logarchief  september  home  november

logs oktober 2015

 

 

31 oktober
Al jaren heb ik de D.E.-punten niet meer geteld. De laatste keer dat ik het deed was in de auto op de Périphérique in Parijs. Jachman draaide zijn hand er niet voor om, reed zelfverzekerd over die gekkenweg, maar ik was panisch, smeekte hem altijd om 30 km van Parijs weg te blijven. 
De boulevard Périphérique wordt niet meer als autosnelweg beschouwd. Grote delen kennen geen vluchtstrook, de op- en afritten zijn slechts kort, en verkeer van rechts dat van de opritten komt heeft voorrang. (Wikipedia)
De laatste keer nam ik de punten mee. Om te tellen. Dat hielp. Na die tijd heb ik wel punten gespaard, maar ze nooit meer ingeleverd. En Jachman reed met de caravan met een ruime bocht om Parijs heen.

Gistermiddag kwam Rianne langs, ik zat in de zitkuil met de ordner op schoot om te kijken wat ik aan overbodigs op kon  zeggen.
'Ik kom de zak met punten ophalen, want ben vanavond alleen en zal ze dan voor je tellen, misschien is het wel genoeg voor....'  
Jawel, dacht ik het niet!
Ze liet de melkopschuimer zien die zij op D.E.-punten gespaard heeft. 'n Electrische. Slim hoor! We hebben pas een paar keer zelf opgeklopte warme melk in de koffie gedaan, maar het schuim werd niet stevig en met een officiële opschuimer en melk met tenminste 3,4% gram proteïne per liter wel.....en als echte lekkerbekken willen we dinsdags een professionele kop koffie, tenminste 1x per week. Dus. 
Ben benieuwd of ik er al genoeg koppen koffie voor gedronken heb. 

30 oktober
Een paar heel lieve telefoontjes gekregen gisteren. Met Marieke en Ton een poos buiten gezeten, al ging de zon schuil achter vrij donkere wolken. Het was zo vreemd dat er nu maar één hond meekwam. De laatste tijd was Cosy erg aanwezig door veel gehijg, stijf lopen en meer willen dan haar lichaam aankon, ze vroeg veel steun en aandacht. Het was een pittige dame, en ik miste haar gisteren.
Ze is op een prachtige plek begraven.

We hebben onder het eten een paar familietrekjes van de Jachmankant onder de loep genomen. De twee nietjachmannen hadden daar een duidelijke kijk op, de enige aanwezige met jachmanbloed vond dat we vreselijk aan het overdrijven waren. En gelijk had ze natuurlijk!!!

M. (Jachmankant) belde uit Frankrijk, ik waardeer dat zeer! Hij &M komen binnenkort weer naar Nederland. Ik krijg dan zeker wat over het bovenstaande te horen!  

We aten voor het eerst deze 'winter' jachtschotel. Echt goed gelukt. 

29 oktober
In ons gezin denken we op deze dag aan de verjaardag van Jachman.  De zesde zonder hem al weer. Het schrijnt niet meer, het leven gaat door. Er zijn heel lieve mensen om me heen, waar ik zeer blij mee ben. Mijn leven is behoorlijk druk en afwisselend, dat is genieten dus. Ik word niet snel moe van drukte en afwisseling (als het maar geen stofzuigen is), krijg er juist energie van. Gisteren waren er ook weer fijne dingen:
                                                                
Vriend bracht een zak vol blokjes zaagafvalhout, mooi droog, voor de open haard. Vroeg of ik 's avonds kwam eten. Toen hij er was kwam vriendin om met de brandnetelstrijd verder te gaan en ze had een jonge exotische kennis bij zich om bij het zware werk te helpen. We dronken met z'n vieren koffie.

Ik ging naar schilderles terwijl er thuis hard gewerkt werd, luxe hoor! De alliumbollen zitten in de grond, in een pachysandrabed dat van brandnetels, struikenopslag en ander onkruid ontdaan is. De beide helpers hebben ook verderop brandnetels uitgetrokken, ik hoop dat die nu een poos wegblijven.

Op schilderles met veel plezier aan het grote schilderij gewerkt. 'k Gebruik mes en dikke kwast. Ik kan nog niks laten zien, heb pas een kwart van de tweede laag gedaan, het lijkt dus nog op niks.
Na les ben ik direct naar de broers gegaan en heb daar weer heerlijk gegeten!
Als ze het zelf vragen voel ik me geen profiteur. Vind het fijner zo, dan wanneer ik na de les voor de derde keer 'even een kopje thee kom drinken' en dan mag blijven eten. 

Meneer Bol.com belt en vraagt of het klopt dat ik een ander mailadres heb met hetzelfde wachtwoord. Ja, dat klopt. Ik heb gisteren wat besteld met het gewijzigde adres. Het duurt even maar dan weet hij wat ik besteld heb, noemt de naam van het boek en de prijs.  Ja, besteld met het nieuwe adres.
Hij vindt het attent dat ik ook nog een apart mailtje stuurde met de adreswijziging, daar reageert hij nu op.

