logarchief  april  home  juni

logs mei 2015

 


zondag 31 mei
Bij de grote bloemenhal koop ik er een paar slaplanten bij, van een al groter formaat dan die nu opgegeten zijn door....? Verder een paar hangplantjes voor in de margrietenpotten en een gemengd gevulde basket met o.a. fuchsia. Vandaag ga ik ze een plekje geven.

Met eetgast rondom de wei gelopen, de zon scheen weer, daarna lekker gegeten en lang gepraat. Samen eten is toch wel heel fijn, ook met m'n buurvrouw was het van de week een mooie avond.

Het boekje dat ik wilde 'doorgeven', was compleet, zoals een boek hoort te zijn. Ik vroeg de verkoper of hij er nog een voor me had. Ja, maar dat was niet compleet, het was een misdruk, zo'n twintig pagina's waren niet bedrukt.
Toch hoef ik niks te missen, want hij had zelf de ontbrekende tekst op de lege pagina's geschreven. Eigenlijk veel mooier!
 
Rave 'Morgen'

zaterdag 30 mei
Gisteren om 19.23 een berichtje:  'We zitten met een drankje op een terrasje aan het Lago Maggiore, met zicht op het Monte Rosa massief, bij 26 graden!'
Nee, ik niet, een paar mensen die niet de parasol moesten inklappen omdat die anders wegwoei, die niet alle lampen aan hoefden te doen omdat het al donker werd voor de zware bui die hier even later overheen joeg, die niet keken of de verwarming het wel deed, die niet de sokken weer aantrokken na weken blote voeten, die geen zin hadden in de rest boerenkool die nog in de vriezer zat, enz. enz. - en die er geen been in zien om een ander eventjes de kachel aan te maken! Kunnen ze wel!

Nou, zondag wordt het hier mooi, en ik wil wel eens zien of zij het dan ng zo mooi hebben!

Je zou het misschien zo niet zeggen, maar ik had een geweldig goeie zin, want had een voor mij heel mooi doorgeef-cadeau gekregen, een aquarel van een Winterswijkse amateurschilderes, die ik ken van een club waar ik bij ben. Wist niet dat ze schilderde. Ik had de aquarel/ tekening ergens zien hangen en hij sprak me direct aan.  Wist niet wie de maker was, kon het petieterige monogram niet lezen. Via via kwam ze te weten dat ik hem mooi vond en ze gaf hem gewoon aan me door! Dat is toch geweldig!
Binnenkort komt ze kijken hoe hij hangt, en daarna zal ik er een foto van maken om hier te laten zien.

vrijdag 29 mei
M'n eerste gang 's morgens is naar m'n kistentuintje. Staan de slaplantjes er goed bij? Hebben ze lekker geslapen? Nee! De kleinste sappigste plantjes zijn bijna op!
Ik verdenk een vogel of een muis van gesnoep, want afgetrokken miniblaadjes liggen naast de kist op de stoep. Doen slakken niet. Met een rooster of zoiets erover kan ik een vogel wel weghouden, maar een muis? Bedenk een list jonge vriend!
De andere slasoorten staan er schitterend bij, ik kan niet wachten om er zelf van te gaan snoepen.

daar stond een mooi plantje
in de lengte doorgescheurde slablaadjes,  --  (hier stond een vloek)

donderdag 28 mei
Nu definitief de laatste schilderles gehad van dit seizoen. Drie mensen waren deze week jarig geweest of waren het nog, 20, 26 en 27 mei. Alle drie trakteerden we en Carolien opende ter verhoging van de toch al geweldig goede stemming een fles Prosecco. Er werd daarvr zeer geconcentreerd geschilderd. Echt waar.

Ik had mijn buurvrouw gevraagd om hier 's avonds een hapje te komen eten, waarna we het laatst verschenen Meddoboek verder konden doornemen. Daarin staat o.a. heel uitgebreid de familie van Riannes man. Het was weer een boeiende avond, we kunnen goed samen praten. Haar geheugen is fenomenaal. We dwalen even af naar kleding in de jaren 50 en fantaseren over de kleding van het feest in juni, als ze 80 jaar wordt en groot uitpakt. 
We houden geen van beiden van zeuren, houden allebei ondanks kleine en grotere mankementen zeer van het leven, en vinden dat een glaasje port midden in de week ons vast zeer goed zal bevallen.
Dit lijkt allemaal heel oppervlakkig gedoe, maar de ondergrond is ernstig; niet vreemd als je zo oud bent. 

woensdag 27 mei
De groenteplantjes zijn nog niet opgegeten door de slakken. Ze moeten nog ongeveer een week groeien en dan kan ik van elk plantje- dan PLANT- een paar blaadjes afplukken voor een heerlijke gezonde superverse slaschotel.
en zo nog 2 kistjes

In de nu nog twee lege kistjes komen een tomatenplant met grotere tomaten en een andere slasoort, rucola, denk ik.
                       
