalers.
Toch klopte er iets niet: Alle bekende vindplaatsen van Neanderthalers waren buiten, onder overhangende rotsen of in holen die direct aan een riviertje of aan zee lagen. Ook waren deze botten allemaal gebroken, de stenen werktuigen lagen er dicht bij, de resten van 12 mensen lagen door elkaar op maar 6 m en helemaal op 2 km van de hoofdingang, er waren geen botten uit een lange periode van bewoning zoals elders, alle resten zijn 49000 jaar oud en lijken van 1 familie te zijn.
Zeer waarschijnlijk heeft de groep in de buitenlucht een paar honderd meter hoger gewoond en is er een gedeelte van de vloer door de ondergrondse rivier ingestort en zijn de mensen met rotsblokken, gruis en aarde diep beneden neergekomen, hun botten gebroken en versplinterd. Op sommige grotere stukken zijn snijsporen van vleesafschrapen te zien, wat duidt op kannibalisme.
 

zaterdag 30 augustus
Onverwacht meldden zich gistermiddag 2 logees, een mens en een dier. Leuk! Ik hou van verrassingen. De groentela was net weer aangevuld, bouillon stond te trekken, er lagen nog een paar spiesjes in de diepvries, dus met stokbrood erbij en een rest ijs toe meer dan genoeg voor mensen die niet aan willen komen. Vanuit de kamer zagen we achter in de wei een bergje wit zand liggen, wat gebeurt daar? 

              ........dit gebeurt er   en dit: nog geen meter van elkaar.
De stobbe is van 'mijn' boom, de al jaren geleden door trekkerbeschadiging, hazenvraat en ziekte gesneuvelde kastanje. Het hol dat verlaten was, omdat de bewoners een rianter onderkomen onder de struiken  aan de rand van de wei hebben gevonden, is nu van het zwarte schichtige konijn dat hier al maanden rondhuppelt en waarvan ik niet kon ontdekken waar het woonde. Woningruil misschien? 

vrijdag 29 augustus
Ja, precies om 3 uur heeft dezelfde stratenmaker als vorige week woensdag hetzelfde stukje straat nog een keer mooi ingelegd en geveegd. En nou hij toch een bezem vast heeft, moet ie van de baas ook nog de doorsteek naar het fietspad vegen- ik heb zelden een van nature kwaad kijkende man z kwaad zien kijken.
                                                                            *****
Een jonge vrouw sprak me aan in de supermarkt en vroeg hoe het met me ging. Haar gezicht kwam me bekend voor, maar ik moest echt vragen naar haar naam en waar ik haar precies van kende. Sinds de ontmoeting met een andere onbekende oudleerlinge heb ik bijgeleerd!
Van school en van 3 jaar geleden bij het Bourgondisch schilderen in Henxel, we hebben toen nog een tijd gepraat samen, weet u wel?
Thuis zocht ik in agenda's, maar voordat ik haar gevonden had, zag ik achter in 81-82 n van die grapjes van de collega waar ik het 9 augustus over had. Ik heb hem al eens laten zien, maar nu vond ik zijn geintjes terug! Hij kwam met de bovenste. Ik wist hem na lang puzzelen nog niet en hij fluisterde het antwoord, dat ik er onder schreef. Toen dacht ik: het  kan ook in het Engels met shi, minder leuk omdat het Nederlands zij en zei kent. En toen hij weer met: kan ook in het Arabisch! Vreselijk melig, natuurlijk, maar wl leuk! 

                                                                           *****
Bertus belt: 'Heb je 't al gezien dat m'n zoon de machine binnen gezet heeft?' Nee, ik was een uur boodschappen doen. 'Probeer hem maar en als hij het niet goed doet, haal ik hem wel weer op.'  'Moet ik dan weer zo lang wachten?'
Nee, dan zou hij er gelijk naar kijken natuurlijk! Het gras was heel lang na al die regens maar na deze droge dag met zon wel maaibaar op een hogere stand dan normaal. Twee uur bezig geweest. Wel met een extra wandeling met de jerrycan, want op het verste punt gaf de machine er de brui aan.
't Gras, ook de berm,  ligt er weer kant bij. (Ik keek even in de kleine Van Dale. Kant in onze betekenis van 'netjes' komt voor in Kant en Klaar) 

donderdag 28 augustus
Vitens. Laatste keer hoop ik.
   Ja! er werd nu echt wat gedaan! De 3 mannen pakken de zaak flink aan. Ze hebben er lol in zo te horen. Er moet hard geschreeuwd worden door de man die de kraanmachinist aanwijzingen geeft. Dat gaat niet kinderachtig, want het gevaarte maakt een klereherrie. Er wordt luid gelachen en gezongen, in dialect gevloekt. Niet door de kraanman, die volgens mij een allochtoon is, die zuiver Nederlands spreekt.
 
Hee kump van gunter. Hoo hette dan?  Ali!   Aaali??
Goddomme wad'n wark! Pas op, Ali! Daor zit verdomme ne kabel van de KPN!
Ja, het kabeltje met het gele etiket er om heen (op foto achteraan links) is voor mijn telefoon en de internet aansluiting!
De machinist komt uit zijn nu stille kraantje en zegt kalm, luid en duidelijk: 'IK zou het z doen'....Stilte. Machtsstrijd? 
Ze vertrekken naar de overkant van de weg voor nog een paar gaten. Vandaag wordt de nieuwe leiding, die al in de zandweg klaar ligt, aangesloten. Ik heb 2 emmers water klaarstaan. Als ik buiten kan zitten, wordt het weer genieten! Zit eerste rang.
                                                                              *****
Leuk om de mensen van de schilderles weer te zien. Vakantieverhalen en plannen voor de schildertrip naar Spanje in september. Waar koop je een goede camper? Je rijdt half Duitsland en heel Nederland door en koopt er n in Lichtenvoorde, waar je woont. Ik ben blij om de poes die graag bij me op schoot ligt weer te zien en dat is wederzijds. Als Anneke er volgende week ook weer is, heb ik concurrentie.
Ze zont zich in aandacht.

