logarchief  februari  home  september

logs maart 2016

 

Op 1 september wil ik verder gaan met de logs.

26 en 27 maart
Druk druk. Ja, ik denk dat ik druk ben, maar het is aanklooien, geen werken. Aanklooien noem ik bezig zijn met plantjes water geven, denken aan de plantjes van Carla, de telefoon pakken en bellen, ze is er niet, wat deed ik nou, plantjes water geven, ik ga verder, hoor de klep van de brievenbus, even kijken, krant, over de weg rijdt de huifkar langs, Bertie? Nee, de mensen draaien zich naar me toe en zwaaien, man met microfoon zal wel zeggen dat dit vroeger bij het Walin hoorde en een caf was, het konijnenhol is al een week verlaten, ik moet nu dat gat toch eens dicht maken, straks als het droog is, Wat deed ik nou? plantjes water geven.... snap je nu dat de dag zo nogal chaotisch voorbij gaat? Dan heb ik het nog niet eens over het plannen van drie/ vier dagen eten in huis halen.  

25 maart
Nog n keer de grote pindakaaspot. De nieuwe en al weer lege is door iemand gespot in de wei richting eik, nu zo'n 40m van de voertafel af. Geen kleine jongen die dat verplaatsen voor elkaar krijgt. Waarschijnlijk niet de twee eekhoorns, want die keken zeer kwaad naar de lege tafel. Of juist wel, en waren ze kwaad omdat er nog geen nieuwe pot lag.
Nog even geduld tot november, jongens.  
                                                    ******

De definitieve bril was gearriveerd, zeker een week sneller dan verwacht, en ik kon hem ophalen en de napas doen. Hij zit perfect, heeft bijna hetzelfde montuur als de vorige en wat belangrijker is, ik kan er dichtbij en veraf heel goed mee zien.
De brillenzaak draagt de plaatselijke schaapskudde een warm hart toe net als ik, en is er sponsor van. Ik niet, tot gistermiddag.
Er wordt kennelijk aan een bril behoorlijk verdiend, want als aardigheidje maakten ze me voor een jaar 'vriend' van de kudde, wat 20 euro kost. De zaak betaalt de bijdrage voor het eerste jaar. De kudde hoopt natuurlijk dat je na dit jaar gewoon vriend blijft.  

24 maart
Nu weet ik hoe de lege pindakaaspot zo'n 4 m van de voertafel op de grond terecht kwam. Ik zag net hoe twee eekhoorns te keer gingen op en rond de voertafel die sinds gisteren helemaal leeg is. Ik hang namelijk geen netjes, snoeren en andere spullen meer op, ze moeten zichzelf maar redden. De vogels bedoel ik. Tegen twee roofzuchtige eekhoorns kan ik niet op. De allerlaatste pindakaaspot is helemaal verdwenen, waarschijnlijk ligt die diep onder de rhodo, waar ik niet kan komen.

Gisteravond een Canadese documentaire gezien over een vrouw in het zuiden van India, 'Driving with Selvi' gemaakt door Elisa Paloschi. Het gaat over de ellende van het jong uitgehuwelijkt worden. Selvi is veertien als haar broer haar uithuwelijkt aan een veel oudere man. Na een paar jaar waarin ze, zoals je pas veel later hoort, aan andere mannen tegen betaling 'uitgeleend' wordt, ontvlucht ze hem en gaat naar een grote stad. Ze leert autorijden, gaat als taxichauffeur werken, en is de eerste vrouwelijke taxichauffeur in het zuiden van India, ze ontmoet haar grote liefde, trouwt met hem, krijgt een dochtertje en gaat rijles nemen om bus- en vrachtwagenchauffeur te worden. Mooi om haar te observeren, ze is knap, gevoelig, sterk, lief en spontaan, een mooi mens. Haar dochter zal niet op haar veertiende trouwen, die gaat naar school, dat is wel duidelijk.

