archief  oktober  home  december                                                                          leidjeberg@xs4all.nl

logs november 2016

 

 

30 november
Winters koud, gisteravond om half tien vroor het ruim 7 graden en vanmorgen toen ik opstond was het -4gr.

De vogels komen dichter bij huis, ik leer ze weer om op mijn fluitje te reageren. Ik zet voer neer, loop naar huis en fluit intussen een riedeltje. De deur met een klap dicht gooien was leuk voor 1 winter, maar slecht voor het stucwerk, dat doe ik dus niet meer, fluiten moet genoeg zijn.
De pindakaas is het favoriete voer, ook de bonte specht komt daar graag op af. Niet rechtstreeks als de mezen, maar heel behoedzaam. Hij kijkt wel 5 minuten van anderhalve meter hoogte om de stam van de es heen naar het voer op de tafel, trekt zich terug bij elke voorbij vliegende vogel, maar uiteindelijk wint de 'lekkerehonger' het van zijn schuwheid: aanvallen!  OK!  heerlijk!

29 november
Hij kn het! De Vlaamse gaai van eergisteren kan op kop aan het pindanet hangen. Dat verdient vermelding.

Een verrassing was het onverwachte bezoek van m'n vriendin uit L'voorde. Ze was in de buurt en belde of ik thuis was. Dat zijn dingen die het leven veraangenamen. Ook al zien we elkaar maanden niet door allerlei ingewikkelde  omstandigheden, vanaf de eerste seconde is het weer close. We bespraken het ontwerp voor een kunstwerk dat ze wil maken.  

Ook fijn was het gesprek met m'n buurvrouw over Het Leven. We waren 't er over eens, dat het zo goed voor ons is om van kleine wonderen te genieten. Ik noemde het op dieet zetten en in februari gaan stekken van de van haar gekregen geraniums, die het buitengewoon goed gedaan hebben, dat de ene nu nog 5 bloemtrossen heeft, maar geen water meer krijgt.
Dat was een heel goede beslissing, vond ze. In februari zal ze me leren welke zijtakjes de juiste stekken zijn.
Voor haar was het minipuntje groen/wit op de uitgeruste bol van haar mooiste Amaryllis een wonder. Haar hele dag was goed: hij doet het!
Ze was voor het eerst met de rollator het dorp in geweest. Ze vond het een wonder dat er zovl mensen met een rollator liepen. Dat had ze nooit eerder gemerkt. Ik had juist veel mensen met een kruk of wandelstok gezien!
Heerlijk om elkaar zo op te peppen. We zijn allebei oud, maar genieten nog intens van dat soms ook moeilijke leven.

28 november

Onder de bolsters van beukennootjes komen deze minizwammetjes te voorschijn. Nee, geen sneeuwklokjessprieten gezien.

In de beek die in 'onze' beek uitmondt, ligt een stuw. Een balk van 10 cm breed en zeker wel 5m lang steekt boven het water uit.
Als je achter in het bos bent, kun je helemaal teruglopen langs de beek. 'n Prachtige wandeling. Maar dan? Er is geen brug, dus gaan lenige jonge mensen met lef lopend over dat smalle, meestal vochtige, randje naar de overkant waar de parkeerplaats is, vaak met een fiets op de rug.
 
( febr. 2010 met Jachman)
Op de foto staat het water heel laag, maar vooral als het hoog staat en snel stroomt, is het ook zonder fiets heel eng. Ik heb het nooit geprobeerd. 
Gistermiddag. Een man en een vrouw, ML, komen bij de stuw aan, staan een paar minuten te kijken en lopen dan toch maar terug, een omweg van zeker wel een kwartier. Een paar minuten later komen ze weer aanlopen, willen het kennelijk toch wagen. Er staan bomen voor en ik zie ze even niet meer. Overgestoken??  Nee, ze komen weer te voorschijn en nemen toch maar de omweg.
             Ik heb al mooie dingen gezien vanuit m'n stoel: mensen die hun schoenen naar de overkant gooiden, dan mesten ze wel over de stuw, want op sokken terug door het bos is niet fijn. 's Zomers kwamen er eens jongens aan met lange takken als wandelstok. Prima idee, maar niet als het dood hout is. Ik kon in de kamer het gelach uit Schadenfreude horen van de andere knapen!  