woensdag 27 augustus min.5,9  max 22.8
Vitens. Om 8 uur arriveert er een wagen van Verkeerstechniek en een busje van Vitens. Overleg over waar de borden en waar het lek. Goed half negen begint Vitens de bestrating boven het lek op te breken. Ik tap voor alle zekerheid weer een emmer water, al zal dat pas morgen afgesloten worden. Om 9 uur nog een busje en een kraantje. Meer hekken, nu bij het fietspad. Zal het nu dan echt?...
                                                                                 *****
Het dorp is al aardig verbouwd. Tribunes op verschillende plaatsen, de markt afgesloten, want vrijdag en zaterdag is er Bloemencorso, en van donderdag tot en met zondag kermis, overal  staan rond het centrum auto's van bewoners geparkeerd, je kunt eigenlijk alleen nog per fiets bij de centrumwinkels komen. Het corso begint beide dagen om 10 uur.
                                                                                  *****
Toen ik maandag toch in de buurt van Bertus kwam en zag dat hij niet met vakantie was, wipte ik maar eens bij hem binnen. Hij zat rustig in de werkplaats met een kennis koffie te drinken. Begin juni gebeld, begin juli gebeld, nu is het bijna eind augustus en nog heeft hij de machine of tenminste de messenbak niet opgehaald. Ik speel het maar een beetje theatraal: 'Moet ik hier voor je op de knien vallen,  Bertus?' Daar kijkt de kennis van op. Bertus niet.
'Hallo mevrouw Berg, nee, ik vergeet u niet, hoor! U staat op het briefje. Van de week moet ik ook nog bij W. zijn en dan neem ik hem gelijk mee. Nee, wacht eens, de aanhanger is kapot, dus het wordt wel maandag of dinsdag.'
Dat was maandag, dus zou hij volgende week bedoelen?
Gisteren om goed zes uur komt Bertus mt aanhanger de inrit inrijden. Ik ren met de sleutels naar hem toe, anders is ie weer weg, hij rijdt de machine naar buiten en via de rijplaten op de aanhanger. 'Dg!!  tot morgen!'
Ik mag het hopen.
Het blijft droog de komende dagen, want de boeren (de loonwerkers dan) waren in de regen de graslanden aan het maaien.

dinsdag 26 augustus
Vitens. Een kaart in de bus, donderdag wordt tot 3 uur het water afgesloten. Aanwijzingen voor watertappen en kraan van wasmachine dichtzetten. Als donderdag het lek gedicht wordt, is gedurende 36 dagen drinkwater in de sloot gestroomd. 
        
Wat een bijzondere uitzending was Zomergasten met David van Reybrouck! De mensen die hij liet zien vond ik enorm boeiend. Zomaar een paar: bergbeklimmer, schilder, stenenstapelaar, weduwe van tijdens de Apartheid gedode man, de Waarheidscommissie, schrijfster, begrafenis door jongeren nu en visvangst een eeuw geleden  in Kongo, de man die gezond eet van weggooivoedsel op de markt en die 's avonds lesgeeft aan allochtonen, de Friese blinde dichter- en vooral David die zichzelf liet zien. Aandacht en mededogen.

Over Zomergasten in VK: Er is toch iets met het programma, de kijkcijfers lopen terug! 
Ja, dat is een ramp, zou je bijna gaan denken. Maar het kan ook heel goed zijn, dat het programma meer kwaliteit heeft gekregen, doordat nu niet meer uitsluitend tv-fragmenten getoond worden en Wilfried een oplettende, bescheiden interviewer is. Als iets niet echt om te lachen is, of als er geen gebekvecht is, haken mensen kennelijk af.     

maandag 25 augustus min.+4,6  max. 17,3gr

De schrijver van de tekst bij de foto was gisteren op Radio Gelderland in gesprek met Rinus. Een wakkere gepensioneerde RK- priester die de inhoud van de liturgie, de teksten, gebaren enz., duidelijk wil maken voor de gelovigen, zodat het geen vertrouwde riedel wordt, maar de uitdrukking is van de echte betekenis en achtergrond er van.  Hij wil ook meer eigentijdse inbreng in de diensten, maar niet op de simpele manier zoals nu vaak gebeurt om maar iedereen mee te kunnen laten doen aan de liturgie.
Ik keek op zijn site. Hij kreeg 25 jaar lang voor zijn vakantie de beschikking over een pastorie in een klein plaatsje bij de Alpe d'Huez. Als tegenprestatie hield hij kerkdiensten in 16 minidorpjes voor vakantiegangers en de weinige bewoners. Hij maakt van materiaal uit de natuur en toevallige vondsten symbolische voorwerpen om het onderwerp van de dienst te verduidelijken, schrijft boeken om zijn idee dat 'levend geloof stroomt en niet statisch is' te propageren.
Zijn nieuwste project is BeeldSpraak. Bij foto's van Edith Klinkhamer maakt hij teksten van 24 woorden.

Een man in de kracht van zijn leven, zou je denken. Hij is 85 jaar! Kees Pannekoek uit Apeldoorn.
Ik vind de naam zo eigen, omdat in mijn familie van moeders kant ook Pannekoek voorkomt in de Veluwe/Deventer kant. Als kind logeerde ik achter de IJsseldijk bij oom Willem Pannekoek en tante Sie. De naam IJsseldijk komt trouwens ook in de familie voor!

