logarchief  januari  home  maart

logs februari 2015

 

 

zaterdag 28 februari
Leuk als je de hele dag bij het weerbericht op de radio hoort dat in het oosten de zon schijnt. Word je daar blij van? Nee!! Ik niet. Natuurlijk niet! Het grootste deel van de dag was het gisteren bewolkt, of er was éven een waterig zonnetje, maar pas om vijf uur was er écht zon. De héééle tijd tot de zon onderging. Nou, genieten hoor.
Waar begint het oosten van het land, KNMI?   In De Bilt???   Nee, volgens mij achter de IJssel!
Vóór de IJssel, natuurlijk. Vanuit het Oosten gezien, vanuit ons! 
Vannacht begint de meteorologische Lente. Dáár word ik blij van. De Lente verschijnt lekker eerder in het oosten dan in het westen, maar dát hoor je niet van jullie!
Nou goed, jongens, ik ga me niet verder kwaad maken, sorry hoor, jullie zullen echt wel je best doen.

Dit is flauwekul natuurlijk, maar toch vind ik het weerbericht vaak niet duidelijk. Er zijn vijf streken in Nederland volgens hen: noorden, oosten, zuiden, westen en midden. De ene keer is midden van het land een strook van kust tot oostgrens over De Bilt, een andere keer is het een gebied rond De Bilt. Hoe groot dan?
Gelukkig geeft internet meer duidelijkheid. Maar dan mis je weer het vaak klungelige en vermakelijke doet ie't? voor de grote weerkaart opTV.

Nu om 7.45 u schijnt hier in het oosten volop de zon over een witbevroren landschap. Prachtig!

vrijdag 27 februari
Eters en slapers morgen, dus boodschappen doen en naar de kapper. Vandaag hebben we het over vliegangst, helderziendheid, half-en-halfgeloven, want je kunt niet weten... en over ouderen die zeggen dat ze het niet meer nodig vinden er een beetje leuk uit te zien, o, ja, ook nog over schilderles (ik) en kleding ontwerpen (hij).
Met 35 minuten sta ik weer buiten, gewassen en geföhnd, zonder te betalen want ik was m'n portemonnee kwijt, in Bredevoort laten liggen, dacht ik, maar hij lag gewoon onopvallend rood te wezen in mijn rode stoel. Scheelde me alweer een ritje.
                                                                     *****
Nog even over die steviaplant (Stevia rebaudiana) van gisteren. Er is tien jaar aan onderzoek en controle geweest voor hij als suikervervanger op de markt mocht komen.
Onze docente heeft 20 jaar gewerkt in de kwaliteitscontrole van nieuwe producten en weet dus ook veel van dit vrij nieuwe product.
De zoetkracht is 200x sterker dan sacharose en 300x dan suiker, heeft praktisch geen calorieën. Het wordt niet door het lichaam opgenomen, het passeert de maag, wordt voor een deel door de darmen afgebroken en verlaat zo het lichaam, wordt voor een deel opgenomen door het bloed, en wordt in de lever omgezet in glucuronide en gewoon uitgeplast.
We proefden stevia 'suikerklontjes' die er net zo uitzien als suikerklontjes en ook qua smaak daar heel erg op lijken. Vreemd is dat sommige mensen ze bitter vinden. Bij onze groep niemand.

Stevia wordt al sinds mensenheugenis door Guarani-Indianen inwendig en uitwendig gebruikt tegen huidziekten als acne en eczeem.

donderdag 26 februari
Bij Biologie hebben we plantencellen, het immuunsysteem van planten, 'denk'vermogen, afweersystemen, o.a. de steviaplant, behandeld.
Dat niet alle planten onmiddellijk doodgaan is een wonder, ze worden belaagd door meer dan 3 miljoen soorten insecten en zoogdieren, die planten eten. En dan nog eens door een veelvoud daarvan aan schimmels, virussen en bacteriën.
Ze kunnen niet vluchten, niet brullen, niet dreigen, hoe overleven ze?
Door te communiceren. Ze hebben geen hersenen, geen neuronen of zenuwen zoals dieren, en toch nemen ze het besluit om met elkaar te 'communiceren'.
Je weet het volgende uit eigen ervaring: Leg rijp en onrijp fruit bij elkaar, het rijpe fruit geeft geurstoffen af die fruit aanzet tot verkleuren van groen naar rood.
Sommige planten maken een eiwit aan dat ervoor zorgt dat een rups zijn maaltijd niet kan verteren, hij krijgt een vol gevoel en laat de plant met rust. Andere planten maken stoffen aan die de rups niet lust.
De zwarte mosterd doodt rond een vlinderei een kring van cellen, waardoor het ei uitdroogt. Bij een wilde aardappel is de kring dode cellen die de plant maakt iets groter, waardoor het ei van de coloradokever op de grond valt. Andere planten maken juist onder een eitje een torentje van cellen, waarop het pilaarei doodgaat door uitdroging.
Waarom hebben wij niet een ingebouwd ludiek verdedigingetje tegen steekmuggen??

