Logarchief  juni  home  augustus

logs juli 2015

 

 

vrijdag 31 juli
Hoewel het er aan zat te komen, kreeg ik toch een schokje toen Ton vanmorgen vertelde de zaak per 1 oktober te verkopen. Eigenlijk overviel het hem een beetje, maar nu zijn eerste kapster die wil overnemen, is het ook weer een geruststelling. Als hij een jaar zou wachten, was de kans misschien voorbij. Hij heeft hier 38 jaar gezeten en zolang ben ik al bij hem.

Gisteravond gingen we naar de dialectavond bij Erve Kotmans. Het was behoorlijk vol in de 'schuur', allemaal dialectsprekers op 1 na, maar die doet erg zijn best om 'good gaon' goed uit te spreken. Hij zal het nooit goed leren, zijn mond is anders gevormd dan die van ons, maar onze streektaal verstaan gaat al prima.
Er waren drie mensen die voorlazen uit eigen werk, drie totaal verschillende genres. Esther Kmink met verhalen waar een rare draai inzit of een soort open einde. Knap gedaan. Ze heeft iets clownesks in manier van doen en in kleding, maar je voelt iets donkers, een heel andere kant, de Toon Hermans kant van 'Doif is dood, heeft te lang in het zwarte doosje gezeten'.

Ferry Broshuis vertelde grappige verhalen over De Deerns. Vreselijk gelachen! Ook over zijn verhaal over de ernstige ziekte Heimwee. Als jongen twee dagen met zijn broer moeten logeren in Eibergen, 7 kilometer van huis! wat een eind! uren doen ze erover met de fiets. De jongens houden de logeerpartij niet vol en fietsen tussendoor even naar huis om te kijken of alles nog wel goed is daar. In een mum van tijd zijn ze thuis, maar dan moeten ze weer terug...
Hij is een heel goede verteller.

Thea Onnink had teksten geschreven die meer overdenkingen waren dan verhalen. De laatste ging over buiten zitten op een warme lange zomeravond en ik vond de gedachtenspinsels n.a.v. geluiden, geuren, een enkel mens, goed.
Ook vertelde ze over haar ontmoetingen met Henk Krosenbrink, die haar aangemoedigd had te schrijven, maar wel vond dat ze meer oude dialectwoorden moest gebruiken. Zij vond het echter niet juist om in teksten woorden te gebruiken die ze nooit gebruikte in de spreektaal.  

Een mooie koude avond met een volle maan in een heldere hemel.

donderdag 30 juli
De 2 'colleges' bij de 'Universiteit van Ratum' waren zeer verschillend. De eerste door dr John de Vos was een beetje saai, een opsomming van perioden en de geschiedenis van allereerste levende organismen tot nu- en dat in 3 kwartier. Op zichzelf prima als inleiding, maar dan moet het wel vlot gaan en moet je de knopjes van je handaanwijzer blindelings kunnen vinden.

Na de pauze was het superinteressant: prof. Dr. Ralf-Dietrich Kahlke van Uni Weimar vertelde over de opgravingen die ze al jaren doen bij de Werra, bij Unterwasser. Ze vonden er duizenden resten van 1,5 miljoen tot 1 miljoen jaar oud op plekken die zoveel mogelijk geheim gehouden worden. Ze graven tot 7 meter diep, halen plakken aarde met een kraan naar boven en onderzoeken die 's winters in de universiteit. De graafplekken worden met stalen platen en aarde weer afgedekt. Er worden ook geen foto's van de omgeving vrijgegeven.
Wat er gevonden wordt? Het is een oude geul waar bij overstromingen verdronken dieren bij elkaar spoelden, maar ook resten van al lang dode dieren van elders. Ze vonden delen van verre voorouders van nijlpaarden, neushoorns, eekhoorns, vogels, elanden, beren, wolven enz. Aan die resten is de ontwikkeling van die diersoorten soms goed, maar soms ook verwarrend niet goed te zien. Discussies tussen de geleerden. 
Kahlke vertelde bevlogen in een snel tempo zonder n aarzeling bij duidelijke foto's een vloeiend en superboeiend verhaal. Heb ervan genoten! 

Ik zat naast mensen die in Ratum wonen en van wie de kinderen hier in Huppel naar school gegaan waren. Ze kenden m'n huis: ....met eh...die een beetje rommelige tuin?  Lachen natuurlijk. Ik: ja, maar de heggen zijn wel prachtig strak!!
Heerlijk zoiets. 

woensdag 29 juli
Deze zomer heb ik in de synagoge Henk 2x meegemaakt als verteller en Mirjam 1x, en telkens zitten er kleine verschillen in hun uitleg. Mirjam is joods en Henk protestants, maar daardoor kan hij beter duidelijk maken wat voor een niet-jood moeilijk te begrijpen is, dan Mirjam. Zij is de dochter van de  vroegere voorganger, een veehandelaar, een van de weinigen uit Winterswijk die de oorlog overleefden. De orthodox-joodse gemeente was te klein voor een fulltime leraar, want de kinderen van de teruggekeerden gingen veelal naar Isral. De gemeente groeide dus niet weer, werd nog kleiner. Er worden nog maar zelden diensten gehouden omdat er geen 10 mannen zijn, wat nodig is voor de dienst. Toch is het geen museum, het is nog wel een sjoel.  
Omdat het een orthodoxe gemeente is, kunnen de leden niet naar Haaksbergen of andere plaatsen, want ze mogen op sabbat niet  autorijden of met bus of trein reizen. De 3000 jaar oude 613 leefregels van het vroege Isral zijn onveranderd van kracht en voor lopen is het een beetje ver.
Op een kameel rijden zou misschien wel mogen, maar ik geloof niet dat er iemand is die er op zou gaan rijden, ook al had hij er een in de garage staan. 