23 maart
Vreemd gevoel dat de Marianumavonden voorbij zijn. Het was een gemengd treurig/vrij-gevoel bij veel mensen: thuis zijn en van een lange lichte dinsdagavond genieten is ook weer fijn.
Je zult nog een paar mensen wel eens zien, onverwacht ergens in het dorp, maar het gros woont in plaatsen verder weg en die zie je niet meer. Er worden wel dingen gezegd als: ik kom eens aan, weet waar je woont, heb er in de buurt gewerkt, we fietsen veel, dus als het mooi weer is...., maar ik weet van mezelf dat daar weinig van komt.
Het enige dat blijft, is het Getuigschrift, dat je drie winters de Avondakademie gedaan hebt, de mooie herinnering aan diepgaande gesprekken, zoals je die alleen met vreemden onverwacht hebt.
De map met aantekeningen zal in een verre kast belanden, de boeken die je gelezen hebt, staan op schrijversnaam weer tussen de andere, van de films en de tentoonstellingen die je samen bezocht hebt, resten alleen de kaartjes die in de agenda's geplakt zijn.
Maar de namenlijst met de adressen blijft op het bureau liggen.... voorlopig.

22 maart
Vannacht een paar keer tussen half twee en vijf uur wakker geworden van overtrekkende kraanvogels. Ze roepen aan n stuk door tegen elkaar, een vrolijk geluid, een ander geluid dan in de herfst, vind ik. Als ze naar het zuiden trekken, zijn de jongen nog erg jong, vliegen voor de eerste keer zo'n enorm eind en lijken dan aangemoedigd te moeten worden. Nu kunnen ze het zonder dat, en schetteren mee met de ouderen. 
Als ze door de wind net een kilometer verder oostelijk of westelijk vliegen, hoor je ze niet. Mooi toch zo'n vliegroute die al eeuwenlang recht over je huis loopt. (Wat is taal toch leuk.)

Ooit zullen ze hier gefourageerd hebben. Het bouwland aan de andere kant van de weg heet Kranenkamp. In 1653 was dat hele stuk land vanaf Samberg/Bonnink bekend onder die naam.

21 maart  Lente
Windows 10. Heb niet langer weerstand kunnen bieden aan de verlokking van ng meer internetplezier. Kiek'n wa't wordt. Ik hou al niet van snufjes omdt het de allergrappigste of mooiste nieuwigheidjes zijn. Dus toen ik net terugkwam van de wasmachine en een schitterende foto zag die ik niet weg kon krijgen zonder eerst commentaar te moeten leveren, werd ik al pissig. Ik heb m'n eigen foto's!!

Lente dus. Het motregent en het is koud, 6 gr. Ik werd wakker geschreeuwd door een paar eksters, die tegen de eekhoorn scholden, die met zijn poot in de liggende pindapot op de voertafel zat. Kleine vogels gingen zich er ook lawaaierig tegenaan bemoeien, dus me lekker nog eens omdraaien was er niet bij.
Ik vond van de week de lege pot 5 meter van de tafel op de grond terug. Op het gras, dus gelukkig niet kapot.
'k Hoop dat m'n humeur zich update naar een zonniger versie! 

20 maart
Voor de titel van een schilderij zoek ik naar het goede woord. Een jonge vrouw zit met haar gezicht naar een lichte mooie omgeving, maar ze ziet die niet, ze houdt zich slapend, heeft haar hoed diep in het gezicht getrokken. Ze ziet het niet, of wil ze het niet zien? Ik zoek in de richting van 'afwending', maar dan in de betekenis van 'zich afwenden. Niet in de betekenis van gevaar afwenden. Zie niet zo gauw een zelfstandig naamwoord daarvoor. Het dichtst bij komt misschien 'ontkenning'. 

De al een dag vermiste vrouw van 67 is dood gevonden in het Hilgelo. Iemand vond haar fiets en een paar mannen gingen met een kano het water op en vonden haar. Ze is hier vermoedelijk over de zandweg langs gekomen. Misschien heb ik haar gezien. Je ziet niet dat iemand die hier langs fietst wanhopig is. Ze keek misschien nog goed uit bij het oversteken.
Je kunt niets doen.   

19 maart
Voor de slotavond van Marianum maken we allemaal een korte samenvatting van onze gedachten bij de afsluiting. Liefst niet langer dan een halve minuut spreektijd. Er werd geloot om de letters voor het onderwerp, ik trok de S. Daar moet iets van te maken zijn.