Er was ook een triest bericht: ouwe Cosy de hovawart, is dinsdag op 13-jarige leeftijd overleden. Dat een grote hond zo oud wordt is bijzonder. Ze was nog heel 'bij', maar kon niet meer opstaan of lopen. Een hónd mag dan na een roesje gekregen te hebben inslapen.                                     
                                                      
28 oktober
Het was weer een geweldig mooie avond bij Marianum. Drie goede docenten met interessante onderwerpen.
1. Filosofie van de levenskunst, W.Schmid. In de 20e eeuw een enorme verandering: van aanpassing aan algemene normen naar eigen waarden. Van kerkdenken naar zelfdenken. Groter geluksgevoel? 
2. Turks Fruit van Jan Wolkers. Een schok.
    Rol van literatuur over ' ons Indië ' .
3. Sterke Vrouwen, koningin Wilhelmina.
Ook de gesprekken in de 2 pauzes zijn heel fijn. Na 45 lesavonden zijn een paar mensen bijna vrienden geworden. Geen sociale praatjes meer, maar echt contact.
Herfstmist op de terugweg. 
                                                                   *****
Vandaag, als het droog blijft, verder met wieden en misschien al bollen poten. Natuurlijk ook verder met schilderen. Morgen eters, dus een paar boodschappen doen. 

27 oktober  volle maan.   Jupiter en Venus helder te zien, Mars veel minder goed. Ze passen ogenschijnlijk in de kleinst mogelijke cirkel.
                                                                   *****
Toen ik hem 2 jaar geleden voor het eerst enthousiast hoorde vertellen over het vinden van botjes en een hele mosasaurus bij Maastricht, wist ik nog niet dat hij al in 2006 gepromoveerd was op dat dier. Hij was toen hij bij de 'Ratum-universiteit' erover vertelde nog piepjong, dacht ik. Maar toen was hij 38/39 jaar! Hij zag er uit als een jonge twintiger en bewoog ook zo. Ik heb het over Dr. Anne Schulp, paleontoloog en dinosaurusexpert werkzaam bij Naturalis in Leiden.
Deze zomer was hij weer hier in Ratum en vertelde over het opgraven van een tyrannosaurus rex in Montana en liet beelden zien van het eerste uit een berg stekend botje tot het bijna complete uitgegraven skelet. Het is inmiddels in Nederland en wordt weer in elkaar gezet bij Naturalis. 
Deze week staat er een artikel over Schulp in Sir Edmund, de wetenschaps-en literatuurbijlage van de Volkskrant. Verrassend om óver hem te 'horen' vertellen, in plaats van door hem.
                                                                    *****
Na de verwelkoming van de oranje container voor het pm-en nog wat afval en het omruilen van de gftbak, is vandaag het omruilen aan de beurt van de gewone restafvalcontainer, want nu krijg ik er een met een chip. Hoera! Leve de verchipping.

26 oktober zon, dus zitkuilweer, max 15.3 maar in de zon veel warmer. 
Jo bracht gistermorgen de bestelde zangbollen die vriendin vandaag wil poten.
Net toen ze de poort uitging en ik zover met haar meeliep, kwam Vriend aanscheuren, moest hard remmen, had ons wel gezien: geintje!!
We hadden afgesproken om naar de Museumfabriek te gaan, maar die bleek nog dicht.
Het was schitterend weer geworden en Bekkendelle lokte. Voor niet-Winterswijkers: Bekkendelle (Beek en Dal) is een prachtig beekbos, nog niet helemaal een oerbos, maar wel bijna.
We waren niet de enige wandelaars!  
We liepen het beekpad links van de stenen brug*. Vroeger kon je daar alleen verder als je over een dwarsbeekje kon springen, maar nu ligt daar een plank overheen met zelfs nog een leuning. Bij de houten brug gingen we aan de andere kant weer terug. Ik wilde wel elke 10 meter stilstaan, zeer tegen mijn principes, maar dat kwam omdat het veel verrassender was dan ik het me herinnerde. Veel meer 'oer', met over de beek gevallen bomen en brandnetels op de lage wal. De zon scheen door de verkleurende bomen, de gezichten van tegemoetkomers zagen er vriendelijk uit, want eindelijk zon, het was echt schit-te-rend!
Leuk gesprekje met een 'Labradoedel', een kruising van labrador en reuzenpoedel, groot, zachte zwarte krullen, lief en ontieglijk smerig van beek en modder. Die krullen kregen zijn baasjes weer schoon met een....? een soort handdouche met waterzuiger begreep ik. Zeker zoiets als je nu ook voor het ruiten zemen hebt.

      toch wel beetje eng... maar niet voor deze held
                                     
Daarna reden we verder door het Woold, langs oude boerderijen, over de al lang geleden opgebroken Bocholtse Bahn, nu een brede zandweg, naar no. 15.
 