Rond half 12 een zware onweersbui met stortregen en hagel. Daarna felle zon.
 

dinsdag 28 juli
Met vriendin een boterham gegeten en wat gepraat over Jachman en man/vrouwrelaties. Wat jou daarin door je opvoeding kan belemmeren en misschien ook wel verrijken. Welk voorbeeld je zelf gegeven hebt. Zij had supersterke ouders, die in de oorlog verzet pleegden tegen overheersing en onrecht en die deze houding doorgaven aan hun kinderen. Het maakt het leven er niet gemakkelijker op.

Telefoon uit Frankrijk, Duitsland en Deventer, de kinderen kwamen eten...Jachman is niet vergeten.
Toch raar dat ik van m'n geboorte tot het overlijden van Jachman voor de wet onder het 'gezag' van een ander mens leefde, eerst van vader en aansluitend van echtgenoot, als was ik van een soort die minder geschikt was om de leiding over eigen leven te hebben. Ik maakte als minder verantwoordelijke fouten, maar dat deden de verantwoordelijken ook. Aan de andere kant: het leven was in zeker opzicht ook wel gemakkelijk zo, zoek jij het maar uit. Zeker als je van die ander houdt, is dat verleidelijk.
De laatste jaren heb ik ondervonden dat ik heel goed de verantwoordelijkheid voor eigen leven en handelen aankan. Natuurlijk kan ik bij problemen op de kinderen rekenen ( neem ik aan!) maar ik zal zolang ik redelijk helder ben, genieten van het gezag over mezelf.

maandag 27 juli
Wolfgang stuurde foto's van de Eigermarathon die ik wl kan kopiren. Het lijkt of hij alleen maar op prachtige bergpaadjes loopt.
Maar waar het gevaarlijk steil naar beneden ging of heel smal was, of vlak bij de rand waar touwen gespannen waren voor de veiligheid, daar stonden geen officile fotografen- veel te veel risico voor de apparatuur, en stel dat ze zelf zouden vallen!
          

                                                                                                           

De tennissende schoonzoon is kampioen heren-dubbel geworden gisteren. Wat een sportiviteit bij de aangetrouwden. Maar....hun vrouw loopt uren met de honden, kanoet en fietst. Is nders sportief, maar ook echt wel, hoor!   

Van de week kon ik door de rotzooi in de schuur bijna m'n fiets niet naar buiten rijden. Wel een beetje gnant, de mensen moeten niet denken dat ik altijd en overal zo slordig ben! Aangezien de buren zelf druk waren met bladblazers en zagen vanwege de storm van gisteren, kon ik ook wel lawaai maken en alles naar buiten slepen, sorteren en er weer inzetten. Veel verdween in de vuilnisbak, veel staat klaar als groot huisvuil, het pak binnengestoven bladeren verdween in de beek, en de rest staat langs de twee muren. In het midden is het leeg!! Je kunt er dansen! Bij een volgende aanval doe ik de spinnenwebben en de ramen    en hl misschien de gordijnen.

zondag 26 juli
Deze laatste juliweek blijft verbonden met de overlijdensperiode van Jachman vijf jaar geleden. 't Is geen treurige week meer, maar wel een van denken toen zei hij dit, we deden dat, die en die kwamen, van het moment kiezen, zijn laatste grapje, door tranen heen lachen om ons eigen gestuntel, en alles regelen zoals hij leefde, heel eenvoudig en niet zoals anderen verwachtten dat we het zouden doen 'zoals het 'hoorde', maar het anders deden. We hadden en hebben er nog steeds een heel goed gevoel over.
Gerard van G.U.V. had geen ervaring met wat wij wilden, maar werkte fantastisch mee. Alles kon. Onze manier werd n van de mogelijkheden van cremeren.

zaterdag 25 juli
Na de rustige dag gisteren met achterstallige kranten  lezen, een bezoekje afleggen en een paar boodschappen doen, de prachtige maar rijpende distel afsnijden en wegdoen, beginnen te schrijven aan een dialectstukje, en de kasten in de berging opruimen en kleren waar ik niet blij van word wegdoen naar de kledingbank, deed ik niet veel. O ja, ik heb ook weer een klein half uur door Huppel gefietst. Ik ga nog wel het zadel iets lager zetten, het staat nu te hoog.
Lang buiten gezeten.

Hans Dorrestijn, natuurkenner, op de radio met n van zijn 'laatste woorden':
'Dat heb ik nu ook', zei 't konijn tot de vos,
'ik vind alles lekker in 't dierenbos.'

Als ik dat om 9 uur 's morgens hoor, is de rest van de dag vanzelf al goed. Het schiet me namelijk telkens te binnen als ik hier de konijnen zie rennen. De hele wei is weer speelterrein voor moe met 2 jonkies.

Vanmorgen om 5 u toch weer even naar ISS gekeken, die prachtig vanachter een opbollende regenwolk in een helder stuk hemel richting zon vloog. De uiltjes zijn stil, 2 vleermuizen vliegen nog een laatste snoeprondje, heel ver weg in het dorp scheurt een motor weg, misschien begint z'n vakantie, en ik ga weer naar bed, ze redden zich maar zonder mijn toezicht.  

vrijdag 24 juli  4u40
Ik heb me bij de NASA aangemeld voor de mails met de ISS overkomsttijden. Hoef ik ze zelf niet meer op te zoeken en uit te printen. Elke namiddag op de dagen dat het te zien is, krijg je die mail. Handig.