Gisteren heb ik Rianne ontvoerd. Ben gewoon naar haar huis gereden en heb haar meegenomen om hier koffie te drinken. 't Was weer fijn om haar te zien. Nee, geen foto van ingezwachtelde arm.

dinsdag 26 mei                                   
Boeiend optreden van Nasrdin Dchar. De toelichting van internet:

De solovoorsteling Oumi (mijn moeder) van acteur Nasrdin Dchar wordt binnenkort
  (was dus gisteravond) uitgezonden bij de VARA.

als zijn moeder,Oumi  

    als zichzelf, de zoon

Dat heeft de omroep zondag bekendgemaakt. De live-registratie van een voorstelling in Carr, waar ook koningin Maxima bij was, wordt op 25 mei uitgezonden op NPO2. Het is vrij uniek dat een monoloog op televisie wordt uitgezonden. Het autobiografische Oumi , dat is geschreven door Maria Goos, vertelt het verhaal van een jongen die door de geschiedenis van zijn moeder inzicht krijgt in zijn eigen leven. Hierdoor is hij in staat om de juiste keuzes te maken voor zichzelf. Dchars moeder Habiba is een Marokkaanse vrouw die opgroeide in het bergdorpje Touasitte, waarna zij naar het Nederlandse Steenbergen verhuisde. De acteur zelf voelde zich hierdoor ingeklemd tussen loyaal zijn aan het land van zijn moeder, waar zijn wortels liggen, en loyaal zijn aan het land waar hij woont.
(Kijk ook Trouw van 25/01/15, 'We moeten het samen oplossen')

Ik vond hem geestig, ontroerend soms en het verhaal dat hij vertelde, heel verhelderend.  Wat ik een verademing vond, je kunt dat allemaal zijn: grappig, geestig en scherp n toch 'gewoon' beschaafd. Zonder gevloek en schunnigheden.
                                                     *****


De grote potten voor het kamerraam zijn nu bijna gevuld, alleen een klein hangplantje komt er nog bij in.     


Rood: Riets hortensia
Wit: wilde margrieten, opslag
Blauw: opslag vergeet-mij-nietjes,  een onopzettelijke combinatie.

De slaplantjes en de tomaten laat ik morgen zien, als de slakken tenminste niet...
Vriendin liet op haar site een foto zien van sla na het slakkenfeest. Daar word je niet blij van.

25 mei tweede pinksterdag
Zo'n prachtige dag als gisteren zal het niet worden, dat was een echt zomerse buitendag. Ik heb op wel vier plekken gezeten, even tellen: kamerterras, bank bij de schoppe, zitkuil, vlonder bij de beek, en toen het te koud werd, in de auto, met het zicht op de wei. Dat laatste vind ik een prachtig idee van mezelf, een winddichte plek met zicht naar alle kanten. Bord met een salade en een gevulde koek op schoot. Ja, 't is geen combinatie, wel allebei lekker.

'k Moest nog wel de bakken sproeien. Er is al vaker regen voorspeld, die dan toch nauwelijks iets aanbracht, maar ik wilde het risico dat de slaplantjes verdrogen niet lopen. Tja, weet alles maar eens van te voren. Vanmorgen regent het. De voorspelling was goed. Drie dagen gedubd over kan ik eigenlijk wel op tweede pinksterdag maaien? Dubben hoeft niet meer.

De wielewaal voor de eerste keer gehoord dit jaar.

'Ga mee naar buiten llemaal
dan horen wij de wiehielehewaal
en horen wij die mzikant
dan is de zomer weer in 't land
Judeljho klinkt zijn lied, bis,
judeljho hn anders niet!'

Bij meester (Jaap) Langendijk zongen we dat.  En nu blijft het uren in mijn hoofd jengelen. Judeljho, bis bis bis enz.

24 mei, pinksterzondag
Het fijne van vroeg opstaan, zeg zes uur, zoals vanmorgen, is, dat er niks hoeft in die extra 1 of 2 uur. De hele dag draai je toch een soort van programma af en dat begint voor mij straks pas tegen een uur of acht als ik mijn glas sap uitpers en een boterham ga eten. Deze eerste uren klungel ik een beetje aan en hoef niks van mezelf, dus het is als het ware extra tijd.