zondag 24 augustus
Vervolg Vitens. Gisteren liep ik met mijn jonge buurvrouw even mee naar buiten. We kwamen over de nieuwe bestrating en ik vertelde over de minstens 150.000 liter verspild drinkwater, en dat er nu gelukkig geen water meer uit de slang kwam. Kijk maar.
Wl dus! Niet meer zo'n grote straal als donderdag (foto vrijdag), maar heel duidelijk iets wat niet zo hoort te zijn. Jo moet water hebben, dus is de hoofdafsluiter misschien half opengezet en lekt het lek weer. Als het de helft is, dan loopt er per dag nog altijd een hoeveelheid water weg van 240 volle emmers, 2400 liter!                                                  
                                                                               *****
Als ik toch bij de kruidenier in Meddo ben, haal ik bij de Groenlose bakker die er in het weekend naast zit, een paar appelflappen. Er is altijd wel iets te lachen daar, de verkoopster houdt de stemming er in, is een heel goeie voor de zaak. Als ik binnenkom, krijg ik tussen de gierbuien door mee, dat de kippen van haar vader heel erg veranderd zijn en nu hl lif geworden zijn, en dat nu zelfs de haan aanhalig is!!
De klant aan wie ze het vertelt, herhaalt half tegen mij dat het paard van zijn vader ook al veel liever is en dat de maagzweren al bijna genezen zijn. Van zijn vader? vraag ik. N! van het paard! 
Als hij weg is, wil ik weten waardoor dat wonder gekomen is. 
Het paard krijgt geen brood meer, haar vaders kippen ook niet. Het waren venijnige rotbeesten, de haan helemaal, maar nu zijn ze heel zachtaardig. In brood zit veel zout en dr werden ze zo agressief en opgefokt van, ook het paard, dat er bovendien maagzweren van gekregen had, alles volgens de dierenarts. 

Zouden mensen ook agressief worden van veel zout?
  
zaterdag 23 augustus
Water tappen was niet nodig, ik had de hele dag gewoon water. Bij de sloot komt geen water meer uit de slang maar waar het lek zat in het zandpad bij de grote weg, is niets gerepareerd, behalve de bestrating. Wordt vervolgd.
                                                                             ****
Ik hou van documentaires waarin naar iets gezocht wordt, een document in een geheime grot, een stad op de zeebodem, de voorhuid van Christus, van die dingen. Gisteren ging het bij Arte over het laatste.
Als alle joodse jongens zal Jezusje na 8 dagen besneden zijn en omdat zijn moeder maagd was en een uitverkoren vrouw, zal Jozef wel aan de vroedvrouw gevraagd hebben om het velletje in olie te bewaren ipv het te begraven. Het zou immers wel eens het belangrijkste relikwie ooit kunnen worden! 
In ieder geval heeft Karel de Grote het kistje met het kostbare relikwie 800 jaar later aan de paus geschonken. Tot de plundering van Rome door Karel V in 1527 is het kistje in de relikwienkamer van het Vaticaan gebleven.
Het is toen door soldaten geroofd en het duikt 30 km van Rome in het plaatsje Calcata weer op, waar de pastoors het netjes bewaren tot 1 januari 1983. Op de dag dat de pastoor even naar Rome is, wordt het gestolen. Bij thuiskomst is de schoenendoos waar hij het in bewaarde leeg.
Er wordt beweerd dat het Vaticaan de wetenschappelijke ontwikkeling van wat er uit DNA-materiaal te reconstrueren valt- zoals misschien ooit eens een kloon van Jezus- bezorgd bezag en resoluut ingreep.
Rome wilde eigenlijk al langer van die voorhuid af, want die herinnerde je wel erg aan Jezus' Joodzijn en bovendien kregen nonnen, de bruiden van Jezus, er maar sexueel getinte visioenen van.
Gelukkig is er voor de gelovigen ook nog een voorhuid van Christus in Conques in Frankrijk en n in nog zo'n 10 andere plaatsen, dus er is nog veel te aanbidden over.  

Ik leerde wel dat relikwien zelf geen genezende uitstraling hebben, maar dat door de liefdevolle aandacht van veel mensen naar dat ene voorwerp toe, de zieke gesterkt wordt en soms geneest.

vrijdag 22 augustus
Het lijkt een never ending story: Vitens.
Dacht ik toch woensdag dat het lek gerepareerd was, omdat de aansluiting van zandweg op grote weg weer mooi bestraat was en de slang er ook niet meer lag!

Gistermiddag komen er 2 Vitensbusjes aan, die aan de overkant van de weg bij de afsluiters bezig gaan, recht hier voor het huis en een eind verder ri Meddo. Als ze na een uur weer vertrekken, ga ik eens bij 'mijn' sloot kijken.
Het vage gevoel van 'er klopt iets niet' dat ik woensdag had, omdat ik toen alleen de stratenmaker gezien had en geen Vitenswagen, blijkt juist te zijn geweest. De slang is ingegraven en steekt nu uit de zijkant van de sloot. Er loopt nog dezelfde hoeveelheid water uit, of meer. Vanmorgen is dat 30 dagen 480 emmers van 10 liter.
'Straat weer berijdbaar, hekken weg, zijn we mooi van dat gezeur af', zoiets.
Toch maar eens een foto maken! Donderdag 21 augustus 2014,  16.00 uur.      
geen straaltje, een straal!
Jo heeft nieuws. Ze vertelt dat ze een kaartje in de bus vond van Vitens: vrijdag 22 augustus hebt u een paar uur geen water.
Ik heb geen kaartje, zit dus achter het lek. Zal toch voor alle zekerheid maar een emmer water tappen. 

donderdag 21 augustus
Op radio4 gisteravond geluisterd naar een schitterend concert door jonge musici in de wintertuin van Krasnapolsky, in het kader van het Grachtenfestival.
De aankondiging:  
Dudok Kwartet, Olga Pashchenko (piano), Rosanne Philippens (viool), Rosanne van Sandwijk (mezzosopraan) en Dana Zemtsov (altviool) zijn genomineerd voor de GrachtenfestivalPrijs 2014. Deze prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan een jonge musicus of ensemble aan het begin van een veelbelovende internationale carrire. De winnaar van de GrachtenfestivalPrijs 2014 wordt Artist-in-residence tijdens Grachtenfestival Amsterdam 2015. Daarnaast krijgt de winnaar een optreden in het State Hermitage Museum in Sint-Petersburg. De uitreiking van de prijs vindt plaats op woensdag 20 augustus in de Wintertuin van NH Grand Hotel Krasnapolsky, tijdens Grachtenfestival Amsterdam.