 
Time: Fri Jul 24 4:19 AM, Visible: 6 min, Max Height: 81 degrees, Appears: W, Disappears: E
Twee keer zag ik hem 3 seconden toen hij recht over me heen vloog, maar de bewolking was zo dik dat hij er verder weg niet doorheen scheen. Jammer. Nee niet jammer, want ik heb genoten van de uiltjes die een rondje vlogen, van de bomen langs de beek, helemaal de wei rond tot ze bij de beuk waren, een half uur later. Duidelijk 2 jongen. Gewacht of ze over me heen weer naar de beek zouden vliegen, nee hoor, ze waren zeker bang voor me. Ze worden nog gevoerd, dat was duidelijk aan de opwinding te horen.  Nu ik toch wakker ben, kan ik wel even doorgaan:

Bertie harkte gistermorgen het hooi in banen, later kwam de blokkenpers en nog weer later een stoet van 6 of 7 kinderen en 2 volwassenen plus een trekker met een kalverwagen erachter om de blokken in te stapelen. Een meisje reed de wagen, 2 of 3 jongens stapelden de blokken erin, Bertie en een andere man staken de blokken omhoog, loodzwaar werk en 3 kleintjes zaten p.o.g. onder de eik zoet te kijken. Je kent de betekenis van p.o.g. niet? 'k Zal het uitleggen, heb je even? 
Mijn tweede moeder kwam uit een chique familie. Dat zag je aan haar badkamer, bidet, 3 handdoeken per persoon voor verschillende lichaamsdelen, een sluimerrol op de bedden pls een sierkussen,  vingerdoekjes voor de broodmaaltijd, servetten voor de warme maaltijd, vingerkommen, messenleggers, in die sfeer dus, en dat hakte er bij een beetje verwilderde tiener behoorlijk in.
Goed, die tweede moeder had een jongere zuster die ook chic, maar vlotter was, ze was getrouwd toen ze in de twintig was met een schuinsmarcheerder, en mijn tweede moeder trouwde pas toen ze 20 jaar ouder was. Die tante bezigde de uitdrukking p.o.g. voor gewoon op de grond zitten, plat op 't gat. Ik mocht niet plat op 't gat zeggen, maar wel p.o.g.. 
De veewagen kon alle blokken aan, ik telde er globaal 85, wel staken er 3 lagen bovenuit en reden ze akelig wiebelend door de wei en de zandweg op. Die wagens zijn van zichzelf al zo smal en hoog.
Voor 1 kampeerder en Bertie ga ik geen bierfestijn houden, de kinderen renden al vooruit in de hoop de wagen te zien omslaan, wat net niet gebeurde.
M'n telefoon ging ook, een anonieme mevrouw die iets had met gehandicapte kinderen en dringend mijn hulp behoefde om haar te ontlasten.
Eerder op de middag had ik al drie kwartier telefonisch geestelijke bijstand verleend aan een andere vrouw, en ik vond dat ik al goed bezig was geweest, dus ik bedankte vriendelijk voor de eer.
De wei is weer leeg. Je kunt er in voetballen.   (Zie 7 en 10 januari 2011) 
Om 5 uur toch maar voor een paar uurtjes naar bed.

donderdag 23 juli
Een jaar geleden was er die insluiper terwijl ik buiten zat. Op die dag reed ook de rouwstoet van MH17 door Nederland.
 
Martha stuurde de foto's van Bertie en mij op de trekker, heel leuk, 't was snel reageren van haar en het moest tegen de zon in.
   
poppetje gezien, kastje gaat dicht

Een kaart gekregen uit Grindelwald met 12 namen erop, van Carla en Wolfgang en tien vrienden. Carla vertelde dat ze die in 4 minuten gekocht had, postzegel erop geplakt, de vrienden geroepen had: wie zet naam op kaart voor m'n moeder, 11 mensen in een rijtje bij een tafeltje zetten naam, zijzelf ook, 12 dus, waar is een postbus, daar, erheen rennen en net op tijd met zijn allen in de trein zitten.
Leuk, nu ik dit weet, groet ze van me!

woensdag 22 juli
Al vroeg op vanmorgen. Het zicht vanuit de caravan op de wei is na 2 maanden hoog gras, weer totaal anders. Even wennen.

Wat sluipt daar achter de eik? een zwart-witte kat, trekt z'n pootjes hoog op, bah, 't gras is nog nat!
Ik moet ook m'n pootjes optillen om bij de hangstoel te komen die vriendB gisteren bij de berg aan een dwarsstang vastmaakte. Ik heb er nog niet echt in gezeten, alleen even voor proef, zonder kussen.
Er ligt nog oud gaas en hout, dat ik eerst op wil ruimen, vr de feestelijke ingebruikname en vr een foto.

dinsdag 21 juli
Fijn dat vriendin er was om me te komen helpen. We beginnen met koffie en praten eerst over wat ons zo bezighoudt. We zitten daar net middenin als Bertie de wei komt maaien. Ik ren (???) op hem af, hij stopt, en ik kan hem toeschreeuwen dat er tuingrassen gepoot zijn in de wei en dat hij die niet mee mag maaien. Hij zwaait de cabinedeur open en laat me meerijden om de plek aan te wijzen. Aangezien de trekker maar n zitplaats heeft, mag ik gezellig schuddend tegen hem aanleunen, tot lol van Martha die foto's maakt. Ze wil ze sturen.
Van hem hoor ik onderweg dat het de eerste hondsdag is die ongeveer op de 20e juli valt en die voor zes weken lang het weer voorspelt: warm en vochtig met regen en misschien onweer.
De hondsdagen heten naar de Grote Hond, het sterrenbeeld dat als grootste ster Sirius heeft, die tegelijk met de zon opkomt en dus niet te zien is.
Later begint het heel zacht te regenen en Bertie komt schudden. Als het gras niet droog wordt de komende dag(en) dan baalt hij het in. Ik vind het leuker als hij komt hooien, want dan komen kampeerders van zijn camping mee en die voelen zich dan een dag boer. Helemaal als ze hier bier krijgen na gedane arbeid, wat Bertie niet zo leuk vindt want hij verkoopt bier in zijn kantine.
Ik wt dat niet zeker, ik denk het alleen maar, omdat hij, als ik roep willen jullie wat drinken? nee tegen ze schudt en iets zegt als 'geen tijd'.
Hij verliest het altijd.
  stof!!

maandag 20 juli   eerste dag van de hondsdagen
Gistermiddag kwam Marieke onverwacht, ze had van Carla gehoord dat Wolfgang de Eigermarathon, 51 km, binnen de gestelde tijd gelopen had, in 11 uur. Ik kan me zo'n bergtocht met een rugzak om en voor je lol in hoog tempo omhoog omlaag over smalle soms heel steile bergpaadjes lopen, samen met -tig anderen, niet voorstellen. Hij was een keer behoorlijk gevallen, had nogal wat beschadigd, gezicht, schouder, benen, maar de euforie bij de finish is alles waard.