27 november
 
De eerste foto dient ervoor om de afstand te laten zien tussen tafel en pindanet. Het heeft anderhalve dag geduurd, maar nu kent n van de vier gaaien het kunstje om tegen het net aan te vliegen en zich vast te klauwen. Nog niet op kop zoals een boomklever, maar het begin is er.

Het voelt buiten bijna lenteachtig aan, zacht weer, geen wind, een beetje vochtige lucht...even kijken, misschien komen er al sneeuwklokjes op. Nee, niks te zien.
Ik graaf wel de laatste roze Jo-geranium uit en zet die op dieet in de hal. De andere staat nog in bloei in de kamer, maar krijgt ook al een week geen water meer. Ze, Jo, had wel de gebruiksaanwijzing er bij gedaan, maar zo'n streng regime vond ik zielig en deed er gewoon niks op uit. Toen Carla het een dezer dagen ook nog eens zei, dacht ik dat het misschien niet zo erg voor ze was. Nu staan ze allebei op dieet. Tot februari, want dan moet/wil ik ze stekken. Het is een prachtige soort.

26 november
En van de Boekgrrls tipte de bundel Jaarringen van Hans Eykman. Ze was er zo enthousiast over dat ik, helemaal vertrouwend op haar oordeel, gelijk de bundel bestelde. Die is in maart verschenen bij Eykmans 80e verjaardag.
Er staan 80 gedichten in, voor elk jaar n, en ze vormen als jaarringen zijn leven tot nu toe. Getekende jaarringen hebben een functie in de bladspiegel. 
Omdat we even oud zijn, weet ik hoe toen in '55 veel mensen nog dachten als 'vr de oorlog.' 
Gedraag je fatsoenlijk, wat zullen de buren, de mensen wel denken!  

1955 Eerste zoen
 
Op de trappen van Boijmans
Vijf november vijf voor elf.
Daar gebeurde het
Daar is het begonnen
Waar het begonnen was. dit was het dus
Nu kwam er dan van
Waar het al die tijd op aan kwam.
Hier draaide het om
Waar ik naar heb uitgekeken
Die eerste seconden die ene voorzichtige zoen.
 
Zij zoende zachtjes terug
Ging even door haar knien
En drukte zich tegen mij aan.
Zo was het bedoeld
Toen het geschreven werd:
'Overhandig mij brekend
Je peilloze bloem je kus.'
 
Vanaf toen was dat geen pozie meer
Het overkwam mij in het echt.
                   *****
De laatste zin slaat op een dichtregel van Lucebert in XV:
  overhandig mij brekend
 
je peilloze bloem je kus

25 november
De buurt past wel goed op me. Vannacht om 12 uur rijdt auto met groot licht tot bij de buitendeur: de achterbuurman. Dat zie en hoor ik pas als ik de deur open op de sterke haak.
'Ja, ik zag 2 fietsen onbeheerd in de zandweg staan en dacht: even kijken of bij jou alles goed is.'
Ik sliep en was wakker geschrokken van de bel (waar ik net 's morgens een paar nieuwe batterijen in had gedaan na maanden rust), en ben not amused door zijn toch wel goedbedoelde actie. 'Kon je niet even opbellen dan?'
'k Wist je nummer niet.'  O K, ik bedank hem en kruip weer in bed. Slaap gelukkig gauw weer in en word pas wakker van de wekker tegen 7 uur.
Eerst naar Corinne voor de broodnodige voetverwenning, dan de appelmoes die ik maakte naar de broers brengen die tegenover haar wonen en aansluitend naar de kapper. Om kwart over tien ben ik weer lichamelijk en geestelijk gesterkt. Dat laatste door de ontmoeting bij de kapper met een tamelijk jonge vrouw die vraagt of ik juffrouw W. van Nederlands ben die ze op de mavo had. Ze vertelt wie ze is, wie er bij haar in de klas zaten en over de schoolreisjes naar Grouw. Ik herken haar! De kapsters en een klant luisteren genteresseerd mee, als we weer lachen om gekke gebeurtennissen.
Gerald is er niet dus dit mag even!

