logarchief  sepember  home  verder                                                           leidjeberg@xs4all.nl

logs oktober 2016

 

 

31 oktober

'n extraatje vanmorgen

't Is toch wel even vreemd, die normale tijd. 'k Zal eens opletten wanneer het weer 'gewoon' is.

Gisteren heeft Bob voor de laatste keer gemaaid. Ik denk, dat het niemand gestoord heeft, want er was veel verkeer. Bertus kan nu de maaimachine ophalen voor de jaarlijkse grote beurt. Ik dacht daar altijd pas in maart aan, net voor de eerste keer maaien, 'o ja, niet vergeten na te laten kijken', maar nu is het een beter moment. Er is weer een man in de buurt die zegt dat Bertus nu meer tijd heeft dan in het voorjaar als iedereen eraan denkt.  Hl verstandig.

Nog even de es laten zien. Als het gaat vriezen laat hij in n keer alle blad vallen. De kleur is veel dieper rood dan op de foto!

30 oktober
Een deel van mijn familie vliegt, vaart, rijdt, wandelt en fietst. Zwemt misschien zelfs nog in zee. De rest werkt wl stug door, hoor, want er is veel te doen aan huis, tuin, gezondheid en zichzelf.   Mijzelf, zal ik maar zeggen.
Als ik nu alles eens heel goed ga organiseren, dan weet ik altijd waar ik m'n spullen gelaten heb.
Nr. n van de spullen is de stok. De kruk was wel eens zoek, maar is zo groot dat ik hem meestal gauw terug vond.
De stok dus. 'Hier zit een handig polslusje aan, dan hebt u hem altijd bij u!' Ik trapte er nog in ook. Ja, een stok is een stuk beter dan een kruk en veel beter dan 2 krukken, hij valt veel minder vaak om, want heeft een sponzige handgreep, zodat hij aan het aanrecht en de wastafel blijft hangen, maar dat polslusje....! ik ben rechts n de stok moet rechts. Dat werkt niet.
De koude kraan zit rechts, met links opendraaien gaat onhandig, want de al bijna honderdjarige gewoonte het rechts te doen is aardig ingeslepen. De stok sleurt mee naar de kraan, stoot bij terugtrekken een glas van het aanrecht af.
Ik haal stoffer en blik, maar kan niet met dat rechter aanhangsel de boel opvegen. Stok hangt halverwege de arm en zit erg in de weg.
Als ik het lusje niet gebruik, ben ik die lastpost vaak kwijt, heb hem ergens achtergelaten, 'k weet niet zo gauw waar...hij is onopvallend klein.

Zo, dat lucht op. Naar buiten, de zon schijnt!

29 oktober een prachtig zonnige dag

Bij zonsopgang kwamen uit het noordoosten deze 6 rose vliegtuigstrepen, afstekend tegen de blauwe lucht, even later nog een paar, meer vanuit het noorden. Ik vind het een mooi gezicht al vervuilen ze de atmosfeer.

Dochter kwam hier voor de zevende geboortedag van Jachman zonder Jachman. Ik denk vaak aan hem als ik yoghurt eet om half 5. Dat doe ik bijna nooit op die tijd, maar ls ik het eens doe, dan denk ik aan hem, de man van de klok. Zo zijn er natuurlijk veel meer momenten. Niet vreemd na bijna 59 jaar samen optrekken.
Dochter kwam dus. Ze bracht een 4-pak donkere Danette chocovla mee uit Belgi. MMMMM! Wij leerden die vla in Frankrijk kennen. Alleen te eten met een theelepeltje. 
Als zij in Belgi of Frankrijk is, wil ze er gelukkig nog wel eens aan denken om wat mee te brengen!  
Ze liet me opnamen horen van de Corsicaanse zanggroep A Filetta. Ze waren onlangs naar een balletuitvoering geweest waar die groep op het toneel staand zong. Vreemde fascinerende muziek. Ze zijn niet bij elke voorstelling aanwezig, en dan wordt een opname gedraaid.   
http://www.afiletta.com/     