woensdag 25 februari
Het kastje in de keuken is opgeruimd en schoongemaakt, de gordijntjes gewassen en  gestreken, het ziet er weer appetijtelijk uit.
Deze fles kwam Rianne tegen: Arom. Qualitätsschaumwein b.A. Asti , nr 07171434. Italia.


Ulla Maria had liefdesverdriet en dat kwam, toen ze vier dagen in mijn b&b logeerde, allemaal schrijnend boven. Daar hielp geen kip uit het pannetje tegen, waar ze anders zo van hield. Elke dag een fles goedkope wijn hielp beter, tot ik zei, dat ze maar weer eens naar huis moest. Ze keek me treurig aan, ze kon op mij ook al niet meer vertrouwen!!! snihik.
's Middags pakte ze, weer iets bijgetrokken, haar koffer, raapte alle in kleine stukjes verscheurde liefdesbrieven van de vloer op, die daar 4 dagen gelegen hadden, deed ze secuur in een roze poppentasje terug in de koffer, en haalde een fles goede wijn uit de auto om die samen met mij soldaat te maken. Leek me vlak voor ze zou gaan rijden geen goed idee. Dan was hij voor mij, vond ze. Voor al het luisteren.
Ik sprak met haar af dat we hem samen op zouden drinken als ze een beetje over haar verdriet heen was en er weer zonniger dagen leken aan te breken. Dat schreef ik ook op het etiket:
'Ulla Maria, 25/3/'99 we drinken hem samen op als de toekomst lacht!'
Zou die na bijna 16 jaar nog steeds niet lachen?

Na al die jaren in mijn lauwe keukenkastje zal Asti wel erg zijn gaan lijken op onze 'vriendschap'.

dinsdag 24 februari
Indrukwekkend gezicht, zo'n pikzwarte onweersbui waar ik recht op af rij. Hij trekt net ten noorden van Meddo langs met veel bliksem en donder.

Heb een uitnodiging gekregen voor een huiskamerconcert binnenkort. Lijkt me leuk, heb er nog nooit een bijgewoond. Ik ken de gastfamilie niet en ook de zanger/gitarist niet.

18 februari schreef ik kort iets over de zonsverduistering van 20 maart. Nu hoor ik over de enorme energieproblemen die het in Europa gaat opleveren. Zonnepanelen werken niet terwijl er juist veel stroom nodig is. Hoe lossen we (ze) dat nu weer op? 

maandag 23 februari
Met Marieke even de volgorde van de onderwerpen nagelopen waar ik het vanmorgen over ga hebben. Toch nog wat aan de volgorde veranderd. Heel fijn zo'n hulp.
Voor ze naar huis ging, keken we naar Boer zoekt vrouw. Er werd veel niet gezegd wat wel gevraagd of gezegd zou moeten worden- en ook wel gezegd wat beter niet gezegd had kunnen worden. 
Wat krijg je wel en wat niet te zien? 
                                                                      ***
Het was een mooie morgen, op één na was iedereen er. Ik vond het fijn om zo voor de vuist weg te praten, had alleen een paar onderwerpen en de volgorde  ervan op kaartjes staan. Iedereen kon er na mijn praatje met eigen belevenissen op inhaken. Heb er een goed gevoel over. 

zondag 22 februari
Alle klappers voor de dag gehaald waarin ik, te beginnen bij 2005, beschreven heb hoe ik probeerde mijn creativiteit te ontdekken. De aanleiding was Julia Cameron en haar boek 'The artists way'. Vind je eigen inspiratie.
In de inleiding zegt ze: Ik leerde mijn creativiteit over te geven aan de enige god waarin ik kon geloven, de god van de creativiteit, de levenskracht die Dylan Thomas beschreef als 'de kracht die door de groene buis de bloem aanstuurt'. Ga d'r maar aanstaan!
Gewoon maar beginnen, niet wachten op vanzelf opkomende inspiratie, maar d'ran! Goed, slecht? daar gaat het niet om. Het gaat er niet om of je een groot kunstenaar wordt, een groot schrijver of redenaar, maar of je creatief leeft, nieuwe dingen begint, open staat voor andere gedachten, zelf uitzoekt waar jij je goed bij voelt, niet bang bent voor wat anderen vinden. En misschien pak je gewoon je penseel en begint, zonder plan.