Het was anderhalf uur genieten!   Nadat ze allemaal gezongen en gespeeld hadden, besliste de jury dat
mezzosopraan Rosanne van Sandwijk de winnares was. Ze zong o.a. een lied van Liszt. Het klonk zo gemakkelijk en duidelijk verstaanbaar, net of het niet razend moeilijk was.  
Ze vertrekt naar Kiel, waar ze een rol krijgt in de opera van Lully, ATYS. Ze vertelde erover in een kort vraaggesprekje, waarin ze bijdehand en geestig overkwam.
 ....en welke rol heb je daarin? 
De Heks! Sssjjjjj!
 
Rosanne van Sandwijk

woensdag 20 augustus
Precies 24 uur na mijn telefoontje naar Vitens is het lek gerepareerd en de weg weer bestraat. Ik had al veel eerder mijn mond open moeten doen! Goede leer voor een volgende keer.

Fijn dat Ton na wat site-seeing een hap stamppot mee kwam eten voor we naar de synagoge gingen. Henk Vis vertelde weer op zijn kalme duidelijke manier over de Thora, het 'ideale' Joodse leven en de gebouwen. Er waren 30 mensen, ook Marinel met zoon. Verder een paar oud-Winterswijkers en toeristen.  
Er kunnen maar 5 mensen tegelijk naar binnen om de mikwe te bekijken.

Een Thorarol is wel zo'n 30 meter lang. De oudst bekende complete rol dateert van pl.m. 1200, bevindt zich in Bologna, is 36 meter lang en gemaakt van schapenperkament. Ook huiden van koeien werden gebruikt, nooit die van varkens!  

dinsdag 19 augustus
Het is (on)gewoon koud in huis! Buiten 11 graden. Maar..de verwarming in de badkamer brandde vanmorgen een uur, die denkt gelukkig mee. Bij Carla was het maar 9 gr., altijd baas boven baas.
Het lek in de waterleiding op straat lekt nog steeds. Heeft Vitens 4 weken vakantie?   Toch maar eens gebeld, er is al meer dan 129.600 liter drinkwater weggestroomd. Juffrouw: 'Nee, dat kan niet de bedoeling zijn, ik zal zo snel mogelijk een monteur sturen. Ik kan u zo niet zeggen wat de oorzaak is van het niet repareren. Hee, bedankt voor de melding.'
 'k Ben benieuwd. 5 minuten later kom ik langs een wagen van Vitens die in de middagpauze voor een huis hier op de weg staat. Ze zijn al in de buurt!
14.20 uur, hekken rammelen, man in oranje hesje, zou het echt????  Ja, Vitens is daar! ik kijk nog eens goed, wg is het busje, staat 50 m verder aan de overkant. Verslagje schrijven? Zoiets als:  'Wat een drukte voor zo'n klein straaltje! kan nog wel een weekje zo liggen.' Weg is ie weer.
130.000 liter drinkwater ook.

maandag 18 augustus
Ik vond het zo leuk dat Marieke en Ton er al vroeg waren, dat ik iets te enthousiast de taart uit de koelkast haalde, waardoor hij van zijn blad schoot en ondersteboven op de keukenvloer belandde. Hij smaakte prima, alleen was het model veranderd. Je kunt hier gewoon van de vloer eten. Goed dat Rianne weer was geweest!
                                                                     *****
Gisteravond kon ik het begin van Zomergasten nog zien, met Ionica Smeets als gast, daarna viel door de hevige regenval het beeld weg. Ik heb nog net de uitleg over priemgetallen meegekregen en het bewijs dat al door Euclides 2000 jaar geleden gegeven is, dat er een oneindig aantal priemgetallen is.

Het regende zo hard, dat ik de regenstralen kon fotograferen.

Na 2 items kon ik weer verder kijken, zag Kurt Vonnegut over zijn boek Slaughterhouse-5 dat gaat over het vreselijke bombardement op Dresden 14 februari 1945, dat hij meemaakte als krijgsgevangen Amerikaans soldaat. Er ontstond een vuurstorm en zeker 25.000 mensen kwamen om. Ook Harry Mulisch schreef er over in Het Stenen Bruidsbed.                                                                               

zondag 17 augustus
Weet je hoeveel 120.000 liter water is? 12.000 emmers vol. Uit het lekje in de waterleiding op de hoek van de zandweg liep sinds woensdagmorgen 23 juli tot afgelopen nacht 00.00 uur deze hoeveelheid drinkwater weg, 12.000 emmers vol! 20 emmers per uur. Vandaag komen er 480 emmers bij. Het is een klein straaltje als je het zo ziet.
Er waren nog bijna 3 werkdagen voor de Bouwvak begon, kon er niet even een stop op de slang gemaakt worden ipv hem in de sloot te leggen?
Bob moest lachen toen hij me met slang, emmer en horloge bezig zag. Maar het is eigenlijk om te huilen.
Natuurlijk hadden we het niet naar Irak of een ander dorstgebied kunnen brengen, maar toch voelt deze verspilling niet goed.