We zaten buiten de wind in de zon met uitzicht op de boerderij.
  ...und ein letztes Glas im Steh'n...    
            
Daarna langs de Dikke Steen, met P. van Vliet Jr. ( ik schreef er al eens over op deze site, 24 augustus 2010), langs Groepsaccommodatie Eelink ri Miste en weer naar huis. Een schitterende tocht, daar kan geen museumfabriek tegenop!
*we hadden het nog even over het mandement der bisschoppen van 1 mei '54, dat inhield dat katholieken geen lid mochten worden van de PvdA. Als ze het toch deden moesten ze dat alleen doen als ze het met hun geweten voor elkaar kregen.
Bij die stenen brug discussieerden we (5e klas) daarover met onze biologieleraar. Altijd onthouden: de plek, Klien, het onderwerp en wij-  Henri, Henk, de drie Bennen en ik. 

25 oktober  zomertijd is voorbij, maar het wordt prachtig zonnig weer.
De afgelopen 11 dagen had De Bilt maar 2 uur zon.

Als reactie op gisteren stuurde Wim me een mailtje met deze foto, die hijzelf een week geleden toegestuurd kreeg. Tekst erbij:
Op de wand van de in aanbouw zijnde tunnel staat geschreven: We zullen het daglicht pas weer zien als de bouw van de tunnel klaar is.
                                                                *****
Sara Kroos gekeken op TV en daarna een uur haar Brandpunt profiel op internet. Wat een energie. Wat een talent. Ik keek wel eens naar de Lama's, maar dit was totaal anders. Een persoonlijk verhaal.
                                                                *****
De Slag om Grolle was een groot succes. Ook veel burgers deden nu mee. De vorige Jachman was er op de fiets heen geweest en kwam op de terugweg hier langs en vertelde hoe hij het gevonden had. Het was nu niet alleen het nadoen van de gevéchten bij Groenlo (Grolle), maar gewone burgers deden in de binnenstad ook mee om drie dagen lang de sfeer te creëren van 1627.
Heb ik toch wat gemist.  
Maar ik heb een begin gemaakt met het opruimen van het terras!
 

24 oktober
Op 24 October 70 jaar geleden traden De Verenigde Naties in werking.

Voor de schrijvers maakte ik bij deze opgegeven foto een versje.

                 Tunnel of Love
 
Over staven van staal reed de trein op en neer
van huis naar het werk en elke dag weer.
het stof van het hout maakte alles hier  grijs
we wisten niet anders, we waren  niet wijs,
dachten dit is het leven, en dan gaan we weer. 
 
Maar tijden verkeren, want Duitsland verloor
de oorlog was over en wij gingen door.
Het werk was gedaan, ander werk kwam eraan
de trein, overbodig, bleef roestend  daar staan
en zo ook de rails en de palen, het staal.
 
Natuur nam bezit van de spoorbaan van toen
we hielpen een handje want houden van groen.
we plantten er bomen, er groeide een mat,
‘n groen drieduizend meter lang wandelpad-
Een tunnel van liefde voor ons allemaal.  

Leidje Berg

- De Tunnel of Love is een geliefd doel voor romantici. Hij ligt in het noord-westen van Oekraïne, bij het plaatsje Kleven. Over de spoorbaan reed vroeger 3x per dag een houttrein naar de boardfabriek.
In de Tweede Wereldoorlog werd de plaats bezet door de Russen, later door de Duitsers die de grote Joodse gemeenschap uitroeiden.
 
Maar als je nu samen met je geliefde daar in de ‘tunnel van liefde’ een wens doet, komt hij uit, dat is zeker.

23 oktober
Heb eindelijk heel goed de planeten gezien die 's morgens bij elkaar aan de oostelijke hemel staan: Venus, Mars en Jupiter waren vanmorgen niet te missen. Prachtig.

Als Jeannet na het wassen met een handdoek m'n haar droogwrijft, vraagt ze of ik vanmorgen die prachtige heldere planeten gezien heb! Zij heeft met een deken om buiten in een tuinstoel gezeten en met een verrekijker de schijfjes gezien. Ze willen nu na de tv-uitzendingen over de sterrenhemel een echte telescoop kopen.
Haar man was onderweg in Nederland en vertelde haar vanmorgen al vroeg dat hij ze ook fantastisch kon zien.
Ik ken haar nog maar van 3x wassen, maar zo'n gedeeld enthousiasme voor de sterrenhemel en 's nachts buiten zijn, verbindt.
Dat heb ik ook met vriendin M., maar die  merkt nog veel meer op dan ik. Zij kwam onverwachts en bleef een boterham mee eten. We genieten beiden van de gesprekken. Ze is een half jaar ouder dan m'n oudste dochter, maar ik merk weinig van het leeftijdsverschil tussen ons. Hoe zij daarover denkt, vraag ik maar niet. Zij komt ook hier om eens over wat anders te praten dan over ziekte en narigheid, waar ze veel mee te maken heeft. Ze wil ook wel eens lachen en vrolijker verhalen horen. En allebei vinden we het fijn om niet alleen te hoeven eten. Eén dezer dagen komt ze de Allium-bollen poten. Ze is een tuinengek.