Ik begon: Week 1 dag 1, maandag 21 maart 2005, 6 u 45,
'De 12-weekse cursus the Artists way is begonnen. Is niet begonnen, ben ik begonnen. Drie bladzijden volschrijven aan het begin van de dag.'

en eindigde: Week 87 dag 4, zondag 27 mei 2007, 'Marieke heeft 8 jonge hondjes, gebeld, gemaild. We gaan er nog heen voor we weggaan. Kan ik m'n nieuwe auto laten zien.
En:  Je leeft nog zo lang als een mens van je houdt.'

zaterdag 21 februari
Wat een verhaal hield Aboutaleb gisteravond bij Nieuwkerk! Hij raakte me. Een gedreven man met een duidelijke boodschap: wordt wakker, voedt imams op tot mensen met een Erasmiaanse geest en heb geduld.  
In dezelfde uitzending moest ik echter ook wel weer vreselijk lachen om '24 seconden met..'  o.a. Ali B. en Theo Maassen. Terug te zien op humortv.nl.  Dagelijkse korte filmpjes gemaakt door Stefan Pop, gewoon  bij hem thuis. In 24 seconden wil hij zijn gasten leren kennen. Hilarisch!

En verder: klein leed voor mij, groot leed voor haar en geluk voor een paar andere schepsels. Deze foto is van gistermiddag, nu is er alleen nog een restje veren over. Recycelen. Kringloop.

vrijdag 20 februari 
Ik schreef eerst 20 juni, net als gisteren ook al, zag ik net, ben duidelijk toe aan zon, licht, en warmte!

'k Heb nu eindelijk het schema in mijn hoofd van wat ik bij de studiegroep ga vertellen. Het is wel de bedoeling dat anderen van de groep ook over hun levenslessen vertellen -als ze dat willen, natuurlijk- en ik heb ze allemaal al een mailtje gestuurd om ze in te lichten. We zien wel hoe het gaat. De ene voordracht spreekt meer aan dan de andere, maar we zijn altijd blij dat iemand het wil doen, dus ik vertrouw erop dat het goed gaat. 
                                                                 ***

Helemaal achter in de wei bij de dennen zijn plukplekken van de buizerd die daar duiven schoonmaakt. Nu ligt er een dode duif dicht bij de schoppe. Op de grond gevangen, waarschijnlijk door een havik, heel goed kon ik het niet zien. Toen hij bij het opvliegen de duif los moest laten omdat die kennelijk te zwaar was, kwam die een paar meter verder neer. Het ziet er zo vredig uit, gewoon een slapende duif in een verenbedje, maar schijn bedriegt.
Eksters hebben hem een paar veertjes uitgetrokken, even proeven, is dit te eten..., neu,  en verder komt er niemand bij, zelfs de zwerfkat niet.
Dieren hebben duidelijk deze winter geen honger geleden. 

donderdag 19 februari
Dank de DWDD heb ik er eindelijk enig idee van gekregen hoe zwarte gaten er uitzien. Dankzij de berekeningen van geleerden en het geld en de specifieke kennis van de filmindustrie is er in Amerika een film gemaakt, Interstellar. Een sciencefictionfilm met meer science dan fictie.
Fysicus Kip Thorne bouwde uitgaande van alle bekende gegevens met exacte berekeningen in zijn computer een model van een zwart gat. Een groep filmmakers en wetenschappers, maakten daar net-echte filmbeelden van. Het zwarte gat dat zo op film tot stand kwam was anders dan tot dan toe aangenomen werd. Je kon sterren zien die zich achter dat zwarte gat bevonden, je kon er ahw een eindje omheen kijken, doordat de extreem zware materie van het gat lichtstralen ombuigt. Ook de stofschijf was nieuw.   uit: Interstellar, zwart gat


Bij De Wereld Draait Door was dinsdag ook al een interessante gast, Pieter Steinz. Hij maakte met zijn dochter een boek over boeken, Gids voor de wereldliteratuur.  Vandaag te koop.
Voorbeeld: Na het lezen van een bekende roman, kun je zien welke andere boeken over dat onderwerp gaan, welke boeken op ongeveer die plek spelen, of in dezelfde tijd, welk boek je beslist moet lezen als je dit mooi vond, enz.
Een net, een aaneenschakeling van literatuur uit de hele wereld. 't Lijkt me een schitterend idee.
Op naar Vronie!