O, ja, geen fietsen meer te bekennen in de zandweg. 

24 november
Op schilderles heeft mijn lege bootje dat op het strand lijkt aangespoeld een eigenaar gekregen. Hij ligt op het droge een eindje hoger te pitten. Zijn pak is nog niet opgedroogd en krijgt nog een tweede en derde laag verf. Waarom hij daar ligt te maffen terwijl er onweer op komst is, moet nog duidelijk worden. Ik kreeg al goede tips van mijn medeschilders.
De lighouding is hier op de kamervloer uitgeprobeerd. Lachen!

 
Om van een 17 cm groot mannetje een 8,5cm groot mannetje te maken, zonder computer!, valt rekenkundig niet mee. Gelukkig hielp Carolien me met haar computer.
Het model was een tikkeltje teleurgesteld dat hij niet herkenbaar in het zand lag, maar dat moet hij maar voor de Kunst overhebben.  

23 november

Gistermiddag was ik jaloers op de mensen die de zonsondergang gezien hebben die ik later op tv zag, heel veel geel, oranje, rood, niet normaal meer. Vanmorgen dacht ik dat het misschien hier een halve dag later te zien zou zijn.  Achterhoek h.
Nou goed dan, het was een beetje rood, maar lang niet zo spectaculair.

Leuk om in de Gelderlander een artikel te lezen en foto's te zien van de pottenbakkers van de Veluwe, en vooral van Chris Lanooy. Mijn tweede moeder had voor haar eerste huwelijk al veel van hem verzameld, kende hem goed en ik ken door haar zijn stijl. Nee, ik heb haar vazen en schalen niet gerfd, die ging naar haar familie. Alleen een klein schaaltje dat mijn vader als asbak gebruikte, heb ik gekregen. Zat al een onzichtbaar hoorbaar barstje in.

22 november
Gelukkig ging het gisteren bij de studiekring niet over vet. De inleidster vond het bij nader inzien ook niet zo'n leuk onderwerp en was overgeschakeld op de inundatiewerken in West-Nederland door de eeuwen heen. Dat boeit me wl, omdat die hier in Oost-Nederland niet mogelijk waren/zijn. Als enig gegraven verdedigings-systeem hadden wij de grachten om kastelen. Een enkele grotere plaats had singels, maar dat was het dan wel.
In het westen van Nederland zijn de waterlinies nauwelijks gebruikt. De Nieuwe Hollandse Waterlinie maar 3x, de laatste keer in 1939. Maar omdat er toen gevechts-vliegtuigen waren, hadden de linies geen nut meer.
Nu zijn er bewegwijzerde wandel- en fietsroutes langs.
     

http://www.hollandsewaterlinie.nl/
http://www.stelling-amsterdam.nl/junior/index.php

Ineke had al eens gevraagd of ik wat zou voelen voor meedoen met de Leesclub Duits. En maal in de 4/5 weken een boek kiezen en bespreken. Ze zijn met z'n zessen en er kan er nog 1 bij, dan is de kamer bij Ben vol. Ik had het een beetje afgehouden, maar vanmorgen begon een ander er over. Ik lees goed Duits, maar er in het Duits over napraten is andere Kuchen!  'k Weet het nog niet. Mal sehen.