Marieke kwam dus onverwacht. Hr man tennist en vindt het te gek, dat hij- dik over de zestig- wint van kerels die een stuk jonger zijn. Het vreedzame vechten. Die uitdaging.
Om zeven uur vanmorgen zag ik een vrachtwagenchauffeur ook met een uitdaging bezig. Hij bestuurt een truck met oplegger, een idioot lange oplegger, waar hij niet komend van Winterswijk de ongeveer 45gradenbocht mee kan halen onze zandweg in. Hij rijdt een 50 meter door over de weg en steekt dan achteruit de zandweg aan de overkant in, vlak lang de brugleuning en dwars over het fietspad, draait weer de weg op rakelings langs de brugleuning aan onze kant en kan nu wel onze zandweg in. Gewonnen!

Marieke kwam dus heel onverwacht ( waarom, vraag ik me dan af) en we hebben het weer superfijn.
We eten samen, ik heb nog lekkere dingen  in de diepvries, o.a. gamba's, en met plukverse sla van eigen kistjesoogst, tomaten,  goeie chips en ijs, wordt het een prima maaltje. We praten weer bij, ze was met vriendin een dag naar Rotterdam geweest, en had genoten, ze is genteresseerd in architectuur en kwam ruim aan haar trekken. Toen ik met een klas in Rotterdam was, hoe lang geleden? eind jaren '70? waren de kubuswoningen net nieuw, nu worden ze gerestaureerd.
Ze is ook genteresseerd in de mensen die bij mij waren de afgelopen week en waar ik heen geweest ben, ik kan dus ook wat vertellen, het is een aangename avond.

Net Carla gesproken en ik kreeg een uitgebreid verslag van de 4 dagen Grindelwald. Wolfgang is bont en blauw weer aan het werk.

zondag 19 juli
Vanmorgen de map met heel grote tekeningen weer doorgekeken. In 2000/2001 volgde ik tien avonden lessen in modeltekenen. De eerste lessen gingen over gewrichten en spieren bij rechtop staan, zitten e.d., maar in de volgende acht werden we geacht onze kennis toe te passen. Dat lukte de ene keer beter dan de andere. We moesten heel snel met houtskool werken op enorme vellen papier. Bij een fout niet gaan verbeteren, maar opnieuw beginnen. Ik had wel eens zeven vellen nodig. De laatste les mochten we niet op ons papier kijken, alleen maar naar het model en daar naar blijven kijken tijdens het tekenen. Dat was lachen. Maar toch waren sommige lijnen helemaal goed.  
De namen van de modellen staan er netjes bij. Ook die van ene Marieke!
Die zomer heb ik op het strand van Agde van Jachman -en na het toestemming vragen ook nog van iemand anders die daar lag- op kleiner formaat tekeningen gemaakt in liggend en zittend zonnen in het zand.
heel snel getekend

zaterdag 18 juli
Alles wat ik woensdag uit de beide bergruimtes had gesleept om ruimte te maken rond cv-ketel en warmtewisselaar, heb ik gisteravond en vanmorgen weer teruggezet. 's Middags was het me te warm om te sjouwen. Na de regen van gisternacht en -morgen, was het ideaal vochtig en zacht weer om slakken te vangen. Negentien in een half uur. Gisteravond nog een rondje, weer een aardige buit. Vergeten te tellen.

De schrijfopdracht van deze week moest gaan over een droom die wel of niet uitkwam. Ik stuurde mijn echte droom in die ik had toen ik een jaar of 9 was. Hij staat ook hier.
Nu glas en oud papier wegbrengen, boodschappen doen, d'ran!

vrijdag 17 juli de vliegramp een jaar geleden. Nieuwe beelden.

Kijk eens even bij 16 juli, bijna aan het eind.
Het waren geen twee bekeuringen, maar drie! Zij ging Jan ophalen, later weer wegbrengen en toen weer zelf naar huis terug. Ze heeft geen mens gezien, maar hoorde later dat een agent op zijn balkon een controle-apparaat had en zo je nummerbord en snelheid kon fotograferen/meten. Drie bekeuringen in 1 envelop, oplopend in 'waarde'!  Kassa! 
Ik vind het een geniepige manier van handhaven.

Het was met Riet ouderwets gezellig: de hele dag buiten zijn, bijpraten, ook over vroeger praten en buiten eten. Peter kwam randen maaien en de voorste heggen bijwerken, kwam even bij ons wat drinken, een vriend kwam iets vragen en bleef er ook bijzitten, zus en hij kennen allebei Deventer en Austr. N. Guinea-  voor mij vreemde namen vlogen over en weer. Het was stil toen ze allemaal weer weg waren.  

Peter heeft ongevraagd de touwtjes van mijn bosmaaier weer tevoorschijn gehaald, hij gaf me wel het advies om er ander draad in te doen. Liet me zien wat hij in die van hem had. Dat van mij is van plastic en plakt aan elkaar door warmte, dat van hem niet. Bertus vragen.  

Vandaag komt de monteur voor de jaarlijkse onderhoudsbeurt van de verwarmingsketel en de radiatoren. Ik hoop dat de man komt die weet wat een warmtewisselaar is. Die zit namelijk tussen het radiatorensysteem en de vloerverwarming in het achterhuis.
Er was hier eens een monteur die vroeg: Een warmtewisselaar?? wat is dat? 

donderdag 16 juli
Mijn zus komt vandaag bij me en het wordt heerlijk weer volgens de verwachting. Kunnen we buiten zijn, wat ik altijd meer ontspannend vind dan lang binnen zitten.
 