28 oktober
Wie z'n neus schendt, schendt z'n aangezicht.
Wie van de jongeren kent dat gezegde nog? schenden en aangezicht zijn ouderwetse woorden geworden. Ik ken ze nog wel en voelde ze ook! Ik zie ze bij wijze van spreken in de spiegel bij elke ijdele blik. Zit m'n haar goed? gatver, die neus! een grote lelijke rode plek, groter dan die er al zat van een vorige keer, jaren geleden.
Bij het naar beneden klappen van de achterklep van de Panda dacht ik er niet aan dat ik er te dicht bij stond. Dacht even later wel dat m'n neus gebroken was, maar dat viel gelukkig mee. Haastige spoed is zelden goed,
..maar het schilderij dat ik met een zwier achterin legde, vordert goed en ik heb er lol in. Het is er weer eentje om lekker vrij verf te smeren. Het hoeft niet precies, want het stelt een buienlucht boven zee voor.
Op het strand van de Middellandse Zee, tekende ik die jaren geleden na in m'n schetsboekje, dat ik toen nog altijd bij me had.
Al schilderend wordt het nu anders, 'maar dat geeft niet' zoals vriend J vaak zegt.    
De laatste 2 weekenden van mei gaan wij, de leerlingen van BUBASTIS op 2x 3 dagen exposeren in de Koppelkerk in Bredevoort. Een schitterende ruimte daarvoor.  

27 oktober
Terwijl ze m'n voeten onder handen neemt, nemen wij onze levens door. Ze was op de MAVO een heel rustige leerling van me en nu is ze een heel rustige vrouw met een eigen zaak. Ze studeert nog steeds door. Binnenkort mag ze examens afnemen in haar vakgebied.
We hebben allebei de behoefte om te blijven leren, alleen kreeg zij van huis uit niet die ondersteuning die ze als verlegen meisje nodig had. Ze heeft het later ingehaald en overlegt nu zelfverzekerd met artsen en accountants.
En ze is nog aardig ook! Ze woont in een huis waarin ook m'n grootouders ooit woonden en waar ik als puber bijna tegenover woonde.
Ze is wel verbaasd dat mensen in haar omgeving meer waardering hebben voor een man met een eigen bedrijf dan voor haar. Ze zeggen bijvoorbeeld waarderend: Hij heeft nu een eigen zaak. Aan haar vragen ze: Hoe gaat het met je salonnetje?
Ze kan erom lachen, maar toch steekt het een beetje.

26 oktober
Toen ik net na las wat ik gisteren schreef, vond ik het wel wat negatief. Verder was ik best opgewekt, hoor! en helemaal omdat we bij de vorige Jachmannen waren.
We praatten zo geanimeerd, dat het zomaar 2,5 uur later was! De geschiedenis van hun familie, hoe ze leefden en hoe anders dat nu allemaal is. Mooi hoe Ab door zijn stamboomonderzoek een goed contact heeft gekregen met neven en achterneven in Noord Amerika en Duitsland, daar al vaker was, ook zijn kinderen waren daar op bezoek.
Misschien vindt hij nog wel meer mooie verhalen over zijn familie.

25 oktober
Een week geleden schreef ik over de expositie in het ziekenhuis die in november en december zou zijn. Toen ik de Cordinator Kunstcommissie mailde met vragen over tijdstip van inrichten enz. kreeg ik een antwoordmail met een verontschuldiging: foutje, dubbel geboekt.
Gisteren moest ik in het ziekenhuis zijn en had daarna een gesprek met haar. Ik kreeg koffie en een gratis uitrijkaart en nogmaals haar verontschuldigingen. Ok, iedereen vergist zich wel eens, ook een Cordinator Kunstcommissie. Het wordt nu januari en februari.

Het was een wonder, dat ik op tijd in het ziekenhuis was, want op het bord waar ik langs kwam op de heenweg stond 'Ingang ziekenhuis afgesloten'. Het overviel me, dus ik reed door om poolshoogte te nemen. Toegangsweg afgesloten, hekken en zware machines. Bij de personeelsparkeerplaats stond een mannetje mensen die daar al ingereden waren, weer achteruit de weg te laten oprijden. Levensgevaarlijk! Toen ik hem te pakken kreeg, bleek dat we via de nieuwe rotonde op de weg naar Groenlo moesten rijden. Dus doorrijden ri. Aalten, bij rotonde omkeren, ri Gr. rijden, en op de nieuwe rotonde de nieuwe weg nemen.
Het is een Streekziekenhuis, ik ken die aanduidingen, maar mensen uit omliggende plaatsen niet. Later praatte ik met verschillende mensen in het restaurant die in paniek waren geweest wegens te laat op de afspraak komen en niet weten hoe te rijden.
Er stonden overal gele borden, maar vooral met teksten waar je niet, maar niet met hoe je wl moest rijden.
Nu wordt de bewijzering veranderd, hoorde ik.
Zet ook een duidelijke tekening in de plaatselijke huis aan huis bladen. Wees een beetje klantvriendelijk. 