De drie winters vlogen om, we leerden veel, maakten goede kennissen, bijna vrienden.
We hadden 9 vakken per jaar in groepen van drie op 21 lesavonden van 3 uur. Totaal waren er 11 of 12 docenten, van wie de meesten enthousiast en goed les gaven. We begonnen met 30 mensen en eindigen met 26.
We kunnen komend winter aan een kopklas meedoen met keuzevakken. Telkens 5 avonden van 2 lesuren in n vak. Vier maal 5 avonden. De vakken worden pas in juli bekend gemaakt. Je kunt 1 vak, maar ook alle 4 vakken kiezen.
In ieder geval is filosofie erbij. Er is geen creatief vak bij, wat ik jammer vind. In de gangen hangen prachtige door leerlingen gemaakte werken. Ik weet nog niet of ik meedoe. 
Eerst dinsdag nog 2 lessen en daarna het feestelijk/treurige afscheid.

18 maart

Deze Spaanse schone hangt sinds gisteren aan een paperclip te draaien onder de bureaulamp boven de computer. Door de warmte is ze steeds in beweging. Ze is vastgeplakt op een kaart uit Spanje en heeft een chte zijden jurk aan met stroken echte kant. Haar partner bestaat alleen maar uit foto. Zij stapt eruit en is al bijna mens.
De spanjegangers stuurden me per mail al heel bijzondere foto's,  maar een echte ansichtkaart is toch wel heel leuk ouderwets.  

17 maart
Na de schilderles moet ik me thuis altijd schoonboenen en omkleden, want hoe het zo komt weet ik niet, maar ik ben een van de weinigen die kans ziet om helemaal onder de verf te zitten. f het palet valt op mijn schoot, f de even weggelegde penselen hebben elkaars stelen vol gesmeerd, f het doek valt van de ezel als ik de poes van mijn schoot af til.... enz. Als ik sta, blijf ik schoner, maar de laatste tijd vind ik dat uren staan te moeilijk.

Terwijl ik thuis na het schilderen schone kleren bij elkaar zocht, ging vanzelf het licht uit. Toch niet weer een stroomstoring? 
Jawel, een uur later bij de bakker hoorde ik mensen zeggen dat het in dezelfde postcodegebieden was als een paar maanden geleden.
Vriend had al eerder gevraagd of ik bij hem kwam eten.  Hij had destijds geen stroomstoring gehad, dus dat kwam gisteren goed uit, ik kook namelijk elektrisch.
's Avonds brandden op de weg naar mijn huis de straatlantaarns weer en de lampen thuis ook.
Ja, 'k heb heerlijk gegeten! Een vriend die lekker koken kan is super. 

16 maart
voedselpiramide
Bij biologie bespraken we een voedselpiramide. Alles wat leeft op aarde is afhankelijk van wat er als eerste door zonne-energie  begint te groeien op de kale bodem: algen, mossen, grassen, planten.. de producenten.
Planteneters leven er rechtstreeks van. Van planteneters leven weer vleeseters en daarboven weer roofvogels.
Zo'n piramide is er ook voor mensen te maken: Grassen/granen, koeien/varkens, mensen.
conclusie: Als alle mensen vegetarir worden, is er voor iedereen op de wereld genoeg voedsel te produceren.

Bij de tweede les ging de pastor verder op het thema Boeddhisme. Nu was hij beter voorbereid dan de vorige les. Hij vergeleek nu de leer van de Boeddha met de zuivere leer van Jezus. Veel overeenkomsten.

De laatste les economie ging over het meten van inflatie. Hoe werkt het CBS. Zie website.
Indexeren, budgetonderzoek, nominale rente/ rele rente, heel veel uitleg en informatie. Heel goede en enthousiaste docent.
Zie ook  Hier   Wie is de mol, bij het Komrijcollege. TV-opnamen (Slingeland) Op de site nu nog beelden van vorig jaar.

15 maart
Wat een rust om niet meer aan iets wat met te hoeven denken. Nu ga ik denken aan iets wat niet met. Iets ontspannends!
De berg strijkgoed van 3 weken wegwerken en keurig in de kast leggen bijvoorbeeld. Yes, kan ik afvinken. Ik ga er nog net niet op een stoel vr zitten om er van te genieten. De stapels aan Rianne laten zien is ook al plezierig.
En dan nog de tuinbank afschrobben die ik al een paar dagen geleden tegen de algen ingespoten heb. Ook leuk. Kan ik me gelijk voorbereiden op de op n na laatste Marianum-avond. Het zal heel vreemd zijn om na drie winters al die aardige mensen niet meer te zien.
En een paar mensen opbellen die ik al eeuwen verwaarloosd heb. Kom ik misschien van dat schuldgevoel af. Zou fijn zijn. Ze weten echter dat m'n gedachten vaak in beslag genomen worden door iets wat nog fijner is: gelukkig zijn. Daardoor wel egostisch lijken.  
En de belastingaangifte doen. O, nee, dat hoort bij meten! 
Ik schuif graag dingen voor me uit: dat kan morgen wel, of anders overmorgen.
Slechte gewoonte. Toevoegen aan lijstje verbeterpunten!