21 november  om 7uur ruim 12 gr! het werd 14,4gr. om 14.30u
Voor zover ik gisteravond kon zien is er hier geen boom omgewaaid en geen dakpan op de grond gegleden.
We konden de open haard aansteken en met het bord op schoot genieten van perfecte mosselen. In n schelp zaten 2 mosselen stevig vast, dat heb ik nog nooit gezien. Bob maakte een foto, maar we vergaten om die op de laptop te zetten.

Vandaag is er weer een bijeenkomst van de Studiekring. Ik ben benieuwd wat er over 'vet' gezegd gaat worden. Ik wed alvast: dierlijk vet is slecht voor me, behalve dat van vis. Vet drijft op water en kan ranzig worden.
Het is niet echt mijn onderwerp,   maar misschien na de lezing wel.

20 november
13 graden
Mooie dagen gehad met de dochters en Wolfgang. Bob kwam ook, waardoor er in wisselende samenstelling gesprekken ontstonden. Iedereen is weer naar huis en ik kan nadenken over wat er door wie gezegd is.
Dertig kruiwagens blad werden door Carla in de beek geharkt, ik maakte kennis met de zuster van B., om half twee 's nachts schenen twee koplampen recht in m'n bed, want W. kwam met de camper na zijn werk en na zijn bezoek aan de Weinachtsmarkt en na zijn bezoek aan de voetbalwedstrijd Leberkusen- Mannheim of zo iets toch nog naar Holland in plaats van 's morgens, we praatten over de aanschaf van een platenspeler, Marieke liep met W. en Isa in hoog tempo rond het Hilgelo, toch gauw een uur, gisteren haalden we eten bij de Chinees, vanmorgen kwam B. nog even de vertrekkenden dag zeggen en nu is het vreemd stil in huis.
Tot nu toe valt de aangekondigde storm reuze mee, ik hoop voor A.L.Snijders dat zijn dak het houdt. Mooi verhaal over de man die met vrachtwagentje en aanhanger oud ijzer bij hem ophaalt, waarna ze diepe gesprekken voeren over klassieke muziek, literatuur en kunst. Ze zijn bevriend met elkaar. Oudijzerman heeft een voltooide conservatoriumopleiding.

19 november

18 november
Gistermiddag al bijtijds kwam een halfnatte Carla binnen. Ik zat voor het raam te lezen, maar had niet eens gezien dat ze aan kwam fietsen en de fiets in de schuur zette! Van Zutphen tot Meddo was het droog geweest. Fijn die verhalen en foto's, ook omdat ik zelf veel in de Achterhoek gefietst heb over kleine wegen en paden en dus weet hoe het is, achter Vorden bij landgoed Hackfort bijvoorbeeld.

17 november
De  dag begint perfect, met lang ontbijten, veel praten, o.a. over de geschiedenis van Zuid-Afrika en de Boeren, de oprichting in Engeland van de padvinders, over Baden Powel en mango's. Hoe die groeien ( aan grote bomen in bijv. Australi) en hoe ze te eten (met de tanden de schil eraf trekken en grote happen nemen, de pit poten).

Ik ben benieuwd hoe het Carla bij haar fietstochten vergaat. Nu om 11 uur begint de zon door te breken en zit ze misschien lekker op een verwarmd terras met een dekentje om. 

Indrukwekkende documentaire van Tom Fassaert gekeken gisteravond, A Family Affair. Met behulp van familie-films en -foto's beschrijft hij het leven van zijn 95-jarige oma, haar ouderlijk huis in Duitsland, vader is Jood, het verstikkende leven in Nederland, haar zwangerschap op jonge leeftijd, het gedwongen huwelijk, haar vertrek naar Zuid-Afrika na haar kinderen in een kindertehuis ondergebracht te hebben, haar familie die haar zwart maakt, haar leven als zeer bekende mannequin en fotomodel, haar rijkdom.
En zoon kan het leven niet goed aan, de ander wel, maar koestert ook een grote wrok tegen zijn moeder. Zijn zoon, Tom, wil meer weten over zijn grootmoeder en krijgt de kans als zij hem, als hij 30 wordt, uitnodigt voor een lange cruise. Hij filmt de nog prachtige frle vrouw en zij vertelt haar kant van het verhaal. Ze worden vrienden. Begrijpen elkaar.
Als hij zegt van zijn vriendin te houden, kan ze dat niet verkroppen, voelt het als verraad.
Kort daarna sterft ze.