Ik troost me maar met de gedachte aan de bosviooltjes die volgend voorjaar uitstekend volop zullen bloeien na zo'n wekenlange verwennerij deze zomer. De slang ligt nl in de anders altijd droge sloot langs m'n bosje.
                                                                              ***** 
  
Toen ik gisteren al met veel lawaai een uur gemaaid had vr en naast het huis en daarna de graspaden langs de wei ging maaien werd het een ree toch te gevaarlijk toen ik achterin kwam, ze stoof op vanonder de kastanje, ging met grote sprongen de wei in ri huis, zag haar vergissing, sloeg een hoek van 90 graden ri beek en verdween daar naar het bos. Ik zie bijna nooit dat ze verrast worden en dan juist gevaarlijke dingen gaan doen, het moet dus haast wel een jong dier zijn, maar het leek volwassen. Een hinde die zo lang mogelijk bij haar jong bleef? Nee, ik ga dan niet zoeken, doe net of ik haar niet gezien heb, maai gewoon door.

zaterdag 16 augustus
De Indi-herdenking, het herdenken van de Japanse capitulatie en daarmee het einde van de oorlog in Azi, bekeken op Uitzending gemist. Goede toespraak van Gerdi Verbeet over de mensen die ze persoonlijk kende en die haar hun verhalen over de oorlog in Indi vertelden en over de nasleep, de vrijheidsoorlog van Indonese. 'Een oorlog eindigt helemaal niet als de generaals hun handtekening zetten onder een document.' Nee, die werkt nog generaties lang door.
Ook de jongeman die aan zijn grootmoeder die in een Jappenkamp gezeten had, respect bewees door daar te staan om aan alle aanwezigen uit te leggen wat respect doet voor een mens. En wat gebrek aan respect doet! Een jongen van 15, die vol achter zijn woorden staat, en die ze zelfverzekerd en vol overtuiging uitspreekt. Ik hoop dat hij dat gevoel vast kan houden in zijn leven.

vrijdag 15 augustus
Vreemd, lelijk, schitterend, meeslepend en afstotend, maar vooral fascinerend zijn de repetities voor de voorstelling Tauberbach met Elsie de Brauw en choreograaf Alain Platel in de documentaire gisteren. Het volgen van Elsie bij dit experiment, dat haar uitput en met blauwe plekken achterlaat, is zo goed gedaan, dat je alle emoties, de pijn om het 'spel' dat nog net niet helemaal goed gaat, het net niet doen wat de choreograaf voor ogen staat, intens meebeleeft.
Soms is ze lelijk van uitputting, maar als ze dan plotseling lacht, is ze als een jong meisje. Boeiend te zien hoe Elsie en Alain samen zoeken naar de taal, naar de manier van praten en reageren die nodig is.
 

donderdag 14 augustus
Gisteren nam ik een paar oude tijdschriften mee naar buiten om even door te kijken voor ze bij het oud papier gaan. In de Duitse Brigitte van november 2012 staat een 6 pagina's groot artikel met foto's van een Beziehungsportrt, een serie over huwelijken/ partnerschappen. Deze keer gaat het over de 66-jarige intendant van de Mnchner Kammerspiele, en zijn veel jongere vrouw. Ik vind het heel leuk om te lezen, want het zijn bekende Nederlanders, Johan Simons en Elsie de Brauw.
 
Vanavond in Het uur van de wolf is er een bijna een uur durende uitzending over Elsie de Brauw en de dansuitvoering Tauberbach, waarin ze met 5 dansers optreedt.
Het toevallig lezen van het lange serieuze artikel en de uitzending een dag erna, vind ik schitterend samenvallen.
Zie ook Zomergasten, log van 19 augustus 2013
                                                                                   *****

Twee hazen, een grote en een kleintje zitten doodgemoedereerd op het plekje waar m'n kastanje stond en dat altijd een beetje zanderig is gebleven. Ik kan echt niet blijven kijken, want ze kunnen zo een uur zitten slapen.

(foto vanuit de kamer)
                                                                                     *****
Vandaag ga ik 7 gedichten van schrijfgroepleden goed doorlezen die VUUR als onderwerp hebben, een onderwerp dat ik opgegeven heb. Ik geef er wel een kleine toelichting bij, maar ik mag gewoon mijn eigen voorkeur kiezen. Omdat ik vorige keer met het gedicht 'geen dijk' gewonnen heb (zie 1 juli), was ik de klos. Ik dacht gediskwalificeerd te worden omdat het onderwerp 'de dijk' was, maar die vlieger ging niet op.
De paar mensen die me niet zo graag mogen, hebben niks ingestuurd. Jammer, ik zou hun werk bovenmatig geprezen hebben! Als Godfried Bomans.    

woensdag 13 augustus
Vanmorgen vroeg 12 dikke, vette, met mijn plantjes volgevreten, naaktslakken gevangen en wraakzuchtig in de beek gekieperd. Ze houden toch van water?
                                                                           *****
Tijdens de regens van gisteren heb ik me bezig gehouden met oude kleren. Welke zijn versleten en gaan bij de vodden, welke zijn goed maar tien jaar niet gedragen, - ik ben veranderd, de kleuren zijn veranderd, ik draag nog niet 1x per jaar een rok, wat moet ik met 6 rokken? en dat gaat eindelijk (bijna) allemaal naar de kringloopwinkel. Eindelijk, omdat ik aan een paar dingen mooie herinneringen heb en dan is wegdoen toch even au.
Ik ga die kledingstukken op de foto zetten en dan kan ik ze bekijken zo vaak als ik wil.
                                                                           *****
Gisteren een mail van het waterleidingbedrijf of ik zelf de meterstanden...
Diep onder de keukenvloer, onder een loodzware kokosmat en idem luik zit een halve meter diep de meter. Rianne wil wel op de knien om het te noteren, maar dan denk ik net op tijd aan de truc met de andere meters, foto maken! 
Dat kan ik zelf. Ik hou het toestel een beetje laag, heb een klein beetje ingezoomd en druk af. Je moet het toestel draaien! roept Rianne. Doe ik. Nee! anders! je neemt jezelf op!
Ze moet me beloven zo'n stommiteit aan niemand te vertellen, dat doet ze heel lief.
Met zulke dingen kom je een regenachtige kille zomerdag door. 

Zo ziet het beestje op de watermeter vanuit mierenperspectief het keukenplafond en de deur van de bijkeuken, en dan denkt ie wat die rare flubber rechts wel mag wezen.. hij heeft geen idee, ik ook niet, of jawel, het is mijn hand en ik daar weer achter.  

dinsdag 12 augustus
Vanmorgen om half tien maakte het cargoship contact met ISS en het blijft er tot begin volgend jaar aan vast gemonteerd, voor het vol afval weer vertrekt naar de aarde. Vier dagen vloog het vlak onder ISS mee om alle landingsapparatuur te testen, daarna ging het er achter vliegen op een paar voet afstand, en vandaag maakte het dus echt contact. Alles wel aan boord.
    