22 oktober
Op les aan een nieuw schilderij begonnen, iets met laag licht in een herfsttuin, formaat 80 bij 80. Dat wordt een hele klus. Ik heb er zin in na het priegelwerk van de stenen uit de beek:

   ******
Jachman had leren schaken uit het boekje Oom Jan leert zijn neefje schaken, geschreven door Max Euwe. Ooit heb ik het hier ergens gezien, volkomen stukgeleerd, het zal wel van ouderdom uit elkaar gevallen zijn. Ik keek op internet of het nog te koop was en jawel, er is dit jaar een nieuwe druk verschenen, de 32e! In een verhaaltje (heerlijk ouderwets) vertelt oom Jan hoe de regels zijn.
Ik ga kijken of ik een stapje voor kan blijven op de lessen van mijn persoonlijke leraar.

Max Euwe is nog even leraar wiskunde geweest in Winterswijk, in 1924.

In het boek RHBS-Lyceum-RSG-1870-1992    '121 jaar Rijks op z'n Winterswijks, staat een lijst met alle leraren, waaronder
  M. Euwe 1924  wiskunde
 

21 oktober
Nee, 'k kan nog niet mailen, vandaag dus opnieuw proberen met xs4all contact te krijgen. Gisteren: Ik bel de helpdesk, krijg de computer, kies dit of dat, doe ik, dan de vraag of ik na afloop gebeld mag worden over de resultaten, ik toets ja, comp zegt u wordt gebeld voor hulp. Twee minuten later telefoon, nou, dat is snel!! Comp wil weten of de Help het goed gedaan heeft! heb helemaal geen Help aan de lijn gehad, geen Alexander en geen Maarten!
Vandaag dus maar opnieuw proberen.

Dat is redelijk gelukt, geloof ik. Brian was gelukkig ook geduldig.

17, 18, 19 en 20 oktober
Vandaag komt Rianne me weer helpen, voor het eerst sinds half mei. Ik ben zo blij voor haar dat ze na de hersteloperatie weer bijna alles kan met haar hand. 
                                                              *****
De mail doet het weer niet, net als 5 weken geleden. Heeft wel een andere oorzaak denk ik, onderhoud aan de servers las ik op de site.
Helpdesk weer gebeld, zullen terugbellen. k.w.w.
Kieke'n wa't wordt.
                                                              *****
Carla en Wolfgang waren er vrijdag tegen elf uur 's avonds. Hele weg regen, veel verkeer. We gingen zaterdagmorgen even een paar boodschappen doen, reden een eindje rond, klungelden wat aan, praatten bij, en reden in de namiddag naar Deventer voor het diner dat zus bij Boas gaf. Heel goede Franse keuken in de oude binnenstad. De sfeer is daar ontspannen en de bediening voelde de stemming prima aan. Feestje!
Alle 13 mensen hadden er zin in, het werd dus laat, om half een waren we thuis. 
Zondag om goed zes uur opgestaan, want Carla moest 's morgens weer werken en het is een kleine 300 km rijden.
              Ikzelf werd om negen uur door Vriend opgehaald voor een minireisje op de bonnefooi richting zuiden, want misschien was daar zon. Nee dus, ook somber weer, ook regen, maar we deden net of het prachtig weer was en genoten. We reden op een oude  fietskaart van het Rijngebied in Duitsland en kwamen op het verste punt, Alpen. Daar liep de tweebaansweg dood tegen een enorm omgeploegd bouwland, een prachtige plek voor een achtervolgingsfilm.
Van daar slingerden we de rest van de dag en zondag tot bij 's Heerenberg.

Het restaurant waar we lunchten in Griet.
     
het pontje en zijn kapitein met een zachte g.