woensdag 18 februari
Vandaag kan ik weer verder met mijn schilderij, het is in 14 dagen voldoende aangedroogd voor de vierde laag. Je kunt weliswaar niet zien wat het wordt, -er was hier iemand die zei er niks mee te hebben als je geen herkenbaar iets schilderde- maar ik vind het leuk om te doen en mij gaat het niet om 'mooi' maar om plezier in het schilderen. Niet onbelangrijk vind ik.
  na de vierde en laatste laag

De juiste kleuren zie je als je je scherm naar achteren kantelt.
                                                         *****
Ik hoorde van jongste dochter dat er op 20 maart, als ze op de boot naar Engeland zit,  om een uur of 9 's morgens een ¾  zonsverduistering is. Als het nu maar onbewolkt is, anders denk je aan een zware onweersbui.

Ik schrok vanmorgen toen ik in het voorhuis kwam: woon ik hier wel?  Hoe komt het hier zo licht? zijn dat mijn gordijntjes? Terwijl ik ze zelf gisteren gestreken had na de 2x een complete wasgang in de machine. Rianne ging vol aan de slag en dan moet ik wel meedoen. 

dinsdag 17 februari
Het was gisteren een schitterende dag, -in het kleine stukje wereld dat ik zelf kan zien en overzien tenminste.
De beek stroomt gewoon zoals altijd naar het laagste punt, vinken en merels oefenen het zingen, de mensen die ik tref zijn geweldig lief, de zon schijnt de hele dag, Venus is prachtig te zien, telefoontjes en mails brengen goed nieuws, de auto doet wat hij moet doen, het cadeautje valt in de smaak, de lunch is lekker en vrolijk, de stapel cd's die ik vorige week kreeg valt ook in de smaak, en zo nog een paar dingen.
Ik ben duidelijk niet gebouwd om de ellende en het onrecht in de wereld te gaan bestrijden. Genieten van wat wél mooi en goed is, kan ik beter.

maandag 16 februari
Gistermiddag.
Zit ik rustig voor het raam naar de vogeltjes te kijken, galoppeert er op 2 meter van het raam een reebok tussen mij en de voedertafel door! Tegelijk springt er een hinde vanachter de schoppe de wei in. Hij is naast de vlonder uit de beek geklommen, zie ik later aan de hoefafdrukken, en zij een eindje verder. 't Werd ze zeker te druk in het bos.

Zaterdag luisterde ik naar de Zaterdagmatinee. Ik ken eigenlijk niets van Gorecki, hoorde de naam wel vaak, maar heb nooit met aandacht naar een stuk geluisterd. Nu wel, en ik ben helemaal om. Kreeg rillingen over m'n rug. Een goed teken.
Górecki ná de Klaagliederen: Reinbert de Leeuw (75) dirigeert lang verwachte symfonie.
 

In 1976 voltooide Henryk Mikołaj Górecki zijn Derde symfonie, de ‘Symfonie der klaagliederen’. Het zou echter nog tot 1992 duren voor Górecki’s schepping vanuit het niets de klassieke hitlijsten bestormde. Een 'millionseller' was het gevolg, en Górecki was op slag wereldberoemd. Een Vierde symfonie werd dan ook met ingehouden adem verwacht. In 2010 was de uitvoering voorzien, ook in de Matinee. Maar Górecki werd ernstig ziek en overleed in november van dat jaar. Zijn eveneens componerende zoon Mikołaj heeft het werk voor uitvoering gereedgemaakt, en Reinbert de Leeuw (foto) dirigeert de Nederlandse première.
(persbericht)

Een violiste vertelde buiten adem in de pauze, hoe het geweest was. Ze was nog helemaal hyper.
Het is muziek die je als orkest 1x heel secuur door moet nemen, en dan weet je hoe het stuk groeit en gaat klinken tijdens een uitvoering. Reinbert kon het heel goed uitleggen en zo werkte het ook uit bij de première. Het was niet doodgerepeteerd, niet vastgelegd, een avontuur was het geworden.

zondag 15 februari
Als oudere weet je door ervaring, dat je angstig zorgen maken niks oplost, en dan weet je ook dat het een enorme tijdverspilling is. Als je weet dat je er na verdriet toch wel weer bovenop komt, kun je je een hoop tijd besparen door de draad eerder weer op te pakken.
Je maakt je als oudere minder druk over kleinigheden, kunt beter met spanningen omgaan.
Het is een bepaalde vorm van wijsheid, om te weten, dat je je geluk niet laat afhangen van hoe bepaalde zaken lopen.