Een afwisselende dag: zon-onweer-zon-onweer- zon-  enz., max 19 gr.
Uitstekend geslapen, ja, dank u. Als Carlo gisteren de verwarming niet gemaakt had, was het weer een rommelige nacht geworden, met geknars, gesuis, getik en andere vreemde geluiden die niet bij een goed en soepel lopend systeem horen.
Voor de technici onder de lezers, het drukvat voor de vloerverwarming was al 8 jaar over de gemiddelde levensduur, en er zat lucht in de leidingen door een lekkend rotmetertje ergens onderweg. Metertje en drukvat zijn vervangen, het water is door een prima samenwerking tussen monteur en mij, ik buiten bij de kraan met slang, hij binnen met n hand aan de vulopening en de andere aan de ontluchtingsnippel, roepend: OPEN!! --   DICHT!! perfect bijgevuld, in een uur was alles gepiept. Gepraat over Jachman, waarmee hij ook goed kon samenwerken.
Een goede nachtrust gehad dus.
Rianne is terug van vakantie, vraagt: 'Hoe is het met de koelkast gegaan?'  'Koelkast? Wel goed geloof ik.'
Voor de vakantie heeft ze mijn 20 jaar oude koelkast van ijs ontdaan, ik kreeg de boodschap er op te letten, heb dat niet gedaan, en nu zat er weer een dikke ijslaag bij het afvoergaatje. Toch maar eens aan een nieuwe denken.
Dus alles is echt weer gewoon als voor de vakantie.

maandag 11 augustus
Meer dan 3 uur regen en onweer gisteravond, 20 mm neerslag. Marieke belt: is er door de storm niks ingestort bij je?
Storm? Niks van gemerkt! Een paar windvlagen, niet eens zo hard, meer niet.
Blijkt dat er bomen over de spoorbaan gevallen zijn, dakplaten van huizen gewaaid en door ruiten geslagen. Het was aan de andere kant van het dorp. Hier was het absoluut niet beangstigend.
Jammer dat ik een half uur van het begin van Zomergasten met Reinbert de Leeuw miste door de regen, want dan heb ik geen beeld en geluid.

Aan het eind van de uitzending werd ik erg moe en verloor de concentratie, het beeld viel ook weer weg. Heb genoten van Messiaen en zijn vrouw die met opschrijfboekje en bandrecorder de bossen intrekken om vogelgeluiden op te nemen en te noteren. Later combineert hij zijn eigen notities met de bandopnamen van zijn vrouw tot composities voor een enkel instrument of een orkest. Heel mooi om te zien. Ik ken alleen eigenlijk zijn bekende stuk Quatuor pour la fin du temps, dat hij in Grlitz schreef toen hij in 1940 krijgsgevangen was gemaakt door de Duitsers.
Ik was ook geschokt door het spottend gelach van enkele leden van Het Concertgebouworkest toen componist Louis Andriessen bij een repetitie van zijn stuk aanwezig was.
Ik ga nog stukken terugkijken bij Uitzending gemist. Ik vond de Leeuw veel sympathieker dan ik uit krantenberichten opmaakte. Het is weer heel boeiend om iemand te horen vertellen over zijn passie! In dienst staan van composities en de muziek. Daarom bewonderde Reinbert de Leeuw pianist Svjatoslav Richter ook zo. 
  Richter

zondag 10 augustus 24,8 gr,  20,6 mm regen
De Nuon heeft graag dat je zelf de meterstanden van gas en elektra opneemt en via hun website doorgeeft. Voor de elektrameters een makkie, die zitten op ooghoogte in de keukenkast, maar voor het gas is het ingewikkelder. De meter zit in een klein kamertje dat vol staat met dingen die je niet direct nodig hebt. Er staat een grote boekenkast op 30 cm afstand van de meter die heel laag boven de grond zit. De meteropnemer gaat er op de knien naast liggen met een spiegel en een zaklantaarn en krijgt zo het aflezen prima voor elkaar. Ik zie het mezelf nog niet doen.
Maar dan krijg ik een geniale ingeving! een foto maken! Dat kan met n hand, 'k hoef niet op de knien en kan de stand prima van het fototoestel aflezen. Werkt perfect. 'k Zet de beelden bij Documenten/Afbeeldingen en heb zo ook nog een bewijs van de standen.
 
Mijn hersens gaven een minideeltje van een seconde voor ikzelf op dat idee kwam de impuls om het zo te gaan doen. Ik dnk dat ikzelf zo slim ben, maar dat is een vergissing. Niks vrije wil!
De neurowetenschappers zeggen dat het zo werkt, maar ergens vind ik dat geen sympathieke gedachte.
                                                                            *****
Een bijna volle maan hangt in een dunne sluierbewolking. Het ISS heb ik gezien om 10 over half 11, maar pas toen het bijna recht boven me was. Toen het niet meer te zien was, keek ik een poos naar de maan en naar het wit verlichte wolkje dat precies op dezelfde plaats bleef hangen. Ik ken het verschijnsel bijzon goed, maar zou er ook een bijmaan bestaan?
Dat zoeken we op: ja, als de maan bijna vol is, en de hemel dun bewolkt, dan kunnen er bijmanen optreden, links en rechts van de maan en op dezelfde hoogte. Doordat de lichtsterkte van de maan veel geringer is dan die van de zon, is het verschijnsel veel minder duidelijk. Als de hemel plaatselijk dikker bewolkt is, dan is er maar n te zien. Ik zag alleen de linker, bij de rechter was de lucht veel lichter door de verlichting van het dorp en misschien door een dikkere bewolking. De halo was alleen flauw aan de linkerkant van de maan te zien. Parselena heet het verschijnsel bijmaan.