Nu blader ik in het boek 'MORGEN, morgen is de mooiste dag' dat ik onlangs in handen kreeg, en dat uitspraken en gedachten bevat van Fons Rave uit Aalten.
Op de achterkant staat: Ze hoeven niet te accepteren wt ik zeg, maar wel dt ik wat zeg.

Niet kunnen leven zoals je zou willen, een fatale ziekte krijgen en maar 45 jaar worden. Hij overleed in 2010. Hij was erg met taal bezig, o.a. bij nl.taal.
Zomaar een paar uitspraken:   Ik wou dat mijn leven over was
                                            te zijn
                                            zoals het nu is       

Ik weet niet hoe het wel is maar
ik weet wel hoe het niet is

             Haiku
Soms is ze bij me.
Niet zoals ik dat graag wil.
Maar als huishoudhulp.
            -----

zaterdag 23 mei
Het is gelukt. Gistermorgen bracht de zoon van Bertus de vernieuwde messenbak en monteerde die op de maaier. Hij probeert hem even uit: 't is voor de bakker, alles doet het! Hij is een jonge uitvoering van Bertus. Hij vertelt waar hij werkt, maar hij helpt zijn vader als het erg druk is. 
Het stuk achter het huis en bij de beuk heb ik gelijk gemaaid. Na de middag ga ik eerst heerlijk in de zon de kranten lezen. Als ik om drie uur de wei te lijf wil gaan, is de benzine net op. De autotank is ook bijna leeg, dus p naar de pomp. Als ik toch in de buurt ben, kan ik wel even kijken of de J-mannen thuis zijn, al een week geleden kwam zij thuis uit het ziekenhuis.
Ze zijn thuis en ik blijf weer te lang zitten omdat ik er graag ben.

Thuis ga ik echt aan het werk! Het soms wel een halve meter hoge gras maaien kan alleen op de hoogste stand, het moet ook superdroog zijn, n de machine moet heel langzaam rijden.
Ik maai een baan van anderhalf maal de machinebreedte rondom de wei en op de achterste paden. Alleen nog maar die hoge stand, dus ik moet er morgen of zo nog overheen met de middelste en de laagste stand. En nu heb ik al 3,5 uur gemaaid!
Een paar foto's om een indruk te geven van hoe mooi al! 
en hoe brutaal deze twee!
Ik zet de machine binnen, kijk vanuit de kamer even naar de wei en dan zijn er al 2 reekalfjes over het net nieuw gemaaide paadje naar de eik aan het heen en weer rennen..! Maar even, dan worden ze kennelijk teruggeroepen door hun moeder.


't begint al weer een beetje op een soort tuin te lijken

ook van de andere kant gezien

na maaien langs de beekkant op de hoogste stand

 

vrijdag 22 mei
'Het gras staat z hoog, Bertus!' Ik wijs richting knien. Die van hem, en hoop dat dat harder aankomt.
'Ja, ik weet het.'
'Je vergeet me toch niet?'
'Ik denk de hele dag aan u!' zegt de grapjas.
Hij had de onderdelen binnen, maar moest ze nog monteren.  Ik ben benieuwd.

Gepland bezoek hier gistermorgen. Hij vergeet de laatste 2 gebakjes mee te nemen die ik klaargezet had. Komt prima uit, ze gaan mooi op bij het ongeplande bezoek van vriendin gistermiddag. Ik had door dat verrassingsbezoek nog niet de margrieten uitgegraven, die ik haar beloofd had. Plannen gemaakt voor hierheen/daarheen we zien wel, op een mooie dag.

De al lagerstaande zon verlicht precies de Gouden regen (gewoon opslag) bij de beuk.

donderdag 21 mei
Gisteren in de namiddag onweer in de verte, maar hier viel nog geen millimeter regen. In Meddo hagelde het, wij hebben tussen de middag in de volle zon buiten gegeten en toen was het bloedheet. De tafel was binnen al gedekt, maar we brachten alles gauw naar buiten toen het zo mooi werd. Ik was heel blij met zo'n schitterende dag.

Vandaag ga ik maar eens weer persoonlijk naar de werkplaats van Bertus, want via de telefoon beleefd vragen wanneer de maaier klaar is, schiet niet op. Yvonne bood heel lief aan om het met hun grotere maaier hier te komen doen, maar ik vind dat Bertus in actie moet komen, twee weken is een redelijke tijd. Of neet dan! zou Wim gezegd hebben.