24 oktober
Het interview van Jeroen van Kan met Jonathan Safran Foer over zijn laatste boek 'Hier ben ik' was zo uitgebreid, dat ik het boek eigenlijk niet meer hoef te lezen. Nee, dat is flauwekul, maar er werd al wel veel weggegeven over de inhoud en hoe die te interpreteren.
Over de nasleep van de Holocaust. Alle aandacht ging na de oorlog uit naar de mensen die vermoord waren, de overlevenden moesten zich zelf maar zien te redden.
Over de vader/zoon relatie. Toen Abraham bereid was zijn zoon Isaac te offeren aan God de Vader, greep een engel in, de intentie hem te offeren was genoeg. Maar hoe keek Isaac daarna naar zijn vader, die bereid was geweest hem te vermoorden?
Over woorden en daden. Kun je alles zeggen, omdat het 'maar' woorden zijn? Zijn intieme sms'jes van een getrouwde man aan een vrouwelijke collega niet erg, omdat het maar woorden zijn?
Over het huwelijk. Vaak verdwijnt de intimiteit tussen man en vrouw. Het werk, het huishouden, de kinderen, tv, sport, enz. maken zo moe, dat 'het' er steeds minder van komt.
Het verhaal speelt in zes weken, maar er wordt heel veel in overhoop gehaald.          

23 oktober
Wat past bij een mistige herfstmorgen waarin heel langzaam de zon doorbreekt en op de radio Les Carmelites zingend en voor en sterven onder de guillotine? Ook op You Tube.
Dat is andere koek dan een wel of niet werkende griepprik, waar wij ons druk over maken, zag ik bij Kassa.
Jaren geleden vond mijn huisarts dat ik de leeftijd had voor de prik. Ik had nooit griep, dus wilde hem niet. Tien jaar later drong hij er nog eens op aan. Ik zwichtte. Lag een week met nare griep in bed. Daarna geen prikken meer voor mij, heb nooit meer griep gehad. Afkloppen!

Voor mij is het begin van de herfst het naar binnen halen van de terrasparasol. Vandaag. Wanneer hij genoeg aangedroogd is tenminste.

22 oktober
Welke gevoelens kun je met een ander meevoelen? Dat bedacht ik toen ik na het boodschappen doen nog even thuis in de auto bleef zitten.
Er kwam een dame met keurige hond de zandweg inlopen, ze keek nog even achterom links en rechts de grote weg af, niemand te zien, en begon toen met hoog optrekken van linker en rechter knie aan de zandwegwandeling. 't Zag er een beetje komisch uit. 't Was een heel gezonde beweging echter, leek me, en waarom mocht niemand dat zien? Ze was toch keurig aangekleed, mooie jas, mooie laarzen, en gezond bezig? Ze was een voorbeeld, niet iemand om uit te lachen.
Ik wilde me een soortgelijk gevoel van gne herinneren en kwam eigenlijk alleen op rare valpartijen. Vooral die over de tramrails in Den Haag op een druk punt. Toen ik daar lag, hoopte ik dat niemand het gezien had. Iedereen had het kunnen zien, zag het waarschijnlijk ook, maar niemand leek het te hebben gezien.  En dat was pas frustrerend!  

21 oktober
De tweelingbroers zijn weer bij elkaar. Bob haalde zijn broer op van Schiphol, stond buiten op te letten waar J. naar buiten zou komen. Zag hem komen en rondkijken, en belde van een afstandje: ik sta links! Nee, niet zo ver links! een klein beetje links!   Goed, ze hadden elkaar terug.
Vanmorgen waren ze hier en het is weer frappant om te zien hoe ze uiterlijk op elkaar lijken, ook in hun manier van praten en bewegen. 
Aangezien ze verschillende ascendanten hebben doordat ze met een kwartier tussentijd geboren zijn, hebben ze wel verschillen in hun karakter.
Zo verklaren ze het zelf.

20 oktober
Het schijnt met de marslander niet helemaal goed gegaan te zijn, behalve dat hij daar wel gearriveerd is.  'n Wegsmieterken dus.
Voor dat geld waren andere 'leuke' dingen mogelijk geweest: bijvoorbeeld een bijdrage aan het levensonderhoud van een oudere, totaal overwerkte mantelzorgster die er hoewel ze zelf niet gezond is ook nog 2 baantjes naast heeft om het hoofd boven water te houden.
                                                 *****
Iets dichter bij huis: De enige wezens die ik in deze herfstvakantie buiten zie lopen, beetje overdreven hoor, zijn eekhoorns. Ze zijn al weken bezig met het begraven van walnoten. Deden ze dat eerst ver van de boom, helemaal over de beek heen in het bos bijvoorbeeld, langzamerhand begroeven ze ze dichterbij en nu al in de molshopen op 5 m afstand.
Er zijn meer dieren die van noten houden: gaaien en eksters. Eigenlijk kunnen eksters nauwelijks een hele noot aan, maar ze gunnen ze absoluut niet aan de gaaien. Beide soorten produceren bij de gevechten een akelig lawaai, er sneuvelt geregeld een noot en dan wordt het pas echt een lekker potje vechten! 