Je kunt lang napraten over zo'n familie. Er zitten kanten aan die in meer families voorkomen. Uitbreken om een nieuw leven te beginnen, kinderen die de dupe worden, achterklap en afgunst, en ook heel veel verdriet.  

16 november
Regenachtig. Zacht weer. Als ik vroeg bij Bubastis ben, vind ik nog wel een parkeerplek dichtbij, hoef ik niet met mijn olieverfschilderij door de regen. Eigenlijk zijn die plekken voor bezoekers van het verzorgingshuis, maar die krijgen om 1 uur 's middags nog geen bezoek. Er smokkelen meer mensen, dus dan is het niet zo erg, mag ik het ook.
Natuurlijk is dit een superzwak argument, als kind leer je dat al op straat: elkaar uitschelden bijvoorbeeld. Ik mocht dat absoluut niet van m'n moeder, net zo min als vloeken, 'maar  Herman doet het ook, ze doen 't allemaal!' Dat was geen reden voor haar om het goed te vinden, ik moest voor straf binnenkomen.
Waar ligt de grens tussen fout parkeren en foute afspraken bij banken en handel?

15 november Geen supermaan gezien. Bewolkt. Miezerregen.

Carla en Wolfgang stonden van zondag op maandag met de camper in Doesburg, Wolfgang reed maandagmorgen terug naar Duitsland en zij fietste op de parallelweg naar Zutphen. Ze zwaaiden nog even naar elkaar. Met het Bronckhorster pontje ging ze de IJssel over, was de enige klant. Werd gratis overgezet, ze betaalde denk ik met gezellig kletsen. Een dag of vier/vijf fietst ze van Z. uit rond, jawel, met prima regenkleding aan! de laatste dag komt ze weer hier.

Toen het zondag zo koud werd, maakte ik weer de tafel met voer voor de vogels klaar. Pindakaas, zaadjes, vet en pindanet.  De enige die er bij komt, is de zwarte eekhoorn. De bruine en de bruine met zwarte staart (familie?) zoeken nog noten. Niet onder de boom, maar noten die de anderen verstopt hebben.

14 november
De wei is witbevroren vanmorgen, ook het bouwland aan de overkant, maar dicht bij huis niet. Het heeft dus net een beetje gevroren.
Vandaag is de maan op zijn grootst te zien, staat sinds 1948 niet zo dichtbij, maar de weersverwachting is niet gunstig, bewolkt/ regen vanavond.

Dochter fietst deze week door Nederland! ik hoop dat ze het droog houdt. 

13 november
Het was een heel geslaagde avond, met lekker eten, veel praten en lachen. Ook bij de andere tafels was de stemming uitstekend. We gaan nog wel eens naar de Nachtwacht. De 'bruiden' vermaken zich kennelijk prima, hun moeder is duidelijk de pineut. Wat een kunst. Vroeger riep ik Kleinen ku'j an, h; nu kan ik zeggen Oudjes ku'j an, h!
Nee, hoor, dit is natuurlijk flauwekul. Ik vind zoiets heerlijk, niet van dat benauwde.


echt waar??

Oudste dochter en man gaan met vrienden en naaste familie om de beurt iets doen zoals dit, in plaats van een groot feest te geven waar je nauwelijks kunt praten. Een heel goed idee volgens mij! 
 