Het snoeien van de druiven heb ik gisteren niet afgekregen. Ze groeien hoog boven m'n hoofd en omdat het telkens regende, werd ik druipnat. Aan de zuidoostkant zitten veel meer trossen dan aan de zuidwestkant. Dit jaar doe ik er toch maar een net over, al staat het lelijk. Ik wil nu eindelijk wel eens een eigen druif proeven. Zo groot als bij Leo zullen ze niet worden, hij kweekt ze in een kas en heeft er echt verstand van.


Bij Rianne wezen koffiedrinken en de hulpmiddelen gezien die ze heeft om de spieren in haar pols op te rekken. Het kan nog een lange weg worden voor alles weer goed functioneert. Ze heeft nu nog dezelfde pijn als voor de operatie. Dat schiet niet erg op.

Jo kwam gezellig bijpraten en we raken niet uitgepraat over leeftijdgenoten, al of niet levend, en indien nog levend: nog goed bij of niet. Wij horen, vinden we, bij de gezegenden die nog behoorlijk uit de voeten kunnen en zelf hun zaakjes kunnen organiseren en bijhouden. Ze mag weer vijf jaar autorijden. We beseffen drommels goed dat we gelukkig zijn! Van onze klasgenoten wonen er veel niet meer zelfstandig of zijn overleden.
Maar dan moet je mijn zuster zien! Dat geeft de burger moed. Vijfeneenhalf jaar ouder, superactief en met een prachtfiguur. Straks komt ze hier aanscheuren en moppert op die treuzelaars op de weg die zich heel keurig aan de max. snelheid houden. Zij presteerde het eens om binnen een uur twee bekeuringen op dezelfde weg te krijgen, op heen en terugweg. Niet van dat benauwde. 

woensdag 15 juli
Er waren maar 12 bezoekers bij de synagoge, maar het was een plezierige groep. Ik vond het heel leuk dat Hermi Hartjes en Wouter te Pas er waren. Met Hermi zat ik lang geleden (1975) in de trein naar Arnhem voor het eerste jaar MO-Nederlands. Zij is niet in het onderwijs terecht gekomen, maar treedt op in door haar geschreven solovoorstellingen o.a. over Hendrikje Stoffels. Haar website staat hier.  Bij Hans Mellendijk las ik nog wel eens iets over haar programma's en stadswandelingen in Amsterdam. Ze woont er ook.

Elke keer dat ik in de synagoge ben en uitleg hoor, is er weer iets nieuws. Nu lag de nadruk op de kern van het Jodendom, het gezin. Geen grote imponerende tempels. Een zwervend volk kan ze niet meenemen.
Het begrip ziel is ook anders. Wij denken aan ziel als aan iets dat afgescheiden is van het lichaam, spreken over lichaam en ziel. Bij Joden is ziel het hele bestaan. Je lichaam en alles wat je bent, je hele leven. Wij hebben van dat idee nog een oude rest bewaard als we zeggen dat er zoveel zielen aanwezig waren, of we waren met zoveel zielen.
Het getal 8 heeft een grote betekenis. Na de schepping in 7 dagen, was het niet f, maar er kwam een achtste dag, het gaat door, de schepping gaat door.
Acht mensen waren in de ark van Noach, het leven ging verder.
Het Beloofde land is daar waar je woont en het levend naar Gods woord vruchtbaar maakt. De bijbelvertaling is fout. Ze gingen niet naar het beloofde land, ze gingen naar een plek die ze vruchtbaar konden maken en dat werd hun beloofde land. Als je thuis naar het WOORD leeft en doet wat je kunt, dan kan je huis het beloofde land zijn. 
Wij spreken over de tien geboden, iets dwingends, wee je gebeente als je niet....
Joden noemen het de tien WOORDEN, tien aanwijzingen om goed met elkaar om te gaan. Als je zo leeft is daar dus je beloofde land. 
Ik vind die verschillen met ons Oude Testament heel boeiend, en elke keer dat ik er naar luister is er weer iets nieuws te horen.

dinsdag 14 juli
Altijd denk ik op deze dag aan Quartorze Juillet in Frankrijk en aan de dood -door een hersentumor- van de 16-jarige zoon van mijn Franse collega Frans.

Vanavond moet ik de uitslag bekend maken van de gedichtenopdracht bij het schrijversgroepje. We zijn met meer dan veertig mensen, maar slechts een stuk of tien doen regelmatig mee. Er doet sowieso aan de week- en maandopdrachten -7 in totaal p/m- niet meer dan de helft mee, de rest lurkt. Er zijn nu 5 gedichten binnen bij een opdracht waar je een maand over kunt doen. Mooi weer, tuin, te warm weer, vakantie, de Tour, logisch dat je niet achter je PC wilt zitten. 
Ik heb wel boter op m'n hoofd, want bij de boekgrrls reageer ik ook alleen maar op het wekelijks ingezonden gedicht en dat nog niet eens altijd. Shame on you, Leidje.
synagogecomplex
De zomeropenstellingen van de synagoge zijn weer begonnen, en omdat het daar voor mij een prettige sfeer is, ben ik van plan er weer een paar keer heen te gaan. Ook de beeldentuin hier op de weg lokt weer en een paar gelegenheden buitenaf die ik nog niet ken. 

maandag 13 juli
't Was gisteren een perfecte dag om achterstallig werk in te halen, zoals strijken, stofzuigen, kranten wegwerken, planten verzorgen, slakken vangen, administratie bijwerken, maar ook mailen, o.a. aan een jarige vriend van 60 jaar geleden -we zagen elkaar 10 jaar geleden terug op de schoolrenie- o,ja, ook nog de berm opruimen, oogst slechts 2 colablikjes en....nee, dat was het wel zo ongeveer, dat ik moest eten geloof je wel..