14 maart
't Was een gezellige bijeenkomst van de Studiekring. Met m'n inleiding werd druk meegeleefd. Er zijn een paar mensen die veel weten van geschiedenis en die, als ik n deelonderwerpje aankondigde, er gelijk om het hardst op in gingen. Ik moest echt een paar keer ingrijpen: Jongens, maai me niet het gras voor de voeten weg! Dat ga IK vertellen!
Gelukkig kon ik ze later aftroeven met een vrij nieuw boek dat ze niet kenden, over Hekserij in de Achterhoek en het aangrenzende Duitse gebied. Ik kocht het in Duitsland.
Na een uur waren we nog niet aan de vooroordelen toe, dus dat bewaren we voor een volgende keer, zei de gespreksleider.
Het verhaal over Lange Aele vonden ze mooi, een Grolse vrouw voor de Roermondse (Spaanse) rechtbank, n van de laatste voltrokken doodvonnissen (1614). Grolle(Groenlo)  was toen Spaans. Misschien ben ik een nazaat van Aele. 
Na de koffiepauze bij de nazit praatten we verder over angst voor het 'vreemde' dat vaak als het Kwade wordt gezien, en toen kwamen als logisch vervolg de Vooroordelen toch nog ter sprake. Speciaal die van de afgelopen honderd jaar. 

13 maart
Wat was er nou op 13 maart? Ik weet dat er iets moet zijn, maar op de kalender staat niks. Dan weet ik het opeens, Carla moest heel ziek naar het ziekenhuis op vrijdag de dertiende, nog geen 2 jaar oud was ze. Ik ben net bezig met Bijgeloof. Vrijdag de dertiende is een ongeluksdag. Carla zag dat later anders: 't was een geluksdag, omdat ze op tijd in het ziekenhuis kwam en overleefde.
Er zijn meer mensen die vrijdag de 13e een geluksdag vinden: Prins Bernhard vond dat ook en reed altijd in auto AA13. 
Bij mijn literatuur-speurtocht naar o.a. bijgeloof kom ik te weten dat er 269 door de kerk erkende tegenpausen zijn geweest. Daar heb ik tante Dien nooit over gehoord, en die wist heel wat van pausen. 

12 maart
De afgelopen weken was ik tussen honderd andere dingen door bezig met het voorbereiden van een inleiding bij de Studiekring. De laatste dagen begint het ernst te worden en ga ik toch wat dingen op papier zetten. Daarna de hoofdpunten op kleine kaartjes en dan moet het lukken.
Het onderwerp heeft me al lange tijd geboeid: Bijgeloof, heksen, vooroordelen.
Het blijkt zo'n uitgestrekt terrein, dat ik me moet beperken. Het is ook mooi als de medegroepers hun eigen gedachten en kennis inbrengen op de momenten die ikzelf wil aangeven. Kijken of dat lukt. Er zijn een paar leden die steeds popelen om te zeggen wat hun gedachten en ervaringen zijn. Prima, maar dan wel op momenten die ervoor geschikt zijn en die ik aangeef!!
Dat klinkt heel flink, maar of het werkt? Maandag zal ik dat weten.
 
11 maart
Als ik bij de opticin een nieuw brilmontuur uitzoek, loopt er een vrouw achter me langs die zegt: Hallo, Leidje! Met twee mannenhanden die aan mijn oren zitten, -'de ene zit hoger!' jaha dat weet ik echt wel!- kan ik niet omkijken, maar ik herken de stem onmiddellijk: Marietje.
Een minuut later praat ik met de opt. over namen herinneren. Marietje is inmiddels meegenomen naar achteren. Ook hij had oud-klasgenoten later ontmoet, meisjes bedoelde hij, die hij, hoewel ze onder hun mans naam bij de hockeyclub waren, altijd aansprak met de van vroeger bekende meisjesachternaam. Hannah van Ooyen zei hem niks, maar Hansje Oonk wel, heel veel zelfs!  
Mijn oren zijn trouwens wel een probleem, het afpassen d.m.v. een mal van de oude bril werkt niet goed. Die pootjes waren op mijn maat verbogen, en bij de modellen uit de showkast kan dat niet. Hij bedenkt een andere oplossing en zal zijn stinkende best doen.
We staan tegenover elkaar terwijl hij de bril aftekent. Hij zegt dat ik wel goed sta, maar hijzelf kan niet doodstil staan, zijn benen trillen. Na de winterstop was de training gisteravond behoorlijk pittig geweest. Ik vraag wanneer de eerste wedstrijd is. Oh, zondag pas!