Ouderen hebben geleerd een situatie van meer kanten te bekijken. Het is moeilijk meelevend te zijn en en vaak even moeilijk om afstandelijk te zijn. Maar het is nog veel moeilijker om allebei tegelijk te zijn. Door ervaring leer je een netelige situatie zowel met empathie als van  een bepaalde afstand te bezien, - als je hebt leren 'leven'.

Een gelukkige oude dag is niet iets lichamelijks, maar een kunde, je hebt het geleerd, bent steeds beter geworden in 'leven'.

'Het is een troostrijke gedachte dat veel mensen met het stijgen der jaren gelukkiger worden. Van groter belang is het om te weten hoe individuele mensen steeds beter worden in wat ze doen. Cultuur is het doorgeven van die wijsheid van oud op jong.'

Dit zijn een paar punten uit een column van David Brooks, columnist in de New York Times. Hij stond in de Volkskrant een paar maanden geleden onder de kop: 'Domweg gelukkig na je tachtigste.'
Ik herken deze vorm van gelukkig zijn. Al ben ik nog niet zó oud.

zaterdag 14 februari
Weer een bijzondere dag, Valentijnsdag. Kassa. 

Op 1 februari liet ik de eerste half verpieterde crokusjes zien (ik weet nooit of het met c of k moet en daarom doe ik het maar zo, geïnspireerd door Valentijnsdag) die midden op het pad opkwamen. Nu bloeien ze voluit, kijk maar:
:


Voor het eerst sinds maanden was gisteravond het ISS weer prachtig te zien. Vier minuten. Ging om 6.29 PM hoog over vanuit SW en was nog laag door de bomen in E te zien. Om 8.05 PM 1 minuut laag in het W, niet voor mij te zien.

Fri Feb 13, 6:29 PM 4 min 63° 34 above SW 13 above E    
Fri Feb 13, 8:05 PM 1 min 44° 23 above W 44 above W  

Zo is hij vandaag te zien:

Sat Feb 14, 7:13PM 2 min 83° 35 above W 38 above E   
Sat Feb 14, 8:48 PM < 1 min 15° 15 above W 15 above W  

vrijdag 13 februari
Doe toch maar een beetje voorzichtig aan vandaag. Zowel het getal 13 als de vrijdag zijn al lang bestempeld als ongelukbrengend. Pas na 1907 komt de combinatie, vrijdag de 13e, algemeen voor. Toen verscheen er in Amerika een boek over.
Dit jaar moeten we 3x opletten, vandaag, in maart en november.

Gisteren heb ik de vinkenslag gehoord en al een paar keer deze maand de zanglijster. De kauwen vechten om eigendomsrechten op de schoorsteen van de schoppe, hazen rennen rond, ze komt er echt aan, hoewel het een sombere nevelige dag was bij maar 2gr.
Vandaag zon. Wat een geluksdag! 't Klinkt als een bezwering.
 
Mollen hebben tig gangen gegraven net onder de oppervlakte. Een gemolde wei. Mollenparadijs. 

donderdag 12 februari
Op de site van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu kun je de KIR-nano Signaleringsbrief van dec. 2014 lezen en downloaden. Afgezien van de daadwerkelijke signalering van nanotechnologie valt de vaagheid op over de vraag of het ja of nee veilig is.
Nog een paar punten:
Mensen die met nanomaterialen werken dienen alert te zijn op mogelijke risico's. Bij slijtage van medische hulpmiddelen kunnen nanodeeltjes vrijkomen.
Nanogeneesmiddelen staan erg in de belangstelling. Testen van de middelen is echter bijzonder kostbaar en tijdrovend. 
Nanodeeltjes die aan dieetsupplementen worden toegevoegd. Volgens de brief hebben de deeltjes na uitscheiding via rioolwaterzuiveringsinstallatie effect op mens en milieu. Tot op heden is er nog weinig bekend over nanodeeltjes in voeding.
Pas als er op grote schaal metallische nanodeeltjes in voedingsmiddelen verschijnen, is aandacht voor mogelijke effecten op het milieu relevant.

Op de site staat een interview met Monique Groenewold, coördinator van KIR-nano over de resultaten van 2 internationale bijeenkomsten over dit onderwerp. 

Andere bronnen dan het ministerie melden verdachte E-nummers,
o.a. van verdachte azo-kleurstoffen die bijv. snoep een aantrekkelijk kleurtje geven. ( de felgele schuimbanaantjes zijn verdacht, de lichtgele niet, die zijn gekleurd met een plantaardige stof)  

Antiklontermiddelen in melkpoeder, en in kant en klaar producten met meel of andere droge stof zijn verdacht.