19 oktober
Regen. Regen. Regen. Zou het op Mars droog zijn als de raket? capsule? nee, sonde, dat technisch zeer ingewikkelde Schiaparelli-ding op het oppervlak dicht bij de evenaar moet landen? In een paar minuten afremmen van 21.000 naar 1700 km/u, naar stilstand... een enorme parachute moet dat helpen volbrengen in de zeer ijle atmosfeer. En dan? Misschien kijkt hij even rond, als er niet te veel stofwolken zijn, heel misschien stuurt hij een berichtje naar huis, zoiets als: ben goed angek.. ben bij ma..
En dan stilte.
Toch fijn dat we er allemaal aan mogen meebetalen, h? We zullen Amerika eens een poepje laten ruiken! Dat zal ze leren!

18 oktober
De dag van de expositie in het SKB nadert. Gedurende twee maanden, november en december, hangen daar ongeveer 20 schilderijen van me in twee poligangen.  'k Vind het behoorlijk spannend. Het uitzoeken kost nogal wat tijd, want wat kan goed bij elkaar hangen en ook: welke tekst past er goed bij?
Ik maak namelijk van de gelegenheid gebruik om er een paar gedichtjes bij te hangen.
Ben zo druk als een klein baasje, of zoals Rotterdamse Corry zei: druk als een schoenmaker met enen klant.

Ik heb nog niks gezegd over het jubileumconcert afgelopen zondag van de Greyhound Barbershop Singers. De herenclub bestaat 30 jaar en ze hadden duidelijk zin in een feestje. Ze zongen lekker vlot vooral songs uit de jaren '60/'70, alles uit het hoofd, een beetje swingend, goede stemmen, geen ondersteuning van instrumenten, helemaal zoals het bij zo'n koor hoort. Prima gedaan, heren!

We hadden al een week van te voren de kaartjes gekocht, niet wetend dat het zo warm en zonnig zou worden! We besloten van beide walletjes te eten en gingen na de pauze de wei in.

17 oktober
Een tijdje geleden ontmoette ik de moeder van een oud-leerling, keek in agenda's na wie die jongen geweest was, gisteren hoorde ik hoe het hem na 2 mavo vergaan was.  
Hij was heel goed terechtgekomen, was mede op mijn voorspraak doorgestroomd naar havo/vwo, had zonder problemen vwo gehaald, had iets met computers gestudeerd, had baan gekregen bij een groot bedrijf, was daarvoor drie jaar uitgezonden geweest naar IJsland, was nu weer terug en had een eigen bedrijf.  
Zo'n succesverhaal vind ik prachtig om te horen, hoorde er al veel meer.

De niet zo mooie verhalen worden je niet trots verteld. 

16 oktober
Heb genoten van de verhalen van M en T. Ze waren in Frankrijk en Spanje, ik (her)kende plekken waar ze over vertelden. Trokken zelf graag door dezelfde streken. Wist zo uit het hoofd zelfs hoe het pleintje in Rennes les Bains er uitzag! Maar het bleek nu 'afgezakt'. Wie gaat nog naar zo'n duf plaatsje met badhuizen?
Ik hoefde niet te koken, T. haalde chinees. Smaakte prima. Ja, 't was echt genieten.

Later bekeken we de foto's in hun trouwalbum, veertig jaar geleden! Vond het tamelijk confronterend om al die mensen van de vorige en mijn generatie te zien die er niet meer zijn.
Vooral als je daarbij de lachende en pratende toen nog jonge mensen ziet, familie en vrienden, die niet oud werden, geeft dat een schok.

15 oktober
Al weken dubde ik over welk onderwerp ik als inleiding zou houden bij de studiegroep. Ik dacht aan 'Basisinkomen' waar ik niet lang geleden een hele avond informatie over kreeg. En van onze wethouders hield daar een inleiding over.
Op internet gezocht naar meer informatie en toen bleek dat daar al bijna 2 eeuwen geleden in Rusland ideen over bestonden. Ze stamden ook weer uit eeuwen daarvoor! Het is dus beslist geen nieuw idee.
De hoofdgedachte is dat de mens zowel goed is als slecht. Hij staat op 2 benen, het goede en het kwade. Leun nu eens op het goede been, focus niet op het slechte, is de boodschap. Je hebt wel een staatsvorm met een regering nodig, maar dan wel n die gelooft in het goede en niet n die bij voorbaat de mensen wantrouwt.
Ik zal er eens een nachtje over slapen.    