De foto die hij van mijn linkeroog maakte, probeer ik te vergeten. Als het echt met, zal ik een operatie overwegen, maar voorlopig ga ik het doen met een nieuwe bril.
Ook al zegt grapjas dat een operatie dertig jaar meegaat.

10 maart
De eend klimt uit de beek en loopt langzaam met telkens stilstaan en omhoog kijkend naar het dak van de schoppe een rondje. Verschijnt na een kwartier weer. Geen goeie nestplek gevonden? Bang voor de kauwen die op de schoorsteen zittend naar binnen turen? Bang voor de eekhoorn die met zijn kop in de pindakaaspot zit? Bang voor de zwartwitte buurtkat die doodstil met scheve kop naar een gaatje in het gras kijkt? ...maar ondertussen.....?
Bang voor dat mens dat 3x per dag met een klap de buitendeur dichtgooit? (Ze weet niet dat het als teken dient voor de vogels, die dan weten dat ik de voertafel gecontroleerd en bijgewerkt heb).
Ik zal nooit weten wat er in dat eendenkoppie omgaat. Hoeveel gevaren ze dagelijks ontmoet. Nooit weten of n van de 3 woerden die haar beminnen haar favoriet is. Nooit weten of ze honger heeft, of verjaagd is van haar plekje op de andere beek. 

9 maart
Canada heeft aangekondigd om 300.000 Syrische vluchtelingen op te nemen. Reden: ze kunnen prachtig meehelpen het land verder op te bouwen.
Het staat nog niet in de kranten, maar als Ad van Liempt het gisteravond hoorde en het op NPO 4 vertelde vanmorgen, dan geloof ik het direct.
Of ze er zelf graag heen willen?
In het hoge noorden staat al jaren een prefab moskee. Maar er zijn ook aanslagen geweest  op moskeen in heel Canada. En dan die ijzige winters.

Gisteren op les de opname van voeding in het lichaam behandeld. De zes meter lange dunne darm heeft een onvoorstelbaar groot oppervlak van binnen, door uitstulpingen die weer uitstulpingen hebben, waardoor de dan al waterigdunne voedselmassa, zo voorbereid door maag, lever enz. door de darmwand heen in het bloed komt en zo alle lichaamscellen kan voeden.
Een andere les behandelde inflatie en deflatie, en of deflatie verdere deflatie veroorzaakt. Over de godsdienstles van de de pastor over Boeddhisme zal ik het maar niet hebben. Veel leerlingen wisten meer dan hij.  

8 maart
Vrouwendag.
Vrouwen zijn altijd bezig, mannen kunnen echt vrij zijn, maar vrouwen willen/moeten 'zorgen', ook als ze vrij hebben. Het is echt waar, hoor, het staat in de krant.
We wisten het allang natuurlijk, maar als je  het zo weer eens leest.....

Rianne zorgt voor mij en voor het huis. 'Vandaag doen we de grote ramen', zegt ze, 'staat de trap nog in de schuur?' Ze brengt haar eigen supergoeie napoetslapjes mee, want ik heb niet die goeie en weiger 23,95 uit te geven voor een supergoed napoetslapje.
De zon schijnt: naar buiten dus!