In de herhaling zag ik bij Brands het vraaggesprek terug met de schrijver van De Harpij, A.N.Ryst, pseudoniem van de kinderboekenschrijver Daan Remmerts de Vries. Ik schreef er al eens eerder over. Lucifer, heerser en bedenker van de hel heeft een denkfout gemaakt: de hel moet juist een beetje stout superaantrekkelijk worden, want dan wordt er nog meer slechts gedaan daar boven op aarde, iedereen wil immers wel in zo'n luxueus onderkomen terechtkomen.
Het brave geluk van de hemel is toch al niet zo aantrekkelijk meer, de mensen willen liever 'verwend' worden. Luxe badhuizen, massages, van dat werk. Dat schijnen ze in de hemel niet te hebben. Niet in de Christelijke tenminste. Voor die veertig maagden moet je in een andere zijn. Lucifer gaat zijn zaak verbouwen.
Lijkt me een boeiend boek, maar meer dan 700 blz. ... nee. Ik wacht wel op de film.  

zondag 12 juli
Op 9 juni schreef ik dat ik twee clematissen in een minituintje geplant had. Had er nu geen idee van dat het al zo lang geleden was. En bloeit er met kleine donkerpaarse bloemetjes en er komen er nog veel meer zo te zien.

Ja, ik weet dat het miserabel kleine minibloempjes zijn, maar omdat ik er meestal stijf naast zit, zie ik ze toch heel goed, hoor! De andere begint ook knoppen te krijgen, maar is veel gedrongener. Nee, niet gedrogeerd, spellingcontrole!

Negenenvijftig jaar geleden hadden we een familiefeest, met een diner. Riet en Jan trouwden. Het was het eerste feest dat onze dochter meemaakte, even dan, net zolang als het rondje op schoot zitten duurde, en bij onze kleine familie en de paar goede vrienden van het bruidspaar was dat niet zo veel schoot.
Jammer dat ze er niets meer van weet. We brachten haar weer terug naar Aleid die die dag op haar paste en haar nodig moest verschonen!
De bruid van toen zal zeker vandaag ook aan die dag denken en andere herinneringen hebben dan ik!

zaterdag 11 juli 28,6gr
Niks gewonnen, geen jackpot, niks. Was er niet zo'n gezegde..?

Sinds een jaar weer een stuk met de bosmaaier gemaaid. Voor ik dat ding gestart heb, ben ik al doodmoe. Je moet hem starten door aan het touw te trekken, maar dan vliegt het hele ding me om de oren. O ja, na tien uitputtende keren herinner ik me van vorig jaar dat ik hem klem moest zetten onder de zware tuinbank. Yes! Ik hoor wat. Een verzopen geluid, maar toch! Even wachten...nog eens proberen, ja hij doet het. Ik maai de plek brandnetels waar de schommelstoel moet komen te hangen en dan zijn de maaitouwtjes op. Heb je dt gepeuter weer, morgen verder. Vandaag dus. Kan dat allemaal niet handiger, heren ontwerpers????

Een zomerdekbed hoor je in de winter te wassen, logisch toch? Ik doe het in de zomer als me te binnenschiet dat een donsdekbed dan wel erg warm is. Gisteren in de badkuip ging het wassen prima, het ding paste zelfs in de centrifuge. Die had er geen zin in, kwam supertraag op gang, maar gaf zich gewonnen na mijn dringende bede me niet in de steek te laten. Plat laten drogen! Waar? Op de grote tuintafel ging dat perfect. Wel de hele badkamer drijf, maar toen Rianne onverwacht even kwam, naar de wc ging en gelijk even een kleine inspectie kon houden, maakte dat een overweldigende indruk op haar: er wordt hier gewerkt! Ze had goed nieuws: ze was geslaagd voor een HORECA-examen, en ze kon de duim weer iets bewegen!

Tussen al die werkzaamheden door heb ik me verdiept in de horoscoop(?) die een kennis als verrassing voor me maakte, uitzocht, trok, hoe heet dat eigenlijk? Stier met ascendant weegschaal. Niet om de toekomst te voorspellen, maar om een karakterschets te geven. Best een aardig mens, zo te lezen, kan ook niet anders met zulke aardige en verstandige ouders en grootouders als ik heb gehad!

vrijdag 10 juli
Genoten van de dialectavond bij Kotmans. Hoewel het een koude avond was, zaten toch nog al wat mensen buiten, ook de mensen die optraden deden dat buiten. Wij zaten binnen in de 'schuur', maar de zijwand was weggeschoven dus was het  perfect te volgen allemaal. Weer veel bekenden gezien. Diana Abbink herdacht kort Henk Krosenbrink die een paar weken geleden overleed en ze vroeg in plaats van even in stilte aan hem te denken voor hem te applaudisseren. Een geweldig idee.
Daarna las Dick Bartelink een paar van zijn geestige verhalen voor, die allemaal over kinderen gingen die moesten leren zwemmen en duiken, op voetballen gaan, enz.-, maar in alle gevallen waarbij ook maar enige sportiviteit gevraagd werd, mislukten die jongetjes  jammerlijk. Het waren echte verhalen over hem zelf. Nee, een sporter zou hij nooit worden, besefte hij, maar je kon dan toch nog wel dialectstukjesschrijver worden!
Ankh Gussinklo las een paar gedichten voor, waarvan die over haar ouders mij het meest aanspraken.
Het mooist en grappigst en warmst vond ik de belevenissen van bakker Jan te Brinke (de kleinzoon) uit Miste. Hij vertelde over de veertig jaar waarin hij brood bij zijn klanten bezorgde, later zelf bakker werd, en wel drie maal in de week bij mensen kwam, ze heel goed leerde kennen, en zij hem. Als de vrouw niet thuis was zei ze van te voren: de sleutel ligt onder de mat, leg het brood maar op het aanrecht en de portemonnee ligt in het nachtkastje, haal er maar uit wat het kost.
Dan kwam hij in de slaapkamer, een tweepersoons bed, twee nachtkastjes, waar zou ze slapen links of rechts. Misschien wel drie dagen zij links en dan drie dagen hij en lagen ze 's zondags samen in 't midden.
Hij deed een nachtkastje open, op de bovenste plank de portemonnee, op de onderste de pot.