14 oktober
Vraag. Als je een gedicht heel mooi vindt- het raakt namelijk aan je eigen gevoelens- kun je dat dan los zien van de auteur, van wie je weet dat hij een vriendin met een revolver bedreigde en een andere ermee vermoordde? Ik bedoel Gerrit Achterberg. 

Van de week ging het bij een mailgroep om zijn gedicht Tabor.
Ik kan dat lezen en het scheiden van de psychopathie van de auteur, maar begrijp absoluut niet hoe dat in het hoofd van n mens kan: zoiets prachtigs maken en een prachtig mensenleven vernietigen. De verklaring is de ziekte in zijn hoofd. Ik begrijp dus de ziekte niet.

(Een gedicht schrijven is toch iets anders dan een lekkere maaltijd koken of een kast timmeren. Hoe lekker of mooi die kunnen zijn. Voor mij is een gedicht iets wat met, het zit in je hoofd, en moet eruit.
Zitten bedreigingen en moord op dezelfde manier in je hoofd, en moeten die er ook uit?  Dat naast elkaar bestaan kan ik dus niet begrijpen.)
Opm. Als je een gedicht schrijft, het bednkt en het schrijft met behulp van je taalgevoel of vakkennis, dan is het in mijn optie geen gedicht maar een vers. Tabor komt op mij over als een Gedicht)

13 oktober
Hij doet het weer! De TV bedoel ik. Gistermorgen kwam de monteur: Ja sinds augustus hebben we dit zelfde probleem, Canal Digitaal gaat over op een ander systeem en daardoor doen de 'kastjes' het niet meer. Sommige pikken nog even een paar zenders op, maar dan is het wel gebeurd. Die van u heeft het nog aardig lang volgehouden, nog 2 maanden, was ook een goed merk. U moet nu een nieuw kastje hebben, n een nieuwe afstandsbediening. Wat dat kost? Toch wel een dikke 165 euro. Hebt u geen bericht van ze gehad? 
Ja, al 2 jaar krijg ik brieven met doe de overstap nu alvast! Ik dacht, ls het spaak loopt, vraag ik de monteur van O. wel om het op te lossen!
Dat was heel verstandig mevrouw, dat heeft u heel wat geld bespaard. Mensen die toen overstapten, moesten gelijk al 5 euro in de maand meer betalen! U begint daar nu pas mee!
Ik ben nieuwsgierig hoeveel nieuwe kastjes ze verkocht hebben. Alle mensen in het buitengebied hebben nl een schotel.
Meer dan honderd al en er komen er nog steeds bij.
Niet slecht voor jullie! Hij grijnst. Omdat het inladen lang duurt, en door zijn haast mislukt, dus nog een keer moet, lust hij intussen wel een kopje koffie.

Ik krijg een handleiding van 10 minizinnetjes, de rest staat op internet. Ja, een handleiding uit 2012! en verder Bel de klantenservice. Verdienen ze daar ook weer aan!
We zijn 's avonds een dikke 2 uur bezig om te snappen waarom dt niet werkt, als je dt doet....  Maar nu weten we het. Hebben de Klantenservice niet nodig. Kunnen nog fijn de frustratie zien van moeder en dochter die elkaar lang aan moeten kijken. We zetten alles uit en nemen opgewekt een glaasje port.

12 oktober
Mooie en geestig beschreven kaart uit Australi gekregen, met allemaal daar voorkomende dieren. Schrijver maakte er, ook nog eens in het Engels- niet echt 'mijn taal'- , een heel verhaal van, had zogenaamd zijn tent tussen die 'bloody' buggers opgeslagen, onder de Ghost Gum, die ergens in de Billabong staat. Het was een mooi verhaal en je snapt wel dat ik heel veel namen op moest zoeken om er iets van te begrijpen.
Ik leerde dat de Magpie, midden onder, een slimme ekstersoort is, die als enige onder de niet zoogdieren zichzelf herkent in een spiegel.
De zwartwitte vogel links in de boom is een Kookaburra, een ijsvogelsoort van wel 30 cm.
Bijna 3 maanden heb ik op een kaart moeten wachten, maar dat is het waard geweest.

De op 1 oktober al zwaar in spanning zittende a.s. grootvader, heeft gisteren eindelijk zijn eerste kleinkind, een jongen, gekregen! De vader van die grootvader wordt deze week 96 jaar en is voor zijn leeftijd heel kwiek. Baby en zijn overgrootvader overspannen samen bijna een eeuw. 