7 maart
De jonge konijnen in het hol in de voortuin zullen langzamerhand wel op eigen benen kunnen staan, ze worden al weken verwend door hun moeder. Ik had geen stinkende schoenen om in de ingang te proppen, maar dat zou toch niet geholpen hebben, ze zou dan waarschijnlijk wel een andere ingang gegraven hebben.
*****
Ik ben benieuwd of Jos zijn vriendin gisteren nog geholpen heeft.
Zaterdagmiddag werd er aangebeld. Moeder en dochter voor de deur. Auto van moeder stond in het bos, scooter van dochter op het fietspad aan de overkant. Kapot. Ze vroegen of ik ruimte voor de scooter had tot ze hulp hadden gevonden. Mij schoot dezelfde vraag te binnen die een keurige jongeman me eens stelde, waarop ik hem de schuur wees en hij hem niet op kwam halen. Het bleek een gestolen en overgespoten scooter te zijn. Verhaal staat hier ergens op de site.
Dit leken me betrouwbare vrouwen te zijn, dus ik wees ze de schuur. Ze stelden zich voor, woonden in Aalten en dochter moest naar haar werk in een van de buurtschappen hier.
Gisteren belde dochter op: of ik thuis was en ze met technische vriend langs mocht komen. Dat mocht.
Een half uur later kwam vader haar en vriendje afzetten. Stelden zich ook keurig voor. Alle drie keken ze belangstellend in de benzinetank, bewogen het stuur eens heen en weer en probeerden te starten. Een protestkuch van scooter was het enige. De mannen hadden duidelijk geen idee van storingen en ze besloten met het ding te gaan lopen. Vader was al weggereden. Ik vroeg of ze helemaal naar Aalten wilden lopen, maar nee, vriend woonde aan de Aaltense kant van het dorp en daar wilden ze de scooter neerzetten. Na tien keer bedanken voor de stalling vertrokken ze.
Zij duwde het apparaat zover als ik ze zien kon, een heel eind dus.
Vandaar mijn eerste zinnetje.    


6 maart
Dikke mist, een wit bevroren wei, maar wel fluitende vogeltjes!
De banken die gaan verhuizen zijn zo groen uitgeslagen in deze natte winter, dat we ze niet aan kunnen pakken om te verhuizen. Met antialgenspul, een harde borstel en veel water zien ze er over een poosje weer schitterend uit. Waarom ik ze niet met een plastic hoes afdek? Dat vind ik veel lelijker staan dan een groene bank.
Een dure villa hier in de buurt, met een enorm kaal terras, en daar staat dan vanaf begin herfst tot mei  het 'zitje' op, (precies in het midden natuurlijk) met zo'n goedkoop ogende doorzichtige plastic hoes met bedrukte narcissen er over heen.
Dan  heb ik liever 's winters een paar banken met aan de achter- en onderkant groene uitslag, die er met lekker een middag boenen en nog een middag lakken weer als nieuw uitzien. En dat geeft ook nog eens een enorme bevrediging!
Niet boos worden hoor. Ieder zijn meug.  

   
5 maart
De keuring ging van een leien dakje. Bloeddruk goed, geen 'suiker', een beetje staar, 'maar geen oogarts zou dit gaan opereren', een aardig gesprek tussendoor over gezonde voeding en veel buiten zijn, 3 negens voor helderheid van geest, dus tot over 5 jaar mevrouw. Alle spanning de laatste dagen is voor niks geweest.

Ik wilde een handig en schoon karretje, geen kruiwagen dus, om kussens enz. naar de bankjes die achter in de wei en bij de beek komen te staan, mee te nemen. zie 29 februari. Vriend heeft zo'n karretje op zolder staan, briefjes in supermarkten leverden geen koper op. Nieuwe binnenbanden, half overdekt, schitterend. We hebben nog geen prijs afgemaakt, maar hij bracht hem wel al mee in een hevige sneeuwbui gisteren.
De plek voor de banken weet ik nu, maar eigenlijk zou een prieeltje, zoals in de zitkuil, ook wel mooi en handig zijn. Leuk om op internet te speuren.

De jonge achterbuurvrouw die al vijf jaar zo'n beetje op me past, is vandaag jarig. Ze zei net, dat als ze weer ooievaars in de wei heeft ze me gelijk op zal bellen. Spannend. Vorige week zagen we toen Carla er was een groep grote vogels half achter de eik langs vliegen, heel laag, een stuk of tien, niet goed te zien, ze verdwenen achter het bos. We dachten aan roofvogels, maar kranen zou ook heel goed kunnen. Ik keek op Waarneming.nl en er waren rond de 28e febr. veel groepen kraanvogels gespot.  
 

4 maart
Zondag zagen we een vlucht grote vogels vrij laag overvliegen, maar zagen niet zo gauw wat het waren. Vanmorgen zong de merel ook weer voluit. Al is de wei wit bevroren, de winter is echt voorbij!
Voor mij is het vandaag een beetje spannend, straks keuring voor verlenging rijbewijs.