Ik heb waarschijnlijk de laatste jaren heel wat informatie gemist.
Er viel me nu echter op, dat er op het www niet veel recente informatie over deze technologie te vinden is. Op de sites van grote voedingsproducenten komt het woord nanotechnologie niet voor.

woensdag11 februari
De biologieles was buitengewoon interessant, want ging over nanotechnologie. Heb er vaak over gelezen, op tv erover gehoord, maar vond het dan zo ingewikkeld en onbegrijpelijk dat ik dacht er nooit inzicht in te krijgen. Nu begrijp ik het een beetje.
Nano is klein, maar hoe klein? Voorbeeld: na de laatste haal over zijn gezicht legt iemand zijn scheermes neer. Hoeveel zijn baard gegroeid is in die seconde, is te vergelijken met 1 nanometer, dat is de naam voor de maat die bij nanotechniek gebruikt wordt.
Een nanometer heeft ongeveer de grootte van een atoom tot een molecuul, dat hangt af van welke stof het gemaakt is. De technologie bestaat nu zo'n 25 jaar.

De nanotechnologie haalt natuurlijke stoffen uit elkaar en bouwt er een materiaal van, zo klein, dat het andere eigenschappen heeft dan de oorspronkelijke stof.
Die nieuwe eigenschappen kunnen heel handig zijn. Ze worden bijv. toegepast in coatings.
Met een heel dun laagje ervan, dat gebouwd is met mini-uitsteekseltjes waar een waterdruppel van afrolt die dus niet kapot gaat, kan kleding vuil- en waterwerend worden gemaakt.
Nanoverf maakt vliegtuigen onzichtbaar voor radar, de golven buigen erop af.
Bij nanoautolak van polymeren vloeit een kras vanzelf weer dicht.  

Sokken met nanodeeltjes zilver, die sterk bacteriedodend zijn, maken dat je geen zweetlucht ruikt.
Nanodeeltjes titaniumdioxide zitten in zonnebrandcrèmes en huidcrèmes, ze buigen zonlicht af.
De moderne elektronica zou niet bestaan zonder nano.
Nanomedicijnen in zgn bucky balls gemaakt van koolstof kunnen zelf een tumor opsporen en daar hun werk doen.
(morgen over nano in voedsel)

dinsdag 10 februari
De verkeerd bezorgde bankpost naar de afzender teruggebracht. De opengemaakte envelop wilde ik niet zelf bij de geadresseerde in de bus doen. 't Lijkt me niet leuk voor ze om te weten dat ik weet wat zij bij deze bank op deze rekening hebben staan.
De bankmedewerker snapte het volkomen, zou er een nieuwe envelop omdoen en opnieuw versturen.
Ik denk dat die bank me nu zal vragen om zelf eens kennis te komen maken met hun fantastische voorwaarden. Ze weten nu mijn adres. 

maandag 9 februari
Voor afgelopen weekend stond er veel in de agenda, en aangezien niks moet, zoals de schrieversbijeenkomst, koffiedrinken bij Erve Kots, de lezing van Dick Leurdijk, en nog een paar dingen waar mijn hoofd niet naar stond, kwam het er niet van, en dus bleef ik mailen, wandelen, lezen en cd's beluisteren. Heerlijk.

Vanmorgen met een goede kennis de aan ons beiden bekende oude mensen doorgenomen, hoe denken ze, doen ze, zijn ze, wat kunnen ze nog, willen ze nog, moeten ze.
Daar word ik niet vrolijk van. Sommigen zijn jonger dan ik, anderen iets ouder. Een enkeling is zo'n type als ik, maar de meesten hadden het actief zijn opgegeven, soms noodgedwongen door ziekte, maar anderen door moe zijn of door gebrek aan interesses die je nog in je stoel zittend kunt doen.
Opstand in een bejaardenhuis, omdat door verbouwing en afbraak een overdekte gang naar de eetzaal verdwijnt.  Mensen moeten nu om te kunnen eten een jas aantrekken en even door de buitenlucht lopen, eventueel met rollator of rolstoel. Ze komen gedwongen even buiten. Lijkt me niet verkeerd, maar de onvrede erover is groot.
Een dame die we kennen, woont in een groot huis en is nog wel eens behoorlijk ziek, maar knapte nog steeds weer goed op. Ze wil als ze ziek is alles in gang zetten om kleiner te gaan wonen, liefst begeleid zelfstandig. Ze krijgt hulp bij het zoeken,  maar als alles geregeld is, is ze net weer beter en wil gewoon in haar eigen huis blijven wonen. Zo ging het al twee keer, en nu is ze weer ziek. Moeilijk voor haar naasten, -en haarzelf.

zondag 8 februari
In het bos hiernaast wordt gejaagd. Twee reeën komen de beek over en huppelen hier door de wei naar de border langs de zandweg. Ik zie ze niet meer. Een half uur later is er hondengeblaf en geschreeuw van het baasje op de zandweg, de reeën rennen de wei weer in, bedenken dat de overkant van de beek ook niet veilig is en zwaaien af naar de achterste border. Je zult toch maar zo opgejaagd worden.
En dit zijn dan 'maar' dieren, waar ik het van zie.