11 oktober
Een paar dagen geleden was er 's avonds ineens zomaar een update van de TV. Gisteren had ik geen beeld, geen enkele zender. Het promofilmpje van Philips was wel te zien, dus de beeldbuis en het geluid zijn niet kapot. Ik denk dat de schotel verkeerd staat gericht, want er was al langer sprake van overgaan op een andere satelliet. Zoiets heb je als je geen glasvezel hebt. Zo dadelijk maar even de schotelleverancier bellen voor hulp. Ik kijk wel niet vaak, maar ls ik iets wil zien, moet dat kunnen.
Aardige mevrouw van de ondersteuning wil veel van me weten over bovenstaande. Vraagt of ik het resetten al geprobeerd heb. We hebben de hele HELP afgewerkt, zeg ik. Ja maar hebt u 10 minuten de stroom uitgeschakeld? Nee. Is dat resetten, vraag ik. Zucht aan de andere kant.
Ik probeer het 10 minuten uitschakelen.  Geen beeld. Morgenvroeg komt de monteur.

Klein leed.

10 oktober
Vanmorgen was het een zeer geanimeerde bijeenkomst bij de studiekring. Ineke hield een heldere inleiding over globalisering.
Ik geef maar even de omschrijving /inhoud van wat ter sprake kwam:

G. One World?
G. dimensies
G. oorzaken
G. gevolgen
plus de uitdieping van de vraag 'One World?'

De hoofdpunten:

G. is een proces en vindt in toenemende mate plaats
G. verbindt en verandert culturen
G. verandert de ruimtelijke inrichting en leefomgeving
G. verandert de functie van gebieden
G. bevordert de fragmentarische modernisering
G. leidt ook in moderne landen tot economische verbrokkeling
G. wordt versterkt door verdwijnende grenzen

De inleidster heeft geografie gestudeerd en was jaren lerares VWO totdat ze 5 jaar geleden een hersenbloeding kreeg.
Ze deed de inleiding zo goed en gedreven, ze stond zo boven de stof, ze kon op alle vragen en zijsprongen zo vlot en duidelijk reageren, dat ze na afloop een gemeend hartelijk applaus kreeg.
Tranen. Ze is lichamelijk nog lang niet de oude, maar haar hersens en geestkracht zijn zo te horen prima in orde.

We doen allemaal een keer een inleiding en ga hier maar eens overheen. Nee, gelukkig hoeft dat niet. Het is geen wedstrijd. 

9 oktober
Schitterend weer vanmorgen, zon en mist


Van 10 tot 1 uur buiten geweest. Dubben of ik de planten die niet tegen vorst kunnen binnen zou halen. Nou goed, een paar jonkies dan, de rest mag nog even de vorst trotseren, worden ze flink van. Dat kreeg ik vroeger ook te horen als ik bij de kachel kroop: 't is mooi weer, zo'n beetje kou.. daar word je flink van, alle kinderen zijn buiten, ga maar fijn spelen!
Dat deden de zeker 20 sportwagenbezitters ook die met open kap uit de zandweg kwamen en de weg opreden, het gas flink openzettend, een afschuwelijke herrie. Toen het gewone verkeer weer door kon rijden, kwam er nog een individualist achteraan, die als enige de andere kant op reed.
Natuurlijk weer hopeloos verdwaald in die godvergeten Achterhoek.  

8 oktober
Het was een grote verrassing voor me om een fotoboek te krijgen van een stel schilderijen die een tijd geleden in de galerie van Jack en Bob gehangen hebben. De pagina's staan een beetje bol bij het openslaan, dus mijn foto's van foto's worden er niet mooier op. De zee achter de vlasvelden van Bretagne loopt nu door mij als een gieter leeg.
 


De visboer op de markt vraagt belangstellend hoe het met me gaat. Hij zinspeelt erop dat hij me al eens zag met wat kennelijk een goede vriend was, ik woon daar toch nog wel?
Hij komt al jaren 2x per week langs als hij vanuit Twente hier naar de markt gaat. Maar nu had hij me ook op een terrasje zien zitten. Ik ken hem al van de tijd dat hij als hulpje bij zijn vader in de kraam stond. Hij is inmiddels de baas van de vishandel en komt met een gewone auto zonder zijn naam groot erop naar de markt. Voor de viswagen heeft hij een paar medewerkers.
Ik zie hm nu niet meer langskomen, maar hij ziet mij dus wel, soms.