12 november
Het zal een mooie en drukke dag worden: onze dochters met hun mannen komen vandaag hier, twee bruidsparen, ze zijn 40 en 35 jaar getrouwd. Iets om heel dankbaar voor te zijn. 

11 november 
Leonard Cohen is dood.
82 Jaar werd hij.

 
Vanmorgen werd ik opgehaald om even mee te gaan voor een wandeling door het park.
Het is prachtig weer, de zon komt erdoor, de bomen zijn goud en rood, trekvogels vliegen over en als Bob de auto parkeert bij het kerkhof verwelkomt een jong poesje ons. Het is er inderdaad net een park.

Hij wil op deze Remembrance Day de doden herdenken die in oorlogen gevallen zijn. We kijken bij de graven van 2 heel jonge mannen uit New Zealand, n is nog maar 21 jaar, die met hun vliegtuig uit de lucht geschoten zijn boven Winterswijk. Hun graven onderhoudt hij. Ook heeft hij toen hij langer op North Island was geprobeerd of er nog familie van die 21-jarige was, maar zonder resultaat.

Bizar, 2 jonge mensen, geboren aan de andere kant van de wereld, die mee vechten in een oorlog tussen Europese landen.
Waar doet me dat aan denken...

10 november
 
Flute en flut
Je zou verwachten dat glaswerk bij het afwassen of opbergen het minst veilig zou zijn. Verkeerd gedacht, het gaat vaak in de kamer mis met glazen omdat ik teveel zwaai.
Nog nooit gooide ik een glas kapot bij anderen- geloof ik- maar juist wanneer ik denk niet te hoeven opletten- want ik ben gewoon in m'n eigen huis, wie doet me wat- mep ik een glas op de grond. In zes weken nu al vier stuks. Deze week twee.
Het ene toen ik de krant even opzij zwaaide naar het tafeltje naast me, het andere toen ik het onderste boek van de stapel naast me wilde wegtrekken. Het eerste was m'n laatste smalste flute waar een alcoholvrij drankje in zat en het tweede een vijftig jaar oud kampeerglaasje nog uit het kampwinkeltje van Oltra in Agde, mt nog een slokje port er in. Nu heb ik er nog maar n over.

Ik kreeg twee mooi geslepen kristallen champagneglazen van Bob, die ik dus nooit durf te gebruiken, alleen misschien met Oud en Nieuw, maar hoe vervang ik zo'n vijftig jaar oud dagelijks gebruikt campingglaasje?
Het heeft iets zieligs, zo'n weduwglaasje in de keukenkast. 

9 november  6 u 30
Hoe kn het! Hoeveel Amerikanen zijn er? 323.000.000. Zijn dit uit al die miljoenen echt de twee beste mensen voor 't presidentschap? Trump lijkt te gaan winnen. Ik ben bang. Hoorde net zeggen dat hij de Amerikanen Amerika teruggeeft. Welke Amerikanen? 

8 u 30
Hij heeft dus gewonnen.

8 november
Rianne harkt met grote halen de terrasjes en de treetjes plus stoepje naar de voordeur met de superlichte plastic grashark bladvrij. Voor 95 procent dan. Sneller gaat niet, zelfs niet met een bladblazer. Ik vermeld dit voor de zoveelste keer, want het is echt heel makkelijk, veel sneller en lichter dan met een bezem waarmee ik gisteren op weg naar het dorp ook jongere mensen zag zwoegen. 

Vandaag verkiezingen in Amerika. Ik ben voor geen van beiden. Maar als ik zou moten kiezen werd het geen Trump!
Vandaag was het de geboortedag van mijn sterke grootmoeder. Ik vraag me af wat zij gedaan zou hebben. Zonder twijfel niet blanco stemmen, zij was van de tijd voordat vrouwen stemrecht hadden, dus ze zou alleen al om die reden op Clinton gestemd hebben.