Vanmorgen vroeg 3/4 huis gestofzuigd. Nu Rianne een paar weken of langer uit de running is, is het over met mevrouw spelen, maar ik denk niet dat ik alles ga dweilen en zemen.

woensdag 20 mei

Was de eik ooit zo mooi? Tien jaar geleden scheurde er door het dikke pak ijssneeuw in november een zware tak uit de kruin. Het gat is in de afgelopen jaren mooi dicht gegroeid.
Een paar jaar geleden was er een rupsenplaag en werd hij bijna kaal gevreten. Is ook weer mooi hersteld. Aan de zonkant groeit hij wel breder en voller uit dan aan de noordkant, maar ik vind hem prachtig.

Quote van Menachem Pressler: Als ik piano speel voel ik me 50, als ik les geef voel ik me 40, en als ik een trap oploop voel ik mijn echte leeftijd, 91 jaar.
Z oud ben ik nog niet, maar ik begrijp al wel helemaal hoe het voelt. Ton zei gisteren opbeurend: 'Als je haar maar goed zit! Niks verven!'

Laat die zon maar schijnen vandaag.

dinsdag 19 mei
Stormachtige wind, 11 graden om 8 uur, droog.

Mooi om gisteravond bij DWDD Toine Smulders te zien koken met grote kok Robert Kranenborg. Toen hij hier op de Markt 18 jaar chef was bij Restaurant Beukenhorst van zijn toenmalige vrouw D., gingen we er op hoogtijdagen graag eten. Het was altijd goed en vaak verrassend. Het was echt een gemis voor Winterswijk toen hij wegging. We begrepen dat hij eigen baas wilde zijn, maar het was toch wel heel jammer. 
Hem volgen naar Villa Copera in Toldijk is eigenlijk geen optie, omdat je dan geen alcohol kunt drinken en een paar glazen wijn bij het eten verhogen toch wel het plezier.

maandag 18 mei
Al voor acht uur was ik bij de garage voor de APK. Aan een goede kennis die daar dicht bij woont, had ik gevraagd of ik bij hem mocht wachten tot we naar de laatste bijeenkomst in de bibliotheek van dit seizoen zouden gaan. 
Erna (91) hield een inleiding over wel of geen vrouwenemancipatie, en in welke opzichten dan, sinds de Tweede wereldoorlog.  Het werd een levendige discussie.
Volgend seizoen gaan we door met de groep, Gerrit gaat ook nog een jaar door als voorzitter, iedereen gelukkig. 
 
Ik kreeg weer een lift terug naar de garage, auto is weer voor 2 jaar goedgekeurd, en ik mocht mee naar huis met de aardige chauffeur voor een boterham mt. 
Een mooie en drukke ochtend.

zondag 17 mei
Vijf dagen geleden was onze oudste jarig en ik bracht voor haar die roze grote pioenen mee waar ze van houdt. Gisteren stuurde ze een foto om te laten zien hoe mooi ze waren uitgekomen. Ze had van een vriendin een schitterende shawl gekregen met erop, ja, diezelfde roze pioenen.
Mooi zoiets!

Het was vanmorgen lachen bij Radio Gelderland. Er was van 7 tot 8 een gesprek met een Upanishadvertaler die nogal saai praatte. Ik luister in bed vaak naar die uitzending met Rinus, maar hier viel ik bij in slaap. Vijf voor acht werd ik wakker, hoorde nog net wie het was en toen kwam de tune. Acht uur nog de tune, het nieuws, met er door heen, jawel, de tune, toen reclame en het eerste muzieknummer van het volgende programma, alles met die tune.
De technicus was misschien ook in slaap gevallen.

zaterdag 16 mei
Gisteren. Gedoe van paarden en een koets hier op de weg, dus dan moet ik wel even om het huis heenlopen om te kijken. Helemaal achter op het bouwland is inmiddels een door elkaar van mensen, paarden, een koets en iets geweldig wits. Na 5 minuten staat alles op een rij en dan zie ik dat er trouwfoto's worden gemaakt, kennelijk van een of twee leden van een ruiterclub, en het witte is een lange bruidsjurk.  
                                            

De zon schijnt, het is 10 graden en het voelt aan als 5gr. Er waait een ijzige noordenwind dwars over het open veld, maar de bruid geeft geen krimp!
(Links DE paddestoel van donderdag.)