7 oktober
Schoolvriendin die ik van m'n 13e ken, komt volgende week bijpraten. Ze is een lieverd en ook daarom heb ik veel geduld met haar, maar een gesprek wordt moeizaam. Drie keer hetzelfde antwoord geven op drie keer dezelfde vraag, vraagt toch wel geduld. We gaan maar veel over vroeger praten, over klasgenoten en leraren, want dat weet ze beter dan ik.
Er zijn nog weinig mensen met wie ik over die schooltijd kan praten. Ik weet zeker dat we een mooie middag zullen hebben en weer kunnen lachen om vriendjes en leraren.

Gisteren haalden jarige zus en ik ook herinneringen op aan onze buurt vroeger. Zij is bijna 6 jaar ouder dan ik, dus heeft ng minder mensen om dat mee te doen. Aan de twee andere aanwezigen kon ik niet merken dat ze zich verveelden. Ze zijn goed opgevoed en/of wij waren goed bezig. Laat ik het daar maar op houden.

Op de terugweg gingen we in Groenlo een hapje eten en zagen Rianne in actie. Ik zou in die drukte en herrie nog geen glas water zonder knoeien bij een klant op tafel kunnen zetten, zij draagt een blad met kokend hete koppen soep tussen de mensen door, onverstoorbaar en vriendelijk kijkend. Knap hoor. 
 We keken bij de VVV wanneer de kelder open is voor bezoek, want ik wil met eigen ogen wel eens zien waar mijn heks-overover-enz-grootmoeder (ik hoop dat ze dat is) gevangen heeft gezeten voor ze werd terechtgesteld. Volgens mij was ik de eerste die dat verhaal bij het Museum aanbracht, niemand wist er toen iets van.  Zie bergweg 7 voor Lange Aele.  

6 oktober
Mijn zus is jarig. Gefeliciteerd, Riet!

Elke avond kijk ik op de teller die bij m'n site hoort, hoeveel mensen die dag meegelezen hebben. Gisteren waren er 18 uit de VS bij, die op 1 bepaald woord gegoogled hadden. De zoekers hadden verdeeld over 10 uur dat ene woord ingegeven, dus een klas was het niet, of ja, misschien was het opgegeven huiswerk. Weet je wat het woord was?  Stekelstruiken!  Heel nuttig natuurlijk.  'k Ga het ook proberen!

Via Google lukte het me niet, na 7 pagina's vond ik het welletjes. Via de zoekmachine op m'n site lukte het wel. Als je het wilt controleren: 2008 no 19, september 20-30. 
Ja toch! Zoeken Google en stekelstruiken bij Afbeeldingen geeft een foto en m'n website.

5 oktober
Prachtige sterrenhemel vannacht. Niet dat ik in de kou buiten ga zitten om die te bewonderen, maar als ik er 's nachts even uit moet, dan kijk ik wel vaak even. Soms zie ik een 'vallende ster', deze benaming spreekt me veel meer aan dan meteoriet. Vanmorgen heel vroeg zag ik er n.

Hoorde vanmorgen op radio 4 vertellen over de serie over muziekinstrumenten die op school/tv.nl te bekijken is (Apennoten) en bedoeld is voor kinderen van 5-6 jaar. Uitzendingen do, vrij, zaterdags om half acht. 'k Luisterde met een half oor dus je moet zelf maar opzoeken of het 's morgens of 's avonds is. In de studio zijn dan 10 kinderen van die leeftijd. Video's zijn te bekijken op internet.

4 oktober
Dat Franciscus van Assisi van dieren hield en zij van hem, wist ik, want daarom is er die extra aandacht voor dieren op zijn sterfdag. (?) Ik las nu dat hij op 3 oktober 1226 gestorven is, en dat 4 oktober zijn kerkelijke feestdag is. Hij is ook nog de Patroon voor voetgangers en dierenbeschermers. 
Er is nu bewezen dat dieren in de hemel komen. Dat hoorde ik net op de radio, het 'bewijs' ervoor staat ergens in de bijbel. Baasjes kunnen hun hond in de hemel terugzien.
Het is nu maar de vraag of die honden hun baas daar zien arriveren, was het commentaar.

De laatste weken stoken we 's avonds nog al eens de open haard. Dat 'we' is feitelijk onjuist, want vriend haalt hout van buiten, legt hem in, drukt de zware schoorsteenklep open en steekt het vuur aan. Ik bewonder en geniet.  