Ik heb maar een simpel toestel. Links zie je flauw de halo en op de rand ervan een licht vlekje. Mooier kan ik het niet maken. Kijk op internet voor betere beelden. Het gaat om het idee! 

zaterdag 9 augustus
Ze hebben nog een week vrij en laten het van het weer afhangen waar ze heengaan, ze hebben altijd 3 verschillende dozen met kaarten klaar staan. Zij belt: 'We gaan naar het noorden van Normandi, maar dat weet Wolfgang nog niet, straks om 12 uur komt ie thuis en dan gaan we gelijk.' Lachen! Ja, leuk toch zo'n dochter en echtgenote.
                                                                       *****           
       
        'Een mensch lijdt dikwijls t meest
        Door t lijden dat hij vreest,
        Doch dat nooit op zal dagen.
        Zoo heeft hij meer te dragen
        Dan God te dragen geeft.'

Tekst uit een langer gedicht van Revius. 
Mijn zorgelijke tante Fien had hem in een versierd plankje gebrand naast de trap hangen, ik heb het honderd keer gezien. Na haar dood kwam het op de een of andere manier bij mij terecht. Toen een collega een moeilijke tijd doormaakte, gaf ik het aan hem, zoals hij mij opmonterde met geschreven en zelfbedachte grapjes, als ik het even niet meer zag zitten op school. Hij legde het plankje in de bovenste la van zijn bureau. Of hij er iets aan had, weet ik niet, maar het was wel goed voor onze vriendschap.
Sinds ons pensioen zie ik hem soms twee jaar niet, maar het is onmiddellijk weer 'gewoon' bij een ontmoeting.

Revius (1586-1658) was ook nog even predikant in Winterswijk! Was hij misschien stiekem een soort non-dualist?

vrijdag 8 augustus 25,6 gr
Op zaterdag 2 augustus scheurde ik op de markt een briefje van 50 per ongeluk door midden. Toen was de bank dicht en kon ik het niet omruilen. Gisteren kwam ik er langs en liet de stukken aan de dame van dienst zien.
'Daar kunt u gewoon een plakbandje overheen plakken, hoor', zei ze monter.
'Hebt u hier ook plakband', vroeg ik.   
Dat had ze en samen, ik hield de helften tegen elkaar, zij plakte, maakten we het weer als nieuw. 'Als ze het in de winkel niet aannemen, kunt u het ook op uw eigen rekening storten.'
Ze gaan duidelijk makkelijk met geld om bij de bank!
                                                                           *****
Tien minuten na het ISS kwam ATV5 ongeveer in dezelfde baan over, 10.36 en 10.46 PM. Nog een week en dan kan het cargoship verse melk, kranten en schone kleren afleveren en oude troep weer meenemen. Het duurt ruim 2 weken  voordat ATV5 bij het ruimtestation is. Hij startte 29 juli.
Hier staat wat er allemaal aan cargo inzit, voedsel, water, zuurstof, persoonlijke dingen, hardware, reserveonderdelen enz. 
Ik blijf het een wonder vinden, kijk zo vaak ik kan,  weet nog dat we in 1946 thuis een telefoonaansluiting kregen! Het toestel hing vanzelfsprekend in de gang, no. 2316.     

donderdag 7 augustus
   

Vanmorgen om 7 uur staat de ree van gisteravond weer te snoepen van de onderste bladeren van de eik. Als ik m'n toestel gepakt heb, staat hij al bij de inrit (1). Zo'n kwartier scharrelt hij al snoepend langs de border, duikt er even in want wat daar nou voor heerlijks groeit...(2) en verdwijnt dan weer richting beek(3)
Toen ik gisteravond even van de krant opkeek, huppelde hij van de inrit dwars door de wei naar de verste hoek. Ik heb het al zo vaak gezien, en toch is het telkens weer een verrassing, een cadeautje!

Gisteren ben ik de bramenranken die over het achterste pad groeiden te lijf gegaan. Het pad loopt langs een smalle border van de buren en daarachter loopt de afrastering van hun wei. De bramen willen van mijn bosrand over de grond kruipend naar die van hen, en hun bramen willen ... ja, je snapt het. Over grote stukken was gewoon lopen er niet meer bij. Je haakte in de vastzittende ranken en brak haast je nek. Maaien kon ook niet en dus staat het gras er hoog. Ik hoopte dat het lang genoeg droog zou blijven om dat nog te maaien, maar dat lukte niet meer. Mijn ruk- en trektempo lag bij 26 graden ook niet erg hoog.
Als ik bij koeler weer daar bezig ben, komen de koetjes me nog wel eens gezelschap houden, maar gisteren bleven ze lekker in de schaduw bij de beek van een afstandje liggen kijken.

woensdag 6 augustus  26,1gr
Toen ik gisteren met de jarige van vandaag belde, vertelde ze dat ze in de tuin tafels en stoelen klaar had gezet en binnen ook nog een extra tafel en stoelen, want hoe het weer zou zijn wist ze nooit van te voren. Elk voordeel heb ze nadeel, of andersom, in januari hoeft deze dubbele opstelling niet.          
                                                                             *****
De Bosbeekjuffers zijn z prachtig om te zien, de mannetjes zijn iriserend blauwzwart en de vrouwtjes iriserend groen.
  
                                                                              *****

dinsdag 5 augustus max. 25.1 gr.
Deze dagen ben ik bezig met kleine dingetjes, het grote wereldgebeuren is me te heftig.
Vandaag wil ik stukjes van het lange gedicht het Schrijverke, van Guido Gezelle, laten lezen. Dat heb ik ooit bij Roel Kamman uit het hoofd moeten leren. 

Van mijn vlondertje af kon ik een paar Schrijverkes of Schaatsenrijdertjes in de beek fotograferen:
 
Op de eerste foto zie je een groepje 'twintig of meer' verder weg, zodat de schaduw op de zandbodem voor mij niet te zien is. 
De tweede foto laat wel de schaduw zien, 4 zwarte rondjes en een rondje met streepje per diertje. De 4 schaduwrondjes zijn van de glijvoetjes, en de 5e is van het kopje met lijf. Links van het midden zie je een licht streepje, dat is het diertje, en links ernaast zie je de 5 zwarte schaduwplekjes op de beekbodem. 
 