Gingen bij Griet met het voetveer naar de overkant van de Rijn waar we aten tussen twee groepen mensen die gereserveerd hadden voor een buffet. Eerste lichting half één, tweede lichting half twee. Allemaal mensen op leeftijd in de rij voor de opschepkast, dan snel eten en wegwezen.  
We konden er nog net bij in en aten prima mosselen, voor ons apart klaargemaakt, op zijn Frans en op zijn Duits, wat neer kwam op stokbrood erbij of roggebrood.
Hoewel we in Rees wilden overnachten kwamen we in Haldern uit op een prachtige Bauern-B&B. De kleinzoon van de boerenfamilie runde die, maar was zelf al zo'n jaar of zestig.
Of hij ook op de familiefoto's stond die bij de trap hingen. Nee, hij hing nog niet bij de Ahnengalerie, daar moest je dood voor zijn. 
We hadden een mooie kamer op de eerste verdieping, maar er waren ook op de begane grond kamers voor mensen die minder goed trap kunnen lopen. Ik kreeg m'n eerste schaakles, er stond een Indisch aandoend spel klaar.
Maandag in Rees een eind gelopen langs de stadsmuur en de Rijn, mistig weer, maar windstil en niet koud, in Elten koffie gedronken in een Konditorei, doorgereden naar het huis waar Vriend jaren woonde, boswandeling gemaakt over kleine slingerpaadjes pal naast zijn huis waar hij veel met de hond wandelde en waar nu nog de kleine tekenen van zijn aanwezigheid meer dan 5 jaar geleden, te zien zijn: een sluitstrip van een plastic zakje om een tak, nu opengesprongen omdat de tak dikker is geworden, een mini roodwitblauw strikje in een boom, en een vreemd bewerkte stenen paal die hij rechtop ingegraven had en die nu een bijzondere tegel lijkt.
Mooi idee, dat door die eigen toevoegingen dat bos een beetje van hem werd en dat ik er nu ook een heel klein beetje van bezit.    

16 oktober
Vanmorgen naar Kim geweest in de nu totaal veranderde salon. 'k Was haar eerste klant! Met drie man bij de nieuwe kassa, bij de nieuwe pinautomaat, leuk om dat eerste invoeren van gegevens en onwennige gedoe mee te maken. 'Maar u staat erin, kijk maar, hoera, gelukt!'
Het wassen en zo deed gewoon de vriendin die de zaak samen met Kim runt en ook al bij Ton was. De inrichting is totaal veranderd in veertien dagen hard werken. Wit, roze, zwart, licht en vrolijk. Grote leestafel, kinderspeelhoek. De hele maand mag je een bal met een lootje trekken voor korting. Ik had 20%, mooi meegenomen.

Ik heb echt zin in het weekend met leuke dingen, Carla, Wolfgang en Marieke en Ton weer zien, familiediner, vriendinnen van Riet weerzien, Riet zelf natuurlijk! en nog meer. 

15 oktober
vervolg: 
Het onderwerp bij Maatschappelijke stromingen was in de serie Sterke Vrouwen het vrouwenkiesrecht in Engeland. De suffragettes bezetten de publieke tribune bij zittingen in het parlement en overstemden met luid geroep de stemming van de heren parlementariërs. Aanjagers waren de sterke vrouwen, moeder Emmeline Pankhurst en haar dochters.
Emmeline
Er waren ook al filmbeelden van hun optreden. 
(Deze week komt in Engeland de bioscoopfilm uit over de Pankhurst Family)

"We are here, not because we are law-breakers; we are here in our efforts to become law-makers."
Ze gingen de straat op en eisten gelijke stemrechten als die van mannen. Werden gearresteerd. Na 20 jaar vechten kregen vrouwen in 1928 eindelijk dat gelijke stemrecht.
Emmeline gearresteerd
 

14 oktober
Weer een avond die omvloog bij Marianum.
Filosofie- De ideeën van filosoof René Gude. Ieder mens heeft in zijn vroege jeugd toen zijn hersens nog niet volgroeid waren ideeën meegekregen van de ouderen. Bij alles waar je later over denkt, waar je beslissingen over moet nemen, spelen op de achtergrond die vroege denkbeelden mee. Gude: wees je daarvan bewust en bekijk alle zaken eens van de tegengestelde kant. Verdiep je daarin.
Hij beschouwde filosofie als humeurmanagement. Een mens heeft voortdurend spanningen en emoties in zijn leven die voorrang eisen in zijn denken. Doe dan even niets. Probeer vervolgens met rustig denken het evenwicht terug te brengen, - hoe je dat doet onderzocht hij en doceerde daarover.
 
 "Het is makkelijk om pessimist te zijn. Leuker, grappiger. Maar je moet inzien dat het een strategie is, geen passie en dat je er geen fuck mee bereikt."

Eind september 2014 werd bekendgemaakt dat Gude stervende was. Hij sprak hierover in de wereld draait door.  In 2015 werd hij als Denker des Vaderlands opgevolgd door Marli Huijer. Gudes laatste tweet deed hij tijdens de uitzending van De Wereld Draait Door van 13 maart 2015: "Zet 'm op Marli, spring ertussen. Dat gaat goed zo!".Diezelfde avond nog overleed hij. (Wikipedia).