Peter komt met een 150 liter container op de aanhanger het erf oprijden om de grassen water te geven die hij een paar weken geleden verplant en verbannen heeft naar de achterkant van de wei. Door de harde wind en de al dagenlange droogte moest ik ook al flink dicht bij huis spuiten.
Hij maait met de bosmaaier de berm en rond het huis plekken waar ik nog niet geweest ben, plukt het meeste onkruid uit de voortuin, snoeit de meidoornhaag, maakt het stoepje bij de voordeur weer onkruidvrij, spreekt zijn zorgen uit over geen bekwame hulp kunnen krijgen. -hij had iemand die net van de tuindersopleiding kwam, maar die jonge knaap stopte na twee dagen want het werk was te zwaar!- en verdwijnt weer na 1,5 uur.
Ja het werk IS zwaar, vooral door het tempo, maar als je die opleiding doet, weet je dat toch.  

vrijdag 15 mei
Volgens mij gingen een paar georganiseerde fietstochten via onze zandweg naar de zandweg aan de overkant aan de andere kant van de beek. Een knelpunt, want over het fietspad langs de grote weg, haaks erop, kwam ook een stroom fietsers van beide kanten. Maar alle vier richtingen vonden elkaar bij de PADDESTOEL.  Ik hoorde een paar keer in 'onze zandweg' roepend vragen, of hier eindelijk een paddestoel zou staan. Ja, hoor, die staat er, plus tig handwijzers.
Ik hoorde roepen: Uutkiek'n! Pas op! Vorsicht! Ik zegge toch oet-kie-ken! Stop! Halt! Wachten! Vr je kijken! en Geduld...GeDUHULD!. . GEDLD verdomme, zeg ik je toch!!

prachtplek voor een lichte lunch
Op mijn eetplekje bij de keuken had ik zicht op de weg. Het gepraat van al die mensen trok minder m'n aandacht dan het zoemen in de Blauwe Regen. Dat was zo hard, als vroeger wanneer de linden bloeiden. Die bloeien nu nog niet, maar de paar afgelopen jaren hoorde ik dat aanhoudende zoemen bijna niet meer. De verdenking valt op landbouwgif. Onder de insecten boven mijn hoofd waren wel bijen, maar het grootste deel bestond uit wesp- of vliegachtigen. 

Hemelvaart 14 mei
Op schilderles schilder ik drie stenen. Nee, niet beschilderen, maar ze portretteren zogezegd. Ze zijn door de kinderen in de beek gevonden toen we hier pas woonden. ( foto 7 mei)

De patinte in Amsterdam wordt vandaag ontslagen. Weer bij haar man in de auto naar huis rijden zal haar vast wel een gevoel van vrijheid geven. Daar hoef je niet voor op de fiets te dauwtrappen, of dauw te trappen. 

Weer een stuk met de kleine maaier gedaan. Langzamerhand wordt het rond het huis weer begaanbaar. Ik zeg niet: mooi. Het gras werd om 8 uur al weer vochtig en maaien ging niet goed meer. Snoeien ging nog wel en ik wilde de bos jasmijn en kamperfoelie aan de kamerkant kortwieken. Dat vond merelman geen goed idee. Tussen hem en zijn vrouw door maaien als ze voer zochten op het grasveld, nou O.K. dan, maar hun nest blootleggen, dat ging te ver.
Ik had het nog niet eens opgemerkt. Als nou de kat van vorig jaar maar niet...
Bij Carolien lag ook al een molletje en een speelvogeltje op de stoep.

Bij Zembla een schokkende reportage over een bedrijf dat goedkope arbeidskrachten werft in o.a. Portugal en Polen, ze aanbiedt aan bedrijven die enorme opdrachten uitvoeren, zoals de aannemers die voor Rijkswaterstaat grote werken uitvoeren. De arbeiders moeten grote bedragen voor vervoer en huisvesting betalen en hun verzekeringspremies worden door het wervingsbdedrijf niet afgedragen. Onze regering, wij dus, zijn slavenhouders.
Zembla, 13 mei, In de bouwput. Over het bedrijf Atlanco Rimec.

woensdag 13 mei
'k Ben voor een groot deel van de weg naar Apeldoorn over kleine weggetjes gereden. Wat is de Achterhoek prachtig! nou vooruit, het stukje Zutphen-Apeldoorn ook wel.
In n week is alles uitgelopen. Een minpuntje vond ik, dat alle graslanden gemaaid waren en dat het gras in lange rijen lag of al opgehaald was, en er op de kale weiden royaal gegierd werd.

Bij de jarige vond ik het ook fijn om een paar van haar vriendinnen te zien, ik had ze allebei ooit 1x gezien. De zus van Ton was er ook met haar man en hen had ik 10 jaar niet gezien. Als ik nu iets hoor, heb ik er een duidelijker gezicht bij.
De lunch was verrukkelijk, met o.a. een eigengemaakte aspergesoep, die ik ga proberen na te maken.