3 maart
Vanmorgen hoorde ik weer het 'Erbarme dich' van Bach, gezongen door Fadia el-Hage. Zij zingt het in het Arabisch en ook op de Arabische melodielijn. Ik kan me nu voorstellen dat Bach de melodie van Arabieren gehoord heeft en die gebruikt heeft. Fadia brengt het gevoel over. Ze lijkt het niet zo mooi mogelijk te willen zingen, maar zo echt mogelijk. Ik vind het prachtig.
Fadia el-Hage
 *****                                                   *****  
                           
Nieuwsberichten: Samson stelt voor om elke dag Syrische gezinnen per vliegtuig op te halen uit Turkije en te verdelen over Europa, elke dag zo'n vierhonderd mensen.
Bij ons in Nederland is het aantal daklozen toegenomen tot over de 31.000, waarvan er 19.000 Nederlander zijn, verspreid over heel Nederland. Gebrek aan goedkope woningen, steeds minder geld voor (nacht)opvang.
De anderen zijn veelal mannelijke buitenlanders, jonger dan 30 jaar, in de grote steden.
Wie zouden zich heel ongelukkig voelen bij zo'n voorstel als dat van Samson? 

2 maart
Bij biologie behandelde de docente de aanpassingen van verschillende plantensoorten aan hun leefomgeving. Klimmers in het oerwoud, die op een vruchtbare bodem beginnen te groeien. Ze hebben licht nodig  dat zo'n 60 meter boven hen is, boven de kruinen van de bomen.
Klimmers. Op de grond hebben ze genoeg voedsel maar geen licht. Aanpassen dus: klimmen. Maar onderweg hebben ze geen voedsel om te groeien. Aanpassing: je hebt 'iets' ontwikkeld om jonge blaadjes van struiken en bomen waar je langskomt te bewerken met een bepaald stofje waardoor ze snel vergaan en als opbouwstof dienen.

Andere planten halen voedsel uit insecten. Ze hebben stevige bladeren ontwikkeld die als een schelp op elkaar kunnen klappen. Op de bladeren zitten een paar itstekende haren. De bladeren zelf hebben een zoetig laagje. Vlieg snoept van zoetigheid en raakt een haar aan. Merkt het niet eens. Raakt hij binnen 20 seconden nog eens een haar aan dan klapt de 'schelp' dicht. Er is een elektrisch stroompje dat voor dat systeem zorgt. Aanpassing, evolutie. 
David Attenbourough filmde jaren dergelijke planten. We bekeken n filmpje met vangsystemen, groeisystemen, . 't Maakte grote indruk.

Hier nu zware hagelbui! 9u25.
 
1 maart
Ben blij dat er meer mensen zijn die niet in een grote stad willen wonen, die gek worden van al die mensen op straat, van het licht, het verkeer, het constant p moeten letten. Mijn hulp die echt wel wat gewend is en vaak genoeg in een stad komt, kan niet tegen de drukte in Amsterdam op zaterdagmiddag. Ook niet als Marco Borsato op haar wacht.
Ik kan er ook niet goed tegen, was er al jaren niet meer, maar weet nog dat ik er doodmoe van werd. Ik vraag me nu af waarom we er waren, ik denk voor Toon Hermans. Kun je nagaan hoelang dat geleden is! Zeker 20 jaar!
In Den Haag waren we een paar dagen, ook al wel 20 jaar geleden, maar daar vond ik de drukte anders, niet zo dwingend.
Je kon daar op je gemak over een hoop stenen vallen, die door wegwerkers vlak voor het museum onverlicht achtergelaten was. Of zoals op een ander weekend, languit over de tramrails struikelen. Niemand keek. Heel rustig.
Nu ik er over nadenk- ik viel eigenlijk best vaak. Hier in het dorp een keer over een onverwachte plas ijs op het trottoir door een lekke dakgoot bij Bakker Bekkers. Je verwacht niet zo'n ijsbaan op de stoep. Ik sloeg met m'n hoofd tegen de scherpe hoek van de vooruitspringende muur naast de winkeldeur.
Het litteken heeft bij diverse kappers al tot ongeruste vragen geleid. Zelf heb ik de rare bobbel nooit gezien, kan hem alleen maar voelen. 
1923, 60 jaar eerder, maar het is hetzelfde pand.