13 oktober
De kampeerders zijn weer thuis en oudste dochter kwam onverwacht aanrijden. We zaten tot 4 uur in de zon, toen verdween hij achter de beuk.  Voor 's avonds had ik gelukkig groente en Harberse kip in huis. Glaasje wijn erbij, helemaal goed zo. Vriend kwam later ook onverwacht, dus voor mijn doen was het gezellig druk.
Jongste dochter is ook weer thuis van Oostzee/ Kassel/ Limburg, en toen ze me dat door belde, kon ik de tel. stilletjes aan haar zus geven terwijl jongste doorvertelde en mij verwachtte om aan te moedigen en te antwoorden. Lachen natuurlijk.

Rianne meldt dat ze weer kan werken en ze komt volgende week weer bij me. De hersteloperatie lijkt goed gelukt te zijn. Ben heel blij voor haar!  

Kreeg een leuk klein cadeautje 7,0 x 5,5 cm, 115 pagina's gedichten. Het groene strikje zit tussen Liebe wider Willen en Der Misanthrop.  Dat geeft te denken! Maar eens heel goed lezen.

12 oktober
Bij de Studiegroep las Janny een 3 pagina's groot artikel uit Trouw voor n.a.v. de sterfdag van de Zonnekoning Lodewijk XIV op 1 september 300 jaar geleden. Het voorlezen was saai, maar de inhoud interessant. Onderwerp was de kijk op die Lodewijk door de eeuwen heen, verguizing, verering enz. Die kijk bleek volgens het artikel een kwestie van marketing, beeldvorming, mythe, net als nu bij Poetin en Kim Yong-un.
De nieuweling bij de groep bleek historicus te zijn en kon bij de vragen en opmerkingen veel aanvullingen geven. Ik bleek hem te kennen van zijn les over een Sterke Vrouw bij de Marianum-cursus vorige week.
Er was nog een nieuweling. Die weet veel van de buurt waar ik geboren ben en de mensen die er woonden. Hij was bevriend geweest met een zoon van de vrouw waar mijn vader in de oorlog ondergedoken was.
Ook nieuw was een voormalig buurmeisje, dat toen we hier kwamen wonen in de zandweg aan de overkant woonde en ook lerares geworden is.   
                                                                  ***
Aan de oostelijke ochtendhemel zijn heel laag een paar weken lang 3 planeten bij elkaar te zien in wisselende positie. Kijk op www.meteo-maarssen.nl voor een animatie en uitleg.

11 oktober
Wat een schitterende sterrenhemel vannacht! Orion leek op honderd meter boven de wei te staan. Ongelooflijk...
                                                       ***

Behalve de Alliumbollen kreeg ik ook een bijzonder aardig uitklapboek met een verhaal, tekeningen en foto's over Jeroen Brouwers ( 30 april 1940) en zijn Boshuis.

Brouwers is nogal een dwarsligger. Hij weigerde in 2007 de Prijs der Nederlandse Letteren omdat hij het daaraan verbonden geldbedrag, 16000.-  te laag vond, te weinig voor het prestige van de prijs. Het is een oeuvreprijs- en een debuutprijs leverde al 15000.- op.  Nou dan!
De Tzumprijs voor de meest literaire zin accepteerde hij in diezelfde maand graag, die leverde hem €52.- op.     Zulke keuzes vind ik schitterend!
Hij kocht in 1993 een boshuisje in Zutendaal in Belgisch-Limburg, maar mocht er officieel niet wonen, want het lag in een natuurgebied en had geen woonbestemming. Hij woont officieel in Maastricht.
Bij zijn 75ste verjaardag verscheen in juni dit uitklapboek 'Noli me tangere' raak me niet aan- niemand rake me aan- a graphic tale- .  Het is een uitgave van Jos Bamps, Luc Vanhelmont en Jolanda Swennen.
  Bewonderaars hebben voor een enorme gracht met wal gezorgd; zie Brouwers maar eens uit zijn huis te krijgen.....
Nee, ik vertel niet hoe het afloopt.

10 oktober
Donker weer. Bij de bakker in Meddo wordt niet gekwekt en gelachen zoals daar gewoonte is. Zelfs 5 paardrijlesmeisjes op het fietspad zijn stil. Het zijn altijd meisjes, je ziet hier nooit jongetjes op de paardrijles, terwijl er toch uitstekende ruiters zijn. Leren die dat op een andere manier?


Van de grrl die donderdag hier was, kreeg ik een tas vol Alliumbollen in wit en purper. Het lijkt me een goede dag om die in het bed met Pachysandra te poten. Een laag groen en daar boven die Alliumbloemen, dat zou mooi kunnen worden. Ja, ik blijf daar vaag in, want ik heb geen groene vingers. Maaien gaat prima, snoeien ook, soms, maar poten en wieden is voor de meer groenbesnaarden.  Het kan tussen augustus en december, dus als M het kan doen, die dol is op zulke dingen, maar lichamelijk niet in topconditie is, zou ik dat wel heel fijn vinden. Alles wat ze aanraakt, uitrukt of verplant, doet het op de nieuwe plaats beter. Groene vingers. Planten voelen dat. Gaan extra hun best doen.