Toen ik onderweg in Vorden in een bloemenzaak was, vroeg de verkoopster of ik wel de parkeerkaart achter de ruit had gelegd, ze had namelijk net de parkeerwacht zien lopen en als de kaart er niet lag, kreeg je 95 euri boete! Hij kk alleen maar naar de kaart, niet of de tijd klopte! Een dame die na mij binnen kwam en de waarschuwing hoorde, klik-klakte met een kreetje naar buiten om haar auto weg te zetten, die ze gewoon op het trottoir vlak voor de winkel neer had gezet. Toch geen dame?

dinsdag 12 mei
Vandaag is onze oudste jarig. We hebben het bijzonder getroffen met haar. Je moet toch maar afwachten wie je in huis krijgt!  Wij hadden geluk!
Wat denk je dat ik in augustus zeg? 

Gisteren:
Na mijn bezoek aan Corinne, wilde ik met de kleine machine, als het gras helemaal droog zou zijn na de middag, een pad maaien naar de zitkuil en de zitkuil zelf ook.
Toen ik net een paar boterhammen wilde maken om buiten op te eten, kwam mijn L'voortse vriendin onverwacht en konden we gezellig samen eten. Ze wil de voortuin wieden, want vindt wieden zeer ontspannend, vooral in deze stresstijd door haar zieke man. Volgende week komt ze een keer, dat spreken we nog wel af.
Toen ze net weg was, kwam een goede vriend met asperges en rijpe aardbeien. Ik had gisteren de grote parasol weer op het terras genstalleerd, het was 26 gr. en veel te heet voor de zitkuil. Hij wilde niet blijven eten van de asperges, want het plafond moest af bij hem thuis. Zijn huisgenoot komt deze week terug van een lange reis, vandaar.
Ik at snel een bord aardbeien en ging toch nog maar maaien. Er zou regen komen en dan kon het niet meer. Het bleef droog.
Moe maar voldaan na de drukke dag at ik ng een bord aardbeien op, ze waren heerlijk rijp en roken ook echt naar aardbeien, nee, ze geurden.
dit is n van de twee borden, jawel, mt slagroom en het zijn grote aardbeien!

Je denkt nu misschien  wat is er zo bijzonder aan die dag, dat ik dat hier zo vertel. Het is zo bijzonder omdat het gewoon is, zoals je het iedereen op de wereld gunt: werken zolang je kunt, rustig aanklooien als je oud bent, een redelijke gezondheid hebben, aardige mensen spreken, geen honger hebben, niet bang zijn voor bommen op je dak, van die normale dingen. Preek: Waardeer het.  

maandag 11 mei
Niet vergeten mooi cadeaupapier te kopen voor het cadeautje voor de jarige morgen. Ze heeft dat hier zaterdag al zien liggen, doordat ze onverwacht kwam! Ze wil het natuurlijk wel mooi ingepakt krijgen, kreeg ik als boodschap.

Vanmorgen was ik al voor acht uur bij Corinne.  We praatten onder het voeten masseren en teennagels lakken opgewekt over de verschillen tussen oude mensen. Dan mag ik wel heel dankbaar zijn!  Ben ik ook.
In het huis waar vroeger mijn grootouders woonden, naast het huis van 'Mevrouw', waar ik al eens over schreef, woont nog de weduwnaar van de dochter van 'Opoe Gribbroek', die bij mijn jeugd hoorde. Corinne woont aan de andere kant van het huis van Mevrouw.  Ze vertelde dat de buurman B. zaterdag aan het grasmaaien was, met 93 jaar!  
Ik hoop het dan ook nog te doen. Moet lukken, als mijn machine het nog doet! 

zondag 10 mei

Carolien stuurde deze foto van Katha, die vindt dat tekenen en schilderen tijdverspilling is, zij is er toch, en dat is het belangrijkste!

Even gebeld met de patint in Amsterdam. Ze was nog zwak en duizelig, maar haar stem klonk als altijd monter. Ze vroeg nota bene hoe het met mij was!

Het was gisteren heel raar weer. We konden nog wel even buiten in de zon zitten, maar bij stormachtige wind en een dreigende lucht met soms een paar spatjes werd het toch te koud. Marieke kwam alvast voor moederdag. Het was genieten. 

In n nacht is het blauwbloeiende plantje in de bak door 5 naaktslakken ontdaan van de bloemblaadjes, alleen de gele hartjes zijn er nog. Ik heb nu toch maar slakkengif Escar-Go! gestrooid. Dat werkt heel goed, maar ik vraag me wel af of vogels dode slakken eten die vergiftigd zijn en of dat ook slecht voor vogels is.
Ik ruim die slakken wel gelijk op, dus veel schade kunnen ze volgens mij niet meer aan de vogelstand toebrengen.