7 november
Na Renie gisteravond begonnen aan Het geheime dagboek van Hendrik Groen, 83 jaar Pogingen iets van het leven te maken.
In mijn omgeving was iedereen er lyrisch over, maar hoewel het in 2014 verscheen, al in maart '16 de 22e druk beleefde n al een vervolg heeft gekregen, had ik steeds de boot afgehouden, omdat het in een verzorgingshuis speelt en dat niet zo aanlokkelijk is voor iemand die ook in die leeftijdsgroep zit. Ja, leuk voor jongeren om te lezen over klagende en halfdemente oudjes en over een paar opstandige mensen die de boel opschudden, maar ik hoefde niet zo nodig.
Tot gisteravond dus, dochter had het meegebracht en ik begon om half tien aan 1 januari. En maand wilde ik lezen, maar toen ik slaap kreeg, zat ik al in Maart!
Ik vind het boek heel geestig geschreven, maar het onderwerp is in wezen triest: een kudde oude mensen, die in het gareel gehouden wordt door een zich aardig voordoende herderin, die echter een achterbakse herdershond blijkt te zijn.   

6 november
Dochter kwam al vroeg in de middag. We zouden mosselen eten en natuurlijk veel te bepraten hebben, zij meer dan ik, want ze heeft een vol sociaal leven, n ze waren een paar dagen aan de Zeeuwse en Belgische kust geweest. Hadden lange strandwandelingen gemaakt en gezwommen.
Gezwommen? Hoeveel graden was dan het zeewater?
Nee, gewoon in het zwembad, moeder!
Ze hadden van een toevallig passerende slakkenexcursie geleerd hoe je zeldzame miniminislakjes kunt vinden in een iets diepere duinzandlaag. Ze (de vijf mensen uit Limburg die er een hele dag voor uitgetrokken hadden) hadden er al 4 in een doosje zitten en de vijfde werd net gevonden. Kijk maar!
Later probeerde dochter het ook, vond er direct al n, had natuurlijk weer geen excursiedoosje bij zich en nam hem bloot zo zonder doosje mee naar de camper, waar hij fijngedrukt in haar hand aankwam. Amateur, h.

5 november
Bob zegt dat ik iets met de appels moet doen. Ook al is er nu overal een overvloed aan appels, er zijn altijd wel mensen die ze graag willen hebben. 
Ik ga met het boodschappenwagentje op pad, 48 appels pluk en raap ik. Er zijn weinig exemplaren aangevreten, heb al weken geen reen en konijnen gezien.
De meeste andere appels zijn te klein om te schillen, de bomen zaten te vol, waren ook niet gesnoeid. Dat moet dus komend jaar anders. Minder appels, maar grotere.
Appelmoes maken, na 4 jampotjes wecken heb ik het zin er af. Zwak van me, ik weet het, doe het voor anderen, want eet het zelf nauwelijks.

Ik geef veel liever iets weg wat ik zelf heel lekker vind. Raar eigenlijk. Even nadenken.
Als ik het zelf lekker vind, is het net of de gift een beetje groter is door dat extra gevoel. Zoiets?

4  november
Ik zoek Contact op de website van een Landelijke Vereniging met eigen blad, want wil het abonnement opzeggen.
Vult u uw lidnummer of mailadres in.
Lidnummer alleen blijkt even later niet genoeg. Beide dan maar. Wordt geweigerd, mailadres klopt niet. Nee, ik heb een andere provider. Logisch.
Bellen dan maar. Er zijn nog 8 wachtenden voor u. Dat wordt een hele zit. Dan komt de vraag of ik wil wachten of wil afbreken en teruggebeld worden. JA!