9 oktober
Het was een heel prettig hernieuwd weerzien met Jop. Meer dan 10 jaar geleden was ik bij haar in Zuiddorpe in Zeeland. Gisteren bracht ze een soort tegenbezoek. We mailen regelmatig onregelmatig met elkaar, weten veel van elkaar en ik waardeer haar zeer. Een andere grrl kwam mee en de kennismaking met haar vond ik ook prettig.
 
Ik begin alvast, hoor

Ik was verreweg de oudste, maar voor mij voelde dat niet zo, behalve dat zij heel wat beter lopen dan ik. 

Voor ze kwamen, maakte ik een versje voor de schrijfgroep. De opgave was Buitenklanken. 
 

                  Buitenklanken

'k Begon aan dit versje bij zon en bij wind,
Bij zonnige buitenklank 't zingen van kind,
geluiden van maïsmaaien, trekkers die draaien
flarden van kermis in 't buitengebied
flapprende vlaggen en dronkemanslied.

Nu wil ik wel verder met klanken van buiten
maar regen en storm blazen blad tegen ruiten
een eenzame vogel zoekt klagend de weg,
voor 't raam boven dichtslaat hoor ik dat ze zegt:
ach zomer, ach warmte, ach liefde....voorbij....
hoe kom ik in  Afrika zonder mijn HIJ.


8 oktober
Ik las een mooie uitspraak in een kunstblad.
Yesterday is history. Tomorrow a mystery. Today is a gift. Thats why it's called the present. 
Hij komt voor in een Engels boek over zonnewijzers uit 1902.
 
Woeste watervallen tegen een verre horizon! Op weg naar huis maakte vriend afgelopen dinsdag deze foto. Borculo en de Berkel.

Vandaag komen 2 Boekgrrls de omgeving van Winterswijk verkennen. Ik mag ze wegwijs maken.

7 oktober
Stewardess legt zomaar ergens op een paar stoelen aardige briefjes neer met een paar vriendelijke woorden. Ze hoopt dat mensen op lange vluchten minder eenzaam zijn, dat er misschien eens een gesprek ontstaat, ze een goed gevoel krijgen. Het is haar eigen initiatief.

De eerste Marianumlessen weer gehad. Fijn om zoveel bekenden terug te zien. Een inval-les kregen we van iemand die ook bij de maandagmorgen studiegroep is gekomen, ik herkende de naam, want 'k was niet aanwezig bij de eerste bijeenkomst. De vakken van de eerste serie zijn literatuur, filosofie en maatschappelijke stromingen. Bij de laatste zal het gaan over Sterke vrouwen.  Spreekt me natuurlijk aan! Eleanor Roosevelt was de eerste. Wat een vrouw! 
Bij filosofie ging het over de volksverhuizingen door de eeuwen heen en de vernietiging van beschavingen. We werden er niet vrolijk van. Heftige discussie over vluchtelingenstroom naar Europa.    

6 oktober
Vandaag is mijn zus jarig, 85 jaar is deze sterke, actieve en verstandige vrouw nu. Nog goede jaren gewenst, lieve Riet!
We gingen haar persoonlijk feliciteren en maakten er een mooie dag van. Hadden wel wat oponthoud op de heenweg. Bij Gorssel reden we een paar kilometer in file achter een enorme machine die de berm maaide met 5 km per uur. In Deventer was de brug eruit voor scheepvaartverkeer.
We verkenden op de terugweg plekken waar we een verhaal bij hadden. Huis wel of niet kopen, pannekoek bij Erve K. toch beter, hier kocht dochter bruidsjurk, bij een leegstaand huis zat een verbleekt briefje van het waterleidingbedrijf in een deurkier geschoven : geef svp de meterstand door, dronken eigen thee op een bankje in de zon.. en met zulke simpele dingen plus de bijbehorende gesprekken heb je een heerlijke dag.   

5 oktober 19,0 gr veel zon
'Met dialect op de koffie' was geslaagd gisteren, de zaal bij Erve Kots was vol. Ferry Broshuis vertelde weer hilarische verhalen en Dick ten Hoopen een paar in wezen ernstige en soms zelfs aangrijpende. Daaraan voorafgaand las hij een paar van zijn gedichten in de streektaal voor.
Mooi de tegenstelling in het programma.
foto van de site Erve Kots