Nog weinig blad- maar enorm veel bloem. Blauwe Regen boven mijn hoofd. Waarom het regen heet merk ik volgende week.

zaterdag 9 mei
Was ik gisteren goed en wel aan het maaien, ging de maaimachine kapot. Volgens mij nogal ernstig, want het mes slingerde en maakte een raar geluid. Bertus haalde hem 's avonds op, het is voor hem van werkplaats naar huis maar een klein eindje om. Alleen de messenbak was genoeg. Het bleek dat beide V-snaren kapot waren waardoor de messen tegen elkaar aan kwamen, dat maakte dat rotgeluid.
Hij heeft het druk, veel kapotte V-snaren wegens de stormen. ?? Ja, want er lag veel hout in het lange gras en niet alles zagen de mensen op tijd. Ik heb wel rondgelopen in het stuk dat ik wilde maaien, raapte veel op, en toch- 
Ik was lang niet de enige. Het is aansluiten in de rij.
Met de kleine elektrische machine heb ik een stuk bij huis afgemaakt, maar die kan niet door hoog vochtig gras.
Bertus doet net of zwaar werk onder druk het leukste is dat er bestaat. Hij moet wel stressbestendig zijn, en hij is gewoon aardig. Niet zeggen hoor.  

vrijdag 8 mei
Een donkere morgen waarop ik vroeg wakker ben. Om kwart over zes sta ik de buitendeur te boenen! Ik kan me geen huishoudelijk karwei binnen noch buiten herinneren, dat zo vroeg op de morgen heel nodig gedaan moest worden. Nog maar twee generaties geleden was het normaal dat je 's zomers begon te werken als het licht werd.
Met vroeg opstaan heb ik geen enkele moeite, maar dat boenen..... nee, dat is voor mij niet normaal. De omstandigheden waren echter supergunstig, ga maar na:
1. een emmer vol regenwater op de stoep precies onder de dakrand naast de deur
2. er ligt buiten naast die deur een handstoffer voor zanderige schoenen
Dat combineren met een wakkere blik en reigerpoep geeft een energiek en vijf minuten later ook zeer voldaan gevoel.
Wat ga ik nu doen? Een ei koken, koffie zetten, sinaasappels persen, ontbijten. D'r an!! en het is pas zeven uur!

donderdag 7 mei
Naar schilderles heb ik de stenen uit de beek meegenomen. Op een klein doekje wil ik proberen om de stof goed uit te drukken. Ik heb er nog meer, maar drie vind ik meer dan genoeg.  
 

Intussen thuis: Er kwam een reiger aangevlogen...
  want toen ik van schilderen thuiskwam zag ik deze flats. Toen ik een minuut thuis was, regende en hagelde het, terwijl de zon scheen en er een donderslag klonk. De deur werd er helaas niet schoon van.

Bij Rainer nam ik het boek mee: An einem Wochenende den Garten verschnern, neue zeitsparende Ideen. Als ik dat verschnern niet redt voor maandag krijgt hij het terug. Ik heb hem al gewaarschuwd!

Heb je alles bij je? Je bril, je mobieltje, je tas, je hond?? Ja moeder, ik heb cht alles, daag!! Nee dus, haar mini opvouwbare parapluutje ligt in de stoel waar we onze schoenen aantrekken, bij de achterdeur. Ik hoef hem niet op te sturen, ze komt hem halen.

woensdag 6 mei
Het was een druk en heel gezellig weekend. Ik vroeg Rianne om dinsdag een paar uur later te komen, want mijn zus en ik konden dan rustig lekker aanklungelen. Dat kwam haar gelukkig niet slecht uit, want zij had ook een heel druk weekend gehad en de kinderen hebben deze week vakantie. 

Bij de storm van gisteren zijn jonge struiken in de border platgeslagen, maar ik zag gisteravond dat ze zich weer begonnen op te richten. Alles ligt bezaaid met beukenbladvliesjes. Tekenen buiten was onmogelijk, mijn schetsblok dat ik graag op schoot hou bij tekenen, bleek niet stil te houden. Het onweer trok hier net langs heen, wel regende het hard.