Een stapel post op de mat vanmorgen. Ja, op zondag. Ik neem alles mee naar de keuken en rits alles achter elkaar open. Bij lezing zie ik iets wat niet voor mij bestemd is. 't Komt wel van mijn bank.
Ik krijg over afgelopen jaar echt geen E 1793,- rente! Jammer!!

zaterdag 7 februari
Gisteren weer met vriendin hier gegeten, uren gepraat, de tijd vloog om. Het was bijna half 12 toen haar dochter belde om te vragen of ze al onderweg was. Ja, net, de autoruiten bevroren sneller dan ze kon krabben. Prachtige avond met nog bijna volle maan en de helderste sterren  die bij dat licht nog te zien zijn. 
De eenden op de beek hadden vannacht de lente al in de kop. Hun lente is luidruchtig.


De takken van de kers die omgezaagd is, beginnen te bloeien. Mijn lente.

vrijdag 6 februari  Warme-truiendag 
Was ik dat toch bijna vergeten! Vandaag gaat in heel Nederland de thermostaat een paar graden lager om energie te sparen. Ik heb hem al een paar jaar flink lager staan, niet om energie te sparen maar om me wakkerder te voelen. Sta dan vaker uit  m'n stoel op, kom in beweging en dat bevalt me prima. Doe dus vandaag maar niet mee.

   
Op schilderles ga ik verder met de derde laag. Ik maak na elke laag een foto en tot zover is het nu al. 

donderdag 5 februari
We hadden in Groenlo een Moslim tot gast aan wie we vragen mochten stellen.
Als 10-jarige was hij vanuit Marokko naar Nederland gekomen, waar zijn vader al een paar jaar werkte als huisschilder. Hij was nu 35 jaar hier, had een prima baan bij een groot bedrijf met contacten in Frankrijk, en aangezien hij de enige was die vloeiend Frans sprak, werd hij nog wel eens voor een interessante klus opgetrommeld. Hij vertelde met een Grols accent over het leven in Marokko waar hij elk jaar een paar keer heenging.
Toen hij wegging, liep 10% van de vrouwen met een hoofddoek om, dat was langzaamaan opgelopen naar 90% zo'n tien jaar geleden, maar nu was het weer gedaald naar 50%.
Marokkaans is een mengtaal van Berbers, Arabisch, Spaans en Frans.
Van oudsher woonden er veel Joden, maar in 1950 zijn er veel naar Israël verhuisd, inmiddels zo'n 700.000. In Casablanca wonen nog 6000 van de rijkste Joden. 
Toen hij er woonde, waren er nog apen in het bos bij de Middellandse zee waar ze vlakbij woonden. Als jongens gooiden ze ernaar met stenen om ze weg te jagen uit de moestuin en de boomgaard. De apen gooiden terug met vijgen en citroenen.
Wat hij van die Marokkaanse rotjochies vond, werd ook gevraagd. 'Je bedoelt die kutmarokkanen?'  (er werd een beetje gegeneerd gelachen) Ik ben een knuffelmarokkaan!  Mijn kinderen doen het prima, zitten hier (Marianum) op school.
Maar die rotjochies krijgen status bij hun vrienden als ze opgepakt worden en een nacht in de cel moeten blijven. Sluit ze drie maanden op, dat zou helpen.
In elke Moskee moet de Koran in het Arabisch gelezen worden. De uitleg mag in de taal van het betreffende land.