Omdat het schitterend weer was, bleven we niet om daar wat te eten. Ik wilde vriend laten zien waar de Papendijk was waar we vroeger woonden en vanwaar we op Hemelvaart bijv. naar Erve Kots liepen.
We kwamen via de nu 'Oude Papendijk' voor het huis uit. De gevel zag er anders uit, andere kozijnen en dubbel glas, een vierkant ipv een rond douchecelraam. Ik wilde gauw weer weg, werd acuut treurig door denken aan de troosteloosheid die ik er vaak voelde. Daar moet ik niet meer heen gaan.
Via Groenlo Markt reden we naar de wei voor het Reirinckspad in Zwolle. Van de picknickbanken stond er een in de schaduw en de ander lag verrot op kop. We gingen heerlijk in de zon op de vlonder zitten picknicken. (Leuk dat een ander aan pn denkt en broodjes en andere lekkere dingen meeneemt.) We liepen het paadje tot de bocht. Bij de houten poort was de bosrand dichtgegroeid. Vroeger was het daar open en keek je zo op het grote huis Reirinck.
Langs de grens reden we terug naar huis, want iemand had bedacht om de binnenbocht van de inrit te gaan snoeien. Onderbreking voor een drankje in de zitkuil, daar is het in de zon en beschut tegen de wind al gauw heel warm.
's Avonds voor het eerst weer de open haard aangestoken. (Nu met de klep open!)   
Een prachtdag.  

3 oktober 
 
 7 u 30

Gisteren is Christien begraven en ze had duidelijk heel veel mensen om zich heen die haar graag mochten. Die waren er nu ook voor haar enige kind.
Annemieke vertelde de levensgeschiedenis van haar moeder vol liefde en met grappige onthullende details. Sommige belangrijke dingen uit haar leven kende ik niet. Dat ze de eerste maanden na haar huwelijk doodziek was geweest en een dood jongetje baarde, dat ze trouwde een dag na het overlijden van de man van haar enige en oudere zus, dat haar schoonvader een jaar later stierf en haar moeder weer een jaar later, ze 9 maanden ziek was van haar gezond geboren dochter. Natuurlijk wist ik dat Cor, haar man, stierf bij een ongeluk toen ze 29 was en Annemieke nog geen twee jaar oud.
Dat je bij al die zware dingen zo sterk bent dat je er geestelijk gezond doorheen komt, is een wonder, - dat je lichaam er dan onder lijdt weer niet.
Moeder en dochter waren heel close, deden veel sportieve dingen samen, fietsen, kamperen. De laatste keer dat ze het niet met elkaar eens waren, was geweest, toen Annemieke een kriebeltruitje niet aan wilde hebben en moeder haar een halve dag in haar hemd liet zitten. Vier jaar was ze toen.
De rest van de bijeenkomst in de kerk was voor mij een taaie bedoening met een zijïge, zalvend prekende dominee. Ik weet zeker dat Stientje dat ook gevonden zou hebben, al zou ze glimlachend gezegd hebben: nou ja, hij bedoelt het goed.

Ik vond deze foto uit het jaar dat ik bij haar in de klas zat, herfst '48 of voorjaar '49.

achterste rij Nelly Koen van de apotheek, Nelly van Gelder van dominee van Gelder, Joke Meilink van Hotel-Rest. Avenarius Ruurlo, Christien Lensink die we gisteren begroeven en Jannie Hallers uit Groenlo, die later met Obelink trouwde en die samen vanuit hun huiskamer in Aalten het nu enorme kampeerbedrijf in W'wijk startten,
voorste rij  Lidy Boonstra, ik en een buurmeisje van Joke. Foto genomen op de tennisbaan bij hotel Avenarius waar we logeerden op de verjaardag van Joke.

2 oktober
  1,4gr vanmorgen om 7 uur
Voor deze maand mag ik weer de schrijfopdracht geven. Er zijn de laatste tijd weinig inzendingen, maar misschien trekt het wat aan nu de zomer voorbij is.

Jongste dochter staat klaar om voor het eerst een langere tocht met de nieuwe camper te maken. Morgen heeft Duitsland nationale feestdag en veel mensen trekken dan voor een aansluitende vakantie naar Nederland, zij gaan de andere kant op, ri Oostzee. Een prachtige kust met bomen tot aan het water, oude Hanzesteden als Rostock.
Het is daar mooi en rustig. Ze zijn daar aan toe na een periode van veel onrust en drukte op het werk.  

1 oktober
Nu om 7 uur 's morgens: een strakke lucht zonder 1 wolkje, 4,2 gr., 95 % vochtigheid, HERFST.
Toen ik maaide na een dag zon en wind was het gras nog niet droog, de machine moest zo hard werken, dat hij begon te roken. Je hebt me nog nooit zo snel eraf zien springen, de bak openzetten, de benzinetank wegdraaien en hopen dat hij niet in de fik zou vliegen. Het ging goed, na een uur was hij afgekoeld, kon ik hem schoonspuiten en naar binnen rijden. Dat kon hij gelukkig nog, of hij ook nog kan maaien weet ik niet. Hij heeft 6 zomers superhard, lang en zwaar moeten werken, misschien is hij op.

De mezen en vinken hebben het voederhuisje weer ontdekt. De mezen erin en de vinken eronder.