M'n eerste gedachte vanmorgen was bij een heel goede kennis die vandaag in een Amsterdams ziekenhuis opgenomen wordt voor een nare operatie morgen. Ik ken haar als naar buiten toe opgewekt en flink, maar het moet haar gedachten toch wel beheersen. Ik hoop dat al die positieve gedachten die naar haar toe gaan, haar bereiken en helpen.   

dinsdag 5 mei  23 gr storm
Om half acht stonden we klaar bij het oude gemeentehuis voor de dodenherdenking, mijn zus was 's middags al gekomen. Ze zocht Henk Vis op die al uitkeek waar ze bleef. We mochten voor het bordes komen staan, eerste rang. Drie kleine meisjes lazen de gedichtjes voor uit de 'poesie'-albums van Riet en klasgenootje Hennie B., die er niet meer bij kon zijn, maar in gedachten aanwezig was. De schrijfster van de versjes was Margot Humberg, dochter van Joodse ouders die in 1933 vanuit Dingden naar Nederland waren gevlucht en hier in Winterswijk op het Weurden no. 88 woonden. Ze zat op school C bij mijn zus in de klas, tot de deportatie.
Riet legde bloemen bij de naamplaat waar de familie opstaat.


Na de plechtigheid met veel muziek en een korte toespraak van de burgemeester liepen we naar de Grote Kerk voor het Requiem van John Rutte ( 1945). Het projectkoor OAZE zong prachtig onder leiding van duizendpoot Wim Ruessink voor een behoorlijk volle kerk.
Na al die ernst dronken we gezellig een glas, samen met de 2 Duitse gasten en Henk met zijn vrouw en dochter.
De Duitsers zijn de initiatiefnemers en uitvoerders van een gedenkplek voor de Joden uit de streek rond Dingden. Ze hebben daarvoor het huis van de familie Humberg gevonden en daar is nu een museum in waar vooral ook schoolklassen iets horen over de mensen die daar voor 1933 woonden en die toen uit het Duitsland van Hitler moesten vluchten. Sinds een jaar of 3 is het geopend, maar het wordt nog verder uitgebouwd en ingericht, o.a. met foto-en filmmateriaal.        

maandag 4 mei
Vanmorgen is de op een na laatste bijeenkomst van deze winter van de Studiegroep in het Gerrit Komrijcollege, eigenlijk in de Openbare Bibliotheek die in het GKC- college gevestigd is. Het onderwerp is '4 mei'.  

Gisteravond de indrukwekkende uitzending gezien 'Er reed een trein naar Sobibor' met het verhaal van Jules Schelvis over de gruwelen in vernietigingskamp Sobibor. Een moordfabriek, een abattoir voor mensen.

Toen ik na de uitzending naar buiten liep, was het daar fantastisch mooi en sereen, een bijna volle maan met een halo in een wolkennest.
   

zondag 3 mei
Grote verrassing gisteren, Marieke kwam 's morgens met Isa toen ik net weer thuis was van het boodschappen doen en ze bleef ook slapen. Ik geniet van dat onverwachte. We waren de hele dag buiten, liepen na het eten naar het Hilgelo en door het bos terug.
Als ze na het ontbijt, en een uur lopen met Isa, en een beker chocola n nog even heerlijk buiten blijven zitten want nu schijnt de zon nog, weer naar huis gaat, vind ik dat ik met de electr. kleine maaier wel een stuk gras voor de kamer kan maaien. Er is veel lawaai op het rustige platteland op zondagmorgen, dus dat beetje van mijn hardwerkende en soms even bij een onverwachte boomwortel luid protesterende maaiertje kan er nog wel bij. Waarbij?
Nou, bij die groepjes motoren, idem racefietsers, oude stinkende landbouwtrekkertjes, oude stinkende dieselauto's, en mensen die schreeuwend tegen hun mobieltje- want Syri ligt ver weg- superlangzaam langs drentelen.
 
muizen!! 
net een zomeravond

zaterdag 2 mei
Vandaag met mijn zus afgesproken dat ze maandag blijft slapen, na de dodenherdenking bij het standbeeld voor Tante Riek en de uitvoering van het Requiem van John Rutte door het projectkoor OAZE in de Grote Kerk.


vrijdag 1 mei 
Vorst, dus nog maar even wachten met de slaplantjes. slap lantjes?

Het DWDD-college met prof. Scherder vond ik zeer leerzaam. Met een grapje, met vaak herhalen, met proefpersonen en films over mensen met een afwijking en hoe snel je die kunt krijgen! leer je spelenderwijs veel over het brein. Nog 2 uitzendingen.

Scherder  geeft DWDD-college

Vandaag een grote actie om op 555 geld te storten voor hulp aan Nepal.
Ik zag op tv een Nederlander die een kindertehuis heeft gebouwd op een aardbevingsbestendige manier. Een heel dorp is verwoest, behalve dat huis waar de dorpsbewoners eerst afkeurend over hadden geoordeeld.