We reden met een omweg door het Woold naar huis.

Vanmorgen brandde de verwarming! Op 10 juli! min. vannacht 5,6 gr!

donderdag 9 juli
Het gebeurt me zelden, maar vanmorgen heb ik me verslapen, werd om acht uur wakker. Voor andere gepensioneerden is dat misschien de normale tijd, maar ik ben een vroegopstaander en vind acht uur al heel laat. Ben kennelijk door de warmte van de afgelopen week toch achter gaan lopen.
Gisteren was dochter de hele dag hier en toen was ik naar mijn idee klaarwakker. We hebben na haar vakantie weer heerlijk bijgepraat, gegeten, gelachen, een echtfijne dag. Viel om half 11 als een blok in slaap en ben niet wakker geweest!
'k Zag net op weerstation Henxel dat er 12 mm regen is gevallen vannacht! Niks van gemerkt.
 
Chaotisch 'toetje'! ....en toch maar 1 glas ros!

woensdag 8 juli
Bij de visboer een gesprek over de kwaliteit van de haring. Die is wel behoorlijk goed, maar er zitten verhoudingsgewijs veel droge tussen, '.....ja, maar natrlijk haal ik er die bij het schoonmaken gelijk tussenuit!' en dat geeft wel verlies.

De auto ziet er weer stralend uit, door gast gewassen en gelijk in de snelwas gezet. Zelfs achter het klepje van de benzinetank, dat nog nooit een lekker sopje heeft gezien.
Volgende week dinsdag kan ik ook nog naar de synagoge, wat ik gisteren eigenlijk van plan was.

't Is wel een stuk kouder, maar ik hoop wel dat het buitenweer is als Marieke zo komt. Ze brengt de honden mee, vind ik altijd gezellig. Ouwe Cosy heeft een koeltevest gekregen voor als het heel warm is. In de beek springen mag ze niet meer, want ze kan er op eigen kracht niet meer uitkomen. Er zit trouwens bijna geen water in.
 

dinsdag 7 juli
Het grasmaaien had ik al een dag of 10 eerder willen doen, maar toen kwam er eerst steeds iets tussen en de laatste week met die felle zon en de hitte zou het gras er nog verder door verbranden. Gisteren was er niks, het was niet te heet, het gras was kurkdroog, en ik had er zin in, niet onbelangrijk. Halverwege was de benzine op, dus snel even naar het dorp voor nieuwe voorraad. Maar het was toch wel weer 3,5 uur maaien, het schoonmaken van de machine meegerekend. Ik vind het heerlijk werk en beklaag me absoluut niet.
Het was meer een mededeling voor mensen die denken dat bijna alle mensen op leeftijd half debiele sukkels zijn, die nergens geweest zijn waar het heet is, die geen documentaires zien op TV, die geen krant lezen en niet op school zijn geweest of gestudeerd hebben, geen verantwoordelijke banen hebben gehad- en daar bedoel ik alle mensen mee die binnen- of buitenshuis de zorg voor andere mensen hadden,  enz. enz. Ik kan me enorm aan dat betuttelen van de laatste weken ergeren. Mensen pas op voor de zomer! Noodtoestand! Nee, verstandig bijtanken voor een zonloze winter.

De verse nagellak heeft het keurig gehouden. Ja, ik was weer bij Corinne voor voeten kneden, alles bijwerken en nagels lakken. Bij het maaien had ik de stevige werkschoenen aan, maar niets binnen die schoenen is beschadigd. Ik kan mooi weer slippers of sandalen aan.

Helemaal geen nieuws? Nee, alleen leuke dingen, theedrinken bij de overburen van Corinne, met eigengemaakt theemengsel van gedroogde zelfgeplukte superbiobrandnetels en munt. Muntthee maak ik vaak van verse blaadjes, heb het theeei weergevonden, dus geen gevis en gespuug meer. Het plantje van vorig jaar is uitgestoeld tot een gigantische plant. Hij is in een gewone Hollandse kwakkelwinter winterhard. Ik kan voor alle zekerheid een voorraad vriesdrogen voor als het toch een strenge winter wordt. Klinkt niet erg logisch. Brandnetels in biokwaliteit staan hier bij duizenden, dus als u wilt komen oogsten, graag!

Het was voor mij een zeer aangename dag zonder Griekenland en Tour. Toen die langs de toegangsweg naar de camping kwam, tussen Agde en Ste, ging ik ook niet kijken. Ik kijk alleen tv als ze ergens zijn waar ik het ken, en dan nog vooral als ze in de Pyreneen zijn. Dierbare herinneringen. 

Een oud-buurvrouw mailde dat ze via via mijn webadres gekregen had. Ook weer iets leuks!       

maandag 6 juli
Wieteke van Zeil heeft in Sir Edmund van de Volkskrant een rubriek over kunst, 'Je gaat het pas zien als je het doorhebt (Johan Cruijf). Ze belicht een onopvallend deel van een schilderij waar je normaal gesproken overheen kijkt. Deze week mieren in pioenrozen, maar vorige week een schilderij van Jheronimus Bosch dat De heilige Christophorus heet. Het zoekstukje was een dode beer aan een touw in een boom en een man op de grond die hem optakelde. Goed, als dat uitgelegd is, -zij weet het ook niet precies- wijst ze op andere gekke dingen, een vis die vliegt en een kapotte kruik die in een boom hangt.
Ik vind dat laatste niet zo vreemd, want mijn vader hing ook alle soorten kapotte koffiekannen in de jonge bomen in zijn 'vogelbosje', speciaal voor holenbroeders. Als hij een vaas met een barst had gehad, zou hij die ook opgehangen hebben.
'k Ga verdere uitleg zoeken op Wikipedia. Christophorus is een enorm grote en sterke man, in sommige verhalen een reus, die zijn naam Christusdrager kreeg na een geloofscrisis en nadat Christus hem op de proef stelde en zich als een steeds zwaarder wordend kind door die grote man over de rivier liet dragen. De vaas in de boom is aardig groot, want daar woont een kluizenaar in.  De vis vliegt boven het water, helemaal rechts nog van het kleine kluizenaartje op het strand. 
in Museum Boijmans van Beuningen