Ik word gebeld. Toets na de piep uw 10-cijferig telefoonnummer in. Doe ik, maar heb nog een piepklein mobieltje uit 2007 en als ik bij het achtste nummer ben, word ik onderbroken: toets een 1 en dan opnieuw uw 10-cijferig nummer. Het lukt me nu wel. Binnen een half uur word ik teruggebeld.
Dat terugbelsysteem is reuze handig.
Mevrouw wil wel mijn huidige mailadres hebben omdat het daar z werkt: eerst de correcte gegevens invoeren en dan pas opzeggen via de site.
Maar omdat ik oud ben, wil zij het me makkelijk maken en zal ze me een mailtje sturen waarop ik alleen maar hoef te antwoorden met 'Opzeggen abonnement'.
Het blijkt dat ik niet voor 1 november (wat ik dacht) moest opzeggen, maar pas voor 1 maart. Ik was nu mooi op tijd en al binnen een half uur klaar! 

3 november
 

Het heeft na de vorige bladfoto niet gevroren en toch liet gisteren de es zijn blad massaal vallen. Ook mooi. Het vallen van blad is misschien helemaal niet afhankelijk van vorst, maar van het gebrek aan licht.  

Rianne liet prachtige foto's zien van Tenerife. Ze was daar een week met een vriendin en die bleek een oud-leerling van me te zijn! Weer n. Ik weet niet of ze met plezier aan me denkt, maar dat ze me niet vergeten is, vind ik al heel wat!
Indrukwekkend was de aanblik van de pikzwarte wolkenmassa's tot op het wateroppervlak, de restanten van het noodweer dat vorig weekend o.a. over  Curaao trok.

2 november
Resten van de eerste computer in Nederland uit 1952 zijn bij een verzamelaar gevonden. Hij was zo groot als een klaslokaal.
Ik moet dan denken aan de eerste computer waar Jachman mee te maken kreeg, ik meen in de jaren '70. Het fenomeen was nog vrij onbekend, maar de directie van het bedrijf waar hij werkte, had wel begrepen dat je er alle gegevens van een zaak in kon stoppen en laten verwerken.
Er waren nogal wat oude rotten in de fabriek die enorm veel gegevens in hun hoofd hadden zitten en daar bij vergaderingen de directie mee confronteerden of corrigeerden, als dat zo uit kwam.  
Jachman was er n van.
Hij moest op pad om zo te zeggen z'n eigen graf te graven. Welke al werkende computer in Europa kon wt en wat kostte dat. Hij ging o.a. in Schotland en Itali kijken.
Toen het bakbeest kwam, moest er een kamergrote ruimte voor ingericht worden. Absoluut stofdicht. Speciale deur.
Mensen werden opgeleid om met het ding om te gaan en nu kon bij overleg de directie tegen 'meneer Jachman' zeggen, dat die maar aan de computer moest gaan vragen hoe dit of dat was gegaan vorig jaar. Die comp. was door mensen, die vaak geen idee hadden hoe dingen in de fabriek gemaakt werden, geprogrammeerd en dat gaf dan wel eens pijnlijke situaties: het vertrouwen van J. op zijn goede geheugen en het vertrouwen van zijn bazen in de programmeur en de computer.   
Na Jachmans pensionering wilde hij niks met een PC te maken hebben, deed dus nooit iets met die van mij, die ik in '92 nodig had voor mijn werk.

1 november
Vanmorgen leerde ik het rijmpje dat Engelse kinderen de eerste van elke maand roepen als ze iemand anders zien:
'Pinch and punch for first of the month!!! '
Knijpen duwen en trekken horen daarbij.

De ander laat dat niet op zich zitten en zegt daarbij:
'Slap and quick for being so quick!!'
Op internet vond ik ook als antwoord:
'A flick and a kick for being so quick!'
Ook daar hoort flink wat terug doen bij.

Op dezelfde pagina stond ook dat wanneer je als eerste woord op de eerste van de maand 'rabbit' zegt (= konijn, maar ook slechte speler), dat geluk brengt voor de hele maand. 1 December zal ik proberen daaraan te denken! Als geluk zo makkelijk gaat!
Het zal wel de rest van een oude bezwering zijn.