O krinklende winklende waterding

met t zwarte kabotseken aan,

wat zien ik toch geren uw kopke flink

al schrijven op t waterke gaan!

Gij leeft en gij roert en gij loopt zo snel,

al zie k u noch arrem noch been;

gij wendt en gij weet uwen weg zo wel,

al zie k u geen ooge, geen n.

Wat waart, of wat zijt, of wat zult gij zijn?

Verklaar het en zeg het mij, toe!

Wat zijt gij toch, blinkende knopke fijn,

dat nimmer van schrijven zijt moe?

<.....>

o Schrijverkes, schrijverkes, zegt mij dan, -

met twintigen zijt gij en meer,

en is er geen een die t mij zeggen kan: -

Wat schrijft en wat schrijft gij zo zeer?

<....>

En 't krinklende winklende waterding,

met t zwarte kapoteken aan,

het stelde en het rechtte zijne oorkes flink,

en t bleef daar een stondeke staan:

Wij schrijven, zoo sprak het, al krinklen af

het gene onze Meester, weleer,

ons makend en leerend, te schrijven gaf,

n lesse, niet min nochte meer;

wij schrijven, en kunt gij die lesse toch

niet lezen, en zijt gij zo bot?

Wij schrijven, herschrijven en schrijven nog,

den heiligen Name van God!

maandag 4 augustus  24,7gr
Wolfgang wijst me op een holletje in een hoopje zand tussen de terrasstenen waar een wespachtig beestje woont. Ze zit binnen als ik met de camera boven haar huis ga hangen. Ze ziet me aan voor een drone en blijft mooi binnen zitten. Dat schiet ook niet op, ze moet toch wat doen en komt steeds kijken of ie al weg is. Nee. De zon is inmiddels opgeschoven en eindelijk went ze aan het gevaar, kijkt over de rand van de vestingwal en vliegt gelijk weg. Ik zat wel een kwartier te wachten en mis nog het goede moment voor een close-up!
Is het een zweefvlieg? 
    

1. Het lichte puntje in het ronde gaatje is beest
2. 't kruipt naar buiten om te kijken of het veilig is, 3x in 10 minuten,
3. en vliegt weg.
                                                                *****

Carla en Wolfgang waren gisteravond net 10 minuten weg, toen vriendin hoopvol nieuws kwam brengen. We vierden het in de tuin bij Talamini. Kreeg ik toch nog een ijsje! 

zondag 3 augustus
 Carla en Wolfgang waren er gistermorgen al bijtijds, en na de lunch gingen ze zwemmen. Heerlijk dat je daarvoor maar 5 minuten hoeft te lopen. Marieke kwam intussen. Het samen eten was weer een feestje, het kon gelukkig buiten. We hadden wel een bui, maar onder de parasol bleven we droog. Jammer dat Ton er niet bij kon zijn.
Ik verheug me op weer een mooie dag!
                                                      *****
Bij het zondagochtend gesprek van Rinus van Warven was Hein van Dongen de gast. Het onderwerp was het boek dat hij geschreven heeft over de filosoof Bergson, die zich honderd jaar geleden als diplomaat inspande om na de eerste wereldoorlog een Volkenbond op te richten. Tijdens de oorlog had hij ook al de Amerikanen bij de strijd willen betrekken maar dat mislukte uiteindelijk. Wat zijn filosofie nu precies inhield kon ik uit het gesprek niet goed begrijpen. Heb er ook eigenlijk geen zin in. Ik weet wel dat mijn tante Cor sterk in hem genteresseerd was.  

zaterdag 2 augustus
Een drukke dag vandaag. Ik was om kwart voor acht bij de bakker en om acht uur bij de visboer op de markt. Moest wegens vis koffiedrinken met de dichter afslaan. Toen ik nog een keer langs kwam voor de groene snoepjes, had hij al ander gezelschap. Bij de groentekraam gebeurde iets geks. Ze hebben daar geen pinautomaat zoals bij de viskraam, en ik vroeg of ze al 50 euro konden wisselen. Ja, dat kon. Ik pak het briefje, reik het over en omdat ik het niet gelijk loslaat, scheurt het op een vouw in tween. Ach, het was toch al een oudje, uit 2002.  dus......

'k Moest wel even naar de bank om te pinnen.

vrijdag 1 augustus  29.1 gr.
In De Reunie een herhaling van de uitzending over het radioschip Norderney met zeezender Veronica. De eerste uitzending heb ik niet gezien.
Het geeft toch een schok om al die mensen, die in je hoofd jong en rebels zijn, in het echt als oude mannen te zien. Tineke is nog wel actief bij Max. Anderen zijn ook actief, maar meer hobbymatig. Een paar zijn er bevriend gebleven, maar de scheiding tussen zakenmensen en dj's/technici in termen van geldverdienen, maakte de sfeer niet echt ontspannen of kameraadschappelijk. Toch mooi die verhalen. 

Omdat hij woensdag niet af had gekregen wat hij nog wou doen, kwam Peter gisteren met de zware bosmaaier om de onkruidranden onder de heggen, op de stoepen, en tegen het huis te maaien. Ook de zitkuil en het hoge gras rond de caravan en achter de schoppe maaide hij.
                                                                           *****
Via een mailcontact komen weer herinneringen aan tochten in de Pyreneen naar boven. Gewoon door een paar namen, Latour, Bax, Latrape, Pamiers, Foix, waar we verschillende keren doorkwamen en/of sliepen ( Pamiers, Foix). Ik ga eens kijken of er nog deelkaarten in de kast liggen, ja hoor!       
            
Alle gele deelkaarten van Frankrijk die we hebben, en bij het bloemetje ligt Bax, precies tussen Latrape en Latour op de kaart Arige, Haut-Garonne.