zondag 5 juli  30,4gr
Een heel zacht buitje trekt net (7.30) onderlangs naar het oosten weg, er zal vandaag nog veel meer regen komen, dus ik waag het er op en ga niet sproeien. In plaats daarvan de dakgoot bij de afvoerpijp ontstoppen. Zit vol blad en bloesem.
Als het goed is, zijn of komen de reizigers weer thuis vandaag, wasmachines draaien, zand uit de Maremma en het strand van Zeeland wordt op vreemde plaatsen teruggevonden. Thuis is het ook prachtig, jongens, moet je die sla eens zien! 

De muziek uit de feesttent was beide avonden superbeschaafd, geen zware bassen, geen te luide luidspreker. Als het niet zo warm en klam was geweest had ik kunnen slapen, nu bleef ik buiten zitten luisteren naar de duidelijk harder piepende uiltjes, HONGER!

De Tour. Schitterende berekening door Ionica, nu Hoogleraar Prof. Dr.!  in de VK over de rijdikte en -lengte van de toeschouwers in Utrecht. De verwachte aantallen mensen, en die dan verdeeld langs 2 zijden van het parcours, schouder aan schouder staand 9 rijen dik en dan hun favoriete racer maar zo kort zien dat ze net 'zet 'm op! kunnen roepen.
Daar sta je dan uren voor in de hitte.

Zware buien voorspeld, dus nog even de Koningskaars laten zien die net zo groot is als ik. Nou ja, bijna. Maar wel heel groot! Voor hij breekt onder het onweersgeweld.

zaterdag 4 juli.
't Wordt weer een warme dag, nu om half 11 is het 32,2gr. Ben ik blij dat ik vanmorgen al vroeg naar het dorp ben geweest en alles in huis heb gehaald! Om 2 uur 34,9.
 

vrijdag 3 juli
Een beetje onweer vannacht, maar het bracht hier geen regen, de grond was stofdroog vanmorgen. (Henxel gaf 2,8 mm aan.) Toch maar weer de voortuin water geven dus.
Tussen zeven uur en half acht is het druk met fietsers die allemaal de zandweg infietsen voor een geplande 4-daagse. Veel Duitsers van de campings en allemaal senioren. Van de andere kant komen de junioren, op de fiets op weg naar het Huppels/Henxelse school-en volksfeest. Het gepiep van de uiltjes zal vanavond overstemd worden door vrolijke en vooral harde dansmuziek uit de feesttent die al meer dan een week uitnodigend op het schoolplein staat. Dat wordt genieten dus...
Ik ben meer van het zacht praten en stil genieten van zo'n warme zomeravond, als de maan boven de bomen opkomt en de vleermuizen boven je hoofd toeren uithalen.
Jachman stond eens een poos doodstil te luisteren en toen landde een (steen)uil op zijn hoofd! Hij vond het prachtig, hield zich heel stil, maar uil zag zijn vergissing in en vloog op. Ik stond op misschien 10 meter afstand en zag het gebeuren. Elk jaar op zo'n warme, stille avond denk ik daar aan.

donderdag 2 juli Om kwart over vijf het 38,3 gr.   off. meting Henxel, hier maar een paar kilometer vandaan.

Summertime, noemde ik dit weer gisteren. 's Middags las ik in 'Dertig dagen' van Annelies Verbeke: '(De Senegalese stukadoor)  heeft de radio aan en, vijftien vullingen verder, stroomt, wars van de motregen die de stoppels buiten in modder doopt, wars van de honderden minuscule tranen langs het raam en de kilte tussen de muren van dit onherbergzame huis, Billy Stewarts 'SUMMERTIME' naar binnen. Het is de beste versie van Gershwins nummer, de beste van de vele.'
Dan volgt een bladzijlange beschrijving van de indruk die dat op de stukadoor maakt. Zijn verleden, de dansen van thuis, zijn eigen muziek, alles komt boven en hij gaat in die kille kamer dansen, dansen als in Senegal. Het hele nummer door.
'Hij zet de radio uit om het gevoel te behouden, ademt met een snel hart, heeft z'n rug toch een beetje bezeerd, gromt en lacht om zichzelf, versterkt door de stilte. Danst iedereen wel eens zo, losgeslagen in afzondering? Zelfs de bangsten, zelfs de bittersten? Het zou een prettig geheim zijn. Met de mouw van zijn overall veegt hij het zweet van zijn gezicht. Plamuren dus.'
'k Was al eerder begonnen, had zo'n 20 bladzijden gelezen, was het weer een beetje kwijt, en las het gisteren in n ruk uit. Boeiend. Hilarisch. Ontroerend.

woensdag 1 juli 
33gr,
Goed begonnen, Leidje! Nu om kwart over acht heb ik al voor en achter het huis water gegeven aan alle dorstige pot- en tuinplanten. De vier vijvertjes voor het huis weer bijgevuld. Kreeg al een verwonderde, waarderende?? zwaai van buurman om 7 uur, die altijd vroeg begint.
Sommertime, 'k geniet er van! Lange avonden buiten, ontbijten buiten, alles buiten, behalve mailen, al zien de reclameplaatjes van op je buik in het gras met de laptop in de weer zijn er verleidelijk uit, maar ze zijn wel super onrealistisch.
In 2 dagen 20 naaktslakken gevangen en in de beek weer losgelaten. 'k Zou eigenlijk moeten maaien, maar dan verbrandt het gras. Zijn dat uw problemen? Wat een luxe! Ben ik me zeer van bewust.
Heel lang buiten gezeten en naar de bijna volle maan gekeken.