Harry, die hier een paar maanden geleden een door een zwaar dreunende donderslag iets gekantelde dwarsbalk (nieuwbouw 1976) weer recht in de inkeping van het staande gebint trok en duwde, die Harry dus, had als restaurateur van oude boerderijen veel belangstelling voor dit en andere gebinten. Hij bekeek alle tekenen van aanpassing die er in het verleden aan gedaan waren, zoals ingezaagde openingen waar de staanders van een kleinere boerderij hadden gezeten, de zware spiestukken aan schuine draagbalken, kennelijk ook afkomstig van een andere en grotere boerderij. De aanpassingen van een kleinere boerderij zijn niet noodzakelijk van dezelfde kleine boerderij, maar logisch is het wel:  't Jachthuis was vr 1900 smaller en korter. 
Bij nader inzien kwam Harry tot de conclusie dat in ieder geval n van de gebinten veel ouder moest zijn, misschien wel van rond 1600, gezien de sporen van constructieveranderingen, de soort verbindingen en de kleur van het hout. Het is al meer dan eens onderdeel van een ander huis geweest.
 
    boek:
De vakleu en et vak
Het onderste gat in de staander is nodig geweest voor een dwarsbalk naar een zijmuur als een extra zekering.  

3 oktober
'k Ben niet zo heel veel buiten geweest gisteren, heb voor het eerst in weken niet buiten gezeten, maar ben wel met Bob de nieuwe paden opgegaan. De paden op, de lanen in, je weet wel... Toch weer heel anders dan een rondje buitenom. Maar ja, als ik 30 jaar deze weidepaden loop, wordt dat natuurlijk ook weer gewoon.
Bij de klimroos bloeiden nog een paar roosjes. Laten zitten of mee naar binnen nemen? Meenemen. Binnen zien we ze meer dan buiten. Jammer dat ze gingen hangen.
Ik keek op de site of ik een foto vond van de zomerbloei. Die zag ik niet zo gauw, maar wel vond ik op een oude pagina de naam van het roosje terug: Pauls Himalyan Musk Rambler.
Heerlijk geurend, 25 jaar geleden aangeplant. Er zit nu veel dood hout in, maar hij bloeit maandenlang. De paar andere rozen die ik toen pootte geuren ook. Dat moet bij rozen, vind ik. Ik ben iemand van het ruiken, ruik overal aan, zoals aan heerlijk eten in een restaurant, al schijnt dat niet zo netjes te zijn. (vond Amy Groskamp-ten Have dat?)
Ik vind echter het ruiken naast het proeven een bewijs van waardering voor de kok. Ik probeer bijvoorbeeld te ruiken welke kruiden er in zitten.   
Pauls Himalyan Musk Rambler

2 oktober
Prachtig om weer het zwenken van de zwerm spreeuwen te zien boven het Hilgelo, voordat ze na een paar proeflandingen allemaal tegelijk neerslaan in het riet. Toch is het na deze natte zomermaanden en warme nazomer anders dan vorig jaar: de bomen en struiken tussen mij en het riet zijn duidelijk gegroeid en nu zie ik de vogels alleen als ze hoog vliegen.
Niet alleen de struiken bij het meer, lle struiken en bomen zijn flink gegroeid, zelfs de bijna twee eeuwen oude beuk hier in de tuin.
Even narekenen, klopt dat 'bijna twee eeuwen oud'?    't Zal me toch niet gebeuren dat ik er een opmerking over krijg van de Olde Jachman!!
Het huis is van 1848/'49. Als de boom toen geplant is en zeg maar 10 jaar oud was, dan is hij nu eh... eh.. 177 jaar. Nou, dat is toch bijna 200 jaar? De eik die wijzelf hier pootten, was bij het planten 15 jaar oud. Als die beuk ook al 15 was, dan is hij nu 182. Dus cht wel bijna 2 eeuwen!

1 oktober
Aanstaande opa zit in spanning. Dochter was al 2 dagen geleden uitgeteld. Gaat het wel goed daar?
Ze zitten meer dan 150 km van elkaar af, je kunt niet even achter de deur heen kijken. Telkens appen of bellen kan dochter op de zenuwen gaan werken. Hoe vaak kan het dan wl, 1x per dag? Maar is dat eigenlijk niet te weinig? Er kan van alles misgaan!
Moeilijke overwegingen, hoor!
                                                              -----
Bij de kapper is het nog stil. Nelson staat buiten voor de deur, kijkt naar binnen, gaat netjes zitten als iemand naar de toonbank loopt, iets pakt en de deur opendoet, blijft netjes zitten tot hij zijn snoepje krijgt. Dagelijks ritueel van de grote zwarte buurhond. Hij komt maar 1x per dag, meestal  's morgens bijtijds en zeurt nooit. Wel blijft hij rustig zitten als het op is en staat pas op om weg te gaan als de snoepleverancier beide lege handen laat zien.
Een heel enkele keer bljft hij zitten en moet dan weggestuurd worden. Klanten zijn misschien bang om langs zo'n grote hond naar binnen te gaan.
 

.