Zo maar een paar antwoorden op vragen van de aanwezigen. 

woensdag 4 februari
Deze winter zijn er een paar heel diepe holen gegraven in de borders onder de kidden. Ik hoop altijd dat dassen zich hier gaan vestigen, ze zitten namelijk al op een paar kilometer afstand. Ik vrees echter dat het hier toch te dicht op de mensen is en dat er een doodnormale kinderrijke konijnenfamilie woont of woonde. Ik denk woonde, want er cirkelen hier boven geregeld 2 buizerds en ook jaagt een havik langs de dennen. Ik zag wel een paar plukplekken, maar ja,  volgens mij hebben konijnen geen veren.
Het was gistermiddag zulk prachtig weer, dat ik naar buiten móest om dode takjes van de oude oprit weg te harken, molshopen uit elkaar te harken, eindelijk die nu toch echt wel uitgebloeide geraniums uit de bakken te kieperen, én om de bijna vol bloeiende sneeuwklokjes aan te moedigen.
Het was vroeger bij de padvindsters elk jaar spannend, zouden ze wel op tijd bloeien voor Baden-Powelldag, 22 februari. Lord en Lady Baden-Powell waren op dezelfde dag jarig, hij was medeoprichter van de scouts en zij richtte de padvindsters op. We droegen die dag ons uniform naar school, met een paar sneeuwklokjes die uit het borstzakje piepten.  Een jongen rukte een keer in de klas ruw die paar bloemetjes eruit en vertrapte ze. Ik zag hem later nog wel eens in het dorp en ik weet nu nog zijn naam, 4 letters, voor braaksel. Hij moest die naam nog zijn hele leven dragen, dan word je misschien zo.
Het is wel een bekende naam in de Achterhoek, afgeleid van de oude benaming voor een kleine boerderij. Toch ben ik blij dat ik vroeger aan de Kottenseweg woonde en niet aan de Kotsweg.

dinsdag 3 februari
De inleidster gaf een helder overzicht van de teruggang van de sociale zekerheid in Nederland. Wat er sinds 2008 veranderd en verslechterd is weten we allemaal, en ook de toenemende tweedeling in de maatschappij is bekend, de kranten staan er vol van. Als vrijwilligster- ze steunt mensen met raad en daad, vooral allochtonen en mensen met minder inzicht in ambtelijke taal, - loopt ze vaak tegen onduidelijkheden aan. Ze helpt bij het invullen van formulieren en het uitleggen van wat er betaald moet worden van bijvoorbeeld de kinderbijslag.   
In allerlei programma's op TV hoor je hetzelfde negatieve geluid, dit gaat slecht, dat gaat slecht en hoopgevende berichten zijn er weinig.
Bij de nabespreking werd de ellende door de rol van de banken bij het verstrekken van hypotheken nog weer met allerlei voorbeelden verduidelijkt. Ik was er helemaal klaar mee. Wat kan ik doen? Stemmen is het enige. Kankeren helpt niet.  

Als zo de hele morgen was geweest, zou ik het een verloren morgen gevonden hebben, maar nu kwam Muus me vóór de bijeenkomst de schilderijen terugbrengen die ik eigenlijk niet wilde verkopen, ik kon met hem meerijden naar de bijeenkomst en hij bracht me later netjes weer thuis. Daar kreeg ik weer heel goede zin van na de deprimerende inleiding!

maandag 2 februari Maria Lichtmis.
Veertig dagen na de geboorte van het Joodse jongetje Jezus was er het reinigingsritueel voor de moeder en werd de baby aan God opgedragen.
Om dat te gedenken werd er later in de RK-kerken vóór de herdenkingsmis een kaarsenprocessie gehouden, vandaar de naam Lichtmis. Op die dag werden alle kaarsen voor het komende jaar gewijd.
Jachmans grootmoeder koppelde de naam aan wat voor haar meer sprak, het meer zichtbare, het al weer een uur langer licht zijn.
                                                                      ***

Nu er nog een beetje sneeuw ligt kun je goed zien hoe de takken van de beuk naar de grond gaan, daar wortelen en weer omhoog groeien. De heggen zien er ook in de winter knap en strak uit. Je ziet het er zo niet aan af, maar ze zijn ongveer 2,5 meter hoog.
Ik ben benieuwd wanneer de laatste al omgekapte boom bij de beek opgehaald wordt door de kapploeg.


zondag 1 februari
Terwijl ik dit schrijf, begint het weer met dikke vlokken te sneeuwen. Maar.... de weergoden beloven ons elk jaar drie 'zomerse' dagen in februari. Hoe ik dat weet? Van opoe Drika, meer dan zestig jaar geleden. Haar goede contacten met de hogere machten heeft blijkbaar een geweldige indruk op me gemaakt. Zoveel, dat ik het klakkeloos aannam en er nog elke eerste februari aan denk. Dit jaar zal ik echt eens proberen er de hele maand aan te denken om te zien of het klopt. 

    
In ieder geval beginnen crocussen en sneeuwklokjes op onhandige plaatsen, midden op het pad, te bloeien.